Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σήμερα κλείνουν τριάντα χρόνια από τη σφαγή των Βοσνίων αμάχων της Σρεμπρένιτσα από του Σέρβους εθνοεκκαθαριστές.

Με την ευκαιρία, αναδημοσιεύουμε εδώ την αφίσα της ΟΑΚΚΕ που κυκλοφόρησε λίγες μέρες μετά τη σφαγή του Ιούλη με τίτλο «ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΕΡΒΟΥΣ ΝΑΖΙ» και κολλήθηκε στην Αθήνα (δημοσιεύτηκε στο φ. 238 της Νέας Ανατολής, 21/7/1995). Το κείμενο της αφίσας:

Το μεγαλύτερο έγκλημα της ανθρωπότητας μετά το β’ παγκόσμιο πόλεμο, η αργή καταβρόχθιση της ηρωικής Ουκρανίας από τη Ρωσία δεν έχει τέλος χάρη στις πλάτες του Τραμπ και την ηθική μικρότητα της ευρωπαϊκής μεγαλοαστικής τάξης που δεν πολεμάει στο πλευρό της. Το ίδιο δεν έχει τέλος η προσπάθεια των ρωσόφιλων παντού στον κόσμο να καλύπτουν αυτόν τον αληθινό χιτλερικό πόλεμο με τον πόλεμο που ξεκίνησε το Ισραήλ ενάντια στους προβοκάτορες ναζί της Χαμάς και έχει πια εξελιχθεί σε έναν τοπικό επεκτατικό πόλεμο που καθοδηγεί η ακροδεξιά του Ισραήλ και λειτουργεί σαν ένας στρατηγικός προπαγανδιστικός αντιπερισπασμός κατά της Ουκρανίας και υπέρ του Κρεμλίνου. Αλλά δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να βρεί τη μεγάλη ποιοτική διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πολέμους. Αυτή δεν βρίσκεται στην ποσότητα των νεκρών αμάχων σαν ποσοστό του πληθυσμού, ιδίως των μικρών παιδιών, όπως θέλουν οι ρωσόδουλοι, αλλά στο είδος του θανάτου που επιφυλάσσουν οι ρώσοι νεοχιτλερικοί σε όσους εχθρούς πέσουν στα χέρια τους σε σχέση με εκείνους που συλλαμβάνει το ακόμα δημοκρατικό ισραηλινό κράτος. Όταν κάποια αρχή στο Ισραήλ χρησιμοποιήσει βασανιστήρια τότε γίνεται πολιτικό ζήτημα, οι κρατικές δικαστικές αρχές ακόμα και ο στρατός επεμβαίνει και διατάσσονται έρευνες. Στη Ρωσία είναι το κράτος που βασανίζει σύσσωμο και βασανίζει φριχτά, συστηματικά και μεθοδικά, σαδιστικά σε μια τέτοια έκταση που ούτε ο παλιός χιτλερικός μηχανισμός είχε φτάσει. Αυτή την κόλαση πάνω στη γη περιγράφει το παρακάτω άρθρο*.

Οι εμπρηστικές φωτιές του φετινού καλοκαιριού ξεκίνησαν με την πολύ καταστροφική που κατάκαψε τη βόρεια Χίο. Δυο από τους εμπρηστές έχουν ήδη συλληφθεί αλλά στο κράτος των σαμποτέρ τέτοιες ειδήσεις πνίγονται ώστε να μην υπάρχει βαθιά δικαστική διερεύνηση και τιμωρία. Αυτός ήταν ένας φαινομενικά περίεργος μεγάλος εμπρησμός αφού δεν ακύρωσε εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών ούτε είχε καμία από αυτές τις προϋποθέσεις που θα την έβαζαν στη λίστα του κινδύνου όπως το νότιο τμήμα της όπου υπάρχει η παραγωγή μαστίχας και έχει ήδη καεί δύο φορές το 2012 και το 2016. Το καταπράσινο όμως αυτό τμήμα του νησιού βρέθηκε στο στόχαστρο γιατί σε αυτό σχεδιάζεται η επένδυση της εξόρυξης αντιμονίου, ενός ορυκτού που έχει μπει στη λίστα της ΕΕ για ενεργειακή αυτονομία σαν κρίσιμη ορυκτή πρώτη ύλη (ΚΟΠΥ). Για την προμήθεια του η ΕΕ έχει μεγάλη εξάρτηση από την Κίνα, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να μειώσει την εξάρτησή της με εισαγωγές από την Τουρκία. 

Αυτός και μόνος ο στρατηγικός για όλη την Ευρώπη χαρακτήρας αυτής της επένδυσης αρκούσε για να αποτελέσει αντικείμενο μίας λυσσασμένης εχθρικής εκστρατείας από το στρατόπεδο των ρωσόδουλων ψευτοαριστερών σαμποταριστών, αφού η εξόρυξη του αντιμόνιου στη Χίο εντάσσεται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού σχεδιασμού για την ενεργειακή αυτονομία της ΕΕ απέναντι στο νεοχιτλερικό πολεμικό άξονα.