Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ο «Ιός» από τις στήλες της «Εφημερίδας των Συντακτών» ξεκίνησε μια καμπάνια με τίτλο «Για τη θεσμική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής» από το πρώτο κιόλας φύλλο της στις 5 Νοεμβρίου 2012. Τα ερωτήματα που καλούνται να απαντηθούν είναι : «Υπάρχουν τρόποι να σταματήσουμε τη ναζιστική βία που έχει εξαπλωθεί σ’ όλη τη χώρα; Υπάρχουν δημοκρατικοί θεσμοί που μπορούν να αντιπαρατεθούν στην προκλητική παραβατική δράση μιας βίαιης ναζιστικής ομάδας που θέλει να λέγεται κόμμα; Πρέπει να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή;» Στα πλαίσια αυτά φιλοξενήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2012 τοποθέτηση της σ. Άννας Στάη εκ μέρους της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας, το οποίο και αναδημοσιεύουμε εδώ:

 

Οι να­ζι­στές της “Χρυ­σής Αυ­γής” δεν λυ­πή­θη­καν τα γλυ­κό­λο­γα και τους ε­παί­νους για τη νέ­α, “α­ντι­μνη­μο­νια­κή” (τό­τε α­κό­μη δεν εί­χε υ­πο­γρά­ψει ό­τι σέ­βε­ται το μνη­μό­νιο), κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τους Α­ΝΕΛ, κα­τά τη διάρ­κεια της συ­ζή­τη­σης ε­πί των προ­γραμ­μα­τι­κών δη­λώσεων, ό­πως ση­μειώ­νε­ται σε ρεπορ­τάζ της Ε­φη­με­ρί­δας των Συ­ντα­κτών της 12ης του Φλε­βά­ρη.

Είναι μια ανακούφιση και χαρά για τους δημοκράτες όλοι μαζί οι πιο γνωστοί ναζιστές να μεταφέρονται στη φυλακή μέσα σε μια ατμόσφαιρα ανακούφισης για τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού. Για όσο διάστημα θα κρατήσει η περιθωριοποίηση τους από το πολιτικό καθεστώς, ο αντιφασισμός μπορεί να κερδίσει έδαφος αν κάνει μια σταθερή και έντονη πολιτική δουλειά για την αποναζιστικοποίηση της πολιτικής ζωής, του κράτους και της κοινωνίας.

 

Με τη να­ζι­στι­κή συμ­μο­ρί­α ό­χι μό­νο νό­μι­μη, αλ­λά και με κα­θε­στώς κυ­βερ­νη­τι­κού ε­ταί­ρου με­τά την το­πο­θέ­τη­ση Βού­τση ό­τι εί­ναι κα­λο­δε­χού­με­νες οι ψή­φοι της για το ε­κλο­γι­κό σύ­στη­μα, ε­ξε­λίσ­σε­ται η δί­κη-πα­ρω­δί­α της “ΧΑ” στην ο­ποί­α με­θο­δεύ­ε­ται η α­θώ­ω­ση του­λά­χι­στον των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για συμ­με­το­χή σε ε­γκλη­μα­τι­κή συμ­μο­ρί­α βου­λευ­τών της.

 

Το ότι έχει συλληφθεί η επίσημη ηγεσία της συμμορίας και είναι στη φυλακή, αυτό είναι κάτι το πολύ καλό, και το έχει βγει στην επιφάνεια μεγάλος όγκος μπόχας από τη διεφθαρμένη λούμπεν φυσιογνωμία της αυτό είναι ακόμα καλύτερο. Όμως αυτά δεν πρέπει να καθησυχάσουν κανένα δημοκράτη όσο η συμμορία είναι νόμιμη σα ναζιστικό κόμμα,

Στο πλαί­σιo της δί­κης της να­ζι­στι­κής συμ­μο­ρί­ας της «Χρυ­σής Αυ­γής» και ε­νώ ε­ξε­τά­ζο­νταν ως μάρτυρες συν­δι­κα­λι­στές του ψευ­τοΚ­ΚΕ – ΠΑ­ΜΕ της Ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής Ζώ­νης του Περάματος, έ­νας δι­κη­γό­ρος των να­ζί ε­πι­χεί­ρη­σε βρώ­μι­κα να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει πα­λαιό­τε­ρες καταγγελί­ες της Ο­ΑΚ­ΚΕ για κνί­τι­κη βί­α κα­τά ερ­γα­τών, ώ­στε να α­λα­φρώ­σει τη θέ­ση των να­ζι­στών δολο­φόνων πε­λα­τών του, με τη θε­ω­ρί­α «α­φού και οι κνί­τες έ­δερ­ναν άλ­λους, για­τί κα­τη­γο­ρεί­τε μό­νο τη Χρυ­σή Αυ­γή για τη βί­α της;».

 

Παρά την ξαφνική πρεμούρα του καθεστώτος να δείξει – προς τα έξω κυρίως – ότι έχει επιτέλους άρει τη σκανδαλώδη ασυλία που επεδείκνυε τόσον καιρό απέναντι στη ναζιστική συμμορία της «Χρυσής Αυγής»,

 

Το αδίστακτο δολοφονικό καθεστώς που προστατεύει τη ναζιστική συμμορία αναγνωρίζοντας τη σα νόμιμο πολιτικό κόμμα, με εκπρόσωπό του σήμερα στην κυβέρνηση τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, άφησε ασύδοτους τους θρασύδειλους τραμπούκους της Χ.Α. να εξαπολύσουν τη δολοφονική τους επίθεση εναντίον ενός 24χρονου φοιτητή σε κεντρικό σημείο της Αθήνας, σε κοινή θέα, στο φως της μέρας, κοντά στα γραφεία της στη Μεσογείων.

 

Η  απομόνωση της ελληνικής κυβέρνησης στην Ευρώπη από τις κυβερνήσεις όλων ανεξαίρετα των άλλων κρατών της Ευρωζώνης αντιμετωπίζεται από την προπαγάνδα της πρώτης με το επιχείρημα ότι αυτό είναι φυσικό αφού η ελληνική κυβέρνηση σαν αριστερή κυβέρνηση που είναι εκπροσωπεί το λαό και παλεύει για τα συμφέροντά του, οπότε αντικειμενικά και για τα συμφέροντα όλων των λαών της Ευρώπης, και συνεπώς είναι φυσικό να είναι σε σύγκρουση με όλες τις άλλες κυβερνήσεις που είναι κυβερνήσεις της αστικής τάξης αυτών των χωρών.