Πρώτη φορά στον κόσμο βρέθηκαν μέλη της ίδιας οικογένειας, να πάρουν τα όπλα τους για να σκοτώσουν μαζικά όσο περισσότερους Εβραίους προλάβαιναν. Είχε προηγηθεί μια ατομική επίθεση στη συναγωγή στο Μάντσεστερ της Αγγλίας στις 2 Οκτωβρίου 2025 κατά την Εβραϊκή γιορτή του Γιομ Κιπούρ, οπού ένας άνδρας οδήγησε το αυτοκίνητο του πάνω σε πεζούς και μετά κατέβηκε και άρχισε να μαχαιρώνει προσκυνητές στη συναγωγή. Τότε τρία άτομα σκοτώθηκαν και άλλα τρία τραυματίστηκαν. Αυτή η δολοφονική βία εκδηλώθηκε σε δύο κράτη πολύ μακρινά από τον τόπο που διεξάγεται η ισραηλοπαλαιστινιακή σύγκρουση που υποτίθεται ότι την πυροδότησε. Δεν θα συναντήσει κανείς για κανέναν άλλο πόλεμο δολοφονικές επιθέσεις σε αμάχους που η καταγωγή τους συνδέεται με τα εμπλεκόμενα μέρη. Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ ούτε ενάντια σε Ρώσους που ζουν σε άλλες χώρες μετά την εισβολή τους στην Ουκρανία ή μετά την σφαγή των Τσετσένων, ούτε σε Σέρβους έξω από τη Βοσνία μετά τη μαζική εθνοεκκαθαριστική σφαγή των Βόσνιων, ούτε παλιότερα σφαγή αμερικάνων πολιτών για τους πολέμους τους και τις δολοφονικές τους δικτατορίες σε όλο τον κόσμο. Αυτές οι επιθέσεις έχουν πίσω τους ένα παγκόσμιο ρατσιστικό μίσος ενάντια σε έναν παγκόσμιο εχθρό που είναι όλοι οι Εβραίοι σε όποια χώρα και να βρίσκονται και οι οποίοι μέχρι τον β΄ παγκόσμιο ήταν ένοχοι επειδή ήταν Εβραίοι. Τώρα στις αρχές του τρίτου παγκόσμιου πολέμου που είναι σε εξέλιξη είναι ένοχοι επειδή κατά τεκμήριο υπερασπίζουν το Ισραήλ ως κράτος και επειδή αυτό το κράτος είναι από τη φύση του δολοφονικό πρέπει αυτοί να πεθάνουν.
Η μαζική σφαγή αμάχων της 7/10 από τη Χαμάς, που έχουμε χαρακτηρίσει στα άρθρα μας σαν «πρόβα Ολοκαυτώματος», προκάλεσε ένα κύμα ενθουσιασμού στους αντισημίτες ιδιαίτερα του ψευτοαριστερού στρατοπέδου με πανηγυρισμούς για νέα Ιντιφάντα, και συνθήματα για «νίκη στα όπλα της αντίστασης» των Παλαιστινίων. Στον αντίποδα υπήρξε ένας παγκόσμιος συγκλονισμός και ένα κύμα αλληλεγγύης για τους δολοφονημένους και απαχθέντες από τη Χαμάς όταν στις τηλεοπτικές οθόνες εμφανίστηκαν ογδόντα σχεδόν χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, σκηνές που πράγματι θύμιζαν σκηνές Ολοκαυτώματος. Εκείνη τη στιγμή η κοινή γνώμη αναγνώριζε το δικαίωμα στο κράτος του Ισραήλ να αντιδράσει σε αυτή τη σφαγή για να αμυνθεί και να προστατέψει τους πολίτες του όπως και έπρεπε.
