Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΧΑΛΕΠΙ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΧΙΤΛΕΡΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΤΗΝΟΥΝ ΜΙΑ ΘΑΝΑΣΙΜΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

 

Στο Χα­λέ­πι της Συ­ρί­ας εκδη­λώ­νε­ται σή­με­ρα κα­θα­ρό­τε­ρα α­πό ο­πουδή­πο­τε αλ­λού το πραγ­μα­τι­κό α­πο­κρου­στι­κό πρό­σω­πο του ρω­σι­κού νε­ο­χι­τλερι­σμού. Μι­σή κα­τοι­κη­μέ­νη πό­λη πε­ρι­κυ­κλω­μέ­νη α­πό ξέ­νες στρα­τιω­τι­κές δυ­νάμεις - το α­να­το­λι­κό τμή­μα της πό­λης που ε­λέγ­χε­ται α­πό την α­ντί­στα­ση - σφυ­ροκο­πείται α­νη­λε­ώς και ι­σο­πε­δώ­νε­ται α­πό τα ρω­σι­κά μα­χη­τι­κά α­ε­ρο­σκά­φη, ενώ οι ε­γκλω­βι­σμέ­νοι 250.000 κά­τοι­κοί της προ­σπα­θούν να ε­πι­βιώ­σουν α­νά­με­σα στα χα­λά­σμα­τα χω­ρίς τρο­φή, νε­ρό, η­λε­κτρι­κό ή ια­τρι­κή μέ­ρι­μνα.

Γι’ αυ­τό έ­χουν φρο­ντί­σει οι ί­διοι οι πο­λιορ­κη­τές, που κάνουν ό,τι μπο­ρούν για να προ­κα­λέ­σουν ό­σο το δυ­να­τό με­γα­λύ­τε­ρες α­πώ­λειες α­μά­χων. Σφυ­ρο­κο­πούν την πό­λη μέ­ρα-νύ­χτα με κά­θε εί­δους φο­νι­κό ό­πλο, ό­πως με πυ­ρομα­χι­κά δια­σπο­ράς και λευ­κού φω­σφό­ρου, με βόμ­βες-βα­ρέ­λια, βόμ­βες κε­νού και δια­τρη­τι­κές βόμ­βες, προ­κα­λώ­ντας την ι­σο­πέ­δω­ση ο­λό­κλη­ρων κτι­ρί­ων, α­κόμα και την α­να­τί­να­ξη υ­πό­γειων κα­τα­φυ­γί­ων. Οι ε­κρή­ξεις εί­ναι τό­σο πολ­λές που τα σω­στι­κά συ­νερ­γεί­α δε φτά­νουν για να α­να­σύ­ρουν τον κό­σμο α­πό τα ε­ρείπια και α­να­λαμ­βά­νουν ε­θε­λο­ντές. Οι νε­ο­να­ζί στέ­ρη­σαν την πα­ρο­χή νε­ρού στους κα­τοί­κους βομ­βαρ­δί­ζο­ντας ε­σκεμ­μέ­να τα α­ντλιο­στά­σια και σχε­δόν εξο­λό­θρευ­σαν μί­α ο­λό­κλη­ρη αυ­το­κι­νη­το­πο­μπή που θα χο­ρη­γού­σε στον α­πο­κλει­σμέ­νο πλη­θυ­σμό αν­θρω­πι­στι­κή βο­ή­θεια. Οι νο­σο­κο­μεια­κές ε­γκα­τα­στά­σεις συ­νε­χί­ζουν να εί­ναι α­πό τους πιο προ­τι­μη­τέ­ους στό­χους των ρω­σι­κών βομβαρ­δι­στι­κών. 

Τη στιγ­μή που γρά­φε­ται το άρ­θρο μό­λις 30 για­τροί έ­χουν α­πο­μεί­νει στο α­να­το­λι­κό Χα­λέ­πι των 250.000 κα­τοί­κων και υ­πάρ­χει έλ­λει­ψη σε φάρ­μα­κα, αί­μα και προ­μή­θειες. Τα δύ­ο με­γα­λύ­τε­ρα νο­σο­κο­μεί­α της ζώ­νης αυ­τής έ­χουν κα­ταστρα­φεί. “Έ­χου­με ε­ξα­ντλή­σει ό­λες τις εκ­δο­χές πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας - έ­χου­με σκά­ψει α­κό­μα και νο­σο­κο­μεί­α κά­τω α­πό το έ­δα­φος και σε σπη­λιές, λες και ζού­με στο Με­σαί­ω­να”, εί­πε ο ε­πι­κε­φα­λής της ο­μά­δας διά­σω­σης στο Χα­λέ­πι “Λευ­κά Κρά­νη”, Ρα­έ­ντ αλ-Σα­λέχ. Ό­μως οι τε­λευ­ταί­οι βομ­βαρ­δι­σμοί έ­χουν κα­τα­στρέ­ψει κι αυ­τές τις ε­γκα­τα­στά­σεις (Financial Times, 26/9). “Δεν μπο­ρείς να φα­ντα­στείς τι βλέ­που­με κα­θη­με­ρι­νά: παι­διά που μας έρ­χο­νται κομ­μα­τια­σμέ­να. Μα­ζεύ­ουμε τα κομ­μά­τια, τα τυ­λί­γου­με με σά­βα­νο και τα θά­βου­με”, εί­πε η Μπα­ρά­α, νο­σοκό­μα ε­νός α­πό τα χτυ­πη­μέ­να νο­σο­κο­μεί­α, που ή­ταν πα­ρού­σα στους βομ­βαρ­δισμούς. “Πεί­τε στον κό­σμο να ξυ­πνή­σει, να α­φυ­πνί­σει τη συ­νεί­δη­σή του. Πού είστε; Ό­ταν ρη­μα­ζό­ταν η Πα­λαι­στί­νη ό­λοι εν­δια­φε­ρό­σα­σταν. Για­τί ξε­χνά­τε τα παι­διά της Συ­ρί­ας; Κα­νείς δεν κά­νει κάτι για να α­πα­λυν­θεί αυ­τό το μαρ­τύριο” (The Guardian, 28/9). 

“Εί­μα­στε στην ε­πο­χή της τε­χνο­λο­γί­ας και του πο­λι­τι­σμού;” α­να­ρωτή­θη­κε έ­νας άλ­λος κά­τοι­κος του α­να­το­λι­κού Χα­λε­πιού. “Αυ­τός εί­ναι ο ρώσι­κος πο­λι­τι­σμός και η δη­μο­κρα­τί­α; Ο φό­νος παι­διών, γυ­ναι­κών και η­λι­κιωμέ­νων;” (23/9). 

