Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΕΞΩ Η ΡΩΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ - ΛΑΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ

- Συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά από την ιρανική πρεσβεία το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στις 12:00 το μεσημέρι, με αφορμή την επέτειο της επιβολής της απάνθρωπης δικτατορίας του Χομεϊνί

- Συγκέντρωση διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου στις 5:00 το απόγευμα στο Σύνταγμα μπροστά από τη Βουλή

Η ε­πέμ­βα­ση της Σα­ου­δι­κής Α­ρα­βί­ας στην Υε­μέ­νη κα­τά των ι­ρα­νό­φι­λων σι­ι­τών α­νταρ­τών Χού­δι, οι ο­ποί­οι έ­χουν κα­τα­λά­βει πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κά την εξου­σί­α ου­σια­στι­κά α­πό τον Σε­πτέμ­βριο και τυ­πι­κά α­πό τον Ια­νουά­ριο, α­νοίγει μια νέ­α πε­ρί­ο­δο για τη Μέ­ση Α­να­το­λή.

H δολοφονία του Σουλεϊμανί είναι μια πελώρια κλιμάκωση στη σταθερή πολιτική της προεδρίας Τραμπ να διευκολύνει την πουτινική Ρωσία να κερδίζει καταρρακτωδώς τη μια μετά την άλλη τις πιο πολύτιμες πολιτικοστρατιωτικές θέσεις σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή.

Σχετικά με τις εξελίξεις στο Ιράν θα έχουμε σε λίγες μέρες μια πιο καθαρή εικόνα και ελπίζουμε μια πιο λεπτομερειακή ανάλυση. Ωστόσο για να έχουν οι αναγνώστες μας την πρώτη μας εκτίμηση για τις συγκρούσεις εκεί γράφουμε εδώ λίγα λόγια.

Η σφο­δρή ε­πέ­λα­ση του τζι­χα­ντι­κού σου­νι­τι­κού στρα­τού του “Ι­σλαμι­κού Κρά­τους στο Ι­ράκ και τη Συ­ρί­α” (ISIS) προς την ι­ρα­κι­νή πρω­τεύ­ου­σα ό­ξυ­νε πα­ρα­πέ­ρα τις ή­δη α­ντα­γω­νι­στι­κές σχέ­σεις α­νά­με­σα στις δύ­ο ση­μα­ντι­κό­τερες θρη­σκευ­τι­κές ι­σλα­μι­κές κοι­νό­τη­τες του Ι­ράκ, την πλειο­ψη­φι­κή σι­ι­τική και τη μειο­ψη­φι­κή σου­νι­τι­κή (και δευ­τε­ρευό­ντως α­νά­με­σα στην α­ρα­βι­κή και την κουρ­δι­κή ε­θνό­τη­τα).

Ενώ είχε γραφτεί το παρακάτω κείμενο και λίγο πριν δημοσιευτεί έγινε η παγκόσμιας στρατηγικής σημασίας διάλυση της τελευταίας συνόδου των G7 από τον αμερικανό πρόεδρο. Όχι τυχαία λίγο πριν οι υπόλοιποι έξι, που είναι οι αρχηγοί των μεγαλύτερων δεύτερης γραμμής ιμπεριαλιστικών χωρών του β κόσμου (Ευρώπη, Ιαπωνία, Καναδάς), είχαν καταψηφίσει την πρόταση του Τραμπ να συμμετάσχει ξανά στους G7 και η Ρωσία,

