Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2011 JoomlaWorks Ltd.
ΑΡΧΙΚΗ - Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

Λίγα πολιτικά καθεστώτα στον κόσμο καταφέρνουν να συγκεντρώσουν τόσο καθολικό και τόσο έντονο μίσος από τις μάζες που εξουσιάζουν όσο το φασιστικό θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης. Το νέο στοιχείο που δείχνει πως το έδαφος τρίζει σοβαρά κάτω από τα πόδια αυτού του αιμοσταγούς τέρατος δεν είναι οι μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους – αυτό συνέβαινε και σε μια σειρά άλλες λαϊκές εξεγέρσεις – αλλά το κάψιμο των χιτζάμπ και το κόψιμο των μαλλιών των γυναικών, συμβολικές κινήσεις που δείχνουν ωστόσο πως οι ιρανικές δημοκρατικές μάζες κινούνται προς την κατεύθυνση του να τραβήξουν την πάλη με το καθεστώς των μουλάδων στα άκρα. Γιατί στην εποχή της παγκοσμιοποίησης γίνεται ακόμα πιο αφόρητη η πολιτική επιβολή του μεσαιωνικού κλήρου πάνω στην κοινωνία, ιδιαίτερα η κοινωνική περιθωριοποίηση και η πλήρης απώλεια ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τη γυναίκα, ο ασφυκτικός έλεγχος στη συμπεριφορά και την εμφάνισή της, κάτι που οδήγησε στην πρόσφατη δολοφονία της νεαρής Μασχά Αμινί από την αστυνομία ηθών.

Διαβάστε περισσότερα...

Σε πολλούς δημοκράτες, εχθρούς του φασισμού και φίλους του αγωνιζόμενου για την εθνική του λευτεριά και ανεξαρτησία ουκρανικού λαού επικρατεί ενθουσιασμός για τις τελευταίες νίκες του ουκρανικού στρατού στην επαρχία του Χάρκοβο, καθώς και για τις φαινομενικά αλλοπρόσαλλες κινήσεις του πουτινικού καθεστώτος, με τη μερική επιστράτευση κληρωτών από το σύνολο - πλέον - της ρωσικής επικράτειας, δηλαδή ακόμα και από τα μεγάλα αστικά κέντρα τύπου Μόσχας και Λένινγκραντ (Αγ. Πετρούπολη, όπως το έχουν ονομάσει ξανά οι νεοτσαρικοί).

Είναι αλήθεια ότι ο ουκρανικός λαός έχει συγκινήσει βαθιά κι έχει προκαλέσει τον θαυμασμό σε κάθε φίλο της λευτεριάς των λαών και της ανεξαρτησίας εθνών και κρατών ανά τον κόσμο, με το μεγαλειώδη αγώνα του ενάντια στο ρώσικο νεοχιτλερισμό. Πρόκειται στην ουσία για έναν παλλαϊκό πόλεμο και για ασύλληπτο ηρωισμό ο οποίος, ακόμη κι αν δεχτούμε ότι το Κρεμλίνο τον είχε κάπως υπολογίσει όταν ξεκίναγε τη δολοφονική εκστρατεία του, σίγουρα άλλαξε σε σημαντικό βαθμό τα πολιτικά και επιχειρησιακά σχέδια των Ρώσων, τουλάχιστον σε επίπεδο τακτικής.

Πιστεύουμε όμως ότι η γενική στρατηγική των νέων τσάρων σε αυτό το πρελούδιο του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου, το οποίο ξεκίνησαν ήδη από το φθινόπωρο του 2021 πριν την ωμή και απροσχημάτιστη ναζιστική εισβολή τους στην Ουκρανία με το σταδιακό μισοκλείσιμο της στρόφιγγας του φυσικού αερίου στην Ευρώπη και το οποίο κλιμάκωσαν στις 24 του Φλεβάρη, με αυτή την εισβολή, βασικά δεν έχει αλλάξει. Δηλαδή στον πόλεμο που διεξάγει η Ρωσία στην Ουκρανία για λόγους στρατηγικής παραπλάνησης των εχθρών της, αυτή δεν έχει εκδηλώσει εσκεμμένα τις δυνατότητες που έχει στη χρήση όλων των υλικών και έμψυχων πόρων, αλλά και όλων των πολιτικών και ιδεολογικών εργαλείων που αυτή και οι σύμμαχοί της μπορούν να διαθέσουν. Οι περισσότεροι ειδικοί στην ανάλυση της ρωσικής τακτικής από την αρχή της εισβολής κάνουν την εξής παρατήρηση που συμπυκνώνει ένας από αυτούς, ο διευθυντής ρωσικών μελετών στο ινστιτούτο Άμυνας CNA, Μάικλ Κόφμαν που δηλώνει σύμφωνα με άρθρο των Τάιμς της Νέας Υόρκης: «Σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχει μια διαρκής διάσταση ανάμεσα στους πολιτικούς στόχους του Πούτιν και τα στρατιωτικά μέσα για την επίτευξή τους. Σε σημαντικές αποφάσεις ο Πούτιν αποδείχθηκε ότι αρνείται να αναγνωρίσει την πραγματικότητα μέχρι που οι επιλογές του να εξελιχθούν από κακές σε χειρότερες».

