Το πραγματικό σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι τμήμα του σοσιαλφασιστικού παραγωγικού σαμποτάζ
Για να εκτιμήσουμε το πραγματικό σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ που ξεδιπλώθηκε στην πρώτη φάση του ξεκινάμε από τη διαπίστωση ότι η κατάχρηση των κοινοτικών κονδυλίων είναι μία πάγια πρακτική στη χώρα με ευρεία αποδοχή από το διακομματικό καθεστώς. Αυτή η πάγια κατάχρηση έγινε από την εποχή του ρωσόδουλου Α. Παπανδρέου τμήμα του σαμποτάζ της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής με τη συνεργασία της σοσιαλφασιστικής ψευτοαριστεράς. Ειδικά μάλιστα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει τις ρίζες του στο διάδοχο κόμμα του παπανδρεϊκού σαμποτάζ της αγροτικής παραγωγής, στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση του. Είναι η κυβέρνηση του που επέτρεψε με ειδικό νόμο η βόσκηση των ζώων να γίνεται σε μια πλασματική γη με μια δήλωση. Αυτή την πολιτική τη συνέχισε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στη βάση αυτού του σκανδάλου βρίσκεται η διακομματική άρνηση της εκπόνησης διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης στην Ελλάδα. Αυτή είναι μία απαίτηση της ΕΕ για να αποδεσμευτεί η άφθονη γη που υπάρχει στη χώρα μας για βόσκηση αλλά δεσμεύεται επίτηδες σαν δασική από τους ψευτοοικολόγους σαμποταριστές. Όμως το ελληνικό κράτος, για να εισπράξουν οι κτηνοτρόφοι τα κοινοτικά κονδύλια σκαρφίστηκε την περίφημη «τεχνική λύση». Δηλαδή θεσμοθέτησε την απάτη που λέγεται “πλασματική γη” φτιάχνοντας ένα νόμο και υπουργικές αποφάσεις που έδιναν το δικαίωμα στους κτηνοτρόφους να δηλώνουν γη για βόσκηση στα χαρτιά χωρίς να βόσκουν εκεί τα ζώα! Αυτή τη βρωμοδουλειά ανέλαβε να τη διαχειριστεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ.
Έτσι εξαγόρασαν τον αγροτικό και κτηνοτροφικό πληθυσμό της χώρας γιατί του έλυναν το πρόβλημα του ελλείμματος της γης που μπορούσε να δηλωθεί για επιδοτήσεις. Γιατί τη γη όπου πράγματι έβοσκαν τα ζώα τους δεν μπορούσαν οι κτηνοτρόφοι να τη δηλώσουν αφού δεν είχε ξεκαθαρίσει το κράτος αν μπορούσαν νόμιμα να τη χρησιμοποιούν γι αυτό το σκοπό. Και όμως το κράτος σαμποτέρ συνέχισε ως σήμερα να δεσμεύει τα βοσκοτόπια. Δηλαδή συνέχισε το σαμποτάζ της σύγχρονης αγροτο-κτηνοτροφικής παραγωγής. Αυτό το σαμποτάζ, όπως κάθε άλλο, το κάνει το πολιτικό καθεστώς για να κόψει τους δεσμούς της χώρας με την ΕΕ και με την κοινή αγροτική πολιτική της ώστε αυτή να προσδεθεί στο νεοχιτλερικό άξονα του πολέμου. Σε αυτή την πολιτική εννοείται πρωτοστατεί το ψευτοΚΚΕ, το κυρίως κόμμα του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού.
Για αυτό το λόγο, ιδιαίτερα η ψευτοαριστερά έχοντας στο πλευρό της έναν όλο και πιο άθλιο λαϊκιστή Ανδρουλάκη, και το σύνολο των κλασικών φασιστών επίσης ρωσόδουλων (Βελόπουλο, Νατσιό) υπερασπίζεται τη διεφθαρμένη διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, και την καταγγέλλει αόριστα μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να τη συνδέσει με αυτό που ονομάζει διεφθαρμένο επιτελικό κράτος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, στον πυρήνα του οποίου βρίσκονται κυρίως τα αντι-συριζαίικα στελέχη της ΝΔ. Σε αυτή τη στοχοποίηση είναι αρωγός ο διπρόσωπος Μητσοτάκης που ευχαρίστως δίνει αυτά τα στελέχη βορρά σε κάθε εκστρατεία δήθεν κατά διαφθοράς που εξαπολύεται από το φαιο- «κόκκινο» μέτωπο.
