Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ανήσυχος ο λαός μας αυτές τις μέρες παρακολουθεί το στρατό της χώρας του απέναντι σε έναν άλλο με το χέρι στη σκανδάλη και δεν ξέρει αν αυτή πατηθεί ή αν θα μεσολαβήσουν πάλι οι μεγάλοι και οι δυο στρατοί θα ξανακάτσουν στο τραπέζι για συζητήσεις που όπως πάντα δεν θα καταλήξουν σε λύση και στο τέλος οι δυο χώρες θα συνεχίσουν τις αλληλοκατηγορίες όπως συμβαίνει τα τελευταία 46 χρόνια χωρίς να γίνεται πόλεμος. Αυτό φαίνεται πια σαν μια κατάσταση ισορροπίας. Όμως δεν είναι. Είναι η εκδήλωση μιας βαριάς αρρώστιας που καταπίνει σταδιακά και τις δυο χώρες, αρχίζοντας από την Ελλάδα και τώρα απειλεί να αρρωστήσει όλη την Ευρώπη. Η αρρώστια αυτή είναι ο φασισμός. Είναι η χειρότερη αρρώστια του καπιταλισμού όταν αυτός βρίσκεται στο ανώτατο του στάδιο, το ιμπεριαλιστικό και χτυπάει εκείνους τους ιμπεριαλιστές που έρχονται τελευταίοι στο τραπέζι της μοιρασιάς του κόσμου και είναι πολύ αδύναμοι για να καταχτήσουν τον κόσμο με την οικονομική τους δύναμη, όπως οι παλιοί, αλλά είναι αρκετά δυνατοί για να επιχειρήσουν να τον κατακτήσουν με τον πόλεμο, έναν πόλεμο χωρίς όριο στην κτηνωδία και στη δολιότητα.

Δυο χρόνια μετά την ίδρυσή της στα 1987 η ΟΑΚΚΕ επεξεργάστηκε τις βασικές αρχές για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο με πνεύμα φιλίας και με σεβασμό στην κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα των δύο κρατών και σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η πρόταση αυτή αφορούσε κυρίως τα όρια των χωρικών υδάτων (αιγιαλίτιδας ζώνης), του εναέριου χώρου και της υφαλοκρηπίδας (https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/1243-)

Έ­να πο­λύ συ­χνό φαι­νό­με­νο των τε­λευ­ταί­ων μη­νών στη χώ­ρα μας εί­ναι οι θριαμ­βο­λο­γί­ες της κυ­βέρ­νη­σης για ε­πί­τευ­ξη πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σματος. Πα­ρό­λες ό­μως τις ια­χές θριάμ­βου, εί­ναι κοι­νή η δια­πί­στω­ση του ελ­λη­νικού λα­ού ό­τι οι συν­θή­κες δια­βί­ω­σής του μέ­ρα τη μέ­ρα χει­ρο­τε­ρεύ­ουν πα­ρά βελ­τιώ­νο­νται,

Μια παλιά λαϊκή παροιμία λέει πως «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Δεν υπάρχει καλύτερη επιβεβαίωσή της από το γεγονός της μεταφοράς μιας συστοιχίας πυραύλων Πάτριοτ από την ηπειρωτική Ελλάδα στην Κάρπαθο στις αρχές του πολέμου της Μέσης Ανατολής. Ο λύκος στην προκείμενη περίπτωση είναι ο ελληνικός αντιτούρκικος σοβινισμός, με στρατιωτικό του εκφραστή τον ρωσόδουλο υπουργό Άμυνας Δένδια, ενώ η αναμπουμπούλα ήταν ο προβοκατόρικος πόλεμος που εξαπέλυσε ο Τραμπ κατά του Ιράν για να το υποτάξει απόλυτα στη Ρωσία και έτσι να εξασφαλίσει την κυριαρχία του ρωσοκινεζικού Αξονα στον Περσικό Κόλπο.

