ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΦΑΙΟΚΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ

Κάθε φορά που ξεσπάει ένα νέο κύμα αυξήσεων το καθεστώς προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το λαό για τα αίτια. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφωνούν για άλλη μια φορά σε ένα πράγμα: ότι οι αυξήσεις των τιμών στα τρόφιμα οφείλονται στην αισχροκέρδεια του ιδιωτικού κεφαλαίου εμπορικού και βιομηχανικού, που τάχα συγκροτείται σε καρτέλ για να καταργήσει τον ανταγωνισμό και να κατασκευάσει ένα μονοπώλιο σε κάθε κλάδο.

Έτσι εξηγούν τη συντριβή  των φτωχών αφού αυτοί διαθέτουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους στα τρόφιμα. Η απόδειξη για την ύπαρξη και δράση των καρτέλ σύμφωνα με όλα τα κόμματα και με τα επιστρατευμένα ΜΜΕ για την περίπτωση είναι ότι οι ονομαστικές τιμές των τροφίμων στην Ελλάδα είναι οι υψηλότερες σε όλη την ΕΕ. Σαν παράδειγμα αναφέρουν το γάλα, τον σερβιριζόμενο καφέ και κάποια  προϊόντα πολυεθνικών που πουλιούνται στη χώρα μας, όπως λένε, ακριβότερα από ότι στις άλλες χώρες της ΕΕ. Στη συνέχεια λένε ότι ανάλογα μεγαλύτερες από τις τιμές στην ΕΕ-15 είναι και όλες οι άλλες ονομαστικές τιμές των τροφίμων στη χώρα μας. Κι όμως σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που παραθέτουμε στον δεύτερο πίνακα η Ελλάδα μαζί με την Πορτογαλία και την Ισπανία έχουν τις χαμηλότερες ονομαστικές τιμές τροφίμων στην ΕΕ των 15, δηλαδή στην δυτική Ευρώπη και όχι τις υψηλότερες! Αυτό όμως συμβαίνει και σε όλα τα προϊόντα όχι μόνο με τα τρόφιμα. Από το Βήμα της 22/6/2008 δίνουμε τα στοιχεία της Eurostat για το επίπεδο των τιμών όλων των προϊόντων στην ΕΕ-15.

Έτος 2006. Μέσος όρος όλων των τιμών για όλα τα είδη (όχι μόνο τρόφιμα) στην ΕΕ των 27 είναι ο αριθμός 100

 

 

Ευρωζώνη

Βέλγιο

Γερμανία

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Επίπεδα τιμών

102.5

106.2

103.3

89.1

93.3

107.3

104.1

Η Πορτογαλία έχει δείκτη 85.7 και η Σλοβενία 75.3

 

Δίνουμε τώρα στον επόμενο πίνακα τα στοιχεία της Eurostat  για το συνολικό επίπεδο των λιανικών τιμών  των τροφίμων μερικών χωρών το έτος 2006.

Η πρώτη γραμμή δίνει την σύγκριση λιανικών τιμών όλων των βασικών ειδών επιβίωσης το έτος 2006 συμπεριλαμβανομένων και των αλκοολούχων ποτών  στην ΕΕ των 27 με μέσο όρο το 100. Η δεύτερη τη σύγκριση λιανικών τιμών των φρούτων και λαχανικών EU-27 με μέσο όρο το 100.

 

Ελλάδα

Βέλγιο

Δανία

Γερμανία

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Πορτογαλία

95

107

136

104

87

106

112

87

72

105

129

116

95

108

115

80

 

Στον παρακάτω πίνακα δίνονται τα αναλυτικά στοιχεία της Eurostat για τις λιανικές τιμές ομάδων βασικών ειδών κατανάλωσης το ίδιο έτος.

 

Συγκριτικό επίπεδο των λιανικών τιμών του 2006, ΕΕ27 = 100

 

Food and non-alcoholic beverages Τρόφιμα και μη αλκοολούχα ποτά

Of which: Από τις οποίες:

