Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μια απάντηση στους φιλοχρυσαυγίτες ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ

Ένα μεγάλο ρώτημα που έχει έρθει στα χείλη ή έστω στο μυαλό πολλών προοδευτικών ανθρώπων από το φόνο του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι και δώθε είναι το εξής: γιατί

Σήμερα είχε οριστεί να γίνει η δίκη κατά των δύο συντρόφων μας στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά στις δύο το μεσημέρι, μετά από αναβολή μόλις μίας μέρας που τους δόθηκε ενώ είχαν ζητήσει περισσότερες μέρες για να προετοιμαστούν αλλά και για να είναι διαθέσιμος ο δικηγόρος τους. Σήμερα ξαναζήτησαν αναβολή για τους ίδιους λόγους. Αυτή τους δόθηκε για τις 29 Μαρτίου στις 2 το μεσημέρι. Αλλά έτσι κι αλλιώς η αναβολή θα γινόταν γιατί δεν προσήλθε ο μάρτυρας αστυνομικός.

Από ότι φαίνεται οι εμπνευστές της δίωξης  έχουν βρεθεί σε δύσκολη θέση μπροστά σε μία δίκη που θα αποκαλύψει το δυνάμωμα του ναζισμού μέσα στην αστυνομία και στη δικαιοσύνη και πως η αιτία γι αυτό είναι ότι σύσσωμα τα κοινοβουλευτικά κόμματα υπερασπίζουν τη νομιμότητα των ναζί.

Τα τάγματα εφόδου χτυπήσανε ουσιαστικά ανενόχλητα στη Σταυρούπολη, ενώ προχθές, στην Παλιά Κοκκινιά ξεκίνησαν να κάνουν αντιμεταναστευτικά πογκρόμ τραυματίζοντας και κυνηγώντας επί τρεις ώρες, χωρίς η αστυνομία να επέμβει, πακιστανούς εργάτες που ζουν χρόνια δεμένοι με τον υπόλοιπο λαό σ αυτήν την ιστορική γειτονιά.

Πριν ένα χρόνο στη μεγαλειώδη συγκέντρωση μπροστά στο Εφετείο, όπου ανακοινωνόταν η φυλάκιση των αρχιναζί και το πιο μεγάλο κομμάτι αυτού που λέγεται αντιφασιστικό κίνημα έριχνε το σύνθημα ότι η “Χρυσή Αυγή τέλειωσε”, η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία και η ΟΑΚΚΕ ύψωναν το πολύ τολμηρό για εκείνη τη στιγμή πανώ, που προειδοποιούσε τους δημοκράτες αντιφασίστες ότι «η μεγάλη μάχη με τους ναζιστές είναι μπροστά μας» (δες τη φωτογραφία στην αρχή αυτού του κειμένου). Τότε αυτή η άποψη είχε θεωρηθεί στην καλύτερη περίπτωση σαν μια παραδοξολογία και στη χειρότερη σαν μεμψίμοιρη ή ηττοπαθής. Σήμερα οι αντιφασίστες αναρωτιούνται με αληθινή ανησυχία τι σημαίνει η επανεμφάνιση των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου και πόσο βάρος έχει αυτή.

Tο κανιβαλικό εθνοφασιστικό συλλαλητήριο της 20ης του Γενάρη στο Σύνταγμα έκανε τα στομάχια πολλών δημοκρατικών και προοδευτικών ανθρώπων να σφιχτούν. Το καθεστωτικό τέρας, με τους παπάδες του, τους άμεσα ή έμμεσα συμμετέχοντες στρατιωτικούς του, τη σοβινιστική αντιδραστική ιντελιγκέντσια του και πάνω απ’ όλα με τους μαχαιροβγάλτες ναζιστές του της «Χρυσής Αυγής» ήταν εκεί. Δεν ήταν όσο μαζικό διακήρυσσε πως θά ‘ταν, μάζεψε ωστόσο μια όχι αμελητέα μάζα, κυρίως από το πολιτικά πιο καθυστερημένο και γεμάτο εθνικιστικές προλήψεις κομμάτι του συντηρητικού κόσμου και, το χειρότερο, είχε πίσω του ένα γενικά πλειοψηφικό ρεύμα.

Την ώρα που η ναζιστική δολοφονική συμμορία απολαμβάνει με κοινοβουλευτική ομοφωνία καθεστώς νομιμότητας και που η κυβέρνηση την αναγνωρίζει σαν ισότιμο κοινοβουλευτικό κόμμα με το οποίο μπορεί να συνεργάζεται, οι συνήγοροι των θυμάτων της ναζιστικής βίας στη δίκη της «Χρ. Αυγής» συμπαρατάχθηκαν ανοιχτά με τους ναζιστές στην προσπάθεια τους να εμποδίσουν την εξέταση πέντε πρώην μελών της συμμορίας που θέλησαν να καταθέσουν εναντίον των ναζιστών κατηγορούμενων με το καθεστώς του προστατευόμενου μάρτυρα, δηλαδή ανώνυμα και χωρίς φυσική παρουσία στο δικαστήριο.