Η επίσημη δικαιολογία για την αποστολή των Πάτριοτ στην Κάρπαθο ήταν ότι έτσι καλύπτεται η Κύπρος και γενικότερα η ανατολική Μεσόγειος από χτυπήματα ντρόουν όπως αυτό που έπληξε τη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου που αποτελεί αγγλικό* έδαφος. Αποδείχθηκε στη συνέχεια ότι η απειλή ήταν πολύ μικρότερη από τη διάσταση που της έδωσαν η Ελλάδα και η Κύπρος και αποτέλεσε μόνο ένα πρόσχημα ώστε το ελληνικό και το κυπριακό πολιτικό καθεστώς να ξεσηκώσουν έναν φοβερό κουρνιαχτό, για να δείξουν ότι τάχατες απειλείται η Κύπρος με έναν πολύ ουσιαστικό τρόπο, οπότε είχαν το δικαίωμα να θέσουν σε εφαρμογή το αλήστου μνήμης παπανδρεϊκό εφεύρημα του «ενιαίου αμυντικού χώρου». Στην ουσία ήταν μια χρυσή ευκαιρία, για να καλέσουν τις στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης να «υπερασπιστούν» όλο το κυπριακό έδαφος με τέτοιο τρόπο ώστε να απομονώσουν για μια ακόμα φορά την Τουρκία. Δηλαδή να την εμφανίσουν σαν μια εντελώς εχθρική, απολύτως κατοχική δύναμη της Κύπρου και όχι σαν ένα έστω προσωρινό και ταλαντευόμενο σύμμαχο της Ευρώπης, μέσα στην αντιρώσικη «Συμμαχία των Προθύμων». Έτσι και κάτω από την πίεση της αντιπολίτευσης της η τουρκική κυβέρνηση έστειλε τα F-16 στο βόρειο κομμάτι του νησιού οξύνοντας κι άλλο τις τουρκοκυπριακές αντιθέσεις.

Στη χώρα μας οι πάντες είναι με τις χώρες του Νότου της ΕΕ, που απαιτούν κορονο-ομόλογα η κεφάλαια που δεν θα επιστραφούν και είναι ενάντια σε αυτές του Βορρά της ΕΕ σε όσο βαθμό τα αρνούνται. Επειδή οι βόρειες χώρες δεν είναι πολιτικά ενωμένες στην άρνηση τους όσο είναι οι νότιες ενωμένες στο δικό τους αίτημα και επειδή οι περισσότερες απώλειες σε ζωές βρίσκονται στο Νότο μένει κανείς με την εντύπωση ότι το δίκιο είναι με το Νότο.

Αλλά, όπως συχνά συμβαίνει τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, κυρίως όταν αυτά έχουν να κάνουν με την ταξική πάλη όπου όχι απλά το ψέμα αλλά η αντιστροφή της αλήθειας είναι αναγκαίος όρος για την πολιτική κυριαρχία της κάθε φορά πιο ισχυρής πλευράς.

Πουθενά τόσο πολύ όσο στο μακεδονικό δεν εκφράζονται με τόση βαρβαρότητα τα αποτελέσματα της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στην ΕΣΣΔ και της συνακόλουθης διάλυσης των διεθνιστικών βαλκανικών κομμουνιστικών κομμάτων και η αντικατάσταση τους με σοσιαλφασιστικά και σοσιαλσοβινιστικά. Πιστεύουμε μάλιστα ότι σε καμιά άλλη χώρα στον κόσμο όσο στην Ελλάδα δεν εκδηλώνεται πιο χτυπητά αυτός ο εκβαρβαρισμός μιας και μόνο σε αυτήν δημιουργείται τώρα δα μπροστά στα μάτια μας ένα πλειοψηφικό στο λαό πολιτικό κίνημα που έχει πρακτικά στην ηγεσία του ένα κανονικό χιτλερικό κόμμα όπως είναι η «Χρυσή Αυγή».

Η εισαγωγή του ευρώ είναι ένα μεγάλο βήμα προόδου στο σύγχρονο κόσμο. Το γεγονός ότι ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, που δεν τα δένει καμία εθνική συγγένεια, αλλά αντίθετα τα χαρακτηρίζει μια μακριά ιστορία αλληλοσπαραγμών, υιοθετούν κοινό νόμισμα είναι από μόνο του συγκλονιστικό.

Όταν η συμφωνία Ελλάδας- Ιταλίας είχε υπογραφεί στις 9 του Ιούνη, είχε γίνει και αυτή αντικείμενο θριαμβολογιών, όπως έγινε αργότερα και εκείνη με την Αίγυπτο. Αυτές οι θριαμβολογίες καταλήγουν και στις δυο περιπτώσεις σε έναν κοινό ισχυρισμό: ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει καλές σχέσεις με όλους τους γείτονές της εκτός από την Τουρκία, που αυτή φταίει για το ότι είναι κακές.

Η αλήθεια δεν ήταν ποτέ μέσα στα λόγια και στις πράξεις του σοσιαλφασισμού. Η συνήθειά του είναι πάντα η μισή αλήθεια όπου με το υπόλοιπο ψέμα περνά τις θέσεις του, σε όσους τον πιστεύουν. Το ίδιο ισχύει και για την αιτία της ακρίβειας που δεν φεύγει στιγμή από τη ζωή και τη σκέψη των φτωχών-μισθωτών και  μεροκαματιάρηδων- αυτής της χώρας. Γιατί από τα μέσα του μήνα σκέφτονται πως θα τη βγάλουν μέχρι το τέλος του και τρέμουν κάθε φορά που πάνε στο σούπερ μάρκετ αν θα τους φτάσουν τα λεφτά**.