H ματαίωση από το Δήμο της Αθήνας της παραχώρησης μιας αίθουσας του σαν βήμα για την ομιλία του πρεσβευτή του αιματοβαμμένου καθεστώτος των μουλάδων του Ιράν αποτελεί μια πολύ σημαντική νίκη για τους δημοκράτες αντιφασίστες της χώρας μας. Αυτή ήρθε σαν αποτέλεσμα της καμπάνιας διαμαρτυρίας της ΟΑΚΚΕ ενάντια σε αυτήν την παραχώρηση με την επιστολή που έστειλε στο Δήμο της Αθήνας και τη θερμή υποστήριξη που δώσανε στην καμπάνια πολλές εκατοντάδες δημοκράτες εξοργισμένοι με αυτήν την παραχώρηση. Όμως αυτή η μάχη ξεκίνησε από τους Ιρανούς πρόσφυγες και μετανάστες οι οποίοι μας ενημέρωσαν για αυτή την εκδήλωση και ταυτόχρονα οργάνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την αίθουσα στην οποία θα πραγματοποιούταν.

Θέλουμε ωστόσο να επισημάνουμε ότι αυτή είναι μόνο μια τακτική δημοκρατική επιτυχία. Γιατί η δημαρχία ναι μεν ματαίωσε την εκδήλωση, αλλά επικαλέστηκε «τεχνικούς λόγους», δηλαδή προσχηματικούς. Κι αυτό το έκανε γιατί από τη μια μεριά δεν μπορούσε να δικαιολογήσει στον ελληνικό λαό, και πιο πολύ στους λαούς της Ευρώπης ότι έδωσε βήμα στον εκπρόσωπο ενός φασιστικού κράτους ειδικά τη στιγμή που αυτό έχει τα χέρια του βυθισμένα στο αίμα δεκάδων χιλιάδων άοπλων δημοκρατών, ενώ από την άλλη δεν ήθελε με τίποτα να συγκρουστεί με αυτό το καθεστώς ακόμα και στην πιο κτηνώδη στιγμή του. Αυτή η στάση δεν είναι ιδιομορφία ενός Δήμου, αλλά μιας Ελλάδας που οι πολιτικές της ηγεσίες αφήνουν συνειδητά να δυναμώνουν τα τέρατα του φαιού και του «αριστερού» φασισμού, επειδή διατηρούν στο βάθος εξαιρετικές σχέσεις με τους διεθνείς προστάτες αυτών των τεράτων, δηλαδή με τους Πούτιν, Ξι και Τραμπ.

Η ελπίδα αυτής της χώρας έγκειται στο εξής: Ότι ο ελληνικός λαός μπορεί να ακολουθήσει για ένα διάστημα κάποια από αυτά τα τέρατα καθώς η ζωή του ασταμάτητα φτωχαίνει και αυτά, όπως κάνει πάντα ο φασισμός, του υπόσχονται ανακούφιση. Όμως στη σύγχρονη ιστορία του έχει αποδείξει ότι διαθέτει μια ισχυρή άμυνα: Δεν ακολουθεί μαζικά δικτάτορες. Αυτό ήταν και το βασικό μήνυμα που πήραμε από τη ματαίωση αυτής της εκδήλωσης. Πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θύμωσαν με τους διοργανωτές της και υποστήριξαν με θέρμη την καμπάνια ακύρωσης βήματος στους σφαγείς από όσους είναι γενικά κοντά μας και στηρίζουν τις θέσεις μας. Κυρίως όμως, εξαιρετικά ελάχιστοι τους υποστήριξαν.

Από τις 7 του Ιούλη ένας νέος πόλεμος έχει ξεκινήσει στον Περσικό Κόλπο. Αυτός φαίνεται σαν να είναι μια απλή συνέχεια εκείνου που ξεκίνησε ο προβοκάτορας πρόεδρός των ΗΠΑ στις 28 του Φλεβάρη ενάντια στο Ιράν. Είναι μια απλή συνέχεια μόνο με μία έννοια, ότι δηλαδή συνεχίζουν να πολεμάνε μεταξύ τους οι ίδιες κύριες δυνάμεις, που αντιπαρατέθηκαν και στον προηγούμενο, το Ιράν και οι ΗΠΑ. Όμως αυτή τη φορά έχει αλλάξει το περιεχόμενο του πολέμου.