Υπάρχουν υπονομευτές της πραγματικής κάθαρσης μέσα στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία;
Αυτό που μπερδεύει σήμερα τους δημοκράτες είναι ότι το πιο πολύτιμο εργαλείο στη φαρέτρα αυτών που κρατάνε αυτή την εποχή τη ρομφαία κατά της διαφθοράς, έχει γίνει η ευρωπαϊκή εισαγγελία, ένα όργανο που κυνηγάει κατά τη γνώμη μας στην κύρια πλευρά την κατάχρηση των κοινοτικών κονδυλίων. Το ανεξήγητο είναι ότι στο πλευρό της συμπαρατάσσονται σήμερα με αξιοσημείωτο ζήλο σχεδόν όλοι οι διώκτες της εγχώριας δικαιοσύνης, ειδικά όταν αυτή αρνείται την αθώωση των διεφθαρμένων κομματικών στρατών τους καθώς και τις διώξεις των πολιτικών αντιπάλων τους. Λέμε σχεδόν όλοι γιατί το υστερικά αντιευρωπαϊκό ψευτοΚΚΕ δεν συμμερίζεται τους επαίνους στην ευρωπαϊκή εισαγγελία και την καταγγέλλει κι αυτήν σαν όργανο της διεφθαρμένης ΕΕ που εκπονεί τις διεφθαρμένες ΚΑΠ που τάχα είναι οι ένοχες για την κατάχρηση των κονδυλίων της!
Αυτή η ξαφνική πολιτική αναγνώριση της ευρωπαϊκής εισαγγελίας σαν της μόνης άξιας σεβασμού δικαστικής αρχής, ήρθε όταν αυτή έστειλε μια δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή κατά 13 εν ενεργεία βουλευτών της ΝΔ. Μεταξύ αυτών ήταν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Τσιάρας, ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Κεφαλογιάννης, καθώς και ο υφυπουργός υγείας Βαρτζόπουλος. Όλοι αποκεφαλίστηκαν αμέσως από το Μητσοτάκη μετά την αποστολή της δικογραφίας και βέβαια πολιτικά ξεφτιλίστηκαν όπως κάθε πολιτικός που παραπέμπεται για διαφθορά. Ανάμεσα τους ήταν ο Τσιάρας, ο υπουργός που μετά από χρόνια επιχείρησε την ολοκλήρωση της εκπόνησης διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης, και τη δημοπράτηση του έργου σε 13 περιφέρειες. Παρόλο που είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι αυτή η δημοπράτηση θα ολοκληρωθεί, ειδικά αφού απαλλάχτηκαν από τις ευθύνες τους οι περιφέρειες για το δεκάχρονο τέλμα, με την απομάκρυνσή του γίνεται ακόμα πιο αμφίβολη η κατάληξη της.
Η δικογραφία στηριζόταν σε κάποιες συνομιλίες που υπάγονται στην κατηγορία της επιλεκτικής εξυπηρέτησης ή διευκόλυνσης ψηφοφόρων. Αυτό είναι το ρουσφέτι που μπορεί να είναι νόμιμο αν ο “πελάτης” απλά γλυτώνει τη γραφειοκρατική κακομεταχείριση του υπόλοιπου πληθυσμού, ή είναι παράνομο αν ο “πελάτης” κλέβει τη σειρά άλλων ή το χειρότερο αν κλέβει το δημόσιο. Το ύποπτο της δικογραφίας αυτής είναι ότι δεν δείχνει για τις περισσότερες περιπτώσεις παράνομο ρουσφέτι. Τουλάχιστον η αντιπολίτευση δεν βάζει με σαφήνεια τέτοιο ζήτημα. Η δικογραφία βασίζεται σε τηλεφωνικές παρακολουθήσεις που έγιναν το 2021-2022 με πρωτοβουλία αρχικά των καθαυτό ελληνικών δικαστικών αρχών ύστερα από ανώνυμες καταγγελίες σε τηλέφωνα στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το υλικό των απομαγνητοφωνήσεων αφορούσε τους εμπλεκόμενους αγρότες και κτηνοτρόφους καθώς και τα διοικητικά στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ και στάλθηκε στην ευρωπαϊκή εισαγγελία λόγω της δικής της αρμοδιότητας το 2023. Ήταν ύστερα από επιμονή της ευρωπαϊκής εισαγγελίας και με επανειλημμένες παραγγελίες της στις αστυνομικές αρχές που η απομαγνητοφώνηση εστίασε στις συνομιλίες των βουλευτών οι οποίες δεν υπήρχαν στο αρχικό υλικό.
