Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  Βίντεο των Τάϊμς της Νέας Υόρκης στο οποίο ουκρανοί παραδίνουν σε ρώσικες δυνάμεις  βάση στη Σεβαστούπολη (http://www.nytimes.com/video/world/europe/100000002780196/russians-take-over-ukrainian-base.html?emc=eta1)   Η προσάρτηση

Αφιονισμένο το στίφος των ηγετών και των στελεχών της ψευτοαριστεράς, προκειμένου να αντισταθμίσει και να ανακόψει το κύμα συμπάθειας προς το μαρτυρικό λαό της Ουκρανίας, έχει ξεκινήσει από την αρχή του πολέμου τις σχετικοποιήσεις, προκειμένου να βγάλει λάδι τους δολοφόνους, βασανιστές και βιαστές του Κρεμλίνου, που είναι και τα αφεντικά του.

Κλασικότερο των επιχειρημάτων του στίφους αυτού είναι ότι η τωρινή πάνδημη συγκίνηση και κινητοποίηση των λαών (και σε κάποιο βαθμό και κυβερνήσεων) πολλών δημοκρατικών χωρών για την Ουκρανία είναι υποκριτική, αφού οι σημερινοί υπερασπιστές των Ουκρανών έδειξαν τάχα μικρότερη ή καθόλου ευαισθησία για τους πολέμους και το αίμα που χύνεται άφθονο σε άλλα σημεία του πλανήτη. Μολονότι πολλές φορές οι ψευτοαριστεροί, με αρχηγούς τους κνίτες του Περισσού, ξεκινούν μια μακρόσυρτη λίστα των μεταπολεμικών επεμβάσεων και εγκλημάτων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού από την Κορέα του 1950 και δώθε, συχνά -και προκειμένου να μοιάζουν πιο πειστικοί- μιλούν πολύ για σχετικά πιο πρόσφατες συγκρούσεις (ή παλιότερες που συνεχίζονται και στο σήμερα).

Αναφέρονται έτσι εκείνες σε Υεμένη και Παλαιστίνη, ενώ θυμούνται συχνά και τη «Γιουγκοσλαβία». Με τη λέξη αυτή δεν εννοούν την πολυεθνική Γιουγκοσλαβία του 1945-1991, αλλά το σέρβικο έκτρωμα της «μικρής Γιουγκοσλαβίας», δηλαδή εκείνης των Σερβίας - Μαυροβουνίου (από την οποία οι Μαυροβούνιοι απέδρασαν αμέσως μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία, το 2006) που βομβαρδίστηκε από το ΝΑΤΟ το 1999.

Χάρη στην πρόσφατη αντεπίθεση των ουκρανικών στρατευμάτων στο βόρειο μέτωπο και την απελευθέρωση της περιοχής γύρω απ’ το Κίεβο, η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας ορισμένων από τα πιο στυγερά ναζιστικά εγκλήματα που διαπράττουν αυτή τη στιγμή τα ρωσικά στρατεύματα κατοχής στην Ουκρανία. Η πόλη Μπούτσα, που τελούσε υπό ρωσική κατοχή από τις 27/2 ως τη 31/3, είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πεδία διάπραξης τέτοιων εγκλημάτων, όπως είναι μαζικές σφαγές, βιασμοί και βασανιστήρια αμάχων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ρωσικός στρατός ανάγκαζε τους κατοίκους να μένουν κρυμμένοι στα υπόγειά τους χωρίς θέρμανση ή ηλεκτρικό για βδομάδες ολόκληρες πυροβολώντας αδιακρίτως όσους τολμούσαν να ξεμυτίσουν σε αναζήτηση τροφής, νερού κτλ. Οι κατακτητές αρνούνταν να παράσχουν ιατρική φροντίδα στους τραυματισμένους πολίτες, έμπαιναν στα σπίτια για έρευνα ανακρίνοντας τους κατοίκους, καταστρέφοντας περιουσίες και λεηλατώντας ακόμα και τα ρούχα τους, έπαιρναν ομήρους παιδιά για να τα χρησιμοποιήσουν ως ανθρώπινες ασπίδες. Στην περιοχή βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι ενώ το μέτρο της κτηνωδίας δίνεται απ’ το γεγονός ότι τα κατοχικά στρατεύματα δεν έκρυψαν όλα τα τεκμήρια των φρικαλεοτήτων τους παρότι είχαν και χρόνο άπλετο και όλη την εξουσία στην πόλη. Έτσι άφησαν να κείτονται στους δρόμους της για καιρό ένα σωρό πτώματα με δεμένα χέρια ή πόδια, πυροβολημένα στον κρόταφο ή πατημένα από τανκς, σωροί που βρίσκονταν εκεί κατά την απελευθέρωσή της. Ορισμένα πτώματα είχαν ακόμα δίπλα τους καθημερινά αντικείμενα όπως σακούλες για ψώνια. Αναφέρθηκαν ακόμα μισό-απανθρακωμένα γυμνά πτώματα γυναικών σε σεντόνια, πτώματα βιασμένων γυναικών που οι καταχτητές φαίνεται ότι επιχείρησαν να κάψουν ενώ σε ένα υπόγειο βρέθηκαν ακρωτηριασμένα πτώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών που σε ορισμένα είχαν αφαιρεθεί τα αυτιά και τα δόντια (https://en.wikipedia.org/wiki/Bucha_massacre).