Οι Financial Times συ­γκρί­νουν αυ­τή την κα­τα­στρο­φή με την ι­σο­πέ­δω­ση της τσετσε­νι­κής πρω­τεύ­ου­σας το 2000 α­πό τις ρω­σι­κές χι­τλε­ρι­κές ορ­δές, και ε­ξη­γούν: “Μέ­σα σ’ έ­να χρό­νο α­πό τό­τε που η Ρω­σί­α ξε­κί­νη­σε την α­ε­ρο­πο­ρι­κή της ε­πί­θεση στη Συ­ρί­α, έ­χει γί­νει ξε­κά­θα­ρο ό­τι οι ε­ξα­ντλη­μέ­νες δυ­νά­μεις του συμ­μάχου της Μπα­σάρ αλ-Ά­σα­ντ δεν μπο­ρούν να ι­σο­σταθ­μί­σουν τα α­ε­ρο­πο­ρι­κά της χτυ­πή­μα­τα με ορ­μή στο έ­δα­φος. Η λύ­ση της Μό­σχας σ’ αυ­τή την έλ­λει­ψη αν­θρώπι­νου δυ­να­μι­κού βρί­σκε­ται τώ­ρα σε πλή­ρη ε­πί­δει­ξη στο Χα­λέ­πι: εί­ναι να οξύ­νει τη σφο­δρό­τη­τα του βομ­βαρ­δι­σμού ού­τως ώ­στε να ε­ξου­δε­τε­ρώ­σει το στόχο, να με­τα­τρέ­ψει το α­νταρ­το­κρα­τού­με­νο α­να­το­λι­κό τμή­μα της με­γά­λης ε­μπορι­κής πρω­τεύ­ου­σας της Συ­ρί­ας στο Γκρόζ­νυ αυ­τού του α­νη­λε­ούς πο­λέ­μου” (28/9). Πράγ­μα­τι, ο στρα­τός του κα­θε­στώ­τος της Δα­μα­σκού εί­ναι τό­σο πο­λύ α­πο­διοργα­νω­μέ­νος που δεν παί­ζει πια πα­ρά δια­κο­σμη­τι­κό ρό­λο. Χω­ρίς την πα­λιά συνο­χή του έ­χει εκ­φυ­λι­στεί σε έ­να δί­κτυο πο­λι­το­φυ­λα­κών και ι­διω­τι­κών στρατών. Μί­α ε­κτί­μη­ση ε­νός ρώ­σου στρατιω­τι­κού ει­δι­κού που δημο­σιεύ­τη­κε πρό­σφα­τα σε ρω­σό­φι­λο μέ­σο α­να­φέ­ρει ό­τι “οι συ­ρια­κές έ­νο­πλες δυ­νά­μεις δεν έ­χουν διε­ξά­γει ού­τε μί­α ε­πι­τυ­χη­μέ­νη στρα­τιω­τι­κή ε­πί­θε­ση τον τε­λευ­ταίο χρό­νο” και ε­πι­δί­δο­νται σε κλο­πές (στο ί­διο). Τη διε­ξα­γω­γή του πο­λέ­μου για το κα­θε­στώς έ­χουν πλέ­ον α­να­λά­βει ξέ­νοι στρα­τοί: ο ρω­σι­κός και ο ι­ρα­νι­κός με τις διά­φο­ρες σι­ι­τι­κές πο­λι­το­φυ­λα­κές του, α­νά­με­σά τους και ι­ρα­κι­νές, κα­θώς και η Χεζ­μπο­λάχ του Λι­βά­νου. Μά­λι­στα τε­λευ­ταί­α εμ­φα­νί­στη­καν και κι­νέ­ζοι στρα­τιω­τι­κοί ως εκ­παι­δευ­τές στη χρή­ση των κι­νε­ζι­κών ό­πλων που αγο­ρά­ζει το κα­θε­στώς !!! 

Πρό­κει­ται δη­λα­δή για έ­να κα­θε­στώς που στη­ρί­ζε­ται α­πο­κλει­στι­κά σε ξέ­να ό­πλα, δη­λα­δή στις δυ­νά­μεις του α­νερ­χό­με­νου ρώ­σο-κι­νέ­ζο-ι­ρα­νι­κού πο­λε­μι­κού ά­ξο­να, για να ε­πι­βιώ­σει σε βά­ρος του λα­ού της Συ­ρί­ας? που ση­μαί­νει ό­τι πρό­κει­ται για έ­να κα­θα­ρά κα­το­χι­κό κα­θε­στώς και κα­μί­α ε­ξου­σιο­δότη­ση δεν έ­χει πά­ρει α­πό το συ­ρια­κό λα­ό για να μι­λά εκ μέ­ρους του. Η ρω­σι­κή υπερ­δύ­να­μη δεν ήρ­θε να βο­η­θή­σει μια νό­μι­μη κυ­βέρ­νη­ση που δέ­χε­ται ε­ξω­τε­ρική ε­πί­θε­ση αλ­λά για να κά­νει ξέ­νη κα­το­χή στη Συ­ρί­α και να σφά­ξει το λα­ό της που διε­ξά­γει ως σή­με­ρα έ­ναν δί­καιο και η­ρω­ι­κό ε­θνο­α­νε­ξαρ­τη­σια­κό α­γώνα.

 

Η στρατηγική προβοκάτσια που λέγεται Αλ Νούσρα, το άλλοθι των ρώσων γενοκτόνων

 