Έτσι ήρθε μία δεύτερη δικογραφία στη Βουλή στην οποία δεν περιλαμβάνονται στοιχεία για διώξεις στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ που αναφέρονταν στις ίδιες απομαγνητοφωνήσεις, ή των ληπτών των επιδοτήσεων, ενώ συμπεριλαμβάνονται περιπτώσεις όπου δεν εισπράχθηκαν καν οι επιδοτήσεις, και περιπτώσεις όπως του Τσιάρα που είναι της τάξης του ποσού των 500 Ευρώ. Στη δικογραφία δεν περιλαμβάνονται σαφή στοιχεία για το αν οι συγκεκριμένες περιπτώσεις ήταν παράνομες επιδοτήσεις ή για το αν η συγκεκριμένη διαμεσολάβηση ήταν εντολή στο διοικητικό στέλεχος να παραβεί κάποιο νόμο για να χορηγήσει αυτές τις επιδοτήσεις.
Δεν ξέρουμε αν υπάρχει κάτι παράνομο σε όλα αυτά. Ο Γεωργιάδης, που είχε την πιο έντονη αντίδραση σε αυτή τη δικογραφία, φωνάζει ότι δεν υπάρχει. Επίσης χαρακτηριστικά και η αντιπολίτευση, που έχει βγει στα κάγκελα δεν λέει με σιγουριά το αντίθετο. Εμείς όπως όλος ο κόσμος δεν ξέρουμε τους φακέλους της δικογραφίας, όμως όλα δείχνουν ότι οι 13 πολιτικοί ξεφτιλίστηκαν χωρίς τρανταχτά στοιχεία. Ένα μεγάλο ερώτημα είναι γιατί υπήρξε τέτοια επιμονή της ευρωπαϊκής εισαγγελίας με επανειλημμένες παραγγελίες της στις αστυνομικές αρχές η απομαγνητοφώνηση να εστιάσει στις συνομιλίες των βουλευτών οι οποίες δεν υπήρχαν στο αρχικό υλικό. Η ευρωπαϊκή εισαγγελία ισχυρίζεται ότι η υπόθεση κινδύνευε με παραγραφή. Όμως πως γίνεται και δεν υπήρξε καμιά γνωστή περίπτωση παραπομπής για τα διοικητικά στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ και κανένας κίνδυνος παραγραφής γι αυτά;
Στο σημείο αυτό αποκαλύπτεται ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τη συγκεκριμένη παραπομπή των πολιτικών. Ένα σκάνδαλο διαφθοράς, όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ στο οποίο το δημόσιο έχει τον κεντρικό ρόλο χρειάζεται τρεις ενόχους. O πρώτος είναι ο μικρός, μεσαίος ή και μεγάλος διεφθαρμένος που κλέβει το κυρίως ποσό με τους συνεργάτες του λογιστές, δικηγόρους, υπαλλήλους των κέντρων που δέχονται την υποβολή των φακέλων, ο δεύτερος ένοχος είναι το πολιτικό πρόσωπο, βουλευτής ή υπουργός, που εξυπηρετεί το διεφθαρμένο ιδιώτη, και ο τρίτος ένοχος είναι το διεφθαρμένο δημόσιο υπάλληλο που είναι ο φυσικός αυτουργός της κλοπής του δημόσιου ή του ευρωπαϊκού πλούτου και παίρνει ένα κομμάτι από τα κλοπιμαία.
Στην περίπτωση μας δεν υπάρχει καμιά φανερή δίωξη υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δηλαδή ενώ υπάρχει στα λόγια ένας διεφθαρμένος οργανισμός, δεν υπάρχουν οι διεφθαρμένοι υπάλληλοι. Αντίθετα όλος ο θόρυβος από τα κόμματα της αντιπολίτευσης γίνεται για τους πολιτικούς, και μάλιστα για αυτούς της ΝΔ. Και γίνεται από σύστημα και από πρόθεση γιατί η αντιπολίτευση, όπως άλλωστε και η κυβέρνηση, θέλουν να συγκαλύψουν τους διεφθαρμένους δημόσιους υπάλληλους όχι μόνο σε αυτό το σκάνδαλο αλλά σε όλα. Από τα συμπεράσματα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας φαίνεται όμως ότι υπάρχει ζήτημα διαφθοράς υπαλλήλων.
Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας τον Ιούνη του 2025 όταν διαβίβασε την πρώτη δικογραφία στη Βουλή για ενδεχόμενες ευθύνες Βορίδη και Αυγενάκη από παρακολουθήσεις συνομιλιών αναφερόταν συγκεκριμένα σε “φερόμενο οργανωμένο σύστημα απάτης που αφορά γεωργικά κονδύλια και διαφθορά στο οποίο εμπλέκονται δημόσιοι υπάλληλοι του Ελληνικού Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ)”. Η ανακοίνωση ανέφερε ότι “Κατά τη διάρκεια αυτής της έρευνας, προέκυψαν πληροφορίες σχετικά με την πιθανή εμπλοκή δύο πρώην υπουργών στην υποβοήθηση και υποκίνηση της υπεξαίρεσης (παραβίαση εμπιστοσύνης) γεωργικών κονδυλίων της ΕΕ κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους”. Όμως τότε περιέργως και χωρίς να υπάρχει κανένας κίνδυνος παραγραφής, η δικογραφία στάλθηκε εσπευσμένα στη Βουλή χωρίς να έχουν διερευνηθεί οι ευθύνες των δημοσίων υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κατηγορήθηκαν μόνο οι δύο υπουργοί ότι έδιναν τις εντολές να μη γίνονται έλεγχοι. Πως να σταθεί όμως μία τέτοια κατηγορία όταν δεν είχε διερευνηθεί πρώτα ποιοι ήταν αυτοί μέσα στον ΟΠΕΚΕΠΕ που σαμπόταραν τους ελέγχους και δεν έχουν διωχθεί; Μάλιστα από αυτές τις δικογραφίες δεν προκύπτει η συμμετοχή των εμπλεκόμενων πολιτικών στη λεία των παράνομων επιδοτήσεων. Αυτό για το οποίο μπορούν να κατηγορηθούν είναι η πολιτική κάλυψη που δίνουν σε αυτή τη διαφθορά των δημοσίων υπαλλήλων και ότι δεν την κυνηγάνε. Αυτή όμως είναι μία πολιτική και όχι ποινική κατηγορία και αφορά τη διαχρονική πολιτική κάλυψη της διαφθοράς στο δημόσιο από όλα τα κόμματα. Το χαρακτηριστικό σε αυτήν την κάλυψη είναι ότι πρωταγωνιστούν οι ρωσόφιλες δυνάμεις που έχουν επικεφαλής τους την πιο ρωσόφιλη από όλες: την ψευτοαριστερά. Ιδιαίτερα είναι αυτή που επειδή δεν είχε αρχικά οικονομική εξουσία, έστηνε πρώτα πυρήνες κρατικής εξουσίας με τους κομματικούς στρατούς στο δημόσιο για να μπορεί να χωθεί μέσω αυτών πολιτικά μέσα στην αστική τάξη και από εκεί μέσα στην οικονομία. Αλλά όλα τα κόμματα θέλουν να τα έχουν καλά με την ισχυρή πολιτικά κρατική υπαλληλία, ειδικά με τα ανώτερα στρώματά της. Αυτό κάνει και το παλιότερο κόμμα της κλασικής αστικής τάξης, η ΝΔ.
Γι αυτό στην κάλυψη της διαφθοράς των δημοσίων υπαλλήλων συμμετέχει ενεργητικά μαζί με τους ρωσόφιλους της αντιπολίτευσης και η κυβέρνηση της ΝΔ. Είναι φαινομενικά αδιανόητο το ότι έστειλε τα περισσότερα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ πριν ολοκληρωθεί ή καν πριν στοιχειωδώς ξεκινήσει ο εσωτερικός έλεγχος στη νέα αρχή που θα κάνει τους ελέγχους, την ΑΑΔΕ. Έτσι για άλλη μια φορά εξασφαλίζεται η συνέχεια της διεφθαρμένης διοικητικής εξουσίας και τελικά η συνέχιση του άλλου πιο μεγάλου εγκλήματος, του σαμποτάζ της παραγωγής από τη διεφθαρμένη και κομματικά εγκάθετη κρατική υπαλληλία. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχουν πραγματοποιηθεί κρίσεις από το 2011, παρά το γεγονός ότι οι διοικήσεις αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Δηλαδή σε επίπεδο στελέχωσης τα ίδια πρόσωπα παραμένουν στα ίδια πόστα.
Οι επικεφαλής της νέας κάθαρσης στην αντιπολίτευση έκαναν ότι μπορούσαν για να υπονομεύσουν την αρχική καταγγελία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για εμπλοκή των δημοσίων υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ στο σκάνδαλο τόσο κατά τη διάρκεια της εξεταστικής όσο και στη συνέχεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι κανένας τους δεν ζητάει την κάθαρση μέσα στον ίδιο τον ΟΠΕΚΕΠΕ παρά το γεγονός ότι οι δίκες που συνεχίζονται με ελάχιστη δημοσιότητα για όσους εντοπίστηκαν να έχουν πάρει παράνομες επιδοτήσεις αποκαλύπτουν τόσο μεγάλες απάτες που μόνο ένας διεφθαρμένος μηχανισμός ελέγχου θα μπορούσε να καλύψει. Σε πρόσφατη δίκη που έγινε στη Λαμία 13 κατηγορούμενων για πλαστά μισθωτήρια η εισαγγελία μίλησε για σοβαρές ενδείξεις για παραποιήσεις που είχε στη διάθεσή του ο ΟΠΕΚΕΠΕ, και παρόλα αυτά δεν έκανε ελέγχους. Η εισαγγελέας της δίκης ανέφερε ότι για την ευθύνη του ΟΠΕΚΕΠΕ θα σχηματιστεί χωριστή δικογραφία. Ποιοι ήταν αυτοί που δεν έκαναν ελέγχους, τους καθυστερούσαν, ειδοποιούσαν τους ελεγχόμενους όπως κάνουν οι εφοριακοί ή οι επιθεωρήσεις εργασίας για να “τακτοποιήσουν” τις παρανομίες και να βγάζουν πλαστά πορίσματα; Αυτοί συνεχίζουν να απολαμβάνουν ασυλία από όλα τα κόμματα και περνάνε κάτω από τα ραντάρ του ποινικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Φαίνεται δηλαδή ότι και η ίδια η Κοβέσι που δηλώνει εμπιστοσύνη στην ομάδα των ελλήνων εισαγγελέων που την πλαισιώνουν κινήθηκε στην κατεύθυνση να υπάρξει μόνο κυνηγητό των πολιτικών. Έτσι έγινε και μπόρεσε να μεταφερθεί το στελεχικό δυναμικό του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Όπως αναφέρεται σε επίσημη ανακοίνωσή της ΑΑΔΕ σχετικά με την τοποθέτηση των στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ στις νέες διευθύνσεις για τον έλεγχο των επιδοτήσεων που δημοσιεύτηκε στις 24 Μάρτη «η ΑΑ∆Ε δεν έχει λάβει µέχρι σήµερα οποιαδήποτε επίσηµη δικογραφία από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σχετικά µε το ενδεχόµενο τέλεσης αξιόποινων πράξεων από στελέχη του πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ».
Γιατί στις σοσιαλφασιστικές διώξεις κατά της διαφθοράς λείπει πάντα ο πιο βασικός από τους τρεις ενόχους
Εμείς σαν ΟΑΚΚΕ καταγγέλλουμε εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια τις περισσότερες εκκαθαρίσεις πολιτικών μέσω σκανδάλων, ότι κατά κανόνα είναι επιλεκτικές για να εξοντώσουν συγκεκριμένους πολιτικούς, συνήθως τους σχετικά πιο δημοκρατικούς ή πιο πατριώτες αντιπάλους του ρωσόφιλου σοσιαλφασιστικού καθεστώτος, αναζητώντας τα πιο τρωτά τους σημεία ή κατασκευάζοντας και ανύπαρκτες κατηγορίες εναντίον τους (περίπτωση Πάχτα). Αυτές οι εκκαθαρίσεις έχουν φασιστικό χαρακτήρα γιατί σε αυτές οι