Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Έχουν περάσει ήδη τρεισήμισι μήνες από τη δολοφονία της Μαχσά Αμινί από το ιρανικό καθεστώς που πυροδότησε την εξέγερση του ιρανικού λαού για δημοκρατία με επικεφαλής τις γυναίκες. Το Δεκέμβρη το καθεστώς ξεκίνησε την πιο ωμή τρομοκρατία μετά τους 500 θανάτους διαδηλωτών και τις 18000 συλλήψεις και άρχισε να καταδικάζει και να κρεμάει τους διαδηλωτές που συνέλαβε. Η κτηνωδία του καθεστώτος των μουλάδων έχει προκαλέσει ένα παγκόσμιο κύμα συμπαράστασης σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και παγκόσμια. Στην Ελλάδα οι Ιρανοί πρόσφυγες ξεκίνησαν μία σειρά κινητοποιήσεις αλληλεγγύης, αλλά συνάντησαν μπροστά τους το τείχος της απομόνωσης και από την επίσημη κυβέρνηση, και από την αντιπολίτευση, και από το λεγόμενο «κινηματικό χώρο». Στο πλευρό της ιρανικής κοινότητας στάθηκε αποφασιστικά η ΟΑΚΚΕ και τα μέλη της σαν απλοί αντιφασίστες διοργανώνουν δίπλα στην κοινότητα συγκέντρωση-συζήτηση στις 8 Γενάρη.

Οι ιρανοί πρόσφυγες στην Ελλάδα δίνουν μαχητικά το δικό τους αγώνα για συμπαράσταση και αλληλεγγύη στη μεγάλη εξέγερση του ιρανικού λαού που αψηφά την αιματηρή καταστολή του φασιστικού ισλαμικού καθεστώτος. Μετά το κρέμασμα του πανό στην Ακρόπολη, καλούν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απελευθερωτικό αγώνα για το Ιράν με ανοιχτό κάλεσμα στήριξης σε πολίτες και πολιτικά κόμματα, την Παρασκευή 14/10 στις 12 το μεσημέρι έξω από την ιρανική πρεσβεία (Κάλλαρη 16, Ψυχικό).

Ταυτόχρονα, αδιάκοπα συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις της ουκρανικής κοινότητας στην Ελλάδα ενάντια στην εισβολή της νεοχιτλερικής Ρωσίας που κλιμακώνει τις κτηνώδεις επιθέσεις της σε αστικές υποδομές και αμάχους, και αποκαλύπτει σε όλο τον πλανήτη το ναζιστικό χαρακτήρα του πολέμου που εξαπέλυσε.

Στις 16 Σεπτέμβρη κλείνει ένας χρόνος από τη δολοφονία της Μαχσά Αμινί από το καθεστώς των μουλάδων γιατί φορούσε «με λάθος τρόπος» τη μαντίλα της (χιτζάμπ). Αυτή η δολοφονία άναψε τη σπίθα της ηρωϊκής εξέγερσης του ιρανικού λαού ενάντια στο φασιστικό καθεστώς των μουλάδων με το σύνθημα «Γυναίκα, ζωή, ελευθερία». 

Η μαζική εξέγερση στην οποία πρωτοστάτησαν οι γυναίκες και η νεολαία του Ιράν συγκλόνισε ολόκληρο τον πλανήτη και αποκάλυψε σε όλο τον κόσμο την κτηνωδία του τυραννικού καθεστώτος που καταδυναστεύει το λαό του Ιράν με απαγχονισμούς, με βασανιστήρια και φυλακίσεις δημοκρατών. Είναι αυτό το φασιστικό καθεστώς που στέκεται σύμμαχο στο νεοχιτλερικό άξονα Ρωσίας-Κίνας, που βοήθησε τη Ρωσία να καταπνίξει τη συριακή δημοκρατική αντίσταση στο χασάπη Άσαντ, και εξόπλισε με ντρόουνς το ρώσικο στρατό εισβολής στην Ουκρανία.