 

Διαβάστε περισσότερα...

-Η γενική πολιτική διάσταση του τελευταίου σκανδάλου παρακολουθήσεων.   -Η γενική προβοκατόρικη φύση όλων των σκανδάλων παρακολούθησης μετά τη μεταπολίτευση.   -Το κλειδί σε όλες τις εκκαθαρίσεις μέσω σκανδάλων είναι οι εκκαθαριστές από το εσωτερικό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.   -Το 4ο είναι το ως τώρα πιο πολιτικά αποδοτικό για το θύμα του σκάνδαλο υποκλοπών. Το ρήγμα στη βάση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και το τέλος του επιτελικού κράτους.   -Η εισαγγελική υπογραφή: Το σημείο κλειδί στο οποίο αποκαλύπτεται η αντιδημοκρατική υποκρισία των ρωσόφιλων.   -Το Predator ή η ραδιουργία που μπορεί να διαβαστεί και αντίστροφα από τον τρόπο που τη διαβάζουν Ανδρουλάκης και Τσίπρας.   -Η προβοκάτσια Καραμανλή του 2005 και του 2009 επαναλαμβάνεται αντικειμενικά σε πολύ ανώτερη κλίμακα και με πιο λίγα λάθη.   -Ακόμα πιο πολύ βρωμάει η υπόθεση του αιτήματος παρακολούθησης του Ανδρουλάκη από «σύμμαχες» χώρες για τις επαφές του με «κινέζους αξιωματούχους».   -Να μην στηριζόμαστε σε μυστικές υπηρεσίες, ιδίως φασιστικές, για να βγάζουμε τα κύρια πολιτικά συμπεράσματα μας. Ειδικά όμως σε ότι αφορά την ΕΥΠ αυτή το καλύτερο θα ήταν να διαλυθεί (αν δεν ήταν για να φτιάξει μια νέα ο ΣΥΡΙΖΑ).

 

Η γενική πολιτική διάσταση του τελευταίου σκανδάλου παρακολουθήσεων

 

Το ρωσόφιλο μπλοκ σοσιαλφασιστών και φασιστών έχοντας επικεφαλής του την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και τη λαλιωτική κλίκα Ανδρουλάκη μέσα στο ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να πείσει τον ελληνικό λαό αλλά κυρίως την ΕΕ ότι η παρακολούθηση Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ αποτελεί την απόδειξη ότι σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει μια ακροδεξιά κυβέρνηση που πρέπει να αντικατασταθεί το συντομότερο από μια δημοκρατική. Εννοούν στην ουσία ότι πρέπει να πέσει από την κυβέρνηση το σχετικά πιο προοδευτικό δυτικόφιλο τμήμα της ΝΔ που στέκεται απέναντι στους ρώσους νεοναζί ενεργειακούς στραγγαλιστές της Ευρώπης και να αντικατασταθεί από ένα μέτωπο διακυβέρνησης που ο κορμός του θα βρίσκεται στο πλευρό τους σε όλα τα καίρια σημεία εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Η φύση αυτού του μετώπου αποκαλύπτεται πάνω απ όλα στο ζήτημα του εξοπλισμού * της Ουκρανίας. Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη υπάρχει πραγματικά μια πολύ ισχυρή ακροδεξιά τάση που έχει επίσημο εκφραστή τον ρωσόφιλο ορθοδοξοφασίστα Σαμαρά, αλλά ουσιαστικό και βαθύ αρχηγό τον Καραμανλή τον Β΄. Όμως τον μεν πρώτο σπάνια ή καθόλου δεν τον χτυπάει ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ τον δεύτερο τον εκθειάζει με κάθε ευκαιρία απλά γιατί είναι ένας ανοιχτός ρωσόφιλος. Ο κυνισμός και η πραγματική ακροδεξιά φύση του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδειχτεί σε όσους δεν είναι πολιτικά τυφλοί στη συγκυβέρνησή του με τους ΑΝΕΛ.

Προς το παρόν σε αρκετό βαθμό οι δυτικές δημοκρατίες (μέχρι τώρα οι σοσιαλδημοκράτες αλλά όχι οι κεντροδεξιοί) τσιμπάνε σ’ αυτήν την πολιτική εκστρατεία όχι μόνο επειδή όλη η υπόθεση των παρακολουθήσεων Ανδρουλάκη, (σε συνδυασμό με εκείνη του Κουκάκη) είναι μια από τις πιο καλοστημένες προβοκάτσιες αυτού του είδους, αλλά κυρίως γιατί οι ρωσόφιλοι τύπου ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ των ΓΑΠ και Ανδρουλάκη είναι μόνιμα ντυμένοι ευρωπαίοι δημοκράτες. Ο μεν πρώτος εμφανίζεται σαν δυτικός φιλελεύθερος στο ζήτημα των μεταναστών και στην πολιτική των φύλων, ενώ πιο πολύ κοροϊδεύει τη Δύση ο Ανδρουλάκης ο οποίος έχει επενδύσει για χρόνια στην Ευρωβουλή στο να παριστάνει τον ακραιφνή ευρωπαίο σοσιαλδημοκράτη αλλά και το φιλονατοϊκό. Ειδικά πάντως αυτή τη στιγμή έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την κεντρική παραπλάνηση: να καταγγέλλει στο εξωτερικό την ακροδεξιά τάση της ΝΔ την ώρα που την καλύπτει στην πράξη στο εσωτερικό. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που κάνει τώρα με τη φιλοχιτλερική εισαγγελέα Παγουτέλη την οποία καταγγέλλει με στόμφο στην Ευρωβουλή επειδή η ΝΔ την έκανε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου ενώ κυριολεκτικά δεν έβγαλε άχνα όταν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αυτή προβιβάστηκε σε μέλος του Αρείου Πάγου!

Διαβάστε περισσότερα...

ΥΠΟΥΛΗ ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Εκτός νόμου "Χρυσή Αυγή" – Κασιδιάρης

Να καθαιρεθεί η ναζι-αντισημίτρια Μ. Παγουτέλη

Διαβάστε περισσότερα...

http://www.antinazi.gr/paguteli2022.html

 

Επί ΣΥΡΙΖΑ προάχθηκε σε πρόεδρο εφετών και μετά σε αρεοπαγίτισσα. Η ΝΔ τη διόρισε Αντιπρόεδρο

 

ΕΞΩ Η ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΡΙΑ ΠΑΓΟΥΤΕΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ! 

 

Όλοι οι πρωταγωνιστές της αντισημιτικής αθωωτικής απόφασης για το ναζί Κ. Πλεύρη γίναν αρεοπαγίτες επί ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ΝΔ

Διαβάστε περισσότερα...

Αυτό το κείμενο το γράφουμε με την ευκαιρία του θανάτου του Γκορμπατσόφ. Αυτόν τον θρηνούν οι αδιόρθωτοι δυτικοί αστοί ανίκανοι να καταλάβουν τον αναγκαίο ρόλο του στην άνοδο του Γέλτσιν και μέσα από αυτή του Πούτιν. Λέμε ότι είναι αδιόρθωτοι γιατί δεν προβληματίζονται ούτε για το γεγονός ότι ο ίδιος έζησε τα τελευταία του χρόνια και πέθανε υπερασπιζόμενος τον Πούτιν στο αποκορύφωμα της κτηνωδίας του. Η εξήγηση αυτής της προσήλωσης βρίσκεται στο πιο σημαντικό κείμενο διεθνούς ανάλυσης της ΟΑΚΚΕ που έκρινε την παραπέρα ανάπτυξη της γραμμής της. Πρόκειται για το κεντρικό άρθρο της Νέας Ανατολής αρ. φ. 146 του Αυγούστου του 1991 που είχε τον τίτλο «ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΓΕΛΤΣΙΝ – ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΟΦ ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ» (*). Στο άρθρο αυτό σχολιάζεται η ταραχώδης περίοδος στην οποία συντελείται το πέρασμα από την υπό διάλυση ΕΣΣΔ του Γκορμπατσόφ στη δήθεν δημοκρατική Ρωσία του Γέλτσιν και γίνεται η εκτίμηση ότι αυτή η νέα Ρωσία αποτελεί την αρχή μιας ακόμα πιο επιθετικής εποχής για το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό - νεοχιτλερισμό.