Alcoholic beverages Αλκοολούχα ποτά

Tobacco Καπνός

Bread and cereals Ψωμί και δημητριακά

Meat Κρέας

Milk, cheese and eggs Γάλα, τυρί και αυγά

EU27 ΕΕ27

100 100

100 100

100 100

100 100

100 100

100 100

Belgium Βέλγιο

110 110

109 109

123 123

109 109

97 97

100 100

Bulgaria Βουλγαρία

56 56

41 41

48 48

82 82

69 69

51 51

Czech Republic Τσεχία

69 69

61 61

60 60

80 80

86 86

52 52

Denmark Δανία

142 142

150 150

149 149

116 116

128 128

115 115

Germany Γερμανία

105 105

108 108

118 118

87 87

82 82

119 119

Estonia Εσθονία

75 75

70 70

64 64

79 79

89 89

41 41

Ireland Ιρλανδία

125 125

121 121

129 129

126 126

181 181

186 186

Greece Ελλάδα

98 98

95 95

91 91

138 138

109 109

73 73

Spain Ισπανία

92 92

112 112

81 81

96 96

81 81

64 64

France Γαλλία

105 105

103 103

122 122

100 100

91 91

133 133

Italy Ιταλία

115 115

109 109

118 118

126 126

113 113

99 99

Cyprus Κύπρος

107 107

108 108

81 81

139 139

118 118

95 95

Latvia Λετονία

69 69

59 59

58 58

75 75

92 92

28 28

Lithuania Λιθουανία

64 64

61 61

50 50

75 75

79 79

30 30

Luxembourg Λουξεμβούργο

115 115

119 119

120 120

112 112

88 88

84 84

Hungary Ουγγαρία

71 71

60 60

65 65

83 83

77 77

54 54

Malta Μάλτα

83 83

76 76

69 69

111 111

117 117

84 84

Netherlands Κάτω Χώρες

88 88

89 89

105 105

78 78

93 93

103 103

Austria Αυστρία

110 110

126 126

121 121

98 98

81 81

98 98

Poland Πολωνία

67 67

60 60

52 52

67 67

91 91

44 44

Portugal Πορτογαλία

88 88

95 95

82 82

105 105

99 99

76 76

Romania Ρουμανία

71 71

59 59

60 60

94 94

88 88

32 32

Slovenia Σλοβενία

87 87

93 93

83 83

83 83

86 86

59 59

Slovakia Σλοβακία

67 67

56 56

58 58

75 75

72 72

51 51

Finland Φινλανδία

120 120

141 141

119 119

110 110

170 170

107 107

Sweden Σουηδία

119 119

131 131

133 133

104 104

145 145

119 119

United Kingdom Ηνωμένο Βασίλειο

113 113

103 103

126 126

115 115

152 152

205 205

Croatia Κροατία

89 89

87 87

86 86

89 89

113 113

65 65

The former Yugoslav Republic of Macedonia Η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

56 56

55 55

53 53

62 62

65 65

31 31

Turkey Τουρκία

84 84

70 70

77 77

117 117

176 176

56 56

Iceland Ισλανδία

164 164

188 188

189 189

149 149

226 226

173 173

Norway Νορβηγία

158 158

164 164

182 182

160 160

229 229

227 227

Switzerland Ελβετία

142 142

142 142

195 195

126 126

96 96

102 102

Albania Αλβανία

72 72

59 59

62 62

84 84

96 96

33 33

Bosnia-Herzegovina Βοσνία-Ερζεγοβίνη

71 71

62 62

73 73

76 76

78 78

32 32

Montenegro Μαυροβούνιο

74 74

66 66

69 69

77 77

76 76

24 24

Serbia Σερβία

67 67

56 56

68 68

75 75

73 73

26

Η διακομματική προπαγάνδα κορυφής, όπως κάθε φασιστική προπαγάνδα, δικαιολογεί την πτώση του βιοτικού επιπέδου αποκλειστικά από το ύψος των τιμών. Και επειδή οι τιμές είναι από τις χαμηλότερες στην ΕΕ-15 αυτή η προπαγάνδα αντιστρέφει την πραγματικότητα. Όπως ξέρει ο καθένας το ύψος του βιοτικού επιπέδου δεν διαμορφώνεται από τις τιμές αλλά από τη σχέση μισθών και τιμών. Με τα στοιχεία της Eurostat δίνουμε τις Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) της κάθε χώρας. Η ΜΑΔ είναι ένα υποθετικό νόμισμα που αγοράζει τον ίδιο όγκο προϊόντων και υπηρεσιών σε όλες τις χώρες και χρησιμοποιείται για την σύγκριση του βιοτικού επιπέδου των διαφόρων χωρών.