Με μεγάλη επιτυχία έγινε χθες στο ξενοδοχείο Αρίων η συγκέντρωση-συζήτηση που διοργάνωσε η ιρανική κοινότητα και οι αντιφασίστες συμπαραστάτες. Οι βασικοί ομιλητές, η ιρανή δημοσιογράφος Ναζία Ματανί, ο ιρανός μεταφραστής ελληνικής λογοτεχνίας Ριμπουάρ Κομπαντί και ο γραμματέας της ΚΕ της ΟΑΚΚΕ Ηλίας Ζαφειρόπουλος ανέπτυξαν ο καθένας μια διαφορετική πλευρά του κεντρικού θέματος της συγκέντρωσης. Η πρώτη ομιλήτρια μίλησε για την κατάσταση των γυναικών στο Ιράν, την εξέγερση και την κτηνώδη καθεστωτική βία. Ο δεύτερος ομιλητής μίλησε για την απογοητευτική αντιμετώπιση που είχε ο αγώνας των ιρανών στην Ελλάδα από τον επίσημο πολιτικό κόσμο και ειδικά την αριστερά. Ο τρίτος ομιλητής προσπάθησε κυρίως να εξηγήσει το ζήτημα αυτό με παγκόσμιους και τοπικούς όρους ενώ ανέδειξε τη σημασία της ενότητας της ιρανικής δημοκρατικής εξέγερσης και του ουκρανικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Κάθε ειρηνόφιλος άνθρωπος οφείλει να καταδικάσει την εισβολή της Τουρκίας και την κατοχή μιας λωρίδας εδάφους της Βόρειας Συρίας και να απαιτήσει την άμεση αποχώρηση και αυτού του ξένου στρατού από τη χώρα. Αυτό το λέμε παρόλο που υπάρχει πραγματικό ζήτημα άμυνας της Τουρκίας σαν χώρας από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του φασιστικού εθνοσοβινιστικού ΡΚΚ που εμφανιζόμενο σαν YPGέχει αποκτήσει ισχυρές στρατιωτικές θέσεις στη Βόρεια Συρία λειτουργώντας πραξικοπηματικά μέσα στον κουρδικό πληθυσμό αρχικά κάτω από την προστασία του Ασαντ, της Ρωσίας και τελευταία των ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι η πιο ουσιαστική απάντηση του ΡΚΚ στην τούρκικη επίθεση ήταν ο βομβαρδισμός του τουρκικού πληθυσμού με αποτέλεσμα το θάνατο 6 αμάχων. Για μας όμως τόσο γενικά αλλά και ειδικά στις δοσμένες συνθήκες ο μόνος παράγοντας που έχει δικαίωμα να τα βάλει με το ΡΚΚ και οποιονδήποτε άλλο εισβολέα της χώρας δεν είναι καμιά ξένη δύναμη αλλά ο συριακός λαός στα πλαίσια του συριακού δημοκρατικού κινήματος, παρόλα τα πλήγματα που αυτό έχει δεχθεί.

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης από το Ισραήλ του θανάτου του Αλί Λαριτζανί αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα εξαιρετικά διαφωτιστικό ρεπορτάζ των Τάιμς της Νέας Υόρκης, που δημοσιεύτηκε χθες 16 του Μάρτη, δηλαδή λίγο πριν αυτός σκοτωθεί. Αυτό επιβεβαιώνει με τον πιο παταγώδη τρόπο το άρθρο ανάλυσης της ΟΑΚΚΕ που δημοσιεύσαμε επίσης χθες (https://oakke.gr/global/item/1820-) και το οποίο εξηγεί πως η προεδρία Τραμπ, έχει από την αρχή σαν κύριο στόχο του πολέμου της ενάντια στο Ιράν την άνοδο και τη σταθεροποίηση στην εξουσία της πιο αντιδυτικής και πιο φιλορώσικης πολιτικής φράξιας του καθεστώτος των μουλάδων.

Ενώ η μεγάλη εξέγερση του ιρανικού λαού ενάντια στο φασιστικό καθεστώς των μουλάδων συνεχίζεται με αμείωτη ένταση συγκλονίζοντας όλο τον πλανήτη, οι ιρανοί πρόσφυγες στην Ελλάδα συνεχίζουν τις μαχητικές κινητοποιήσεις τους.

