Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Από τα πρώτα άρθρα πολιτικής ανάλυσης του γαλλικού τύπου μετά το τέλος των πρόσφατων συγκρούσεων που ακολούθησαν τη δολοφονία του έφηβου Ναέλ από την αστυνομία μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι αυτές απομονώθηκαν από τη μεγάλη πλειοψηφία του γαλλικού λαού και τροφοδότησαν το δίπολο φασισμού – σοσιαλφασισμού. Μάλιστα ενώ ήταν κυρίως αυθόρμητες βοήθησαν συντριπτικά τον κλασικό φασισμό.

53 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΑΠO ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕIΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ

Με την ευκαιρία της 53ης επετείου από την ημέρα δολοφονίας του Νίκου Ζαχαριάδη στο Σοργκούτ της Σιβηρίας την 1η Αυγούστου του 1973, δημοσιεύουμε ξανά το κείμενο που είχαμε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μας το 2023 για τα 50 χρόνια που πέρασαν από αυτήν. Τότε το ψευτοΚΚΕ είχε κάνει μεγάλη φασαρία προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο ότι ο Ζαχαριάδης ήταν δικός του και ότι δεν δολοφονήθηκε από την ηγεσία του ΚΚΣΕ με την πολιτική βοήθεια του ίδιου, αλλά ότι αυτοκτόνησε από ευθιξία γιατί τον είχε τάχα εξορίσει στη Σιβηρία σαν προδότη μια κομματική φράξια η οποία έφυγε αργότερα από το ψευτοΚΚΕ και ίδρυσε το ΚΚΕ εσωτερικού.

Το κείμενο αυτό του 2023, ένα από τα σημαντικότερα που έχει δημοσιεύσει, η ΟΑΚΚΕ, αποκαλύπτει με καθαρά πολιτικούς όρους πως ήταν αδύνατο ο Ζαχαριάδης να έχει αυτοκτονήσει, ιδιαίτερα λίγο μετά τη μεγάλη εξέγερση της Νομικής και λίγο πριν από αυτήν του Πολυτεχνείου, δηλαδή την ώρα που ερχόταν η στιγμή της μεγάλης πολιτικής δικαίωσης του, οπότε και η στιγμή που η τότε μπρεζνιεφική, σοσιαλιμπεριαλιστική ΕΣΣΔ ήταν υποχρεωμένη είτε να τον απελευθερώσει, είτε να τον σκοτώσει. Και έκανε το δεύτερο όχι μόνο γιατί ήδη η κομμουνιστική πρωτοπορία στην Ελλάδα έβαζε ζήτημα πάλης όχι μόνο κατά των ΗΠΑ αλλά και κατά της μπρεζνιεφικής ΕΣΣΔ που είχε δεσμώτη τον Ζαχαριάδη, αλλά και γιατί η πάλη κατά αυτής της νέας αστικής ΕΣΣΔ δεν ήταν απλά μια ελληνική ιδιαιτερότητα. Ήταν μια παγκόσμια πάλη η οποία είχε στην ηγεσία της την τότε σοσιαλιστική Κίνα του Μάο Τσετούνγκ και η οποία επηρέασε πολιτικο-ιδεολογικά και τον ελληνικό αντιδικτατορικό αγώνα. Αν δηλαδή έμπαινε ζήτημα απελευθέρωσης του Ζαχαριάδη έστω από ένα μικρό τμήμα της ελληνικής αριστεράς, αυτό θα έφερνε σε τραγική θέση την μπρεζνιεφική Ρωσία. Γιατί τότε θα ερχόταν στο φως ένα διεθνές έγκλημα, ότι δηλαδή η ηγεσία του ΚΚΣΕ είχε εξορίσει και κλείσει με τη βία το στόμα ενός κομμουνιστή ηγέτη με διεθνή ακτινοβολία μιας ξένης χώρας. Κυρίως όμως θα επαλήθευε παταγωδώς την κριτική που έκανε τότε το ΚΚ Κίνας στην μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ ότι ήταν φασιστική και μάλιστα χιτλερικού τύπου και ότι είχε διαλύσει με δικές της εξωτερικές επεμβάσεις και με τη βία το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Όλη η Ελλάδα παρακολούθησε τη στυγερή δολοφονία του Αντώνη Καρυώτη από τα κτήνη-αξιωματικούς του BlueHorizonτης ναυτιλιακής εταιρείας BlueStarFerries. Όλη η Ελλάδα είδε την προσπάθεια της AtticaGroup (μητρικής της πλοιοκτήτριας εταιρείας) να καλύψει τους δολοφόνους με μια πρώτη ανακοίνωσή της που μονάχα έκανε λόγο για ένα «τραγικό περιστατικό», όπως και την εντελώς κτηνώδη δήλωση του υπουργού ναυτιλίας που όχι απλά εξίσωνε το θύμα με τους δολοφόνους, όπως γράφτηκε αλλά αθώωνε τους δολοφόνους υπονοώντας ότι έκαναν απλά τη δουλειά τους όταν σκότωναν το «παράνομο» θύμα. Και σ’ αυτό το ζήτημα τα κόμματα της ψευτοαριστεράς φανέρωσαν την αντιδραστική τους ιδεολογική φυσιογνωμία, αρνούμενα να πουν τα πράγματα με το όνομά τους και καλύπτοντας με τον τρόπο τους φυσικούς αυτουργούς του εγκλήματος.