Την προηγούμενη φορά είχαμε έναν απρόκλητο, επιθετικό και μονομερή πόλεμο των ΗΠΑ ενάντια σε ένα στρατιωτικά και πολιτικά απομονωμένο Ιράν που είχε αποδεχθεί μια διαδικασία διαπραγμάτευσης, η οποία είχε τον διακηρυγμένο κύριο στόχο να μην κατασκευάσει το Ιράν πυρηνικά όπλα. Αυτός ο πόλεμος ήταν ταυτόχρονα προβοκατόρικος γιατί ο Τραμπ, που τον ξεκίνησε, δεν είχε σαν στόχο να συντρίψει το Ιράν των μουλάδων αλλά αντίθετα να το δυναμώσει. Πράγματι αντί να ρίξει το καθεστώς του, κατάφερε να «εγχειρίσει» την ηγεσία του και να το κάνει πιο φασιστικό, πιο υποτακτικό στους ρωσοκινέζους νεοχιτλερικούς και γι αυτό πιο εχθρικό προς τον αραβικό Τρίτο Κόσμο και τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Ταυτόχρονα η επίθεση του Τραμπ το εμφάνισε σαν πατριωτικό στον ιρανικό λαό και το βοήθησε να απομονώσει πολιτικά και να συντρίψει την πιο μεγάλη ως τώρα δημοκρατική εξέγερση του. Πέτυχε ακόμα ο Τραμπ αντί να καταστρέψει τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν να φέρει τα πρώτα πιο μακριά από τη διεθνή επιτήρηση και να κάνει τους δεύτερους πιο αποτελεσματικούς στην τρομοκράτηση των φιλοδυτικών χωρών του Κόλπου. Επίσης αντί να εξαφανίσει τους πληρεξουσίους των μουλάδων στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα τους πιο ισχυρούς, τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου και τους Χούθι της Υεμένης, σταθεροποίησε την επιρροή και την εξουσία τους και στις δυο χώρες. Πάνω απ’ όλα όμως ο πρόεδρος των ΗΠΑ πέτυχε με αυτόν τον πόλεμο να ανοίξει την όρεξη αλλά και το δρόμο στο νέο πιο φασιστικό Ιράν για να ελέγξει τα Στενά του Ορμούζ.

Την Κυριακή (22/1) το μεσημέρι, ουκρανοί, ιρανοί και αντιφασίστες συμπαραστάτες στον αγώνα τους συγκεντρώθηκαν έξω από την ιρανική πρεσβεία και έφτασαν με πορεία έξω από τη ρώσικη πρεσβεία σε μία κοινή κινητοποίηση διαμαρτυρίας ενάντια στη ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία και το φασιστικό καθεστώς των μουλάδων στο Ιράν. Οι σύντροφοι της ΟΑΚΚΕ ήταν στο πλευρό τους. Παρά το λίγο χρόνο που μεσολάβησε από την απόφαση για την κοινή εκδήλωση και την ημέρα που πραγματοποιήθηκε, η κινητοποίηση είχε συμμετοχή, ενθουσιασμό, συγκίνηση και παλμό. Οι συγκεντρωμένοι κρατούσαν πλακάτ κατά του Πούτιν και της εισβολής, αλλά και με τις φωτογραφίες της Μαχσά Αμινί, και των εκατοντάδων δολοφονημένων διαδηλωτών στο Ιράν, και πανό με συνθήματα «WORLD! HAVE THE COURAGE TO ADMIT THAT RUSSIA IS A TERRORIST STATE!” (ΚΟΣΜΕ! ΕΧΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΟΤΙ Η ΡΩΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ!»), «STOP PUTIN, STOP WAR” (ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ, ΣΤΑΜΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ), «ΟΙ ΜΟΥΛΑΔΕΣ ΚΡΕΜΑΝΕ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ, ΚΑΤΩ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ».