Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Παρά τη σκανδαλώδη ασυλία που απολαμβάνουν ΣΥΡΙΖΑ – Τσίπρας από μεγάλο κομμάτι του μηντιακού κατεστημένου, κύρια από τα αλωμένα ή υποταγμένα στον ένα ή στον άλλο βαθμό με τους πραξικοπηματικούς «διαγωνισμούς» και αλισβερίσια του σοσιαλφασίστα Παππά κανάλια, πολλές δημοσκοπήσεις δείχνουν ένα παγιωμένο προβάδισμα των ΝΔ-Μητσοτάκη στο δρόμο προς τις εκλογές.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος συκοφάντης και νεκροθάφτης των ηρώων της αντιφασιστικής Εθνικής Αντίστασης από τους κνίτες αντιμαρξιστές παραχαράκτες

Η συγκίνηση που προκάλεσε στο δημοκρατικό λαό η εμφάνιση αυθεντικών όπως φαίνεται φωτογραφιών από το σκηνικό της εκτέλεσης των 200 πατριωτών αντιφασιστών, στην συντριπτική πλειονότητά τους μελών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ την Πρωτομαγιά του 1944 από τους Γερμανούς ναζί στην Καισαριανή, δε θα μπορούσε να αφεθεί από τις διάφορες ρωσόδουλες φράξιες του καθεστώτος χωρίς να καναλιζαριστεί σε αντιδραστικά μονοπάτια.

Δε μιλάμε εδώ κυρίως για τον αμιγώς ναζιστικό, ούτε και για τον ακροδεξιό φιλο-ταγματασφαλίτικο αντικομμουνισμό της εθνοπροδοσίας, που δουλεύεται και στη βάση της Νέας Δημοκρατίας, κυρίως λόγω του προβοκαρίσματος κάθε Αριστεράς από τη σοσιαλφασιστική διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 15-19. Αυτός ο παλιού τύπου αντικομμουνισμός έβγαλε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας διάφορες αραχνιασμένες θεωρίες του μοναρχοφασισμού της μεταπολεμικής περιόδου και της φασιστικής χούντας, σύμφωνα με τις οποίες η αντάρτικη αντίσταση και κυρίως εκείνη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ήταν απλώς μια άσκοπη και πολεμικά ανούσια παρενόχληση των κατακτητών, που μετά ξεσπούσαν στους αμάχους με αντίποινα, οπότε τελικά θα έπρεπε να έχει αποφευχθεί.

 Το πιο με­γά­λο πο­λι­τι­κό πρό­βλη­μα σ’ αυ­τή τη χώ­ρα δεν εί­ναι ό­τι έ­χουμε έ­να πρω­θυ­πουρ­γό που α­πρό­κλη­τα χρε­ω­κό­πη­σε τις τρά­πε­ζες, διέ­λυ­σε το πιστω­τι­κό σύ­στη­μα και το σύ­στη­μα πλη­ρω­μών δί­νο­ντας το τε­λειω­τι­κό χτύ­πη­μα σε μια ή­δη λι­πό­θυ­μη πα­ρα­γω­γι­κή μη­χα­νή, τέ­τοιο που μό­νο μια ξέ­νη κα­το­χή θα έ­δι­νε. Ού­τε εί­ναι ό­τι αυ­τός ο πρω­θυ­πουρ­γός έ­χει σαν βα­σι­κή του α­πο­στολή να πα­ρά­γει διαρ­κώς νέ­ο πε­λώ­ριο χρέ­ος για τη μι­κρή χώ­ρα του ώ­στε να δια­σπά­ει τον οι­κο­νο­μι­κά ι­σχυ­ρό αλ­λά πο­λι­τι­κά α­σύν­δε­το δα­νει­στή του. 

Πο­λύς κό­σμος με προ­ο­δευ­τι­κές α­νη­συ­χί­ες α­να­ρω­τιέ­ται και προ­βλημα­τί­ζε­ται για το ε­ξής : για­τί ε­νώ η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ συ­νε­χί­ζει με με­γαλύ­τε­ρη έ­ντα­ση την ε­φαρ­μο­γή μέ­τρων πεί­νας και οι­κο­νο­μι­κής α­σφυ­ξί­ας σε σχέ­ση με τις προ­η­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις των κλασ­σι­κών α­στι­κών κομ­μά­των, η λα­ϊ­κή α­ντί­δρα­ση εί­ναι σε κε­ντρι­κό, αλ­λά εν πολ­λοίς και σε το­πι­κό ε­πί­πε­δο, α­πό υ­πο­τυ­πώ­δης ως α­νύ­παρ­κτη;