Στις 19/1 το λεγόμενο «Κ»Κ Ρωσικής Ομοσπονδίας του Ζιουγκάνοφ κατάθεσε σχέδιο ψηφίσματος με το οποίο καλούσε τον πρόεδρο της Ρωσίας Πούτιν να αναγνωρίσει τις κατεχόμενες από τα ρωσικά στρατεύματα περιοχές που αυτοαποκαλούνται «ΛΔ Ντονιέτσκ» και «ΛΔ Λουγκάνσκ» σαν ανεξάρτητες και κυρίαρχες οντότητες. Η παραπάνω κίνηση του κόμματος Ζιουγκάνοφ υπήρξε ιδιαίτερα διαφωτιστική ως προς την πραγματική ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία της σύγχρονης ψευτοαριστεράς, ιδιαίτερα εκείνης που θέλει να αυτοαποκαλείται «κομμουνιστική».

Η απρόκλητη και βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έφερε τα πάνω κάτω στις διεθνείς σχέσεις και προκάλεσε παγκόσμιους τριγμούς και ανακατατάξεις. Μία από τις πιο σημαντικές συνέπειές της είναι και η στάση που επέλεξαν να κρατήσουν οι χώρες σʼ ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, αφού αυτό δεν αφορά μόνο στη σχέση Ρωσίας-Ουκρανίας, αλλά γενικότερα στη σχέση του ρωσοκινεζικού νεοναζιστικού Άξονα κυρίως με τη ΕΕ, που αυτός θέλει να καταπιεί, και δευτερευόντως τις ΗΠΑ του Δημοκρατικού κόμματος. Τώρα πια φαίνονται σχετικά καθαρά τα δύο μπλοκ, που ποτέ δεν είχαν πάψει να υπάρχουν, παρά την πολιτική της Ρωσίας να κάνει μετά τα 1990 τον ψόφιο κοριό και τον τάχα φιλοδυτικό «εταίρο». Βέβαια, αυτό το ξεκαθάρισμα δεν έχει γίνει ακόμη σε απόλυτο βαθμό, καθώς πολλοί ρωσόφιλοι κρύβονται ακόμη πίσω από παχιά λόγια περί σταματήματος του πολέμου. Όσο όμως η Ουκρανία αντιστέκεται, τόσο όλοι θα είναι αναγκασμένοι αργά ή γρήγορα να πάρουν θέση υπέρ του ενός ή του άλλου στρατοπέδου.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έφερε στο φως διάφορες πτυχές της πολιτικής κυριαρχίας του ρωσικού μονοπωλίου στη χώρα μας. Στον τομέα της ενημέρωσης, υπάρχει βέβαια ο βρόμικος ρόλος του τηλεοπτικού σταθμού OPEN του ρώσου κρατικο-ολιγάρχη Σαββίδη. Ο OPEN προσπαθεί τις τελευταίες μέρες να εμφανιστεί σαν αντικειμενικός και να κρύψει την ρωσοφιλία του ώστε να μην υποχρεωθεί ο δήθεν δυτικός Μητσοτάκης να τον κλείσει και να κυνηγήσει με κυρώσεις τον Σαββίδη όπως και τον άλλο ρωσο-ολιγάρχη Ριμπολόβλεφ. Όμως αυτοί είναι οι ανοιχτοί άνθρωποι της Ρωσίας και έτσι κι αλλιώς στο πολιτικό επίπεδο τους έχει πάρει η μπάλα. Το ιδιαίτερα καλό της φάσης είναι ότι βγαίνουν στην επιφάνεια οι σκοτεινοί δεσμοί που συνδέουν ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια και δημοσιογράφους στην υπηρεσία του ΣΥΡΙΖΑ με ρώσους πουτινικούς ολιγάρχες.