 ΕΕ των 27 με μέσο όρο το 100

Ελλάδα

89

Βέλγιο

123

Δανία

127

Γερμανία

113

Ισπανία

102

Γαλλία

113

Ιταλία

104

Πορτογαλία

75

Ιρλανδία

144

Ολλανδία

131

Αυστρία

129

Σουηδία

121

Η Ελλάδα έχει το δεύτερο χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από τις χώρες της ΕΕ των 15. Αυτό δεν οφείλεται στις υψηλότερες τιμές στην ΕΕ-15 όπως ισχυρίζεται η γκεμπελική προπαγάνδα, αλλά στους χαμηλότερους μισθούς μέσα στην ΕΕ των 15. Με τους μισθούς των 600 και 700 ευρώ οι εργαζόμενοι στερούνται- χωρίς καμιά  αύξηση των τιμών- βασικά είδη διατροφής και υπηρεσίες και καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους για να επιβιώσουν. Γι αυτό και η παραμικρή αύξηση των τιμών των τροφίμων, πόσο μάλλον το σημερινό κύμα της ακρίβειας, συντρίβει το βιοτικό τους επίπεδο και εξαπλώνει ακόμα περισσότερο τη φτώχεια. Υπεύθυνοι για αυτό το χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο στην ΕΕ των 15 είναι όλες οι κομματικές ηγεσίες και πάνω απ΄ όλες εκείνες του ψευτοΚΚΕ και των διάφορων μορφών του χώρου του ΣΥΝ που συνειδητά σαμποτάρουν εδώ και δεκαετίες την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων για να τσακίσουν τις παραγωγικές δυνάμεις που είναι στην ιδιοκτησία των μη φιλοανατολικών μερίδων του κεφάλαιου. Το σαμποτάζ όμως των βασικών παραγωγικών δυνάμεων δεν μπορεί να σταθεί ούτε μία μέρα χωρίς το χαμηλότερο μισθό και μεροκάματο, χωρίς τη διάσπαση των εργαζομένων που είναι και η προϋπόθεσή του. Γιατί κανένα κεφάλαιο δεν μπορεί να παράγει με ανεβασμένο το κόστος εξ αιτίας του γενικότερου παραγωγικού, ερευνητικού, εκπαιδευτικού και γραφειοκρατικού σαμποτάζ αν δεν αποζημιωθεί και φέρει το κέρδος του στο μέσο ποσοστό του κέρδους της αγοράς με την προσφορά φτηνής εργασίας. Γι αυτό κι ο σοσιαλφασισμός είναι και ο δουλέμπορας και ο διασπαστής της εργατικής τάξης και ο υπεύθυνος για το χειρότερο βιοτικό επίπεδο και για την διαρκώς εξαπλούμενη φτώχεια. Αυτός είναι που σπάει διαρκώς τα μεροκάματα στην ύπαιθρο και στην πόλη τσακίζονας τα συνδικάτα και την επιτήρηση στους εργοδότες ώστε να εισάγει σε όλους τους κλάδους διαρκώς νέες φουρνιές κακοπληρωμένων και χωρίς δικαιώματα μεταναστών (καθώς οι προηγούμενες φουρνιές καταφέρνουν να μεγαλώσουν κάπως τα μεροκάματα) ή και ντόπιων εργατών που τους βυθίζουν στη μαύρη εργασία. Πρόκειται για μια ξενόδουλη πολιτική δεκαετιών στην υπηρεσία των νέων τσάρων που στόχο έχει να υποτάξει τη χώρα μας, μια χώρα όλο και πιο αδύναμη και πιο συμπλεγματική, στον πολεμικό άξονα της Ρωσίας-Κίνας μέσα από τον οποίο θα επιχειρήσει να πάρει εκδίκηση για την καθυστέρησή της που οι ρωσόφιλοι σαμποταριστές και προβοκάτορες αποδίδουν στη Δύση.

Το αποτέλεσμα του παραγωγικού σαμποτάζ είναι το υψηλότερο κόστος παραγωγής και στην αγροτική οικονομία