Τη σφα­γή στο Χα­λέ­πι η Ρω­σί­α την πραγ­μα­το­ποιεί σή­με­ρα με έ­να πρόσχη­μα που η ί­δια κα­τα­σκεύ­α­σε το ο­ποί­ο σή­με­ρα δεν πιά­νει μπρο­στά στην κτηνω­δί­α των βομ­βαρ­δι­σμών της, άλ­λα αύ­ριο μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει πε­λώ­ρια προ­βλή­μα­τα στην α­ντί­στα­ση: Α­να­φε­ρό­μα­στε στην προ­βο­κα­τό­ρι­κη Αλ Κά­ι­ντα, που έ­να πα­ράρ­τη­μά της, την Αλ Νούσ­ρα, την έ­χω­σε μέ­σα στη συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση από το 2012 για να συ­κο­φα­ντή­σει την τε­λευ­ταί­α στους λα­ούς της Δύ­σης που υ­πο­φέρουν α­πό τις σφα­γές αυ­τών των κα­θαρ­μά­των. Αυ­τή τη διείσ­δυ­ση την έ­κα­νε η που­τι­νι­κή Ρω­σί­α μέ­σω του Κα­τάρ που α­πο­τε­λεί τον ι­δα­νι­κό οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό δί­αυ­λο για τις πε­ρισ­σό­τε­ρες ρώ­σι­κες προ­βο­κά­τσιες στη Μέ­ση Α­νατο­λή. Για­τί Το Κα­τάρ, η έ­δρα της Αλ Τζα­ζί­ρα, εί­ναι ε­δώ και 20 χρό­νια έ­να θρη­σκευ­τι­κά σου­νί­τι­κο, αλ­λά στην ου­σί­α της δι­πλω­μα­τί­ας του φι­λο­σι­ί­τι­κο και φιλο­ρώ­σι­κο κρα­τί­διο-προβο­κά­το­ρας το ο­ποί­ο δια­τη­ρεί και βά­σεις των Η­ΠΑ στο έ­δα­φός του. Αυ­τό με κά­ποιους ε­μί­ρη­δές του (δες με­γά­λο άρ­θρο του 2014 στη Νέα Α­να­το­λή, http://www.oakke.gr/component/k2/item/403) χρη­μα­το­δό­τη­σε τον Ι­ΣΙΣ αρ­χι­κά, ε­νώ εί­ναι αυ­τό που βο­η­θά­ει την Αλ Νούσ­ρα και αυ­τό που σχε­δόν α­νοι­χτά την πα­ρό­τρυ­νε να α­ποκο­πεί στα λό­για α­πό την Αλ Κά­ι­ντα για να κα­θη­συ­χά­σει τις Η­ΠΑ (http://uk.reuters.com/article/uk-mideast-crisis-nusra-insight-idUKKBN0M00G620150304.

Ε­μείς πι­στεύ­ου­με ό­τι αυ­τή τη δή­θεν α­πο­κο­πή την έ­κα­νε για να γί­νει α­πο­δε­κτή στη δη­μο­κρα­τι­κή συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση και να την εκ­θέ­σει στη Δύ­ση. Ή­δη η Αλ Νούσ­ρα πριν α­πο­κτή­σει αυ­τόν τον πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρό­λο στο Χα­λέ­πι α­σχο­λιό­ταν λι­γό­τε­ρο με το να πο­λε­μά­ει τον Ά­σαντ και πε­ρισ­σό­τε­ρο με το να συ­ντρί­βει τις πιο α­δύ­να­μες ορ­γα­νώ­σεις της α­λη­θι­νής α­ντί­στα­σης. Με­τά, ό­ταν δυ­νά­μω­σε αρ­κε­τά, άρ­χι­σε να γί­νε­ται α­πο­δε­κτή α­πό κά­ποιες λι­γό­τε­ρο προ­ο­δευ­τι­κές ο­μά­δες της πο­λυ­δια­σπα­σμέ­νης α­ντι­πο­λί­τευ­σης και με το χρή­μα και τα πυ­ρο­μα­χι­κά που ε­ξα­σφά­λι­ζε α­πό τις σκο­τει­νές πη­γές της γι­νό­ταν σταδια­κά ό­λο και πιο α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή σε σχέ­ση με την ου­σια­στι­κά ε­γκα­τα­λελειμ­μέ­νη α­πό τη Δύ­ση δη­μο­κρα­τι­κή α­ντι­πο­λί­τευ­ση με κορ­μό τον Ε­λεύ­θε­ρο Συρια­κό Στρα­τό. 

Κυ­ρί­ως ό­μως η Αλ Νούσ­ρα έ­σπα­σε την πο­λι­τι­κή α­πο­μό­νω­ση α­πό την αντί­στα­ση και ε­κτο­ξεύ­τη­κε πο­λι­τι­κά στο Χα­λέ­πι, καθώς ε­κεί φαί­νε­ται κα­θαρά πως οι ρώ­σοι προ­στά­τες της φρο­ντί­σαν να της δί­νουν ε­ντυ­πω­σια­κές νί­κες. Μό­νο έ­τσι μπο­ρεί να ε­ξη­γη­θεί ό­τι η Αλ Νούσ­ρα -και μό­νη αυ­τή- κα­τά­φε­ρε να σπά­σει για έ­να ση­μα­ντι­κό διά­στη­μα τον α­σφυ­κτι­κό α­πο­κλει­σμό του διαρ­κώς και στε­νά ε­πι­τηρού­με­νου και βομ­βαρ­δι­ζό­με­νου α­πό α­έ­ρος και α­πό ε­δά­φους (ρώ­σι­κη α­ε­ρο­πο­ρί­α, Χεζ­μπο­λάχ, ι­ρα­νι­κός στρα­τός, μι­λί­τσιες του Ά­σα­ντ), α­να­τολι­κού Χα­λε­πιού. Αυ­τό το σπά­σι­μο του α­πο­κλει­σμού έ­δω­σε κά­ποιες α­νά­σες σε τρό­φι­μα και φάρ­μα­κα στους πο­λιορ­κη­μέ­νους και κυ­ρί­ως τους έ­δω­σε κουρά­γιο, πράγ­μα που αύ­ξη­σε κα­τα­κό­ρυ­φα το κύ­ρος της Αλ Νούσ­ρα μέ­σα σε ό­λο το βασα­νι­σμέ­νο συ­ρια­κό πλη­θυ­σμό και έ­κα­νε πο­λύ δύ­σκο­λο στην υ­πό­λοι­πη α­ντί­στα­ση το να συ­νε­χί­σει να αρ­νεί­ται τη συμ­μα­χί­α μα­ζί της. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το έ­κα­νε σχε­δόν α­δύ­να­το για­τί την ί­δια ώ­ρα η Ρω­σί­α και ο Ά­σα­ντ δυ­νά­μωσαν ε­πί­τη­δες τους βομ­βαρ­δι­σμούς τους ε­νά­ντια στον ά­μα­χο πλη­θυ­σμό στο α­νατο­λι­κό Χα­λέ­πι έ­τσι ώ­στε αυ­τός κα­τα­μα­τω­μέ­νος, χω­ρίς νο­σκο­μεί­α, χω­ρίς τρόφι­μα με ε­λά­χι­στο νε­ρό και μέ­σα στον α­τέ­λειω­το ε­φιάλ­τη του θέ­λει την ενό­τη­τα ό­λων των ο­μά­δων που πο­λε­μούν τον Ά­σα­ντ. Η δια­φω­τι­στι­κή δου­λειά ε­νάντια στους προ­βο­κά­το­ρες αυ­τούς έ­πρε­πε να έ­χει γί­νει α­πό την α­ντί­στα­ση πολύ πριν αλ­λά φαί­νε­ται ή­ταν ι­σχυ­ρές οι δυ­νά­μεις μέ­σα στον α­ρα­βι­κό και μουσουλ­μα­νι­κό κό­σμο που την ε­μπό­δι­ζαν. 

