Το αποτύπωμα του εγκλήματος της καταστροφής της παραγωγής της χώρας φαίνεται επίσημα και ανάγλυφα πια στα οικονομικά στοιχεία είτε της ΕΛΣΤΑΤ, είτε στις εκθέσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Το έγκλημα αυτό οδήγησε στην ανοιχτή οικονομική κρίση μετά το 2009 και στην ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας.

Η αντιευρωπαϊκή δημαγωγία του ψευτοΚΚΕ και οι 24ωρες απεργίες-απάτη συγκαλύπουν το ιστορικό έγκλημα της μεγαλύτερης στην ΕΕ  φτωχοποίησης  της ελληνικής εργατικής τάξης

Πυρήνες παντού του ενιαίου ταξικού μετώπου για την εργατική οικονομική πάλη και  περιφρούρηση του 8ωρου, ενάντια στην εγκληματική πολιτική του σαμποτάζ της παραγωγής και στην παράδοση της χώρας στο νεοχιτλερικό άξονα

Με ένα νέο νόμο η κυβέρνηση επεκτείνει το ημερήσιο όριο των ωρών εργασίας με υπερωρίες σε ένα εργοδότη από 12 σε 13. Είχε επιτρέψει με προηγούμενο νόμο του 2023 εργασία 13 ωρών συνολικά σε δύο εργοδότες. Απέναντι σε αυτό το νόμο το ψευτοΚΚΕ καμώνεται τον προστάτη των εργατών με μία γκαιμπελίστικη αντιευρωπαϊκή δημαγωγία, και ετοιμάζεται για άλλη μία 24ωρη ψευτοαπεργία. Από πίσω του σέρνεται, όλο και πιο υποταγμένη, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ.

Οι νέες ρυθμίσεις επιτρέπουν στους εργοδότες να ξεθεώνουν στη δουλειά το υπάρχον εργατικό δυναμικό για να αντιμετωπίσουν τη δραματική αύξηση των κενών θέσεων εργασίας που σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ έχει εκτιναχθεί σε 300.000 θέσεις εργασίας το 2025, ενώ η ανεργία παραμένει ψηλή σε ποσοστό 9%. Η χρήση ξένων εργαζόμενων που έχει διευκολύνει η κυβέρνηση δεν κλείνει την τρύπα, αφού με την τήρηση των όρων της μετανάστευσης της ΕΕ χρειάζεται μετάκληση, δηλαδή η άδεια διαμονής και εργασίας μπορεί να δίνεται εφόσον υπάρχει σύμβαση με ελάχιστα όρια αποδοχών και ασφάλιση, δεν υπάρχουν πια τα περιθώρια για μαζική είσοδο μεταναστών με δουλοπαροικιακούς όρους και μαύρα μεροκάματα όπως στο παρελθόν.

Δημοσεύουμε εδώ το κείμενο αφίσας της ΟΑΚΚΕ που κολλήθηκε ήδη σε γειτονιές του Πειραιά. Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές αφίσες της ΟΑΚΚΕ γιατί για πρώτη φορά αντιμετωπίζεται με τέτοια σαφήνεια ένα βασικό πλοκάμι του νεοχιτλερικού άξονα στη χώρα, δηλαδή όχι έμμεσα σαν πολιτικό πρακτορείο ή σαν ιδεολογικός μηχανισμός αλλά άμεσα σαν κρατικό μονοπωλιακό και μάλιστα σαν αποικιοκρατικό κεφάλαιο μπροστά στο οποίο γονατίζει δουλικά όλη η αστική τάξη και ο αντεπαναστατικός μικροαστισμός

Τι κάνουμε λοιπόν; Τι προτείνει και τι κάνει η συνειδητή εργατική τάξη στη χώρα μας; 

Η μεγάλη κρίση είναι πια εδώ. Δεν είναι ολόκληρη, δεν έχει ξεδιπλώσει όλη της την καταστροφική μανία, αλλά τα βασικά ποιοτικά της στοιχεία της έχουν ήδη εμφανιστεί. Αυτά συμπυκνώνονται σε δύο.

Πριν έ­να πε­ρί­που χρό­νο η Ρω­σί­α “φεύ­γο­ντας” α­πό το δια­γω­νι­σμό των ΔΕ­ΠΑ-ΔΕ­ΣΦΑ και α­φή­νο­ντας τη Socar του Α­ζερ­μπα­ϊ­τζάν να α­πο­κτή­σει το 66% της ΔΕ­ΣΦΑ, κα­τά­φε­ρε

Όσο περνά ο καιρός όλο και περισσότερο η παραγωγή της χώρας βυθίζεται στην καταστροφή και ο λαός στην πείνα και τη δυστυχία. Αυτή η πορεία προς τη φτώχια και την παραγωγική ερήμωση είναι το αποτέλεσμα της συνειδητής πολιτικής των ρωσόδουλων σαμποταριστών που έχουν την εξουσία στη χώρα. Είναι μια πολιτική που υπηρετεί την εξάρτηση της χώρας από το ρώσικο ιμπεριαλισμό και την υποταγή της στα φιλοπόλεμα επεκτατικά σχέδιά του.

Τον Ιούλη του 2004 η ΟΑΚΚΕ ξεκίνησε μια καμπάνια ενημέρωσης του λαού για τη βαθιά οικονομική κρίση που μόλις πριν λίγο καιρό εκδηλώθηκε ανοιχτά.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη της βάζει πλάτες. Πρόθυμοι συνεργοί της στο σαμποτάζ το ψευτοΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε το λιμάνι του Πειραιά στην Cosco. Αν θέλει κανείς να κάνει τον απολογισμό, θα φτιάξει έναν κατάλογο από έργα που ήταν η ΚΟΣΚΟ υποχρεωμένη να κάνει και δεν έχει κάνει σχεδόν κανένα από αυτά, οπότε έχει δυναμώσει την ανεργία στο λιμάνι, έχει καταπατήσει κάθε εργασιακή νομοθεσία φτιάχνοντας μια δικιά της κινέζικη κρατική γαλέρα, κατατρώει μεθοδικά τα εργασιακά δικαιώματα των παλιών εργαζομένων που έχουν μείνει στην προβλήτα Ι, και έχει μπει στο μικροσκόπιο για σοβαρά περιστατικά λαθρεμπορίου που εντοπίζονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς και καλύπτονται από το δουλικό στην Κίνα ελληνικό πολιτικό κόσμο.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που πριν λίγους μήνες εμφανιζόταν μόνο σαν απειλή είναι τώρα πια γεγονός. Εδώ και ένα μήνα η ανθρωπότητα έχει περάσει από ένα παγκόσμιο χρηματιστηριακό κραχ στην αρχή μιας κρίσης της καθ αυτό παραγωγικής οικονομίας