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι εδώ και χρόνια πολύ μεγαλύτερος από αυτόν της ΕΕ των 15. Σήμερα που ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη είναι στο 3.7% στην Ελλάδα είναι 4.9% Επομένως ο πληθωρισμός στην Ελλάδα εκτός από εισαγόμενος εξαιτίας της αύξησης των τιμών του πετρελαίου και ορισμένων τροφίμων παγκοσμίως και εκτός από την γενική τάση της αύξησης των τιμών σε αυτό το οικονομικό σύστημα, έχει και μια συνιστώσα με ντόπια ελληνικά χαρακτηριστικά. Αυτό το ιδιαίτερο τμήμα του ελληνικού πληθωρισμού ούτε είναι εισαγόμενο ούτε και οφείλεται στα καρτέλ που έχει εφεύρει ο σοσιαλφασισμός για να το δικαιολογήσει. Οφείλεται, πρώτο στο υψηλό κόστος παραγωγής εξ αιτίας του πολύχρονου παραγωγικού σαμποτάζ και της συνακόλουθα όλο και πιο χαμηλής παραγωγικότητας της εργασίας, ιδιαίτερα εκείνης στην αγροτική παραγωγή, και δεύτερο στους πελώριους κοινωνικούς πόρους που κυρίως μέσω της ψηλής φορολογίας σπαταλιούνται για να θρέψουν μια απέραντη παρασιτική κρατική γραφειοκρατική ακρίδα και μερικές εκατοντάδες υπερπαχυμένες εργολαβικο-προμηθευτικές βδέλλες, που αποτελούν την ανατολικού τύπου κρατικοφασιστική ολιγαρχία. Παράδειγμα είναι οι τιμές παραγωγού αγροτικών προϊόντων ( κόστος συν κέρδος) το έτος 2005 που δίνονται στον παρακάτω πίνακα.

 

Τιμές παραγωγού βασικών ειδών διατροφής χωρίς φόρο σε EUR/100Κg στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ-15 το έτος 2005. Στις παύλες δεν υπάρχουν στοιχεία.

 

 

Ελλάδα

Βέλγιο              Βέ

Γερμανία

Ισπανία

Ιρλανδία

Δανία

 

Κρέμα τυρί

295.56

--

-

145.50

-

-

Βούτυρο

569.80

--

-

261.50

-

-

Μοσχάρι

209.38

--

-

199.54

-

-

Χοιρινό

-

-

144

-

-

144

Mαλακό

σιτάρι

14.12

9.01

9.11

13.78

10.48

10.13

Σκληρό

σιτάρι

13.80

-

-

14.42

-

-

Πατάτες

35.84

8.47

6.57

16.59

-

14.90

Ντομάτες

51.14

-

59.83

68.41

-

-

Κρεμμύδια

31.09

15.23

11.28

15.85

-

15.97

Καρώτα

49.04

39.57

18.81

19.87

38.01

37.71

Αχλάδια

86.92

61.91

37.84

42.02

-

68.84

Μήλα

51.13

34.89

32.56

28.59

-

48.18

Σίκαλη

-

8.61

7.89

13.13

-

9.34

Κριθάρι

14.03

9.37

9.38

13.28

10.49

10.53

Αραβόσιτος

13.56

-

10.34

13.50

-

-

Σακχαρότευτλα

43.85

35.90

-

51.90

55.57

46.16

Μαρούλια

83.47

24.80

53.89

51.12

-

-

 

Ονομαστικοί δείκτες τιμών παραγωγού ( όχι ζωικά προϊόντα) χωρίς φόρο με έτος βάσης το 2000=100

 

 