 Έ­τσι η Αλ Νούσ­ρα α­πέ­κτη­σε ξαφ­νι­κά πε­λώ­ρια πο­λι­τι­κά και στρα­τιωτι­κά ε­ρεί­σμα­τα μέ­σα στην πο­λιορ­κη­μέ­νη πό­λη, ι­διαί­τε­ρα ό­ταν α­πο­φά­σι­σε ότι δεν ή­θε­λε πια να έ­χει κα­μιά πο­λι­τι­κή σχέ­ση με την Αλ Κά­ι­ντα, ο­πό­τε για να γί­νει α­κό­μα πιο πει­στι­κή άλ­λα­ξε το ό­νο­μά της α­πό Αλ Νούσ­ρα σε Αλ Σαμ (ολό­κλη­ρο: Jabhat Fateh al-Sham (JFS), που ση­μαί­νει μέ­τω­πο για την κα­τά­κτη­ση της Α­να­το­λής). 

Μό­λις έ­γι­ναν ό­λες αυ­τές οι αλ­λα­γές, δη­λα­δή μό­λις φτιά­χτη­κε α­πό τους προ­βο­κά­το­ρες η πο­λι­τι­κή φά­κα στη δη­μο­κρα­τι­κή α­ντι­πο­λί­τευ­ση, υ­πέ­γραψε η Ρω­σί­α με τις Η­ΠΑ τη γνω­στή τε­λευ­ταί­α ε­κε­χει­ρί­α Λα­βρόφ-Κέρ­ρυ σύμ­φω­να με την ο­ποί­α οι τε­λευ­ταί­ες θα έ­πρε­πε να υ­πο­χρε­ώσουν τη δη­μο­κρα­τι­κή α­ντι­πο­λί­τευ­ση της Συ­ρί­ας να δια­χω­ρι­στεί στο Χα­λέ­πι με την Αλ Νούσ­ρα ώ­στε η Ρω­σί­α και ο Ά­σα­ντ να μπο­ρούν να ε­ξο­ντώ­σουν στρατιω­τι­κά την τε­λευ­ταί­α. Δηλα­δή η Ρω­σί­α ζή­τη­σε την α­να­τρο­πή του τε­τε­λε­σμέ­νου που η ί­δια δη­μιούρ­γη­σε και ο γλοιώ­δης φί­λος της Κέρ­ρυ α­παί­τη­σε ού­τε λί­γο ού­τε πο­λύ α­πό την α­δυ­νατι­σμέ­νη δη­μο­κρα­τι­κή έ­νο­πλη α­ντί­στα­ση στο Χα­λέ­πι, να πο­λε­μή­σει την Αλ Νούσρα και να τη “σερ­βί­ρει” στους ρώ­σι­κους βομ­βαρ­δι­σμούς, δη­λα­δή να κά­νει ανοι­χτή συμ­μα­χί­α με τους α­νοι­χτούς γε­νο­κτό­νους νε­ο­χι­τλε­ρι­κούς ε­νά­ντια σε αυ­τούς που ο πο­λιορ­κη­μέ­νος λα­ός θε­ω­ρεί υ­πε­ρα­σπι­στές του. Δη­λα­δή ο Κέρρυ ζή­τη­σε την πο­λι­τι­κή αλ­λά και στρα­τιω­τι­κή αυ­το­κτο­νί­α της α­λη­θι­νής α­ντί­στα­σης για να τα πά­ρει ό­λα ε­δώ και τώ­ρα η ψεύ­τι­κη. Η α­λη­θι­νή α­ντί­στα­ση το αρ­νή­θη­κε αυ­τό στην πρά­ξη χω­ρίς ω­στό­σο να συ­γκρου­στεί με τις Η­ΠΑ στα λόγια.

Με­τά α­πό αυ­τό η Ρω­σί­α του Πού­τιν ξε­κί­νη­σε τους ι­σο­πε­δω­τι­κούς βομβαρ­δι­σμούς λέ­γο­ντας ό­τι οι Η­ΠΑ δεν τη­ρούν τη συμ­φω­νί­α της ε­κε­χει­ρί­ας για­τί στη­ρί­ζουν την Αλ Νούσ­ρα, δη­λα­δή την Αλ Κά­ι­ντα, ο­πό­τε αυ­τή εί­ναι υ­πο­χρεω­μέ­νη, σαν τά­χα γνή­σια α­ντι­τρο­μο­κρα­τι­κή δύ­να­μη, να την ε­ξου­δε­τε­ρώ­σει. Βε­βαί­ως δεν ή­θε­λε να ε­ξου­δε­τε­ρώ­σει την Αλ Νούσ­ρα, που εί­ναι το άλ­λοθί της για να κερ­δί­σει τη Συ­ρί­α. Α­πλά έ­κα­νε αυ­τό που ξέ­ρει τό­σο κα­λά να κά­νει, δηλα­δή αυ­τό που πρω­το­ε­φάρ­μο­σε στο Γκρόζ­νυ στην Τσε­τσε­νί­α για να συ­ντρί­ψει τη με­γα­λειώ­δη παλ­λα­ϊ­κή α­ντί­στα­σή της: Άρ­χι­σε να ι­σο­πε­δώ­νει την πό­λη για να στε­ρή­σει α­πό τους πραγ­μα­τι­κούς α­ντάρ­τες τη βά­ση της δύ­να­μής τους, το λα­ό. Γι αυ­τό στο­χεύ­ει στα νο­σο­κο­μεί­α και στα υ­δρα­γω­γεί­α. Α­ντί να σκο­τώ­σει το ψά­ρι που κο­λυ­μπά­ει στο νε­ρό α­δειά­ζει το νε­ρό. Αυ­τή εί­ναι η α­ποι­κια­κού τύπου α­πά­ντη­ση στα α­ντάρ­τι­κα.