Οργάνωσαν συγκέντρωση στο Σύνταγμα το απόγευμα της Κυριακής, 16/10 για να καταγγείλουν τη βίαιη καταστολή της εξέγερσης των πολιτικών κρατούμενων στις διαβόητες φυλακές-κολαστήρια του Εβίν από το εγκληματικό καθεστώς του Ιράν. Αυτή ήταν η δεύτερη συνεχόμενη κινητοποίηση μετά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πρεσβεία του Ιράν της 14/10.

Οι οικονομικό-πολιτικές επιπτώσεις της επαναφοράς του οικονομικού εμπάργκο στο Ιράν από την προεδρία Τραμπ είναι ήδη εμφανείς τόσο στο ίδιο το Ιράν όσο και στις ευρωπαϊκές χώρες που συναλλάσσονται μαζί του. Η πιο σημαντική απ’ αυτές είναι η προσέγγιση των θυμάτων του εμπάργκο με την ελάχιστα εξαρτώμενη οικονομικά από τις ΗΠΑ ρωσική υπερδύναμη.

Ο ιρανικός λαός προσπαθεί εδώ και μισό αιώνα με αλλεπάλληλες εξεγέρσεις να απαλλαχτεί από το φασιστικό και διεφθαρμένο ισλαμικό καθεστώς. Έχει πληρώσει κάθε φορά σκληρά με το αίμα και τα βασανιστήρια των καλύτερων παιδιών του χωρίς να έχει ως τώρα καταφέρει αυτή την απαλλαγή. Όμως έχει καταφέρει με κάθε τέτοια απόπειρα του να το κλονίσει όλο και περισσότερο και να το οδηγήσει σε μια ανεπίστρεπτη εσωτερική παρακμή και σε μια παγκόσμια ανυποληψία. Το τελευταίο τέτοιο μεγάλο κίνημα, το πιο δημοκρατικό και το πιο εχθρικό συνολικά στους μουλάδες ήταν αυτό του 2022 με το συγκλονιστικό σύνθημα «γυναίκες, ζωή, ελευθερία». Εκείνο ωστόσο που δεν κατάφερε ως τώρα κανένα από αυτά τα κινήματα ήταν να αναδείξει μια ηγεσία που θα μπορούσε να ενώσει το λαό σε ένα πλατύ αντιφασιστικό κίνημα και να τον οδηγήσει στη νίκη με το μόνο δυνατό τρόπο, τον ένοπλο και παρατεταμένο λαϊκό αγώνα. Λέμε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος γιατί το καθεστώς των μουλάδων του Ιράν παρόλη την παρακμή και τη διεθνή του απομόνωση έχει ένα πελώριο στρατηγικό στήριγμα: το νεοχιτλερικό Άξονα Ρωσίας-Κίνας που δεν θα το αφήσει να πέσει στα χέρια του δημοκρατικού λαού του χωρίς να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον την ίδια βία που χρησιμοποίησε κατά της ένοπλης δημοκρατικής εξέγερσης της Συρίας. Αν βέβαια ο Άξονας νίκησε αυτή την αντίσταση και τελικά έφερε στην εξουσία της Συρίας σαν απελευθερωτές τους ισλαμοναζί της Αλ Κάιντα αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην πολιτική τυφλότητα και τη γουρουνοπετσιά των δυτικών, κυρίως των αμερικάνων ιμπεριαλιστών που με πρόεδρο τότε τον μοιραίο Ομπάμα υπονόμευσαν πολλαπλά τη μεγαλειώδη ένοπλη εξέγερση.

Το δημοψήφισμα για ανεξαρτησία των Κούρδων του Ιράκ και αμέσως μετά η απώλεια από τη μεριά τους του Κιρκούκ από τη συμμαχία Ιράν- Ιράκ σηματοδοτεί την αρχή της μετατροπής της ημιαυτόνομης διακυβέρνησής του ιρακινού Κουρδιστάν από έναν σε γενικές γραμμές φιλειρηνικό παράγοντα στις καταστροφικές εξελίξεις της Μέσης Ανατολής σε έναν παράγοντα πολέμου.