Γρήγορα όμως το κλίμα αυτό άλλαξε χάρη στον εγκληματικά λαθεμένο και τελικά αντιδραστικό τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ έδωσε αυτό τον πόλεμο με ευθύνη της επεκτατικής ηγεσίας του και την ώθηση του προβοκάτορα Τραμπ. Αυτή η ηγεσία α) ακολούθησε την εθνικιστική αντίληψη ότι μπορούσε το Ισραήλ να εξοντώσει μόνο του τους γενοκτόνους αντισημίτες της Χαμάς την ώρα που είχαν την πολιτική κάλυψη δυο νεοχιτλερικών υπερδυνάμεων, της Ρωσίας και της Κίνας, β) είδε σε αυτόν τον πόλεμο μια ευκαιρία να τελειώσει με κάθε δυνατότητα ίδρυσης παλαιστινιακού κράτους, οπότε αντιμετώπισε εχθρικά και τις παλαιστινιακές μάζες, την ώρα που οι ναζί κρύβονταν μέσα στους αμάχους αντί να τους προστατέψει όσο μπορούσε, και να κερδίσει αντί να χάσει την παγκόσμια κοινή γνώμη. Το αποτέλεσμα ήταν ένας τοπικός επεκτατισμός, ο ισραηλινός, να δώσει την ευκαιρία να κρυφτεί από τα μάτια των λαών ένα παγκόσμιο γενοκτονικό ρεύμα κατά των Εβραίων και ευρύτερα κατά όσων υπερασπίζουν το δικαίωμα ύπαρξης του εβραϊκού κράτους. Έτσι ήταν εύκολο για τους αντισημίτες να κλιμακώσουν τη ρητορική του μίσους πίσω από το κάλυμμα του «αντισιωνισμού». Τότε άρχισε να λειτουργεί το πογκρόμ της 7 του Οκτώβρη σαν μια στρατηγική προβοκάτσια κατά του Ισραήλ, όπως είχε σχεδιαστεί από τους χαμασίτες και τον πολιτικό προστάτη και καθοδηγητή τους, την πουτινική Ρωσία.
Μετά την άνοδο του Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ, η σφαγή της 7/10 απόκτησε πολλαπλάσια δύναμη σαν προβοκάτσια, αφού ο Τραμπ φρόντισε να συμμαχήσει με τη φασιστική ακροδεξιά του Ισραήλ για να την καθοδηγήσει σε μία νέα αντιπαλαιστινιακή φάση του πολέμου στην οποία στόχος ήταν η μαζική μετακίνηση του πληθυσμού της Γάζας όσο το δυνατόν πιο μακριά από τα σύνορα του Ισραήλ και η απομάκρυνση κάθε προοπτικής συνεννόησης για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους που να μπορεί να υπάρχει δίπλα σε ένα ασφαλές Ισραήλ. Το αποτέλεσμα ήταν η μεγαλύτερη δυνατή απομόνωση του Ισραήλ σε διεθνές επίπεδο τόσο σε επίπεδο συμμαχιών όσο και σε επίπεδο κοινής γνώμης.
Η προβοκάτσια Νετανιάχου-Τραμπ οδηγεί στην παγκόσμια δαιμονοποίηση του Ισραήλ και φορτώνει ξανά μέσα από τη θεωρία της συλλογικής ευθύνης τους Εβραίους με όλους τους παλιούς λίβελλους εμπλουτισμένους.
Είναι χαρακτηριστικό πως τη δίκαια οργή και ανησυχία των εβραϊκών κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο και τα καλέσματα για πάλη ενάντια στον αντισημιτισμό ήρθαν να τη σκεπάσουν οι κραυγές των πιο ακατάλληλων υπερασπιστών του, της κυβερνητικής ηγεσίας Νετανιάχου η οποία κατηγόρησε τις αυστραλιανές αρχές ότι προκάλεσαν τη βία κατά των Εβραίων επειδή αναγνώρισαν το παλαιστινιακό κράτος.