Δεν εί­μα­στε ω­στό­σο σί­γου­ροι ό­τι ο πιο ά­με­σος στό­χος του Πού­τιν εί­ναι να α­δειά­σει ό­λο το νε­ρό δί­νο­ντας τώ­ρα δα ό­λο το α­να­το­λι­κό Χα­λέπι στον Ά­σα­ντ και στους ι­ρα­νό­φι­λους σι­ί­τες συμ­μά­χους του. Ό­χι τό­σο για­τί κά­τι τέ­τοιο θα σή­μαι­νε α­πώ­λειες χι­λιά­δων α­μά­χων που δι­πλω­μα­τι­κά θα του στοί­χι­ζε α­κό­μα πιο α­κρι­βά με α­νοι­χτές τις διε­θνείς κά­με­ρες, αλ­λά για­τί μιας πο­λύ με­γα­λύ­τερης ση­μα­σί­ας νί­κη του θα ή­ταν να κά­νει τους προ­βο­κά­το­ρες της Αλ Νούσ­ρα στρα­τιω­τι­κά η­γε­μό­νες της α­ντί­στα­σης μέ­σα στο Χα­λέ­πι, ο­πότε πο­λι­τι­κά η­γε­μό­νες σε ό­λη τη σου­νί­τι­κη Συ­ρί­α ώ­στε να πει με­τά στις Η­ΠΑ και κατ ε­πέ­κτα­ση στην Ε­Ε: Δεν υ­πάρ­χει υ­πο­λο­γί­σι­μη με­τριο­πα­θής α­ντί­στα­ση στη Συ­ρί­α. Υ­πάρ­χουν ου­σια­στι­κά μό­νο τρο­μο­κρά­τες, μό­νο Αλ Κά­ι­ντα. Με ε­μάς εί­στε ή με αυ­τούς; Που ση­μαί­νει: Η συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση πρέ­πει να πε­θά­νει και πρέ­πει αυ­τό να το κάνου­με μα­ζί αν δεν θέ­λε­τε να χά­σε­τε τον πλη­θυ­σμό της Δύ­σης.

Ου­σια­στι­κά αυ­τή την κου­βέ­ντα εί­πε ο Λα­βρόφ συγ­χαί­ρο­ντας κυ­νι­κά τη ρώ­σι­κη α­ε­ρο­πο­ρί­α πά­νω α­πό τα ε­ρεί­πια του Χα­λε­πιού στις 3 του Ο­κτώ­βρη: “Ου­σια­στι­κά ε­μπο­δί­σα­με τους τρο­μο­κρά­τες να υ­ψώ­σουν τη μαύ­ρη σημαί­α τους πά­νω α­πό τη Δα­μα­σκό”, (http://www.naftemporiki.gr/story/1154923/rosia-polu-apotelesmatikoi-oi-bombardismoi-mas-sto-xalepi

 

Άλλο η Αλ Κάιντα, άλλο ο βομβαρδισμός νοσοκομείων. Οι νέοι χίτλερ αποκαλύπτονται παραπέρα

 

Στο ση­μεί­ο αυ­τό ο χί­τλερ Πού­τιν πή­ρε έ­να πο­λι­τι­κό ρί­σκο, πο­ντά­ροντας στο ό­τι οι λα­οί της Ευ­ρώ­πης και των Η­ΠΑ θα του συγ­χω­ρή­σουν τις σφα­γές α­μά­χων στην Συ­ρί­α, αν η Νούσ­ρα πά­ρει το Χα­λέ­πι, ε­πει­δή αυ­τοί οι λα­οί μι­σούν βα­θειά και α­πό πεί­ρα την Αλ Κά­ι­ντα και τον Ι­ΣΙΣ που ό­χι τυ­χαί­α ε­πικε­ντρώ­νο­νται στις σφα­γές α­μά­χων στη Δύ­ση. Αλ­λά οι λα­οί που έ­χουν στοι­χειώ­δη πο­λι­τι­κή ε­νη­μέ­ρω­ση ό­πως οι λα­οί της Δύ­σης που έ­χουν α­κό­μα α­στο­δη­μο­κρα­τικές ε­λευ­θε­ρί­ες, ζη­τούν α­πό και­ρό την τι­μω­ρί­α του Ά­σα­ντ που έ­χει σφά­ξει 400.000 αμά­χους Σύ­ρους και ό­χι τη σφαγή των α­μά­χων Σύ­ρων που α­νά­με­σα τους έ­χουν χω­θεί και κά­ποιοι ι­σλα­μο­να­ζή­δες με­τά α­πό α­τέ­λειω­τες σφα­γές 4 χρό­νων. Άλ­λωστε οι κά­πως ε­νη­με­ρω­μέ­νοι λα­οί ξέ­ρουν ό­τι οι Σύ­ροι που α­ντι­στέ­κο­νται στον Ά­σα­ντ βλέ­πουν α­κό­μα με συ­μπά­θεια τη Δύ­ση, ο­πό­τε η ευ­ρύ­τε­ρη συ­ρια­κή αντι­στα­σια­κή κοι­νή γνώ­μη δεν μπο­ρεί να ταυ­τί­ζε­ται με τους τζι­χα­ντι­στές οι ο­ποί­οι πά­νω απ’ ό­λα μι­σούν α­κρι­βώς τη Δύ­ση. 

Αλ­λά α­κό­μα και αν η Νούσ­ρα δυ­να­μώ­σει υ­περ­βο­λι­κά στο Χα­λέ­πι οι δημο­κρά­τες στις δυ­τι­κές χώ­ρες ξέ­ρουν να δια­κρί­νουν ό­τι άλ­λο εί­ναι έ­νας στρα­τός τρο­μο­κρα­τών α­νά­με­σα σε α­μά­χους και άλ­λο οι ά­μα­χοι. Και μι­σούν ό­σους στο ό­νο­μα της α­ντι­τρο­μο­κρα­τί­ας βομ­βαρ­δί­ζουν νοσο­κο­μεί­α και σκο­τώ­νουν μα­ζι­κά γυ­ναι­κό­παι­δα.