Διαβάστε περισσότερα...

Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα για τον γιορτασμό της εθνικής ανεξαρτησίας, που γίνονταν ταυτόχρονα σε πολλές χώρες του κόσμου είχε μαζική συμμετοχή. Η πλατεία χρωματίστηκε από την επιβλητική σημαία των 50 μέτρων που είχαν ετοιμάσει και κρατούσαν σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης οι Ουκρανοί μετανάστες και πρόσφυγες, κυρίως γυναίκες και παιδιά που είχαν αφήσει πίσω τους άντρες να πολεμάνε. Αυτό που διέκρινε κανείς σε σχέση με τις συγκεντρώσεις της αρχής του πολέμου ήταν ότι τότε ήταν σαν μια βαριά στενοχώρια ανάμικτη με κατάπληξη να διαπερνούσε το πλήθος. Προχτές έβλεπε κανείς μια άλλου είδους ατμόσφαιρα από όλες τις ως τώρα συγκεντρώσεις ακόμα και τις δύο πρώτες αμέσως μετά τον πόλεμο που ήταν μαζικότερες. Τώρα δεν υπήρχαν αλλεπάλληλες ομιλίες όπως τότε, αλλά ο κόσμος συμμετείχε και φώναζε ασταμάτητα επί δύο ώρες συνθήματα και τραγούδαγε και διέκρινε κανείς μια ζωντάνια και μια αισιόδοξη αποφασιστικότητα και μια μεγάλη συγκίνηση που δεν την είχαμε ξαναδεί. Μας είπαν φίλοι ουκρανοί ότι ούτε οι ίδιοι δεν περίμεναν τόσο μεγάλη συμμετοχή έξι μήνες μετά το ξέσπασμα του πολέμου.

Διαβάστε περισσότερα...

Αύριο Τετάρτη 24 Αυγούστου είναι η ημέρα γιορτασμού της Εθνικής Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας. Αυτή τη μέρα γίνονται συγκεντρώσεις σε όλη την Ευρώπη σε υποστήριξη του ηρωικού αγώνα του ουκρανικού λαού ενάντια στη ρώσικη νεοχιτλερική εισβολή και κατοχή. Στην Αθήνα η συγκέντρωση θα γίνει στην Πλατεία Συντάγματος στις επτά το απόγευμα. Η ΟΑΚΚΕ ανταποκρινόμενη στο ανοιχτό κάλεσμα της ουκρανικής κοινότητας στηρίζει αυτή τη συγκέντρωση και θα συμμετέχει. Αυτή τη στιγμή έχει πελώρια σημασία να δοθεί όχι μόνο ένας χαιρετισμός στο λαό που υπερασπίζεται με το αίμα του τις πύλες της Ευρώπης από τους νεοχιτλερικούς, αλλά και μια απάντηση στον ενεργειακό στραγγαλισμό που αυτοί επιβάλλουν στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες για να αδυνατίσουν τη συμπαράσταση των λαών τους στον ουκρανικό αγώνα ρίχνοντας τους στη φτώχεια, στην ανεργία και στην πολιτική διάσπαση μέσω των φασιστών και σοσιαλφασιστών φίλων τους σε κάθε χώρα.

Διαβάστε περισσότερα...

Ανοιχτά εναντίον της παράδοσής τους όλη η αντιπολίτευση ενώ η κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να την καθυστερήσει ή ακόμα και να τη ματαιώσει

Στις αρχές Μάη ο Λαφαζάνης ίδρυσε το κόμμα «Δημοκρατικό Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης» (ΔΗ.ΚΕ.Α). Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του κόμματος του Λαφαζάνη έγινε με μία αφίσα που δήλωνε και το λόγο της ίδρυσης του, που δεν είναι άλλος από τη συγκρότηση του πρώτου ανοιχτά φιλοπουτινικού κόμματος στη χώρα. 

Διαβάστε περισσότερα...