διώκτες επικεντρώνονται σχεδόν αποκλειστικά στους πολιτικούς, δευτερευόντως στους ιδιώτες που τρώνε δημόσιο χρήμα, και σχεδόν ποτέ στους δημόσιους υπάλληλους που οργανώνουν ή συγκαλύπτουν την κλοπή. Οι φασίστες και σοσιαλφασίστες ενοχοποιούν τους πολιτικούς μόνο και μόνο για να διασύρουν ολότελα τον κοινοβουλευτισμό της αστικής τάξης ή των «διεφθαρμένων ελίτ» και να φέρουν τη μεγάλη «εθνική» ή «λαϊκή» δικτατορία του «έντιμου» κράτους, που θα τον καταργήσει. Αλλά για να είναι το κράτος έντιμο και οι καπιταλιστές και οι αστοί πολιτικοί από τη φύση τους άτιμοι, για τους φασίστες και σοσιαλφασίστες δεν πρέπει να φταίνε ποτέ οι κρατικοί υπάλληλοι. Θυμόμαστε χαρακτηριστικά πως με το σκάνδαλο των ρώσικων ΤΟR Μ1 ενώ εξόντωσαν πολιτικά και ποινικά τον πράγματι ένοχο διαφθοράς Τσοχατζόπουλο – και τον εξόντωσαν μόνο επειδή σαν εθνικιστής ΠΑΣΟκος δεν ήταν σαμποταριστής σε παραγωγικό επίπεδο- δεν βρήκαν τίποτα ένοχο στους στρατιωτικούς που υπέγραφαν τις ένοχες συμφωνίες με τους προμηθευτές και τους μεγαλο-μεσάζοντες. Ακόμα πιο χαρακτηριστικό είναι το σκάνδαλο Νοβάρτις. Σε αυτό οι συριζαίοι και καραμανλικοί ρωσόδουλοι εκκαθαριστές ενοχοποίησαν ναζιστικά σχεδόν όλους τους πολιτικούς αντιπάλους τους αλλά ούτε έναν από τους χιλιάδες διεφθαρμένους κρατικούς γιατρούς που υπέγραφαν τις συνταγές και αμείβονταν γι αυτό από τη Νοβάρτις. Δηλαδή έπνιξαν κυριολεκτικά το πραγματικό σκάνδαλο. Σε ένα άλλο και μάλιστα το πιο δολοφονικό σκάνδαλο διαφθοράς, τη μαζική δολοφονία στα Τέμπη για τους φαιο“κόκκινους” ηγέτες του δεν έφταιγε ούτε καν ο φυσικός αυτουργός, επειδή ήταν η διεφθαρμένη κρατική υπαλληλία, το σταθμαρχείο που έβαλε τα δυο τρένα να συγκρουστούν. Ούτε έφταιγε γι αυτούς η διοίκηση του ΟΣΕ που ήταν υπεύθυνη των γραμμών και της κίνησης , ούτε έφταιγε ο ρωσόδουλος ολιγάρχης Μπόμπολας του Άκτορα που σαμπόταρε τη σηματοδότηση μαζί με τους κλέφτες των καλωδίων της σήμανσης που τους προστατεύουν, τάχα ως υπερασπιστές των Ρομά, ο Σύριζα και το ψευτοΚΚΕ. Δηλαδή το κίνημα των Τεμπών, από την άποψη της πραγματικής πολιτικής ηγεσίας του -και όχι των συγγενών που ποτέ δεν την αναγνώρισαν- ήταν ένα κίνημα υπέρ της συγκάλυψης της διαφθοράς, αφού ΠΟΤΕ δεν χτύπησε πολιτικά τους πραγματικούς κύριους ενόχους, αλλά τους έκρυψε από την κοινή γνώμη και αναζήτησε άλλους. Έτσι από πολιτική άποψη αθώωσε τους διεφθαρμένους. Η πουτινόφιλη ηγεσία αυτού του κινήματος κόντρα στη βάση του που είχε τις καλύτερες προθέσεις στοχοποίησε αποκλειστικά τρεις παράγοντες: α) την κυβέρνηση, αλλά ουσιαστικά μόνο την ευρωπαιόφιλη πτέρυγα της ΝΔ, β) τους Δικαστές και γ) την ιταλική ιδιωτική εταιρεία της οποίας τα τρένα έβαλε στην ίδια γραμμή ο κύριος ένοχος, ο κρατικός ΟΣΕ. Είναι πάντως υπέρ της Κοβέσι ότι στα Τέμπη ήταν κυρίως η