Γι αυ­τό βγή­κε αυ­τή η ξαφ­νι­κή διε­θνής κα­τα­κραυ­γή για τους ρώ­σι­κους βομ­βαρ­δι­σμούς στο Χα­λέ­πι και γι αυ­τό α­κού­στη­καν σαν κυ­νι­κά γε­λοί­οι οι ι­σχυ­ρι­σμοί του Λα­βρόφ ό­τι πο­λε­μά­ει την Αλ Κά­ι­ντα την ώ­ρα που σκο­τώ­νει μα­ζι­κά μω­ρά. Γι αυ­τό α­δυ­νά­τι­σε ξαφ­νι­κά και η γραμ­μή Ο­μπά­μα- Κέρ­ρυ μέ­σα στις Η­ΠΑ μέ­χρι του ση­μεί­ου να γρά­φουν οι Νε­ουορ­κέ­ζι­κοι Τά­ιμ­ς της 29 του Σε­πτέμ­βρη ό­τι ση­μειώ­θη­κε “κά­τι σαν ε­ξέ­γερ­ση μέ­σα σε τμή­μα­τα του Λευ­κού Οίκου και του Στέ­ητ Ντη­πάρ­τμε­ντ ε­νά­ντια στην α­πο­στρο­φή του Προ­έ­δρου Ο­μπά­μα να κα­τα­δι­κά­σει δη­μό­σια τους Ρώ­σους”. Μά­λι­στα στο ί­διο άρ­θρο ση­μειω­νό­ταν ό­τι “έ­να φά­σμα κυ­βερ­νο­στρα­τη­γι­κών α­ναλυ­τών και νε­ώ­τε­ρων δι­πλω­ματών έ­χουν πα­ρα­πο­νε­θεί τους τε­λευ­ταί­ους 9 μή­νες ό­τι η α­πο­τυ­χί­α να χα­ρα­χθούν κόκ­κι­νες γραμ­μές έ­χει εν­θαρ­ρύ­νει τον κο Πού­τιν να δει τι άλ­λο μπο­ρεί να πε­τύ­χει, ι­διαί­τε­ρα σε μια πε­ρί­ο­δο με­τά­βα­σης στις Η­ΠΑ”. 

Αυ­τή εί­ναι μια σπά­νια πε­ρί­πτω­ση που εκ­φρά­ζο­νται τό­σο α­νοι­χτά και τό­σο έ­ντο­να δια­φω­νί­ες στο ε­σω­τε­ρι­κό ε­νός α­με­ρι­κά­νι­κου υ­πη­ρε­σια­κού προ­ε­δρι­κού μη­χα­νι­σμού, πράγ­μα που συ­νη­γο­ρεί σε αυ­τό για το ο­ποί­ο ε­πι­μέ­νουμε ε­δώ και έ­ξι χρό­νια ό­τι ε­κτός α­πό τους δύ­ο Κλί­ντον και ο Ο­μπά­μα εί­ναι ένας συνει­δη­τός ρω­σό­φι­λος που η πο­λι­τι­κή του α­πέ­να­ντι στη Ρω­σί­α ξε­περ­νάει κα­τά πο­λύ τα ό­ρια του α­ντί­στοι­χου υ­φε­σια­σμού της α­με­ρι­κά­νι­κης μο­νο­πωλια­κής α­στι­κής τά­ξης. Τώ­ρα με τους ρω­σι­κούς βομ­βαρ­δι­σμούς στη Συ­ρί­α αυ­τό το ξε­πέ­ρα­σμα έ­γι­νε τό­σο χτυ­πη­τό ό­σο πο­τέ πριν στην κοι­νή γνώ­μη, με α­ποτέ­λε­σμα μια σει­ρά δυ­τι­κοί κυ­βερ­νη­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες να α­παλ­λα­χτούν έ­στω και για λί­γο α­πό τους πε­ριο­ρι­σμούς που τους ε­πέ­βα­λε η στρα­τη­γι­κή Ο­μπά­μα και να ξε­σπα­θώ­σουν για πρώ­τη φο­ρά ε­νά­ντια στους α­πο­θρα­συμ­μέ­νους σφα­γείς. Μά­λι­στα εί­ναι πολύ αρ­νη­τι­κή για τους που­τι­νι­κούς η διε­θνής συ­γκυ­ρί­α, κα­θώς ταυ­τό­χρο­να με τη μα­ζι­κή σφα­γή στο Χα­λέ­πι δη­μο­σιεύ­τη­κε α­πό την Ολ­λανδί­α και το πό­ρι­σμα της διε­θνούς ε­πι­τρο­πής για τη διε­ρεύ­νη­ση της κα­τάρ­ριψης του α­ε­ρο­πλά­νου των μα­λαι­σια­νών α­ε­ρο­γραμ­μών τον Ιού­λιο του 2014 με α­ποτέ­λε­σμα το θά­να­το των 298 ε­πι­βα­τών του. Σύμ­φω­να με αυ­τό το πό­ρι­σμα τον πύ­ραυλο τον έ­ρι­ξαν οι φι­λο­ρώ­σοι αυ­το­νο­μι­στές με ρώ­σι­κο ε­κτο­ξευ­τι­κό μη­χα­νι­σμό που μπή­κε στην Ου­κρα­νί­α α­πό τη Ρω­σί­α και ε­πέ­στρε­ψε ε­κεί την ί­δια μέ­ρα.

 

Το μέλλον της συριακής αντίστασης θα κριθεί από την πολιτική απάντησή της στην Αλ Νούσρα

 

Αυ­τή η διε­θνής πο­λι­τι­κή συν­θή­κη εί­ναι πο­λύ ευ­νο­ϊ­κή για τη δη­μοκρα­τι­κή συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση αρ­κεί αυ­τή να βρει τρό­πους να ε­νι­σχύ­σει και στρα­τιω­τι­κά αλ­λά κυ­ρί­ως πο­λι­τι­κά τη θέ­ση της α­πέ­να­ντι στους ι­σλα­μο­να­ζή­δες προ­βο­κά­το­ρες της η­γε­σί­ας της Νούσ­ρα, για­τί η Ρω­σία θα προ­σπα­θή­σει με νύχια και με δό­ντια να δώ­σει ο­πωσ­δή­πο­τε σε αυ­τήν την πο­λι­τι­κή η­γε­μο­νί­α στη συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση. Σε μια τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση η συ­ρια­κή δη­μο­κρα­τι­κή α­ντί­στα­ση θα ε­κτε­θεί και θα νι­κη­θεί, ό­πως ε­κτέ­θη­κε και νι­κή­θη­κε η τσε­τσέ­νι­κη δη­μο­κρα­τι­κή α­ντί­στα­ση, ό­ταν η Ρω­σί­α, λό­γω της ε­πί­σης α­πύθ­με­νης α­δια­φο­ρί­ας της Δύ­σης, τη γέ­μι­σε με πρά­κτο­ρές της ι­σλα­μο­φα­σί­στες. Οι τε­λευ­ταί­οι με τη βο­ή­θεια της ε­ξο­ντω­τι­κής ρώ­σι­κης εκ­στρα­τεί­ας ε­νά­ντια στο γνή­σιο τσε­τσέ­νι­κο κί­νη­μα α­ντί­στα­σης πή­ρα­νε τε­λι­κά την πο­λι­τι­κή η­γε­μο­νί­α μέ­σα της και αρ­χί­σα­νε να σκο­τώ­νουν ά­μα­χους ρώ­σους πο­λί­τες, ο­πό­τε την α­πο­μό­νω­σαν διεθνώς δί­νο­ντας την ευ­και­ρί­α στους που­τι­νι­κούς νε­ο­χι­τλε­ρι­κούς να την τσακί­σουν. 