2003

2004

2005

2006

Ελλάδα

130.5

126.3

129.3

138.5

Βέλγιο

108.6

104.5

106.1

118.2

Γερμανία

111.4

103.2

98.9

116.9

Γαλλία

107.9

104.6

96.2

103.8

Ιταλία

120.4

117.5

108.3

110.8

Ισπανία

108.7

108.4

113.1

107.9

Ιρλανδία

116.0

104.4

112.0

133.9

Δανία

102.3

102.3

95.2

98.4

Ολλανδία

114.3

104.3

105.0

124.8

Οι δύο τελευταίοι πίνακες δείχνουν ότι οι ελληνικές είναι οι μεγαλύτερες τιμές παραγωγού τροφίμων στην ΕΕ των 15 και οφείλονται στο παραγωγικό σαμποτάζ, δηλαδή στο άμεσο σαμποτάρισμα των επενδύσεων, στη μεθοδευμένη παρεμπόδιση της συγκέντρωσης της γης, δηλαδή στην συνέχιση του κατατεμαχισμού της, στην επίσης εσκεμμένη έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού, στην χαμηλή τεχνολογική σύνθεση του γεωργικού κεφαλαίου, στην έλλειψη γεωργικών υποδομών και τελικά στην υπονόμευση της γεωπονικής έρευνας και τεχνολογίας. Όλα αυτά διαμορφώνουν τελικά την μικρή παραγωγικότητα της γεωργικής εργασίας στην Ελλάδα. Οι υψηλότερες δηλαδή τιμές παραγωγού στη χώρα μας δεν οφείλονται στο ψηλότερο αγροτικό εισόδημα, στο κέρδος δηλαδή του παραγωγού, αλλά στο ψηλό κόστος παραγωγής. Γιατί το αγροτικό εισόδημα στη χώρα μας είναι από τα χαμηλότερα στην ΕΕ-15 και θα ήταν ακόμα πιο χαμηλό αν δεν υπήρχαν οι κακοπληρωμένοι μετανάστες εργάτες γης που επίσης εισάγονται σε διαρκώς νέες φουρνιές για να μην ανεβαίνουν αισθητά τα μεροκάματα των παλιών εργατών γης, κυρίως των Αλβανών που αρκετοί έφυγαν από τη γη, ενώ οι μισθοί τους γενικά ανέβηκαν για να φτάσουν στους μισθούς της ελάχιστης ανθρώπινης διαβίωσης σε αυτή τη χώρα. Το 2003 σε τρέχουσες τιμές το μέσο ετήσιο αγροτικό εισόδημα ήταν, σύμφωνα με την Eurostat, στο 72.8% του αγροτικού εισοδήματος της ΕΕ των 15. Φυσιολογικά εξαιτίας αυτών των υψηλότερων τιμών παραγωγού θα έπρεπε οι τιμές των τροφίμων στη χώρα μας να είναι οι ψηλότερες στην ΕΕ των 15. Όμως όπως είδαμε στην αρχή του άρθρου μας  είναι οι χαμηλότερες μετά την Πορτογαλία. Η εξήγηση που μπορούμε να δώσουμε είναι η εξής: Η ελληνική βιομηχανία τροφίμων αγοράζει ακριβότερα την πρώτη ύλη της από όλες τις βιομηχανίες της ΕΕ-15, αλλά επειδή είναι παραγωγικά σύγχρονη όσο και οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές και ταυτόχρονα το καθεστώς της έχει εξασφαλίσει τα χαμηλότερα μεροκάματα της Ευρώπης για να επεξεργαστεί τα προϊόντα της, το μέσο παραγωγικό της κόστος είναι μικρότερο από όσο το ευρωπαϊκό. Επίσης ένα μέρος του αυξημένου κόστους αγοράς της πρώτης ύλης η βιομηχανία τροφίμων το μετακυλύει στο εμπόριο που και αυτό με τη σειρά του αντιρροπεί τις αυξημένες τιμές των αγορών του με το χαμηλότερο μεροκάματο αυτό των 600 ευρώ που πληρώνει τους υπάλληλους του είτε στα σούπερ μάρκετ, είτε στο χοντρεμπόριο κλπ. Οι λιανικές τιμές συμπιέζονται αναγκαστικά με αυτό τον τρόπο στο χαμηλότερο επίπεδο στην ΕΕ-15. Αν ήταν αλλιώς, με τους χαμηλούς μισθούς με τους οποίους αντιρροπίζει το καθεστώς το σαμποτάζ του στα μέσα παραγωγής και στην έρευνα, δεν θα μπορούσε κανείς εργαζόμενος να αγοράσει τίποτα. Τα μέσα ποσοστά κέρδους κάθε μορφής κεφαλαίου διατηρούνται με αυτή την ανατολικού τύπου λειτουργία της οικονομίας που βασίζεται στο χαμηλότερο μεροκάματο της εργατικής τάξης χάρη στο διαρκές δουλεμπόριο των μεταναστών και την γενίκευση και την συνδικαλιστική-πολιτική και διοικητική νομιμοποίηση της μαύρης εργασίας. Σήμερα το μεροκάματο στη γεωργία ανεβαίνει, οπότε και οι τιμές παραγωγού αυξάνουν ακόμα περισσότερο πέρα από την χαμηλή παραγωγικότητα της εργασίας και από την αύξηση των τιμών των εισροών στη γεωργία λόγω του πετρελαίου και των άλλων συντελεστών της παραγωγής.

Το γενικότερο παραγωγικό σαμποτάζ στη χώρα επιβεβαιώνεται και από την τεράστια πτώση της παραγωγικότητας της εργασίας σε όλη την οικονομία που δίνουμε για τα έτη 2005 και 2006 από το Βήμα.

