Με την ευκαιρία των εκλογών στην Β΄ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής και τη συμμετοχή μας σε αυτές

Όπως και στις προηγούμενες εκλογές του 2023-24 έτσι και οι φετινές εκλογές της χρονιάς 2024-25 για την Β’ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής, αλλά και συνολικά στον κλάδο, έγιναν μέσα σε ένα κλίμα διάλυσης του συνδικαλισμού, ασήμαντη συμμετοχή των καθηγητών στις γενικές συνελεύσεις της ΕΛΜΕ, έλλειψη ζύμωσης μέσα στους καθηγητές των ζητημάτων που απασχολούν τον κλάδο και τελικά απογοήτευσης για τη μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων.  

Έχουν περάσει 125 χρόνια από τον πρώτο γιορτασμό της Πρωτομαγιάς σαν «παγκόσμιας μέρας των εργατών» με απόφαση της επαναστατικής τότε Β’ Διεθνούς. Εκείνη την Πρωτομαγιά ο ουσιαστικός ιδεολογικός και πολιτικός καθοδηγητής της ο Φ. Ένγκελς έγραφε: «σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές το προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής επιθεωρεί τις δυνάμεις του, που για πρώτη φορά κινητοποιούνται σε μια στρατιά, κάτω από μια σημαία και για έναν άμεσο στόχο: το νομοθετικό καθορισμό της κανονικής οκτάωρης εργάσιμης ημέρας,

Ξαφνικά, ειρήνη επικρατεί στη χώρα. Αν και το κίνημα των δρόμων και των πλατειών συνεχίζεται σε χαμηλή ένταση, οι συγκρούσεις με την αστυνομία σταμάτησαν. Αυτό έγινε μόνο επειδή η κυβέρνηση, υπακούοντας στο κίνημα των δρόμων, δηλαδή στους καθοδηγητές του ΣΥΡΙΖΑ-ψευτοΚΚΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ, απέσυρε ολοκληρωτικά την αστυνομία από τους δρόμους και άρα από κάθε έλεγχο των μέτρων προστασίας από τον κορονοϊό, μετά από τη σπασιματική εξόρμηση των τελευταίων στη γειτονιά της Νέας Σμύρνης πριν ένα μήνα. Απ’ τη στιγμή που ο έλεγχος αποσύρθηκε, ο σοσιαλφασισμός πέτυχε στην κύρια πλευρά το σκοπό του, που είναι η ανεξέλεγκτη εξάπλωση του ιού. Αυτή την εξάπλωση τη θέλουν αυτά τα κόμματα για να γκρεμίσουν κι άλλο την ήδη τσακισμένη από τα αντιβιομηχανικά κινήματά τους οικονομία και να βασιλέψουν πάνω στην πείνα και τα ερείπια για λογαριασμό των ανατολικών αφεντικών τους, των ρωσοκινέζικων ιμπεριαλισμών χιτλερικού τύπου, που ήδη αγοράζουν χωρίς καμιά αντίσταση τη ραχοκοκαλιά της χώρας (ενέργεια, μεταφορές, γη).

 Η φετινή Πρωτομαγιά βάζει στους λαούς και στην παγκόσμια εργατική τάξη ακόμα πιο έντονα από τα προηγούμενα χρόνια το ζήτημα  των δύο παγκόσμιων στρατοπέδων, του ναζιστικού και του δημοκρατικού στα οποία πια χωρίζεται ο κόσμος όπως είχε γίνει στις παραμονές του β΄ παγκόσμιου πολέμου. Η μόνη διαφορά είναι ότι τώρα ο γ παγκόσμιος πόλεμος έχει ξεκινήσει και ζούμε τα πρώτα επεισόδια ενώ τα δύο στρατόπεδα σχηματίστηκαν εξ αιτίας της εισβολής των νεοχιτλερικών της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022.

Η παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης βρίσκει για δεύτερη χρονιά την Ευρώπη στα δίχτυα ενός νέου μεγάλου πολέμου, αυτού που ξεκίνησε ο νεοναζιστικός άξονας Ρωσίας - Κίνας για την αναδιανομή του πλανήτη, με πρώτο σταθμό τη μαρτυρική και ηρωική Ουκρανία. Στην Ελλάδα, πάλι, συμπίπτει παράλληλα με μια προεκλογική περίοδο από την οποία ο μεγάλος απών είναι το σκληρά εκμεταλλευόμενο προλεταριάτο, ο κόσμος της μισθωτής δουλειάς.

Ο Μητσοτάκης υπόσχεται αυξήσεις μισθών και παροχές «από την ανάπτυξη» στην οποία ισχυρίζεται ότι ο ίδιος και η ΝΔ του είναι πρωταθλητές, ενώ σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι υπόσχονται αναδιανομή του ήδη υπάρχοντος πλούτου, μιλώντας πολύ λιγότερο για την παραγωγή του. Μεταξύ αυτών των δεύτερων, «πρωταθλητής» είναι ο Κουτσούμπας - ψευτοΚΚΕ, ενώ ακόλουθος του, λίγο αμήχανος αλλά πιο «κυβερνητικός» και «ρεαλιστής» είναι ο Τσίπρας - ΣΥΡΙΖΑ, με μπαλαντέρ ανάμεσά τους τον Βαρουφάκη.

Να κριτικάρουμε τους «τέσσερις» και τους «τεγκικούς»

Να αποκαλύψουμε την Α/Συνέχεια και τους διαρρήχτες

Το μεγαλείο και ο ολότελα σύγχρονος χαρακτήρας Πολιτιστικής Επανάστασης φανερώνεται στο σχεδόν ενιαίο και πανομοιότυπο τρόπο με τον οποίο την καταγγέλλει η παγκόσμια αστική τάξη,