Δεν εί­ναι τυ­χαί­ο ό­τι η Αλ Νούσ­ρα πριν καν αλ­λά­ξει ό­νο­μα και α­νακοι­νώ­σει τη δια­κο­πή των σχέ­σε­ών της με την Αλ Κά­ι­ντα εί­χε ε­νω­θεί το 2015 με μια άλ­λη μι­κρή τζι­χα­ντί­στι­κη ορ­γά­νω­ση υ­πο­τί­θε­ται α­ντι-Α­σα­ντι­κή, την Jaysh al-Muhajereen wel Ansar Jihad (στο ί­διο: http://uk.reuters.com/article/uk-mideast-crisis-nusra-insight-idUKKBN0M00G620150304), που έ­χει το ε­ξής α­νε­κτί­μητο πο­λι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα για τη Ρω­σί­α: έ­χει αρ­χη­γό έ­ναν Τσε­τσέ­νο ι­σλα­μο­φασί­στα, δη­λα­δή έ­ναν άν­θρω­πο που εί­ναι πο­λι­τι­κά χρε­ω­μέ­νος με τη λο­γι­κή της εξό­ντω­σης α­θώ­ων ρώ­σων πολιτών σαν νό­μι­μης με­θό­δου α­ντί­στα­σης στη ρώσι­κη κα­το­χή της Τσε­τσε­νί­ας. 

Αν λοι­πόν η συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση δεν κά­νει το ί­διο θα­νά­σι­μο λά­θος με ε­κεί­νο των Τσε­τσέ­νων και αν οι λα­οί της Ευ­ρώ­πης και των Η­ΠΑ δεν α­φή­σουν τους η­γέ­τες τους να δεί­ξουν την ί­δια χο­ντρό­πε­τση α­δια­φο­ρί­α που δεί­ξα­νε α­πέ­να­ντι στην τσε­τσέ­νι­κη α­ντί­στα­ση, τό­τε ο κρί­σι­μος α­γώ­νας για την η­γε­σία της συ­ρια­κής α­ντί­στα­σης μπο­ρεί να λή­ξει με ήτ­τα για τους που­τι­νι­κούς νε­ο­να­ζί. Πά­ντως η δη­μο­κρα­τι­κή α­ντί­στα­ση, του­λά­χι­στον στο στρα­τιω­τι­κό επί­πε­δο εί­ναι α­πο­φα­σι­σμέ­νη. 

Στο κά­τω κά­τω της γρα­φής ή­ταν α­κρι­βώς η η­ρω­ι­κή α­ντί­στα­ση του συρια­κού λα­ού που υ­πο­χρέ­ω­σε τη Ρω­σί­α σε βομ­βαρ­δι­σμούς πράγ­μα που με τη σειρά του α­νά­γκα­σε τις δυ­τι­κές κυ­βερ­νή­σεις - που τό­σον και­ρό αρ­νού­νται να ε­ξοπλί­σουν το α­ντάρ­τι­κο και δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται “ε­κε­χει­ρί­ες” με τους χί­τλερ πί­σω α­πό την πλά­τη του - να προ­βούν σε ο­ρι­σμέ­νες αυ­το­νό­η­τες δι­πλω­μα­τι­κές κι­νή­σεις. 

Σε έ­κτα­κτη συ­νε­δρί­α­ση του Συμ­βου­λί­ου Α­σφα­λεί­ας του Ο­Η­Ε στις 25/9 η εκ­πρό­σω­πος Σα­μάν­θα Πά­ουερ μπό­ρε­σε α­πό τα πράγ­μα­τα να δια­χω­ρι­στεί α­πό τη φι­λο­ρώ­σι­κη στά­ση Ο­μπά­μα και να κα­ταγ­γεί­λει τη ρω­σι­κή βαρ­βα­ρό­τη­τα στο Χαλέ­πι. Εί­πε: “Αυ­τό που υ­πο­στη­ρί­ζει και κά­νει η Ρω­σί­α δεν εί­ναι α­ντι­τρο­μοκρα­τί­α, εί­ναι βαρ­βα­ρό­τη­τα”. (Reuters, 26/9). Ο βρε­τα­νός ο­μό­λο­γός της μί­λη­σε για ε­γκλή­μα­τα πο­λέ­μου και ο γάλ­λος α­ντι­πρό­σω­πος, Φραν­σουά Ντε­λά­τρ, εί­πε: “Το Χαλέ­πι εί­ναι για τη Συ­ρί­α ό,τι ή­ταν το Σα­ρά­γε­βο για τη Βο­σνί­α ή ό,τι ή­ταν η Γκουέρ­νι­κα για τον ι­σπα­νι­κό [εμ­φύ­λιο] πό­λε­μο” (FT, 28/9). Δη­λα­δή ό­λοι οι δι­πλω­μα­τικοί εκ­πρό­σω­ποι των δυ­τι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων που έ­χουν κα­τα­προ­δώ­σει τα τε­λευταί­α χρό­νια τη συ­ρια­κή α­ντί­στα­ση για να τα έ­χουν κα­λά με το Κρεμ­λί­νο, τώ­ρα κά­τω α­πό την πί­ε­ση της πα­γκό­σμιας κοι­νής γνώ­μης, κα­ταγ­γέ­λουν το τέ­ρας που κα­νά­κευαν.