Παραγωγικότητα της εργασίας ανά ώρα. ΕΕ των 27=100

 

ΕΕ-15

Βέλγιο

Γερμανία

Ελλάδα

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

2006

101.8

124.3

111.0

71.9

92.5

119.8

89.2

2005

101.9

125.3

111.2

73.7

90.8

117.8

90.7

Διαφορά

-0.1

-1.0

-0.2

-1.8

+1.7

+2.0

+1.5

Η υπερφορολόγηση των τροφίμων

Τα τρόφιμα στη χώρα μας την ουσία θα ήταν ακόμα φθηνότερα σε σχέση με την ΕΕ αν δεν επιβαρύνονταν και με τον ιδιαίτερα μεγάλο ΦΠΑ ίσο με 9%. Τα περισσότερα γεωργικά είδη και τρόφιμα με ίδια τιμή πωλήσεως χωρίς ΦΠΑ στις διάφορες χώρες πωλούνται αναγκαστικά στην Ελλάδα ακριβότερα κατά 3.5% από όσο στη Γαλλία, κατά 5% ακριβότερα από όσο στην Ιταλία κατά 2% ακριβότερα από όσο στην Ισπανία και τη Γερμανία και κατά 3% από όσο στο Βέλγιο. Μόνο η Δανία έχει πολύ ψηλό ΦΠΑ στα τρόφιμα. Αυτό φαίνεται στον παρακάτω πίνακα με στοιχεία από την Eurostat. Σε ότι αφορά δηλαδή την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης στη χώρα μας το κράτος την φορολογεί στα τρόφιμα με αυτά τα ψηλά ποσοστά για να μαζέψει τους φόρους που θα θρέψουν την κρατικοφασιστική ακρίδα και για να μπορεί να δίνει με άνεση 250 εκατ ευρώ στο φιλορώσικο κεφάλαιο της MIG από την πώληση των μετοχών του ΟΤΕ που του είχε προηγουμένως εκχωρήσει.

Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) % στα περισσότερα γεωργικά είδη το έτος 2005  την 1η Ιανουαρίου. Ποσοστά φόρου πάνω στην τιμή πώλησης του έμπορα.

 

Ελλάδα

8

Γαλλία

5.5

Ιταλία

4

Ισπανία

7

Γερμανία

7

Δανία

25

Βέλγιο

6

 

 

 

 

Ο  φασισμός πίσω από τη δημαγωγία των 5 κομμάτων για τη συνωμοτική κερδοσκοπία

Ο τεράστιος αποπροσανατολισμός του λαού για τα αίτια της ακρίβειας της εξαπλούμενης φτώχειας και της ανεργίας έχει καθαρά φασιστικά χαρακτηριστικά και απέχει μόνο ένα βήμα για να ολοκληρωθεί, δηλαδή να αποκτήσει και αντισημιτικά χαρακτηριστικά. Γιατί όπου υπάρχει μια μόνιμη υποτιθέμενη συνομωσία σε μια λίγο πολύ ελεύθερη αγορά δεν μπορεί παρά να υπάρχει ένας ειδικός ενιαίος παράγοντας που να ενώνει τα κεφάλαια και να καταργεί τον ισχυρό ανάμεσά τους ανταγωνισμό. Ο καταλληλότερος και ο πιο δοκιμασμένος τέτοιος παράγοντας που μπορεί να εξάψει τη λαίκή, ιδιαίτερα τη μικροαστική φαντασία είναι οι εβραίοι. Σε παλιότερο κείμενο της N.Ανατολής για την ακρίβεια λέγαμε ότι: Με την καθεστωτική δημαγωγία για την διαμόρφωση των τιμών από τις συνομωσίες του κεφαλαίου που βρίσκονται στο κέντρο κάθε φασιστικής οικονομικής δημαγωγίας, ο καπιταλισμός μετατρέπεται από ένα σύστημα παραγωγικών σχέσεων που κινούνται πάνω σε αυθόρμητους οικονομικούς νόμους σε μια αυθαίρετη θέληση των καπιταλιστών που αντί να ανταγωνίζονται ανάμεσά τους προσφέροντας όλο και πιο χαμηλές τιμές για να εξουδετερώσουν ο ένας τον άλλο, συνεννοούνται μυστικά και ενώνονται αποσπώντας από το λαό όσο κέρδος θέλουν. Για τους φασίστες η αυτόνομη κίνηση της αγοράς γίνεται ενιαία εγκληματική θέληση του σατανικού κεφάλαιου, που σαν τέτοια μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από μια άλλη θέληση, τη θέληση του κράτους και τελικά τη θέληση του λαϊκού, δηλαδή του φασιστικού κόμματος που θα προσδιορίζει τις τιμές στο ύψος ακριβώς στο οποίο οι φτωχές μάζες θα μπορούν να αγοράζουν. Αυτή η καλή θέληση δεν θα πάρει έγκριση από κανέναν για να επιβάλει την εξουσία της όπως δεν πήραν και οι σατανικοί καπιταλιστές όταν αύξαιναν τις τιμές. Θα επιβάλει λοιπόν όταν έρθει η ώρα το νόμο της, που θα είναι η οικονομική και πολιτική βία, η δικτατορία απέναντι σε όσους την αμφισβητούν.