Ο νεοχιτλερικός άξονας του πολέμου μπολιάζει με αντισημιτικό δηλητήριο τους λαούς
Αναδημοσιεύουμε εδώ την ανάλυσή μας για τη στρατηγική του νεοχιτλερικού άξονα σχετικά με τη διεθνοποίηση του γενοκτονικού αντισημιτικού μίσους που έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο δραματικό τρόπο η επίθεση στο Μπόντι ( https://oakke.gr/antifasism/item/1764- ): «η Ρωσία έχει αναλάβει να κάνει με το Ισραήλ κάτι πολύ βαθύτερο και κυρίως πολύ πιο παγκόσμιο από αυτό που έκανε με τους Εβραίους η χιτλερική Γερμανία. Η Ρωσία δηλαδή έχει αναλάβει όχι απλά να συκοφαντήσει τους Εβραίους με την προπαγάνδα της μέσα στους λαούς για να μπορέσει να τους εξοντώσει, αλλά να δουλέψει μέσα στα πιο αντιδραστικά κομμάτια της αστικής τάξης του ισραηλινού κράτους για να κάνει τους Εβραίους άμεσα και συγκεκριμένα μισητούς στις μάζες μέσα από εικόνες που αυτές τις νιώθουν σαν δική τους άμεση ζωντανή εμπειρία αν και αυτές οι εικόνες έρχονται μόνο αποσπασματικά χωρίς να τους δίνουν τη δυνατότητα να έχουν αληθινή γνώση της σύγκρουσης μέσα από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. Επίσης η ρωσική προπαγάνδα δεν θέλει να φανεί ότι κάνει μισητούς τους Εβραίους σαν άτομα καθώς όπως είπαμε πριν ο ανοιχτός ρατσιστικός αντισημιτισμός έχει χρεωκοπήσει ιδεολογικά στις προοδευτικές μάζες μετά από τους μεγάλους αντιφασιστικούς και αντιαποικιακούς αγώνες του προηγούμενου αιώνα. Θέλει να κάνει τους Εβραίους μισητούς σαν κράτος των Εβραίων, που θα πρέπει να γίνει το πιο μισητό από όλα τα κράτη, δηλαδή ο «Εβραίος» των κρατών, έτσι ώστε να φανεί σαν αλήθεια αυτό που φωνάζει εδώ και δεκαετίες ένα από τα πιο μανιακά γενοκτονικά αντισημιτικά κόμματα στον κόσμο, το ψευτοΚΚΕ που απαγορεύει στα έντυπα του να αναφέρουν το Ισραήλ χωρίς τον προσδιορισμό «κράτος δολοφόνος», το μόνο κράτος που αποκαλούν έτσι ενώ δεν αποκαλούν έτσι ούτε τις ΗΠΑ, ούτε τη Γερμανία, ούτε βέβαια τη σημερινή δολοφονική Ρωσία. Γιατί όλα δείχνουν ότι οι νέοι ρωσοκινέζοι Χίτλερ δεν θα αρκεστούν σε ένα Ολοκαύτωμα σαν το προηγούμενο στο οποίο κρυφά από τις πλατιές παγκόσμιες μάζες, ακόμα και από τις γερμανικές, οι ναζιστές εξοντώσανε βιομηχανικά μεν, κρυφά δε από τους λαούς, και από το γερμανικό λαό, τους Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και τους εξοντώσανε κρυφά επειδή αυτές οι μάζες δεν ήταν έτοιμες να αντέξουν τέτοια απανθρωπιά απλά γιατί δεν είχαν ποτέ μισήσει τόσο συγκεκριμένα και άμεσα, τόσο ζωντανά τους Εβραίους σαν άτομα. Τους είχαν μισήσει σαν μυθικές αρνητικές μορφές όπως τους είχαν φοβηθεί από την αντισημιτική προπαγάνδα, δηλαδή σαν μεγαλοαστική τάξη, σαν τοκογλύφους που τάχα οργάνωναν κάθε παγκόσμια και κάθε εθνική και ταξική αλληλοσφαγή, αλλά όχι σαν απλό λαό, σαν γυναίκες, σαν ηλικιωμένους και κυρίως σαν παιδιά. Τους είχαν με λίγα λόγια μισήσει αφηρημένα. Οι νέοι χιτλερικοί όμως θέλουν να κάνουν ένα ανοιχτό Ολοκαύτωμα κατά το οποίο οι πλατιές μάζες, μάζες πολλών ξεχωριστών ακόμα και ιστορικά εχθρικών εθνών, θα έχουν ενωθεί μέσα από μια κοινή αποκτήνωση τόσο πολύ ώστε να κυνηγάνε και να λιντσάρουν τους Εβραίους μέσα στα σπίτια τους, στους δρόμους και στις πλατείες όλων των χωρών πιστεύοντας ότι μόνο