Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ με το πρόσφατο συνέδριό του πήραν μια πρωτόγνωρη ακόμη και για το συγκεκριμένο μόρφωμα τροπή. Για πρώτη φορά σε τόσο κοινή θέα, σε ένα κοινοβουλευτικό κόμμα (που την ώρα που συνέβαιναν όλα αυτά ήταν ακόμη αξιωματική αντιπολίτευση στη χώρα), η ηγετική του ομάδα διοργάνωσε με πραξικοπηματικό τρόπο συνέδριο – παρωδία, διεξάγοντας φαρσοκωμική εκλογή συνέδρων την οποία ωμά και χωρίς πολλές καλύψεις νόθευσε και ποδοπάτησε, σε μια επίδειξη δύναμης.

Σε δυο μήνες από τότε που εκλέχτηκε είναι αρκετά φανερό που το πάει μια κυβέρνηση. Τα περισσότερα στοιχεία που έχουμε ως τώρα στα χερια μας δείχνουν ότι για αυτήν την κυβέρνηση ισχύει αυτό που έγραψε η Νέα Ανατολή στην πρώτη μέρα του σχηματισμού της κυβέρνησης: Η ΝΔ στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Δημοσιεύσαμε τη θέση μας και για τον β γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών (https://www.oakke.gr/esoteriki-politiki/item/1620- ) που είναι η γενική που παίρνουμε στη βάση της λογικής του αντιφασιστικού μετώπου. Όπου υποψήφιος φασιστικού ή σοσιαλφασιστικού κόμματος, που σημαίνει φιλοπουτινικού, (όχι όπλα στην Ουκρανία, αντικειμενικά φιλοΧαμάς κλπ) έχει απέναντί του έναν υποψήφιο αστοδημοκρατικού κόμματος (ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ) που δεν είναι κι αυτός ένας καλυμμένος ακροδεξιός ή σοσιαλφασίστας, καλούμε τους αντιφασίστες να ψηφίσουν τον δεύτερο. Δηλαδή αν ένας υποψήφιος υποστηρίζεται από τη ΝΔ ή από το ΠΑΣΟΚ δεν διαλέγουμε ποιος υποψήφιος είναι πιο θετικός ή λιγότερο αρνητικός για το λαό, γιατί τότε θα παίρναμε ευθύνες για τις πιθανότατα σε πολλά ζητήματα αντιδραστικές πολιτικές που αυτοί συνήθως ακολουθούν. Απλά κάνουμε μια αμυντική επιλογή επειδή δεν θέλουμε να βρεθεί η περιφέρεια ή ο Δήμος στα χέρια του φασισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που ελάφρυνε την ποινική μεταχείριση των βιαστών, και μαζί με το ψευτοΚΚΕ κουκούλωσε το MeToo στο θέατρο, αποκαλύπτεται σήμερα σαν το κόμμα που έδωσε πολιτική στέγη και αξίωμα σε έναν κακοποιητή γυναικών. Μετά από την καταγγελία  του θύματος του, υπαλλήλου στο Ευρωκοινοβούλιο, που έγινε το 2020, η εισαγγελία του Βελγίου ήρθε με καθυστέρηση τριών ετών να του απαγγείλει τις βαριές κατηγορίες για βιασμό και ξυλοδαρμό και να ζητήσει την άρση της ασυλίας του. Ο ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε από την πρώτη στιγμή να του προσφέρει στον ευρωβουλευτή του Γεωργούλη τη μεγαλύτερη πολιτική κάλυψη κατηγορώντας το θύμα. Η απομάκρυνσή του έγινε μόνο για να επιτρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ να τον προστατέψει χωρίς να κατηγορηθεί για κόμμα βιαστών. Για να μπορεί να ισχυριστεί ότι “επί της αρχής” είναι με τις γυναίκες, αλλά “επί του συγκεκριμένου” είναι με τον κακοποιητή. Για αυτό, η απομάκρυνση έγινε «με αμοιβαία συμφωνία» και χωρίς καμία ανοιχτή αποδοκιμασία για τον ευρωβουλευτή σαν κακοποιητή. Όπως είπε η Τσαπανίδου «θα περιμένουν τη Δικαιοσύνη».

Η κυβέρνηση έμμεσα και η αντιπολίτευση ανοιχτά ισχυρίζονται ότι η οικονομία δεν θα ανακάμψει παρά τις θυσίες του λαού αν οι δανειστές δεν μειώσουν το χρέος με ένα νέο κούρεμα.