Η ουκρανική αντίσταση απέναντι στους ρώσους νεοχιτλερικούς εισβολείς κρατάει γερά. Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, με ακμαίο ηθικό και εξοπλισμένες από τις δυτικές δημοκρατίες με πυραυλικά συστήματα υψηλής κινητικότητας, ετοιμάζονται να ανακαταλάβουν στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως είναι αυτή της Χερσώνας. Παράλληλα, στα υπό κατοχή εδάφη αναπτύσσεται ένα παλλαϊκό κίνημα αντίστασης ικανό να δυσχεράνει αποφασιστικά τη θέση των καταχτητών.

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλο αχό (που κράτησε όμως μια-δυο μέρες) σήκωσαν οι αντιδράσεις των ηγεσιών του ψευτοαριστερού, σοσιαλφασιστικού μπλοκ, δηλαδή των βασικών υποστηρικτών, επί της ουσίας, της ναζιστικής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία (ΣΥΡΙΖΑ, ψευτοΚΚΕ και οι ουρές τους) για την αποστροφή του λόγου του νεοδημοκράτη υφυπουργού Παιδείας Συρίγου περί του «μύθου του Πολυτεχνείου στην περίοδο της Μεταπολίτευσης» και για τον ισχυρισμό του ότι ήταν η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και όχι το Πολυτεχνείο που έβαλε ταφόπλακα στη δικτατορία.

Οι σοσιαλφασίστες εμφανίστηκαν έτσι για ακόμη μια φορά ως κληρονόμοι και πολιτικοί εκφραστές της αντιφασιστικής - αντιχουντικής εξέγερσης του Νοέμβρη του 73 και ως τάχα υπερασπιστές της απέναντι σε μια εναντίον της συκοφαντία από την πλευρά της παλιάς δεξιάς διά στόματος του Συρίγου. Ο Τσίπρας-ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, αποχώρησε από τη Βουλή για να καταδείξει πόσο «βέβηλη» πολιτικά θεώρησε την τοποθέτηση του τελευταίου.

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν απέναντι στα βίτσια και στην παρακμή της μεγαλοαστικής τάξης προσπαθεί να εμφανιστεί σαν τιμωρός της και σαν σωτήρας της ηθικής των μαζών ο φασισμός για να επιταχύνει την επιβολή της φριχτής του δικτατορίας, δηλαδή την επιβολή της απόλυτα κτηνώδικης βίας και της απόλυτης μεγαλοαστικής ηθικής παρακμής τότε η αριστερά και η δημοκρατία δεν πρέπει να ξεγελαστούν και να ακολουθήσουν το φασισμό.

Σήμερα το φαιο-«κόκκινο» μέτωπο με επικεφαλής του τις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ, και από κοντά η Ελληνική Λύση έχουν ξεσηκώσει ένα κίνημα καταδίκης των δικαστών επειδή άφησαν ελεύθερο τον Λιγνάδη ως την εκδίκαση της έφεσής του, κατηγορώντας τους ότι έδρασαν έτσι από αλληλεγγύη στον πλούσιο βιαστή. Δεν θα επεκταθούμε εδώ στη νομική συζήτηση γύρω από το ζήτημα αυτό, πέρα από το ότι η ισχυρότερη πλευρά είναι αυτή των δικαστών όπως δείχνει και αρθρογραφία νομικών ακόμα και στον τύπο που είναι ιδιαίτερα φιλικός στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι άλλωστε επειδή το κίνημα κατά των δικαστών είναι αδύναμο στο καθαρά νομικό επίπεδο που επικεντρώνει την επιχειρηματολογία του στο περί δικαίου αίσθημα των μαζών. Αλλά αν κάποιος καταπατάει συστηματικά αυτό το αίσθημα στη χώρα μας δεν είναι οι δικαστές που πάνε να τηρήσουν έναν νόμο που δεν το εκφράζει αλλά οι νομοθέτες, δηλαδή τα κόμματα, κυρίως αυτά της ψευτοαριστεράς που για τα χειρότερα εγκλήματα νομοθετούν συστηματικά τις πιο χαμηλές ποινές οι οποίες καθόλου πια δεν ανταποκρίνονται στο περί δικαίου αίσθημα της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