δική της έρευνα που οδήγησε στο σκαμνί τα διοικητικά στελέχη του ΟΣΕ. Επίσης κανείς κνιτοσυριζαίος, καμμιά Κωνσταντοπούλου, και κανείς Βελόπουλος δεν την εκθείασε όταν κυνήγησε τα λαθραία κοντέινερ που έφτασαν στο λιμάνι του Πειραιά και ενοχοποίησε πολιτικά την κινέζικη Κόσκο. Αυτό ήταν ένα σκάνδαλο εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ φοροδιαφυγής που θάφτηκε από τους φαιο“κόκκινους” και το Μητσοτάκη, ακόμα και όταν η Κοβέσι έκανε την επίσκεψή της στο Πέραμα για τον ίδιο λόγο με τη σημαία της Ουκρανίας στο πέτο. Γι αυτό, κι ώσπου να έχουμε κι άλλα στοιχεία, δεν μπορούμε να πούμε ότι η Κοβέσι φταίει για τη λεγόμενη προτεραιοποίηση των ποινικών ευθυνών των πολιτικών πριν ξεκαθαρίσει η ποινική ευθύνη των διοικητικών στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ούτε μπορούμε ακόμα να πούμε ότι συνέπλευσε συνειδητά με τη γραμμή του σοσιαλφασισμού για την αθώωση της διοικητικής γραφειοκρατίας και υπέρ της ποινικοποίησης των πολιτικών προσώπων με αδύναμες ή και αστήριχτες κατηγορίες. Δεν μπορούμε επίσης αντίστοιχα να ξέρουμε με σιγουριά αν σε αυτή τη δίωξη του ΟΠΕΚΕΠΕ τον πρώτο λόγο είχαν οι έλληνες εισαγγελείς οι αποσπασμένοι να συνδράμουν το έργο της ευρωπαϊκής εισαγγελίας με επικεφαλής την Πόπη Παπανδρέου. Αυτή η τελευταία πάντως έχει στο παθητικό της το εξής: Είχε κάνει αυτοπροσώπως τη σύλληψη Τσοχατζόπουλου, για μαύρο χρήμα από το σκάνδαλο των εξοπλισμών όταν όλοι οι εμπλεκόμενοι στη διοίκηση και στο ΚΥΣΕΑ αθωώθηκαν, ιδιαίτερα αυτοί που εμπλέκονταν στην προμήθεια των ρωσικών TORM1. Είναι αξιοσημείωτο που και εδώ δεν βρήκε κανέναν ύποπτο δημόσιο υπάλληλο.
Ξέρουμε πάντως με σιγουριά ότι όσο δινόταν προτεραιότητα στις απομαγνητοφωνήσεις των βουλευτών τόσο έμεναν πίσω οι διώξεις των διοικητικών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι μπορεί κάτι να μην πηγαίνει καλά με την Πόπη Παπανδρέου αν λογαριάσουμε και το πάθος με το οποίο την στηρίζουν απέναντι στο Γεωργιάδη οι σοσιαλφασίστες και οι αδίστακτοι πια αναβιωτές του πιο κλασικού, λαϊκίστικου «αντιδεξιού» ΠΑΣΟΚ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτές οι νομικά αδύναμες διώξεις γίνανε πανίσχυρο πολιτικό όπλο για το φιλορώσικο μπλοκ στο οποίο ανήκει και το καραμανλο-σαμαρικό στρατόπεδο μέσα στην ίδια τη ΝΔ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενθουσιωδώς τάχθηκε υπέρ αυτής της δίωξης ο προερχόμενος από αυτό το στρατόπεδο Σαλμάς, ο οποίος όχι μόνο επιβράβευσε τις διώξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά ζήτησε από την ευρωπαϊκή εισαγγελία να ερευνήσει και το χώρο της υγείας και μίλησε για παράνομες δουλειές μέσα στα νοσοκομεία κάνοντας ουσιαστικά επίθεση στον Γεωργιάδη, την ώρα που αυτός υποστήριζε τους 13 κόντρα στην ευρωπαική εισαγγελία.
