Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Το αποτύπωμα του εγκλήματος της καταστροφής της παραγωγής της χώρας φαίνεται επίσημα και ανάγλυφα πια στα οικονομικά στοιχεία είτε της ΕΛΣΤΑΤ, είτε στις εκθέσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Το έγκλημα αυτό οδήγησε στην ανοιχτή οικονομική κρίση μετά το 2009 και στην ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας.

Στη Βου­λή υ­πάρ­χει μια ο­μά­δα οικο­νο­μι­κών α­να­λυ­τών που α­πο­τε­λούν το λε­γό­με­νο «Γρα­φεί­ο για την πα­ρα­κο­λού­θη­ση της ε­κτέ­λε­σης του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού». Το Γρα­φεί­ο αυ­τό κά­θε τρί­μη­νο συ­ντάσ­σει και δη­μο­σιεύ­ει έκ­θε­ση για την πο­ρεί­α των οι­κο­νο­μι­κών με­γε­θών της χώ­ρας, ε­νώ πα­ράλ­λη­λα προ­χω­ρεί και σε ε­κτι­μή­σεις για την πε­ραι­τέ­ρω πο­ρεί­α της οι­κο­νο­μί­ας.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΣΚΟ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗ ΖΩΝΗ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ-Πως η Κόσκο καθυστερεί τις επενδύσεις σε όλο τον ΟΛΠ-Πως συγκεκριμένα σαμποταρίστηκαν οι επενδύσεις στη Ζώνη και στην κρουαζιέρα-Μαζί με τις επενδύσεις καταβαραθρώνονται μισθοί και εργασιακά δικαιώματα στο λιμάνι του Πειραιά-Πύλη μεταφοράς λαθραίων κινέζικων προϊόντων ο Πειραιάς

Η Πρωτομαγιά βρίσκει γι’ ακόμη μια χρονιά την παγκόσμια εργατική τάξη χωρίς μαζικά δικά της κόμματα, χωρίς μια κάποια κάπως ενιαία κατεύθυνση, κυρίως χωρίς μια ορατή ελπίδα, για τους περισσότερους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι μες στα μυαλά και στις καρδιές των εργαζόμενων μαζών σε Ανατολή και Δύση επιβιώνουν και σιγοκαίνε σαν μια βαθιά και πανίσχυρη πολιτισμική παρακαταθήκη οι δημοκρατικές και επαναστατικές παραδόσεις των μεγάλων αντιφασιστικών και εργατικών επαναστατικών αγώνων του 20ού αιώνα.

Αυτή είναι μια κατάσταση που κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρη είναι για την παγκόσμια εργατιά, ειδικά από το 1980 και μετά, όταν μετά την ΕΣΣΔ έπεσε το τελευταίο κάστρο των σοσιαλιστικών επαναστάσεων του 20ού αιώνα, η κόκκινη Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ και του Χούα Κούο Φενγκ, αλωμένη από τους σοσιαλφασίστες του Τενγκ Σιάο Πινγκ. Η τραγωδία δεν ήταν τόσο η άλωση απ’ τα μέσα των πρώτων νικηφόρων προλεταριακών επαναστάσεων στην ιστορία και η μετατροπή της Ρωσίας και της Κίνας από κέντρα της παγκόσμιας προόδου σε διεθνείς φάρους του φασισμού, της αντεπανάστασης και του πολέμου. Ήταν κυρίως η μετατροπή της συντριπτικής πλειονότητας των “κομμουνιστικών” (από τη δεκαετία του 60) κι έπειτα των “μ-λ κομμουνιστικών” (τη δεκαετία του 80) κομμάτων και οργανώσεων σε κάθε χώρα σε πρωτοπορίες του πραξικοπηματισμού, του σοσιαλφασισμού και της αντεργατικής αντίδρασης, σε ακροδεξιά εργαλεία των νέων αστικών τάξεων Μόσχας και Πεκίνου για τη χιτλερικού τύπου κατάκτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας.