Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μόλις η Ευρώπη βγήκε από τις καραντίνες της πανδημίας και έτσι αύξησε την παραγωγή της οπότε και την ενεργειακή της κατανάλωση, η Ρωσία του Πούτιν έπαψε να της δίνει το πολύ παραπάνω αέριο που χρειαζόταν όπως το έδινε πριν την πανδημία. Έτσι οι τιμές του έχουν ανέβει από 3 έως 8 φορές (!) πιο ψηλά από πριν ανάλογα με το πόσο διαθέσιμο αέριο από άλλες χώρες υπάρχει στη διεθνή αγορά. Την πιο βαριά επίπτωση από αυτό το στραγγαλισμό της ΕΕ στην ηλεκτρική της παραγωγή την έχει η Ελλάδα γιατί οι κομματικές ηγεσίες της έχουν σαμποτάρει κάθε άλλη πηγή ενέργειας και έχουν εξαρτήσει τη χώρα μας πιο πολύ από κάθε άλλη της ΕΕ από το ρώσικο φυσικό αέριο. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα τα κόμματα καλύπτουν τη δυσμενέστερη από ποτέ σε βάρος της χώρας μας νέα συμφωνία για το φυσικό αέριο με τη Ρωσία που υπέγραψε ο Μητσοτάκης και με θράσος εμφανίζει σαν νίκη.  

Πριν κιόλας από τους τελευταίους ελιγμούς και τον πόλεμο νεύρων του Πούτιν με την αποχώρηση ή την παραμονή των φουσάτων του στα σύνορα της Ουκρανίας, έχουν εδώ και λίγες βδομάδες διαμορφωθεί δύο ειδών αντιλήψεις στην Ευρώπη ως προς τις πιο πιθανές προθέσεις της πουτινικής Ρωσίας σε σχέση με την Ουκρανία. Η μια είναι ότι μάλλον η Ρωσία θα εισβάλει τώρα στην Ουκρανία και η άλλη ότι μάλλον δεν θα εισβάλει. Οι χώρες που έχουν την πρώτη εκτίμηση έχουν καλέσει εδώ και μέρες τους πολίτες τους να φύγουν από την Ουκρανία, ενώ αυτές που έχουν τη δεύτερη εκτίμηση αποφεύγουν να κάνουν ένα τέτοιο κάλεσμα ή το κάνουν διστακτικά. Στην κύρια πλευρά τους οι πρώτες είναι αυτές που αντιμετωπίζουν την πουτινική Ρωσία σαν έναν επικίνδυνο επιθετιστή που πρέπει να αντιμετωπιστεί κυρίως με μια καλή στρατιωτική άμυνα και οι δεύτερες εκείνες που την αντιμετωπίζουν σαν μια χώρα που δρα τώρα επιθετικά απλά επειδή αισθάνεται περικυκλωμένη, οπότε πρέπει να καθησυχαστεί κυρίως με υποχωρήσεις που θα αποφασιστούν απέναντι της μέσα από διπλωματικές διαδικασίες.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που διαθέτει σήμερα η ρωσικήνεοναζιστική υπερδύναμηαπέναντι στην Ευρώπη, την οποία ετοιμάζεται να καταβροχθίσει, είναι η ηλιθιότητα και η χοντροπετσιάτης κυρίαρχης τάξης της δεύτερης.Η ευρωπαϊκή φιλελεύθερη αστική τάξη, βυθισμένη στη μεταφυσική και τον ιδεαλισμό καθώς είναι, αδυνατεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα που βάζει μπροστά στις ευρωπαϊκές χώρεςη απειλή ενός ολοκληρωτικού πολέμου που ετοιμάζεται να εξαπολύσει εναντίον τους ο ρωσοκινεζικόςνεοχιτλερικόςάξονας. Η ίδια αυτή τάξη πιστεύει ακόμα ότι η Ρωσία είναι μια ξεπεσμένη πρώην υπερδύναμη και δεν έχει καταλάβει ότι ο δήθεν αδύναμος τραμπούκος,που υποτίθεται ότι κατέρρευσε στα 1991, περικυκλώνει ολοένα και στενότερα την Ευρώπηχρησιμοποιώνταςπέρα από την ωμή βία και άλλες προωθημένες μεθόδους πολιτικής και οικονομικής ιμπεριαλιστικής επέκτασης όπως είναι ο οικονομικός εκβιασμός, η εξαγορά, η αντι-αποικιακήκαι αντι-ιμπεριαλιστική δημαγωγία κτλ. Στο ζήτημα της ενέργειας π.χ. έχουν παρθεί μια σειρά πολιτικές αποφάσεις που υπονομεύουν στα σοβαρά την ασφάλεια και την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ σαν ανεξάρτητης και κυρίαρχης οντότητας.