Οι ομάδες που απαλλοτριώνουν σήμερα τα τρόφιμα από τα σούπερ μάρκετ με την ανοιχτή πολιτική υποστήριξη της ηγεσίας του ΣΥΝ και τα μοιράζουν στις λαϊκές αγορές ανοίγουν ιδεολογικά και πολιτικά το δρόμο της επερχόμενης σοσιαλφασιστικής δικτατορίας. Πρόκειται για την πιο ακραία εκδήλωση της ενιαίας διακομματικής φασιστικής πολιτικής κορυφής. Το ΛΑΟΣ  συνεπές στο κρατικοφασισμό του υποστηρίζει ανοιχτά την θέση ότι το κράτος πρέπει να αναλάβει την παραγωγή των βασικών ειδών κατανάλωσης. Το ίδιο λεει και ο ΣΥΝ με άλλα λόγια καθώς υποστηρίζει τον αυστηρό κοστολογικό έλεγχο σε όλα τα στάδια διύλισης και εμπορίας των πετρελαιοειδών και τον κοστολογικό έλεγχο και το ελεγχόμενο ποσοστό κέρδους στα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης. Ελεγχόμενο ποσοστό κέρδους σημαίνει όμως κέρδος κάτω από το μέσο ποσοστό της αγοράς και επομένως κρατική χρηματοδότηση του κεφαλαίου δηλαδή κρατική παραγωγή κάτω φυσικά από τον πολιτικό και οικονομικό έλεγχο του ενιαίου φασιστικού κόμματος. Ο Παπανδρέου είναι πια ένας ξεδιάντροπος κνίτης. Όντας στην αντιπολίτευση μπορεί να δημαγωγεί ασύστολα την ώρα που το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ των υπαλλήλων, ευνουχισμένο από τον ίδιο και προδομένο από τον Βενιζέλο τον παρακολουθεί άφωνο. Έτσι λοιπόν κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα οφείλεται αποκλειστικά σ αυτήν (γι αυτόν δεν υπάρχει καν εισαγόμενος πληθωρισμός και παγκόσμια κρίση!) γιατί  δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της ακρίβειας επειδή είναι μια κυβέρνηση, όμηρος των λίγων και ισχυρών, των καρτέλ και των κερδοσκόπων, όμηρος συμφερόντων!!!!. Το ψευτοΚΚΕ προσπαθεί να διαφοροποιηθεί συγκυριακά από τις ανοιχτές φασιστικές θέσεις του ΛΑΟΣ και του ΣΥΝ κατηγορώντας την Κοινή Αγροτική Πολιτική την ΕΕ και τους κερδοσκόπους, όταν η λαϊκή οικονομία που υποστηρίζει είναι η πιο ολοκληρωμένη μορφή φασιστικής οικονομίας! Όσο γα τις γνωστές ενώσεις των καταναλωτών και το καταναλωτικό τους κίνημα αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ότι είναι καπέλλα ή δεκανίκια του σοσιαλφασισμού. Το ίδιο και η θλιβερή πασοκική ηγεσία της ΓΣΕΕ που κοίταξε να βρεί λίγη ζωή από τον θανάσιμο πόλεμο που της κάνουν οι ψευτοΚΚΕ και ΣΥΝ καλώντας σε συγκέντρωση ενάντια στις ψηλές τιμές που επιβάλει το κεφάλαιο. Ο λαός όσο και να μην έχει μια άλλη εξήγηση και μια άλλη γραμμή άμυνας στην ακρίβεια φαίνεται ότι δυσπιστεί στις κομματικές ηγεσίες που στήνουν τις θεατρικές παραστάσεις συμπαράστασης στους φτωχούς σε όλα τα δελτία ειδήσεων, καθώς και τους ειδικούς στις τιμές ενώσεις των καταναλωτών. Έτσι δεν πάτησε το πόδι του σε καμιά από τις συγκεντρώσεις τους σε ολόκληρη τη χώρα ενάντια στην ακρίβεια! 

