Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τη Δευτέρα στις 11 του Δεκέμβρη στο Εργατικό Κέντρο Σαλαμίνας η ΟΡΜΑ είχε καλέσει σε συζήτηση για το ζήτημα της «Χρυσής Αυγής». Σε αυτή τη συζήτηση έκανε τοποθέτηση ένας συναγωνιστής νεολαίος εργάτης από το Πέραμα ο οποίος δήλωσε ότι μιλάει σαν φίλος της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας.

Με την προαναγγελμένη δεύτερη εισβολή των ταγμάτων εφόδου του ψευτοΚΚΕ, τον τραυματισμό ηγετικών στελεχών της και τη ματαίωση του συνεδρίου της ΓΣΕΕ για μια ακόμα φορά κάτω από την πλήρη πολιτική και αστυνομική προστασία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ,

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΟΙ ΝΑΖΙ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ

ΟΙ ΝΑΖΙΣΤΕΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΕΝΟΥΝ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ ΑΛΛΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Το πολιτικό σύστημα οδηγεί τη χώρα ολοταχώς προς τη φασιστική δικτατορία

  Μεγάλο θόρυβο έχει προκαλέσει τελευταία η σύλληψη μελών της δολοφονικής συμμορίας «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Πρόκειται για μια άκρως φιλο-ναζιστική οργάνωση, της οποίας ο ιδεολογικός χαρακτήρας μπορεί να ανιχνευθεί σε μία εκτενή προκήρυξή της δημοσιευμένη στις 22/3/2010 στο ιντιμίντια.

Είναι μια ανακούφιση και χαρά για τους δημοκράτες όλοι μαζί οι πιο γνωστοί ναζιστές να μεταφέρονται στη φυλακή μέσα σε μια ατμόσφαιρα ανακούφισης για τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού. Για όσο διάστημα θα κρατήσει η περιθωριοποίηση τους από το πολιτικό καθεστώς, ο αντιφασισμός μπορεί να κερδίσει έδαφος αν κάνει μια σταθερή και έντονη πολιτική δουλειά για την αποναζιστικοποίηση της πολιτικής ζωής, του κράτους και της κοινωνίας.

Στο πλαί­σιo της δί­κης της να­ζι­στι­κής συμ­μο­ρί­ας της «Χρυ­σής Αυ­γής» και ε­νώ ε­ξε­τά­ζο­νταν ως μάρτυρες συν­δι­κα­λι­στές του ψευ­τοΚ­ΚΕ – ΠΑ­ΜΕ της Ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής Ζώ­νης του Περάματος, έ­νας δι­κη­γό­ρος των να­ζί ε­πι­χεί­ρη­σε βρώ­μι­κα να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει πα­λαιό­τε­ρες καταγγελί­ες της Ο­ΑΚ­ΚΕ για κνί­τι­κη βί­α κα­τά ερ­γα­τών, ώ­στε να α­λα­φρώ­σει τη θέ­ση των να­ζι­στών δολο­φόνων πε­λα­τών του, με τη θε­ω­ρί­α «α­φού και οι κνί­τες έ­δερ­ναν άλ­λους, για­τί κα­τη­γο­ρεί­τε μό­νο τη Χρυ­σή Αυ­γή για τη βί­α της;».

Οι βουλευτές της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής όταν τους χαρακτηρίζουν δημόσια σαν ναζιστές επιμένουν πάντα να αυτοχαρακτηρίζονται σαν εθνικιστές. Ο χαρακτηρισμός τους σαν ναζί στηρίζεται φυσικά στα αδιάψευστα στοιχεία των εντύπων των ναζιστών στα οποία εξυμνούν το Χίτλερ, εξυμνούν τη ναζιστική ιδεολογία, υποστηρίζουν τα τάγματα ασφαλείας στη ναζιστική κατοχή της χώρας μας το 1941-45, των τοποθετήσεων του αρχηγού τους που μεταξύ άλλων αρνείται το Ολοκαύτωμα, και ότι σήμερα τα μέλη τους στις συγκεντρώσεις τους χαιρετούν με το χαιρετισμό των ναζί.

Ε­πί 25 χρό­νια Ο­ΛΑ τα κοι­νο­βου­λευ­τι­κά κόμ­μα­τα ά­φη­ναν ε­λεύ­θε­ρη τη να­ζι­στι­κή συμ­μο­ρί­α να κα­τα­τρο­μο­κρα­τεί τους με­τα­νά­στες και τη δη­μο­κρα­τική νε­ο­λαί­α κα­θώς ό­χι μό­νο δεν έ­κα­ναν πο­τέ τη δρά­ση της κε­ντρι­κό πο­λι­τικό ζή­τη­μα αλ­λά α­παι­τού­σαν να εί­ναι νό­μι­μη. Τώ­ρα ξαφ­νι­κά α­πο­φά­σι­σαν να τη μα­ζέ­ψουν κά­πως και να βγά­λουν και κά­ποια ά­πλυ­τά της στη φό­ρα.

Η δο­λο­φονί­α του η­ρω­ι­κού α­ντι­φα­σί­στα Π. Φύσ­σα ή­ταν μό­νο η α­φορ­μή. Η α­λη­θι­νή αι­τί­α ήταν η αυ­ξα­νό­με­νη α­νη­συ­χί­α και ορ­γή των ευ­ρω­πα­ϊ­κών λα­ών (και ό­χι κά­ποιων σκο­τει­νών κέ­ντρων) γι αυ­τήν την “ελ­λη­νι­κή ι­διο­μορ­φί­α” που σε λί­γο θα στερού­σε από τη χώρα μας την προ­ε­δρί­α της Ε­Ε. Α­πό­δει­ξη ό­τι τα ί­δια αυ­τά κόμ­μα­τα θέ­λουν α­κό­μα τη συμ­μο­ρί­α αυτή νό­μι­μη σαν κόμ­μα.

Φαίνεται πως οι συμμαχίες του Σύριζα με τον παλιό εσωτερικάκια Κοντονή και τον ακαδημαϊκό Παρασκευόπουλο του βγήκαν ξινές! Όχι ότι αυτοί οι δυο είναι τίποτα δημοκράτες στον μέχρι τώρα πολιτικό τους βίο. Κάθε άλλο! 

ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΩΡΑΛΗ

Ο πρώτος γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σημαδεύτηκε από δύο αντικρουόμενες μεταξύ τους τάσεις. Η πρώτη ήταν η αποτυχία των φαιο-«κόκκινων», παρά το ότι γενικά ανέβασαν τις δυνάμεις τους, να πετύχουν έναν πολιτικό θρίαμβο απέναντι στην κλασσική κάπως φιλοευρωπαϊκή, μη φαιο-«κόκκινη» αστική τάξη.