Αλ­λά α­κό­μα και αυ­τοί οι ι­μπε­ρια­λι­στές αν­θρω­πι­στές της τε­λευταί­ας στιγ­μής στέ­κο­νται μί­λια πιο α­ρι­στε­ρά α­πό τους ψευ­το-”κόκ­κι­νους”, ψευτο­διε­θνι­στές φί­λους του Πού­τιν, σε ό­λο τον κό­σμο α­νά­με­σα στους ο­ποί­ους πιο ξε­τσί­πω­τοι α­πό ό­λους εί­ναι οι ελ­λη­νι­κές ψευ­το­α­ρι­στε­ρές η­γε­σί­ες που εί­ναι με τον Ά­σα­ντ ή λέ­νε σαν το ψευ­τοΚ­ΚΕ ό­τι ό­λοι οι ι­μπε­ρια­λι­στές εί­ναι ί­διοι στη Συ­ρί­α. Αυ­τές οι η­γε­σί­ες ε­κτός α­πό το ό­τι α­πο­κοι­μί­ζουν τους α­ριστε­ρούς αν­θρώ­πους, διευ­κο­λύ­νουν και τους αρ­χη­γούς των υ­πο­τί­θε­ται φι­λο­ευρω­πα­ϊ­κών ΝΔ, ΠΑ­ΣΟΚ, Πο­τα­μιού να εί­ναι οι μό­νοι που α­ντί­θε­τα με τους υπόλοι­πους ευ­ρω­παί­ους ο­μο­λό­γους τους εί­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά βου­βοί α­πέ­να­ντι στους ρώ­σι­κους βομ­βαρ­δι­σμούς, δη­λα­δή α­πέ­να­ντι στο α­σύλ­λη­πτο αυ­τό έ­γκλη­μα κα­τά της αν­θρω­πό­τη­τας. Τα ο­νό­μα­τα Σα­ρά­γε­βο - Γκρόζ­νυ - Χα­λέ­πι θα στοι­χειώ­νουν για πά­ντα τους θλι­βε­ρούς αυ­τούς πρά­κτο­ρες και φί­λους των σύγ­χρο­νων να­ζί που μι­λούν στο ό­νο­μα των λα­ών και της δη­μο­κρα­τί­ας, αλ­λά στην πράξη συ­ντάσ­σο­νται με κα­θε­στώ­τα γε­νο­κτό­νων και με τους χει­ρό­τε­ρους ι­μπε­ρια­λι­στές, που εί­ναι οι ρώ­σοι σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­στές. 

Το πιο υ­πο­κρι­τι­κό και γι αυ­τό το πιο ε­ξορ­γι­στι­κό ει­δι­κά για τους ψευ­το­α­ρι­στε­ρούς εί­ναι ό­τι φω­νά­ζουν πιο πο­λύ α­πό κά­θε άλ­λον για την υ­περά­σπι­ση των προ­σφύ­γων της Συ­ρί­ας την ώ­ρα που εί­ναι στην πρά­ξη οι με­γα­λύτε­ροι υ­πε­ρα­σπι­στές ε­κεί­νων που τους πα­ρά­γουν. Γι αυ­τό στην πραγ­μα­τι­κό­τητα κτη­νώδεις α­ντι­πρό­σφυ­γες δεν εί­ναι μό­νο οι ξε­νό­φο­βοι και οι ρα­τσι­στές των χω­ρών υ­πο­δο­χής, που εί­ναι χω­ρίς ε­ξαί­ρε­ση ό­λοι που­τι­νό­φι­λοι, αλ­λά είναι και μά­λι­στα εί­ναι α­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο οι δή­θεν προ­στά­τες τους τύ­που ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ, ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ψευ­τοΚ­ΚΕ και οι ό­μοιοί τους στην υ­πό­λοι­πη Ευ­ρώ­πη για τον ε­ξής λό­γο: Για­τί κά­νουν την πο­λύ με­γά­λη, την ι­στο­ρι­κή ζη­μιά να α­πο­κεφα­λί­ζουν και να δη­λη­τη­ριά­ζουν πο­λι­τι­κά υ­πέρ των δή­μιων τις α­ρι­στε­ρές και δη­μο­κρα­τι­κές λα­ϊ­κές πρω­το­πο­ρί­ες που σε άλ­λες ε­πο­χές, ό­πως ε­κεί­νες των πρώ­των χί­τλερ, ξε­σήκω­ναν τους ευ­ρω­πα­ϊ­κούς λα­ούς ε­νά­ντια στον πε­λώ­ριο κίν­δυ­νο που πλη­σί­α­ζε πά­νω α­πό το κε­φά­λι τους ό­ταν σφά­ζο­νταν ή βιά­ζο­νταν ε­θνι­κά οι λα­οί της Αι­θιο­πί­ας, της Ι­σπα­νί­ας και της Τσε­χο­σλο­βα­κί­ας. Δη­λαδή εί­ναι αυ­τοί που ό­χι μό­νο δεν στέ­κο­νται με τους λα­ούς που σφάζο­νται, αλλά α­πο­τε­λούν πρω­το­πό­ρα προ­πα­γαν­δι­στι­κά α­πο­σπά­σμα­τα των σφα­γέ­ων.

Έ­τσι ε­νώ λα­οί σαν τον τσε­τσέ­νι­κο, το βο­σνια­κό και το συ­ρια­κό θυ­σιάζο­νται σή­με­ρα πριν α­πό τους ευ­ρω­πα­ϊ­κούς λα­ούς για να τους δεί­ξουν τον ε­χθρό που στο μέλ­λον θα α­ντι­με­τω­πί­σουν, οι ευ­ρω­πα­ϊ­κοί λα­οί δεν έ­χουν α­κό­μα τις πο­λι­τι­κές πρω­το­πο­ρί­ες που θα τους ε­πι­τρέψουν να στα­θούν δί­πλα σε αυτά τα α­δέλ­φια τους και να πά­ρουν το πο­τι­σμέ­νο με το αί­μα τους και τα πι­κρά δά­κρυα τους τό­σο πο­λύ­τι­μο γι αυ­τούς μά­θη­μα. Χά­ρη δη­λα­δή στους ψευ­το­α­ρι­στε­ρούς ψευτο­διε­θνι­στές, στους ε­λε­ει­νούς αυ­τούς δια­φθο­ρείς και μα­ζι­κούς πο­λι­τι­κούς δο­λο­φό­νους πρω­το­πο­ριών, οι λα­οί της Ευ­ρώ­πης και ό­λου του κόσμου θα πλη­ρώ­σουν με πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρα και πο­λύ α­κρι­βό­τε­ρα δει­νά αρ­γό­τερα.