Στις 7 του Ιούλη είχαμε δυο καλά νέα και ένα κακό. Από τακτική άποψη τα δυο καλά νέα είναι σημαντικότερα. Από στρατηγική τη μεγαλύτερη σημασία έχει το κακό. Τα δύο καλά νέα είναι η πτώση της σοσιαλφασιστικής συμμορίας Τσίπρα και το ξωπέταγμα των ναζικανιβάλων της «Χρ. Αυγής» από τη Βουλή. Το κακό νέο είναι η σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ παρά το κάζο των ευρωεκλογών.

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΠΟΛΑΚΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

Με τον τραμπούκο Κασσελάκη χώνεται στη μεγαλοαστική τάξη για το πραξικόπημα στη Δικαιοσύνη και στον Τύπο, και με τους “αριστερούς” κρατάει τους μικροαστούς για το παραγωγικό σαμποτάζ και τα άλλα σοσιαλφαστικά κινήματα

Ακόμη και άνθρωποι με εμπειρία δεκαετιών από τα πολιτικά πράγματα στη χώρα, αλλά κι από εκείνα της εντός ή εκτός εισαγωγικών Αριστεράς, έχουν υποστεί πρωτοφανές πολιτικό σοκ από τον τρόπο με τον οποίο εγκαταστάθηκε ο “κομήτης” Κασσελάκης στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και πολλοί απ’ αυτούς που αισθάνονταν βαθιά αποστροφή για το βίο και την πολιτεία του συγκεκριμένου αντιδραστικού κομματικού μορφώματος, ειδικά από το 2008 που στην ηγεσία του εγκαταστάθηκε (αρχικά σε δίδυμο με τον Αλαβάνο και λίγο αργότερα μόνος του) ο Τσίπρας, δεν μπορούσαν εύκολα να πιστέψουν ότι ένας σκοτεινός τύπος, για τον οποίο ελάχιστα ήταν γνωστά πριν θέσει υποψηφιότητα για την ηγεσία (και ελάχιστα, εδώ που τα λέμε, είναι γνωστά και σήμερα), κατέλαβε εξ εφόδου τη θέση του αρχηγού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ειδικά μάλιστα τη στιγμή που ο άνθρωπος αυτός, σε όλα του τα λίγα δημοσιογραφικά επιβεβαιωμένα χαρακτηριστικά, φαίνεται φαινομενικά να βρίσκεται στον αντίποδα όλων όσων -διακηρυκτικά- υποστηρίζει το κόμμα του οποίου ανέλαβε αρχηγός: έχει καταγγελθεί ότι είχε εγγραφεί επισήμως στις ΗΠΑ ως υποστηρικτής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος την περίοδο 2015-2018,

Η ά­λω­ση του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού α­πό τους σο­σιαλ­φα­σί­στες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εί­ναι μια βασι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για τη ε­ξυ­πη­ρέ­τη­ση των συμ­φε­ρό­ντων του ρώ­σι­κου και κι­νέζι­κου σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­σμού α­πό τη μιά και την κα­τά­πνι­ξη του πραγ­μα­τι­κού λα­ϊ­κού δη­μο­κρα­τι­κού κι­νή­μα­τος που αρ­γά ή γρή­γο­ρα θα ξε­σπά­σει α­πό την άλ­λη. Σι­γά σι­γά μέ­σα στον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό μπαί­νουν με τον πιο ξε­διά­ντρο­πο τρό­πο τα στε­λέ­χη ή τα μέ­λη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ή και άν­θρω­ποι που που­λή­θη­καν στο ΣΥΡΙ­ΖΑ. Την ώ­ρα που οι μι­σθοί και οι συ­ντά­ξεις μειώ­νο­νται κά­θε μέ­ρα, οι ΣΥ­ΡΙΖΑ­ΝΕΛ διο­ρί­ζουν «τα δι­κά τους παι­διά» στο κρά­τος με υ­ψη­λούς μά­λι­στα μι­σθούς.

Το κύ­ριο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της νέ­ας κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Α­ΝΕΛ εί­ναι η ξε­τσί­πω­τη δου­λι­κό­τη­τα της στην που­τι­νι­κή Ρω­σί­α. Κε­ντρι­κό πρό­σω­πο αυ­τής της πο­λι­τι­κής εί­ναι ο υ­πουρ­γός Ε­ξω­τε­ρι­κών Ν. Κο­τζιάς, φί­λος του Ντού­γκιν, του θε­ω­ρη­τι­κού του ρώ­σι­κου νε­ο­χι­τλε­ρι­σμού και συμ­βού­λου του Πού­τιν.