Το τελευταίο μαζικό πούλημα του διπρόσωπου Μητσοτάκη προκαλεί μια πρώτη θετική εσωκομματική συσπείρωση εναντίον του
Η τοποθέτηση του Μητσοτάκη, μόλις έφθασε η δεύτερη δικογραφία στη Βουλή και πριν καν μελετηθούν οι υποθέσεις, ότι πρέπει να αρθεί η ασυλία όλων των βουλευτών και να κρίνει η δικαιοσύνη την τύχη τους χωρίς στην κύρια πλευρά να υποστηρίξει τους βουλευτές και τους βαλλόμενους υπουργούς του και να επιμείνει στην αδυναμία των στοιχείων της παραπομπής , προκάλεσε έναν εμφύλιο μέσα στη ΝΔ. Ειδικά προκάλεσε την οργή τους το ότι στοχοποιήθηκαν αυτοί για το καθολικό γενικό και ιερό προπατορικό αμάρτημα του ελληνικού πολιτικού συστήματος, ότι όλοι οι εκπρόσωποί του επηρεάζουν με την πολιτική τους ισχύ μία δημόσια διοίκηση που συνηθίζει να αγνοεί τους πολίτες που συναλλάσσονται μαζί της. Μιλάμε για τη μορφή του ρουσφετιού που δεν έχει να κάνει μόνο με παράνομες διαδικασίες, αλλά με τις λεγόμενες “εξυπηρετήσεις”. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το έργο δεν το ασκούν οι βουλευτές για να αλλάξουν τον τρόπο που λειτουργεί για όλους η διοίκηση βάζοντας κάθε ζήτημα δυσλειτουργίας της ανοιχτά και δημόσια στο λαό, αλλά το ασκούν μόνο για τους ψηφοφόρους τους, δηλαδή κάνοντας μία διάκριση σε βάρος των υπόλοιπων πολιτών που δεν βάζουν πολιτικό μέσο για να βρουν το δίκιο τους. Τώρα που ήρθε η ευρωπαϊκή εισαγγελία να τους διαπομπεύσει επιπλέον και σαν απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, ο αρχηγός τους, ο αφοσιωμένος φίλος του ψευτοΚΚΕ που μόνιμα τους προδίδει, τους συνέστησε να γίνουν μάρτυρες, όπως επίσης και να ποδοπατηθούν πολιτικά και να δεχτούν αδιαμαρτύρητα τα πυρά όλων των πολιτικών αντιπάλων τους που καιροφυλακτούν μόνο και μόνο για να ανεβούν οι ίδιοι στην εξουσία πατώντας πάνω στα πολιτικά τους πτώματα.
Οι αντιστάσεις μέσα στη ΝΔ για πρώτη φορά έφθασαν στην αμφισβήτηση της ηγεσίας Μητσοτάκη, που καμώνεται το φίλο της δικαιοσύνης κάθε φορά που προκύπτει θέμα δίωξης των πολιτικών του στελεχών, την ίδια ώρα που αφήνει έκθετη τη δικαιοσύνη απέναντι στις επιθέσεις του σοσιαλφασισμού στο εσωτερικό και κάνει ότι μπορεί για να διασπάσει την Ευρώπη σε όλα τα στρατηγικά μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής. Αυτή την πολιτική στάση του Μητσοτάκη γενικά την επιβραβεύουν οι διωκόμενοι. Όμως τώρα αντέδρασαν επειδή ένιωσαν στο πετσί τους το πούλημα και το διασυρμό για την πιο παλιά συνηθισμένη και γενική βουλευτική πρακτική και επειδή το πολιτικό πογκρόμ εναντίον τους από δικαστές και αντιπολίτευση ήταν μαζικό. Τέτοιου τύπου διώξεις πρέπει να ανησυχούν κάθε δημοκράτη γιατί δεν χτυπάνε την πραγματική διαφθορά, όπως εξηγήσαμε, αλλά επιταχύνουν την κοινοβουλευτική δικτατορία που έχει ήδη βρει τα κοινωνικά της στηρίγματα: τη νέα κρατικοδίαιτη ανατολική ολιγαρχία, τα διεφθαρμένα τμήματα της κρατικής υπαλληλίας, τα μικρομεσαία λαμόγια και το εγκληματικό λούμπεν.
Οι επόμενες εκλογές είτε γίνουν πρόωρα είτε γίνουν με την εξάντληση της τετραετίας θα γίνουν σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου θα έχει ισχυροποιηθεί παγκόσμια ο ρωσοκινεζικός Άξονας και το φαιο -«κόκκινο» μέτωπο, ενώ εσωτερικά θα έχει δυναμώσει ο έλεγχος των ρωσόφιλων στην πολιτική ζωή. Όσο εξελίσσεται η επίθεση των Πούτιν – Τραμπ στην Ευρώπη τόσο πιο λίγο θα χρειάζεται το ελληνικό πολιτικό καθεστώς να κρατάει το Μητσοτάκη στην εξουσία, για να διασπάει την Ευρώπη και τόσο πιο πολύ θα προετοιμάζει την πτώση του και την άνοδο του Δένδια στην εξουσία.