έτσι θα τους εκδικηθούν για κάτι που αξίζει το συγκεκριμένο μίσος τους. Αυτό το συγκεκριμένο μίσος και αυτή τη σαδιστική κτηνωδία κατά απλών ανθρώπων τη δίδαξε η Χαμάς και το παγκόσμιο αντισημιτικό κίνημα στις 7 του Οκτώβρη λέγοντας ότι αυτό το πρώτο βιντεοσκοπημένο πογκρόμ ήταν μια δίκαιη εθνικοαπελευθερωτική εκδίκηση και μάλιστα μια αντιναζιστική αντίσταση και ότι σαν τέτοια αυτή η αντίσταση όχι μόνο επιτρέπεται αλλά πρέπει και να γιορτάζεται. (...) Αυτό είναι το νέας ποιότητας μίσος που σταλάζουν σε πελώριες δόσεις οι «αριστεροί» ρωσόδουλοι σε κάθε χώρα με αυτό που ονομάζουν «γενοκτονία» της Γάζας από το «κράτος δολοφόνο», που μάλιστα το κατηγορούν ότι έχει γίνει πια ναζιστικό, δηλαδή αποανθρωποιούν τα θύματα του πραγματικού παλιού Ολοκαυτώματος για να τα μετατρέψουν σε άξια θύματα του νέου Ολοκαυτώματος που οι ίδιοι ετοιμάζουν. Γι αυτό το λόγο οι σύγχρονοι αντισημίτες θεωρούν δολοφόνους και τους απλούς πολίτες του Ισραήλ, αλλά και τους Εβραίους της διασποράς που υποστηρίζουν αυτό το κράτος ως καταφύγιό τους. Αυτό το μίσος πάει παραπέρα. Πάει σε όλα τα κράτη και όλους τους ανθρώπους που υποστηρίζουν το δικαίωμα στην ύπαρξή του «κράτους δολοφόνου». Αυτοί είναι οι «σιωνιστές» που δεν έχει σημασία αν είναι ή δεν είναι Εβραίοι. «Σιωνιστές» είναι όσοι αρνούνται να δεχτούν ότι το Ισραήλ είναι το μόνο κράτος που είναι δολοφόνος, δηλαδή αρνούνται να αποδεχτούν αυτή τη συλλογική ηθική καταδίκη για τους εαυτούς τους>>.
Η υποδοχή της επίθεσης στην Ελλάδα αποκαλύπτει τον αντισημιτικό χαρακτήρα του πολιτικού καθεστώτος
Είναι χαρακτηριστική η υποδοχή της δολοφονικής επίθεσης του Μπόντι στην Ελλάδα όπου είναι κυρίαρχο το ρωσόφιλο καθεστώς. Ο Μητσοτάκης έκανε μία χλιαρή δήλωση για το Μπόντι ότι ο «αντισημιτισμός και η βία δεν έχουν θέση στην κοινωνία μας» μόνο από την ανάγκη να μη μείνει δαχτυλοδειχτούμενος μέσα στην ΕΕ ότι δεν είπε μια κουβέντα, αυτός ο υποτιθέμενος πιο πιστός φίλος του Ισραήλ. Αλλά καθόλου δεν στιγμάτισε την παγερή σιωπή των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ιδίως του ψευτοΚΚΕ το οποίο όταν κυνηγούσε τουρίστες στα κρουαζιερόπλοια τάχα σαν στρατιώτες του IDF έβγαζε ανακοινώσεις ότι δεν έχει τίποτα κατά των Εβραίων, όπως κάνουν οι σύγχρονοι αντισημίτες, δηλαδή οι “αντισιωνιστές”. Τώρα που αποδεδειγμένα σε αυτή την παραλία δεν υπήρχαν στρατιώτες του IDF τους οποίους δήθεν έστειλε το «κράτος-δολοφόνο» σε κρουαζιέρα αναψυχής για να συνεχίσουν να σκοτώνουν παλαιστινίους στην επιστροφή, τώρα που τα θύματα ήταν Εβραίοι κάτοικοι της περιοχής σε μία θρησκευτική γιορτή, δεν βρήκε μία λέξη για να καταδικάσει αυτή τη σφαγή. Η κυβερνητική ηγεσία κρατάει επίσης παγερή στάση σιωπής απέναντι στον ορυμαγδό αντισημιτικών εκδηλώσεων στη χώρα, αφού η πολιτική συμμαχία με το Ισραήλ εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αντιτούρκικη πολιτική του ελληνικού κράτους σε αυτή τη φάση που έχει στόχο να απομακρύνει την Τουρκία από την ΕΕ και να τη σπρώξει προς τη Ρωσία. Εκτός από τον Μητσοτάκη μόνο ο Ανδρουλάκης ψέλλισε δύο λέξεις καταδίκης της βίας πασχίζοντας προφανώς κι αυτός να κρατήσει το φιλοευρωπαϊκό προφίλ του, χωρίς καν να αναφερθεί σε αντισημιτισμό.
