Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μέ­ρος του ι­δε­ο­λο­γι­κού πο­λέ­μου που έ­χει κη­ρύ­ξει η που­τι­νι­κή Ρω­σία στις δυ­τι­κές α­στι­κές κοι­νω­νί­ες διε­ξά­γε­ται μέ­σω μιας νέ­ας, τά­χα “αν­θρώπι­νης” ορ­θο­δο­ξί­ας, που φο­ρέ­ας της σε κά­θε χώ­ρα εί­ναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα επί­σκο­ποι και εκ­κλη­σια­στι­κά στε­λέ­χη πρά­κτο­ρες του ρώ­σι­κου νε­ο­χι­τλερι­σμού,

Οι χριστιανοί ορθόδοξοι Ουκρανοί, από το 1991 που ανεξαρτητοποιήθηκε η Ουκρανία ζήτησαν ενωμένοι την εκκλησιαστική ανεξαρτησία τους σαν μέρος της ανεξαρτησίας της χώρας. Αυτή η εκκλησιαστική ανεξαρτησία ονομάζεται αυτοκεφαλία. Ο πιο ισχυρός θεσμός της χριστιανικής ορθόδοξης εκκλησίας που έχει το κύρος να αναγνωρίζει την αυτοκεφαλία μιας εθνικής εκκλησίας, και από τον οποίο θεσμό ζήτησαν οι ουκρανοί την αναγνώριση του δικού τους αυτοκέφαλου είναι το πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης που, σαν πρώτο στην τάξη πατριαρχείο ανάμεσα σε όλα τα ορθόδοξα, ονομάζεται Οικουμενικό. Το Οικουμενικό πατριαρχείο συμφώνησε αμέσως στην απόδοση αυτής της αυτοκεφαλίας, όπως άλλωστε είχε και την υποχρέωση να κάνει. Όμως η ρώσικη εκκλησία, που βρίσκεται κάτω από τον άμεσο και απόλυτο έλεγχο του ρώσικου κράτους, αντέδρασε σε αυτήν την κίνηση του Οικουμενικού πατριαρχείου και το ανάγκασε από τότε να παγώσει τη διαδικασία της ουκρανικής αυτοκεφαλίας.