Η μαζική σφαγή Εβραίων της 14/12 στο Μπόντι, στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας με δράστες δύο ένοπλους, πατέρα και γιο, αποτελεί μία φρικιαστική προειδοποίηση για την εξάπλωση του νέου παγκόσμιου γενοκτονικού αντισημιτισμού μετά την 7/10.

Η γενοκτονικής λογικής επίθεση έγινε στο φως της μέρας σε μία παραλία γεμάτη κόσμο με στόχο Εβραίους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά που συμμετείχαν σε μία θρησκευτική εκδήλωση, το γιορτασμό του Χάνουκα, αντίστοιχη εβραϊκή γιορτή με τα Χριστούγεννα. Ήταν σαν δυο κυνηγοί να είχαν βγει για να σκοτώσουν όσους πιο πολλούς ανθρώπους θα μπορούσαν. Πριν τους σταματήσουν σκότωσαν 15 ανθρώπους, ανάμεσά τους έναν 87χρονος επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος, και ένα δεκάχρονο κορίτσι. Δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν.

Το χαρακτηριστικό αυτής της προσχεδιασμένης μαζικής σφαγής είναι ότι ήταν σφαγή “βάσης”, δηλαδή μια πρωτοβουλία απλών αντισημιτών και όχι μιας οργάνωσης ή ενός κράτους, ή έστω ενός αντισημιτικού κόμματος.

Οι δράστες ήταν μέλη μιας οικογένειας μεταναστών στην Αυστραλία από την Ινδία, οι οποίοι σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα έρευνες, δεν συνδέονται με κάποιο οργανωμένο δίκτυο.

Η Δύση χαϊδεύει το Κρεμλίνο. Πρωταθλήτρια στην αθλιότητα η Ελλάδα.

Στις 28/2 ο πιο σημαντικός από τους ηγέτες της ρώσικης αντιπολίτευσης, ο Νεμτσόφ, που κατάγγειλε με βαθύ και πολύ τολμηρό τρόπο το φασιστικό καθεστώς Πούτιν και ιδιαίτερα τη ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία*, έπεφτε νεκρός από τέσσερις σφαίρες στη γέφυρα που οδηγεί στην Κόκκινη Πλατεία, με θέα το Κρεμλίνο.

Να αρνηθούμε τους δολοφόνους του για να χτίσουμε το νέο κομμουνιστικό κόμμα στα χνάρια του παλιού 

Πριν από 51 χρόνια δολοφονήθηκε ο Ν. Ζαχαριάδης. Αναδημοσιεύουμε εδώ το άρθρο που είχαμε δημοσιεύσει πέρσι με τη συμπλήρωση των πενήντα χρόνων από τη δολοφονία του γίγαντα ηγέτη του αληθινού ΚΚΕ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Η φυσική του εξόντωση και η ηθικο-πολιτική του κατασυκοφάντηση από το ρωσικό νεοχιτλερισμό με τη βοήθεια του ψευτοΚΚΕ είναι ένα έγκλημα παγκόσμιου βάρους, και δε θα μείνει αναπάντητο από το ελληνικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο

Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία και η ΟΑΚΚΕ κυκλοφόρησαν αφίσα για την τέταρτη επέτειο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη, με τίτλο «Η δολοφονία Φύσσα συνεχίζεται! Όλα τα κόμματα μαζί κρύβουν από το λαό τη δίκη των ναζί». Η αφίσσα κολλήθηκε σε Κερατσίνι, Πειραιά και Αθήνα (http://www.oakke.gr/afises/2013-02-16-20-46-50/item/861- )

.

Ο βασανιστικός θάνατος του 46χρονου Τζορτζ Φλόιντ κάτω από το γόνατο του ρατσιστή αστυνομικού Σόβιν και των συνεργών συναδέλφων του ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει όχι μόνο η οργή της μεγάλης μάζας των αφροαμερικανών ενάντια στην ιδιαίτερα βάναυση και άδικη αντιμετώπισή τους από την αστυνομική και δικαστική εξουσία, αλλά να σαρώσει όλη την Αμερική ένα πρωτοφανές στη μαζικότητά του γενικότερο δημοκρατικό αντιφασιστικό κίνημα.

5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ Π. ΦΥΣΣΑ: ΚΡΥΒΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ “ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ” ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΘΩΩΣΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ Χ. ΑΥΓΗ

Οι δύο “πάσες” του πολιτικού συστήματος στους ναζήδες: η σοβινοφασιστική αλλαγή του ονόματος μιας άλλης χώρας και η προβοκατόρικη δήθεν αντιναζιστική βία