Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΓΙΑ ΤΑ 30ΧΡΟΝΑ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ

 

Στις 30 του Ιού­λη πριν α­πό  μια τα­κτι­κή συ­νε­δρί­α­ση της ορ­γά­νω­σης Α­θήνας-Πει­ραιά στην ο­ποί­α συμ­με­τεί­χαν και δρα­στή­ριοι ε­ξω­κομ­μα­τι­κοί φί­λοι μας γιορ­τά­σα­με με μια μι­κρή τε­λε­τή  τα 30 χρό­νια α­πό την ι­δρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη της Ο­ΑΚ­ΚΕ που εκ­δό­θη­κε στις 15 του Ιού­λη 1985 και εί­ναι δη­μο­σιευ­μέ­νη στο πρώ­το φύλ­λο της κομ­μα­τι­κής μας ε­φη­με­ρί­δας Νέ­α Α­να­το­λή.

Στη διάρ­κεια της συ­νε­δρί­α­σης αυ­τής έ­νας σύ­ντρο­φός μας που δεν μπο­ρού­σε να συμ­με­τέ­χει σε αυτήν για α­ντι­κει­με­νι­κούς λό­γους, μας πή­ρε τη­λέ­φω­νο για να δια­βά­σει έ­ναν σύ­ντο­μο χαι­ρε­τι­σμό, που έκ­φρα­σε το πνεύ­μα των συ­ντρό­φων και χει­ρο­κρο­τήθη­κε με συ­γκί­νη­ση. Δη­μο­σιεύ­ου­με πα­ρα­κά­τω αυ­τό το χαι­ρε­τι­σμό και ε­πι­φυ­λασσό­μα­στε να έ­χου­με σύ­ντο­μα έ­να αρ­κε­τά διε­ξο­δι­κό κομ­μα­τι­κό κεί­με­νο για τη ση­μα­σί­α της 30χρο­νης πο­ρεί­ας της Ορ­γά­νω­σης μέ­σα στο ελ­λη­νι­κό και στο πα­γκό­σμιο κομ­μου­νι­στι­κό κί­νη­μα.

 

Α­γα­πη­τοί σύ­ντρο­φοι,

Μπο­ρεί στα τριά­ντα χρό­νια της ορ­γά­νω­σής μας να μην εί­χα­με ε­ξο­ρίες, φυ­λα­κές και βα­σα­νι­στή­ρια, ό­πως το πα­λιό η­ρω­ι­κό ΚΚΕ αν και δε­χτή­κα­με αρκε­τές φο­ρές τη βί­α του φα­σι­σμού και του σο­σιαλ­φα­σι­σμού και συρ­θή­κα­με στα δι­κα­στή­ρια α­πό το α­στι­κό κρά­τος. Ό­μως το βα­σικό ή­ταν ό­τι δια­νύ­σα­με μια συ­νει­δη­τά μα­κρυά πο­ρεί­α μέ­σα στην α­πέ­ρα­ντη μο­να­ξιά και την α­πο­γο­ή­τευση που έ­φε­ρε στο λα­ό μας και στους λα­ούς ό­λου του κό­σμου η ήτ­τα των σο­σια­λιστι­κών ε­πα­ναστά­σε­ων στις δυό πιο με­γά­λες χώ­ρες του σο­σια­λι­στι­κού στρα­το­πέ­δου, τη Σο­βιε­τι­κή Έ­νω­ση και τη Λα­ϊ­κή Δη­μο­κρα­τί­α της Κί­νας. Εί­χα­με κυρί­ως να α­πο­δεί­ξου­με ό­τι αυ­τό που φαί­νε­ται σαν α­λή­θεια εί­ναι έ­να τε­ρά­στιο ψέ­μα, ό­τι αυ­τό δη­λα­δή που φαί­νε­ται σαν κομ­μου­νι­σμός σή­με­ρα δεν εί­ναι πα­ρά ο α­πό­λυ­τος φα­σι­σμός, ο σο­σιαλ­φα­σι­σμός, η τε­λευ­ταί­α και πιο ε­πι­κίν­δυνη με­ταμ­φί­ε­ση της α­στι­κής τά­ξης. Πα­ρό­λες τις δυ­σκο­λί­ες, τα λά­θη μας και τις μι­κρές μας α­ριθ­μη­τι­κά δυ­νά­μεις κρα­τή­σα­με στα λό­για και στην πρά­ξη ψη­λά τη ση­μαί­α του Μαρ­ξισμού -Λε­νι­νι­σμού -Μα­οϊσμού που τό­σο έ­χουν πο­δο­πα­τήσει και οι ρε­βι­ζιο­νι­στές α­νοι­χτοί  ε­χθροί της αλ­λά και  οι πε­ρισ­σό­τε­ροι  κάλ­πι­κοι υ­πε­ρα­σπι­στές της.

Να έ­χου­με ε­μπι­στο­σύ­νη στην ελ­λη­νι­κή ερ­γα­τι­κή τά­ξη. Μην ξε­χνά­με ό­τι αυ­τή η τά­ξη δη­μιούρ­γη­σε το πα­λιό η­ρω­ι­κό ΚΚΕ. Αυ­τή έ­κα­νε το Ε­ΑΜ, τον Ε­ΛΑΣ και την Ε­ΠΟΝ, αυ­τή το Δη­μο­κρα­τι­κό Στρα­τό Ελ­λά­δας και αυ­τή έ­δω­σε την α­ντισο­σιαλ­φα­σι­στι­κή πά­λη στα 1955 -56 ε­νά­ντια στους προ­δό­τες πα­λι­νορ­θω­τές του κα­πι­τα­λι­σμού στη Σο­βιε­τι­κή Έ­νω­ση. Ας μην ξε­χνά­με πο­τέ ό­τι το ΚΚΕ ή­ταν το μόνο κόμ­μα πα­γκό­σμια που αυ­τοί αιχ­μα­λώ­τι­σαν, ε­ξό­ρι­σαν στις πα­γω­μέ­νες στέ­πες της Σι­βη­ρί­ας, και τε­λι­κά δο­λο­φό­νη­σαν τον η­γέ­τη του Νί­κο Ζα­χα­ριά­δη. Αυ­τή εί­ναι μια α­νε­κτί­μη­τη βα­ριά ι­στο­ρι­κή κλη­ρο­νο­μιά για μας.

Φί­λοι και Σύ­ντρο­φοι,

Ας δώ­σου­με ό­λες μας τις δυ­νά­μεις, μπρο­στά στους θυε­λώ­δεις τα­ξικούς α­γώ­νες που α­να­πό­φευ­κτα θα ξε­σπά­σουν. Ας δώ­σου­με ξα­νά στην ελ­λη­νι­κή εργα­τι­κή τα­ξη τη χα­μέ­νη τα­ξι­κή και α­γω­νι­στι­κή της αυ­το­πε­ποί­θη­ση, αυ­τήν που, η σο­σιαλ­φα­σι­στι­κή κυ­ριαρ­χί­α τό­σων χρό­νων, της έ­χει τώ­ρα α­ποστε­ρή­σει, έ­τσι ώ­στε ρω­μα­λέ­α και δυ­να­τή να στα­θεί δί­πλα στους λα­ούς ό­λου του κό­σμου για τον τρί­το γύ­ρο των προ­λε­τα­ρια­κών ε­πα­να­στά­σε­ων που νο­μο­τελεια­κά θα σα­ρώ­σουν τον πλα­νή­τη μας βά­φο­ντάς τον κόκ­κι­νο.

Αυ­τό εί­ναι το ι­στο­ρι­κό μας κα­θή­κον.