Τα μέτρα ανακούφισης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων

Εννοείται ότι δεν νοείται για μαρξιστές, για ταξικούς εργάτες και γενικότερα για πρακτικούς ανθρώπους να κάνουν ένα πολιτικό κίνημα ενάντια στην ακρίβεια. Θα ήταν σαν να δέρνανε τη θάλασσα μαζί με τον Αρταξέρξη για να χαμηλώσουν τα κύματα. Αυτό που νοείται είναι πρώτο και το βασικότερο ένα πατριωτικό και δημοκρατικό κίνημα ενάντια στο πολύπλευρο παραγωγικό και επιστημονικοτεχνικό σαμποτάζ που πραγματοποιούν εδώ και δεκαετίες οι διάφοροι κυνηγοί και εξορκιστές της ακρίβειας, δεύτερο ένα εργατικό κίνημα για την αύξηση των μισθών και για το χτύπημα της μαύρης εργασίας, και τρίτον και εφ όσον παλεύονται και τα παραπάνω ένα παλλαϊκό κίνημα για άμεση ανακούφιση από το κράτος των πιο βαριά πληττόμενων κομματιών του πληθυσμού. 

Σχετικά με αυτό το τελευταίο. Η χρηματοδότηση των μέτρων ανακούφισης δεν θα μπορούσε να γίνει σήμερα παρά μόνο σε βάρος των πιο παρασιτικών εισοδημάτων αντίθετα με το σοσιαλφασισμό και το φασισμό που καλύπτουν σκαναδαλωδώς αυτά τα εισοδήματα και προτείνουν μόνιμα την υπερφορολόγηση δηλαδή το χτύπημα του μόνου παραγωγικού κεφάλαιου, του βιομηχανικού και τελικά τη διάλυση της παραγωγής και τον έλεγχό της από την δήθεν λαϊκή, στην πραγματικότητα κρατικοφασιστική του οικονομία. Τέτοια εισοδήματα είναι η μεγάλη γαιοπρόσοδος που στηρίζεται στην σπανιότητα της γης που έχουν επιβάλει οι σοσιαλφασίστες σαμποταριστές. Αυτή η γαιοπρόσοδος που έχει κάτσει παντού σα βδέλλα στο σώμα της παραγωγής, του εμπόριου και των υπηρεσιών μπορεί να συλληφθεί εύκολα και να υπερφορολογηθεί με την επιβολή συντελεστών πολύ ανώτερων από το σημερινό 39% για όλα τα ψηλά εισοδήματα, ενώ μπορεί αντίστοιχα και πρέπει να μειωθεί αυτός ο συντελεστής για τα μικρομεσαία εισοδήματα. Πάντως η πιο μεγάλη πηγή χρηματοδότησης για το κράτος που παράλληλα θα ανακούφιζε σοβαρά κάθε παραγωγική διαδικασία θα πρόκυπτε με την καταπολέμηση της μίζας που ανέρχεται σε πάνω από 15 δις ευρώ. Αυτή θα χτυπιόταν σημαντικά απλά και μόνο με την διαφάνεια και τον δημοκρατικό έλεγχο και την αξιολόγηση της δουλειάς της δημόσιας διοίκησης και της κρατικής γραφειοκρατίας γενικότερα, ιδιαίτερα των εφοριακών, αλλά και των πολεοδομιών, των δήμων κλπ. Λεφτά υπάρχουν και τα έχουν τα παράσιτα. Όμως αυτή η αστική τάξη πάντα στάθηκε απέναντι στο λαό, πάντα τον πρόδωσε  ακόμα και στην χειρότερη πείνα, την κατοχική.  Τα αστικά δημοκρατικά μέτρα που μπορούν να ληφθούν σαν τέτοια δεν είναι δύσκολα σαν τέτοια, δηλαδή τεχνικά. Είναι δύσκολα πολιτικά. Δηλαδή ενώ είναι απλά δημοκρατικά μέτρα απαιτούν στην πραγματικότητα σήμερα στη Ελλάδα τουλάχιστον μια δημοκρατική εξέγερση  που όταν θα γίνει θα γίνει πρώτα και κύρια ενάντια στους προστάτες των παρασίτων, τους σοσιαλφασίστες και φασίστες δημαγωγούς.