Αντίστοιχα κανείς τους δεν είπε κουβέντα όταν «αναρχικοί-αναρχικές», όπως υπόγραψαν σε ανακοίνωση ανάληψης ευθύνης, στις αρχές Νοέμβρη έσπασαν και έβαψαν με μπογιές το ισραηλινών συμφερόντων airbnb “The Solon House” στη Σόλωνος στο κέντρο της Αθήνας «σε μια δράση αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό». Στην ανακοίνωση που δημοσίευσαν λίγες μέρες αργότερα δεν περιορίζονται σε καταγγελία των ισραηλινών κεφαλαίων και των επενδύσεων τους στη χώρα μας ως χρηματοδοτών του «κράτους-δολοφόνου». Χρησιμοποιούν το επιχείρημα που έδωσε το κατεξοχήν αντισημιτικό κόμμα στη χώρα, το ψευτοΚΚΕ, σε κάθε τραμπούκο αντισημίτη όταν καλούσε σε μπλόκο ενός ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου το καλοκαίρι, ότι κάθε Ισραηλινός πολίτης είναι εν δυνάμει δολοφόνος γιατί όλοι τους συμμετέχουν, στηρίζουν ή συνδέονται με κάποιο τρόπο με το στρατό του κράτους τους που είναι «δολοφονικός» στρατός, και για αυτό οι Ισραηλινοί τουρίστες εξομοιώνονται με στρατιώτες του IDF. Γι αυτό γράφουν οι «αναρχικοί-αναρχικές» ότι η επίθεση στο airbnb ήταν μήνυμα ότι η χώρα δεν θα γίνει τόπος χαλάρωσης και αναψυχής “δολοφόνων στρατιωτών του IDF” και “γενοκτόνων Ισραηλινών: «Η Ελλάδα τώρα, πέρα από εξαιρετικός σύμμαχος του Ισραήλ σε στρατιωτικό και σε γεωπολιτικό οικονομικό επίπεδο (κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, παροχή άδειας στον IDF για δράση εντός Ελληνικών υδάτων, επενδυτικός παράδεισος για το Ισραηλινό κεφάλαιο) έχει γίνει και τόπος αναψυχής για τους δολοφόνους στρατιώτες του IDF», και ότι θέλουν η επίθεση τους στο airbnb να είναι ένα μήνυμα «προς τους γενοκτόνους Ισραηλινούς πώς είναι ανεπιθύμητοι και επικηρυγμένοι και πως δεν θα βρουν καμία “Γη της Επαγγελίας“ για επενδύσεις και χαλάρωση ανάμεσα μας».
Η δολοφονική αντισημιτική επίθεση στο Μπόντι πρέπει να χτυπήσει συναγερμό στους δημοκράτες παγκόσμια και στη χώρα μας για την ανάγκη να αναχαιτιστεί το δολοφονικό αντισημιτικό τέρας. Παράλληλα πρέπει να συνεχίζεται η πολιτική πάλη κατά των ισραηλινών επεκτατιστών και των αντιπαλαιστίνιων φασιστών που τροφοδοτεί καθημερινά και ανεξάντλητα με επιχειρήματα τους αντισημίτες. Ειδικά όταν ο προβοκάτορας του Πούτιν, ο ναζί Τραμπ ετοιμάζεται να επιτεθεί από τη Δύση στην Ευρώπη την ώρα που ο Πούτιν έχει εισβάλει από την Ανατολή, ο ισραηλινός επεκτατισμός έχει γίνει ένα μεγάλο όπλο προβοκάτσιας των νεοχιτλερικών από το Νότο. Όποτε ανοίξει το στόμα του και μιλήσει για τη Βενεζουέλα ή για το Ιράν τους προσφέρει ασύλληπτες υπηρεσίες. Μόλις αυτοί κάνουν τη δουλειά της διάσπασης της Ευρώπης και του Παγκόσμιου Νότου θα εξαπολύσουν όλο τους το συσσωρευμένο γενοκτονικό αντισημιτισμό πρώτα απ όλα ενάντια στο Ισραήλ. Γι αυτή τη στιγμή μας ειδοποιεί η σφαγή του Μπόντι.