Διαβάστε περισσότερα...
Δεν θα μας απασχολούσε ιδιαίτερα ο λόγος για τον οποίο ο Μητσοτάκης δεν πάει στις εκλογές το Σεπτέμβρη, αν αυτή η απόφασή του δεν συνδυαζόταν από τον ίδιο με την ουσιαστική προαναγγελία μιας υπερόξυνσης στο μέτωπο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης. Πιστεύουμε ότι τη δοσμένη στιγμή μια τέτοια υπερόξυνση εξυπηρετεί μόνο το οριστικό σπρώξιμο της Τουρκίας στην αγκαλιά της επελαύνουσας νεοχιτλερικής Ρωσίας. Επειδή γι αυτό το στόχο εργάζεται η ελληνική διπλωματία τις τελευταίες δεκαετίες και με τον πιο πυρετώδη τρόπο κινείται για να τον πετύχει η διπλωματία Μητσοτάκη-Δένδια ανησυχούμε ιδιαίτερα με το ενδεχόμενο αυτή να εργαστεί με πολύ περισσότερο ζήλο για την ενίσχυση αυτής της όξυνσης αυτό το διάστημα παρά για την καταλλαγή της.
Διαβάστε περισσότερα...

Η αναθέρμανση της ελληνικής εκστρατείας διεκδίκησης των ελγίνειων μαρμάρων έρχεται την ώρα που η Ευρώπη προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει το βηματισμό της και να οργανωθεί απέναντι στη ρωσική νεοχιτλερική επέλαση. Την ώρα δηλαδή που το Κρεμλίνο επιτίθεται στρατιωτικά και επιχειρεί σέρνοντας πίσω της ένα μεγάλο μέρος του νυν ή πρώην Τρίτου κόσμου να στραγγαλίσει ενεργειακά την Ευρώπη, η Ελλάδα ενώνεται μ’ αυτό το μαύρο μέτωπο για να οξύνει ιδιαίτερα την αντίθεση της με την Αγγλία, καταγγέλλοντας την στην ουσία σαν χώρα εν ενεργεία κλέφτη ακριβώς την ώρα που η Ρωσία την έχει κατονομάσει σαν τον κύριο εχθρό της στην Ευρώπη, επειδή ετοιμάζει με τη μεγαλύτερη δημοκρατική και εθνική συνέπεια την στρατιωτική της άμυνα απέναντι της. Από ευρύτερη άποψη η χώρα μας γίνεται τη δοσμένη στιγμή η εμπροσθοφυλακή ενός κινήματος των χωρών του νότου ενάντια στους πρώην αποικιοκράτες. Αυτό το κίνημα έχει σαν αίτημα ανεξάρτητα από τις συνθήκες και το χρόνο αφαίρεσής τους σε σχέση με την εθνογένεση των δοσμένων κρατών «την επιστροφή των κλεμμένων πολιτιστικών τους θησαυρών» και δεν μιλάει για την σημερινή εποχή των μεγάλων φασισμών όπου κάθε δημοκρατικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα πρέπει να επιδιώκει φιλικές συνεννοήσεις και συγκλίσεις ανάμεσα στον τρίτο κόσμο και τις σημερινές ευρωπαϊκές δημοκρατίες.

Διαβάστε περισσότερα...

Εισαγωγή στην αναδημοσίευση

Το παρακάτω κείμενο που αναδημοσιεύουμε από την αγγλόφωνη έκδοση της Επιθεώρησης του Πεκίνου (PekingReview) αρ. 32-33, 9 Αυγ. 1976, μοιάζει σαν να γράφτηκε χθες. Σαράντα έξι δηλαδή χρόνια πριν ο Πούτιν ξεκινήσει την εκστρατεία κατάκτησης της Ουκρανίας, η οποία ισοδυναμεί στην πραγματικότητα με κήρυξη πολέμου ενάντια στην Ευρώπη, το ΚΚ Κίνας με μια σειρά από κείμενα σαν και αυτό – που όλα είχαν σαν βάση τους τη μαοϊκή θεωρία των Τριών Κόσμων- προειδοποιούσε από τότε τον πλανήτη ότι η Σοβιετική Ένωση που στο κέντρο της είχε το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό, ετοίμαζε επίθεση χιτλερικού τύπου ενάντια στην Ευρώπη και ότι όλες οι χώρες και οι λαοί της έπρεπε να ενωθούν και να ετοιμαστούν για έναν πελώριο αμυντικό πόλεμο εναντίον της, και να μην πιστεύουν τη φιλειρηνική δημαγωγία της.

Διαβάστε περισσότερα...