Πολύ μεγάλη σε όγκο (πάνω από 2000 άτομα) με πολύ δυνατό παλμό και γεμάτες συγκίνηση τοποθετήσεις από τα μέλη της ουκρανικής κοινότητας ήταν η συγκεντρωση των Ουκρανών σήμερα στο Σύνταγμα. Είδαμε με χαρά ότι συμμετείχαν αρκετοί έλληνες δημοκράτες και μετανάστες από άλλες εθνότητες. Συμμετείχαν σύντροφοι της ΟΑΚΚΕ, και εκ μέρους της οργάνωσης χαιρέτισε τη συγκέντρωση ο σ. Ηλίας Ζαφειροπουλος.

Μετά από κάλεσμα της ΟΑΚΚΕ, το Σάββατο 26/2 σύντροφοι και φίλοι της οργάνωσης συγκεντρώθηκαν έξω από τη ρώσικη πρεσβεία στο Ψυχικό σε εκδήλωση καταγγελίας του Χίτλερ - Πούτιν. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν και Ουκρανοί και ανεξάρτητοι δημοκράτες.

Υψώθηκαν δύο πανώ, το κεντρικό, με σύνθημα «Λαοί της Ευρώπης Ενωθείτε, στον Χίτλερ Πούτιν Αντισταθείτε!» και στα αγγλικά “Hands off Ukraine! Peoples of Europe Unite and Resist Hitler Putin!”.

 

Δεν εί­ναι η πρώ­τη φο­ρά που στη Νέ­α Α­να­το­λή α­να­φε­ρό­μα­στε στον βρώμι­κο ρό­λο του προ­έ­δρου της Ου­κρα­νί­ας Πο­ρο­σέν­κο και μιας στε­νής αλ­λά ι­σχυρής δια­κομ­μα­τι­κής η­γε­τι­κής φρά­ξιας ρω­σό­φι­λων προ­βο­κα­τό­ρων μέ­σα στην κυ­βέρ­νη­ση της μι­σο­κα­τε­χό­με­νης α­πό τη Ρω­σί­α Ου­κρα­νί­ας.

Τη μέρα που όλος ο πλανήτης ανατριχιάζει από τα αποτρόπαια εγκλήματα του στρατού της νεοχιτλερικής Ρωσίας στην Μπούκα της Ουκρανίας, στο κέντρο της Αθήνας έγινε μοτοπορεία υπέρ της ρώσικης εισβολής. Μία σειρά αυτοκίνητα με τις ρώσικες σημαίες να ανεμίζουν και με το φασιστικό σύμβολο Ζ στα καπό και στις πόρτες των αυτοκινήτων να παρέλασαν με αστυνομική προστασία μπροστά από μία Βουλή που κανένας αντιπρόσωπος της δεν αντέδρασε. Η μεγάλη αυτή ντροπή ήταν η πρώτη αποκάλυψη για την πλευρά με την οποία συμπαρατάσσονται στ’ αλήθεια το ελληνικό κράτος και οι κοινοβουλευτικές ηγεσίες σε αυτό τον πόλεμο.