Παρά το δίκαιο και τολμηρό αντιπερισπασμό που αποτελεί η ουκρανική αντεπίθεση στο ρώσικο έδαφος, η συνολική κατάσταση στο πεδίο δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική. Οι ρώσοι χίτλερ συνεχίζουν την προέλασή τους στην ανατολική Ουκρανία, ενώ με τους αυξανόμενους βομβαρδισμούς τους τρομοκρατούν τον πληθυσμό πλήττοντας κατοικίες, νοσοκομεία, και νηπιαγωγεία ενώ παράλληλα επικεντρώνονται στο να βομβαρδίζουν τις ενεργειακές εγκαταστάσεις της χώρας.

  Οι αντιδράσεις στην Ελλάδα για την εισβολή της Ρωσίας στην Κριμαία απόδειξαν με τον καλύτερο τρόπο ότι η το ελληνικό κράτος λειτουργεί σαν όργανο της ρώσικης διπλωματίας στην Ευρώπη, και ότι πρωταθλητές στη ρωσοδουλία είναι οι ηγεσίες των κομμάτων της ψευτοαριστεράς.

Η ρώσικη γενοκτονική επίθεση στην Ουκρανία αποκάλυψε, είναι η αλήθεια, σε μεγάλο αριθμό δημοκρατικών και προοδευτικών ανθρώπων ορισμένους βαστάζους του ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού που προηγούμενα εμφανίζονταν ντυμένοι με το σεμνό χιτώνιο των «φίλων του λαού». Πρόκειται κυρίως για διάφορους αυτοπαρουσιαζόμενους ως αντικαπιταλιστές, «ριζοσπάστες αριστερούς», «κομμουνιστές» ή «αναρχικούς» κλπ. Αυτοί, ενώ εδώ και χρόνια ορκίζονταν ότι χτυπούσαν το δυτικό, φιλελεύθερου τύπου αστισμό και καπιταλισμό από τα αριστερά, αποδείχθηκαν μέσα σε μια νύχτα φίλοι βιαστών και δολοφόνων, νοσταλγοί τσάρων τύπου Μεγάλου Πέτρου, συνήγοροι γενοκτόνων και της προσπάθειας εξάλειψης ολόκληρων εθνών. Δεν θα ασχοληθούμε εδώ τόσο με αυτούς, δηλαδή με το ψευτοΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΤΑΡΣΥΑ - «μ-λ» τροτσκιστές, καθώς και τους ακολούθους τους στα Εξάρχεια, αλλά με έναν πολιτικό εκπρόσωπο της κλασσικού τύπου μεγαλοαστικής τάξης της χώρας. Πρόκειται για τον πιο μοιραίο την τελευταία εικοσαετία και το χειρότερο μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου πράκτορα του ρώσικου νεοχιτλερισμού στα ανώτερα πολιτικά κλιμάκια της άρχουσας τάξης από τη μεταπολίτευση και δώθε.

 

Το σύνολο της ελληνικής ψευτοαριστεράς έχει σταθεί με αυταπάρνηση στο πλευρό του αφεντικού της, Πούτιν, στο διαμελισμό της Ουκρανίας. Όταν πιέζονται, κνίτες και συριζαίοι δικαιολογούν τη στάση τους με τη συμμετοχή ανοιχτών φιλοναζιστών και ναζιστών σε καίριες κρατικές θέσεις στη νέα εξουσία του Κιέβου. Αυτή τη συμμετοχή την έχουμε ανοιχτά καταγγείλει πριν ακόμα από την ανατροπή του ρώσου χαφιέ Γιανουκόβιτς (τότε καταγγέλλαμε τη συμμετοχή των ναζήδων με καίριο ρόλο στο κίνημα της Μεϊντάν και τη συμμετοχή του ναζιστικού Σβόμποντα με ηγεμονική θέση στο μέτωπο της αντιπολίτευσης).

Και πως η πάλη ενάντια στο νεοχιτλερισμό απαιτεί να ξεσκεπάζουμε τους «αριστερούς» αντισημίτες στους έντιμους αριστερούς και δημοκράτες που τους ακολουθούν

Πριν δέκα μέρες, το πιθανότερο με στοχευμένες επιθέσεις από φαιο-”κόκκινες” σελίδες και τρολς, το Facebook απενεργοποίησε προσωρινά τη σελίδα της Όλγας Σαπολάγεβα με απειλή μόνιμης διαγραφής. Λίγες μέρες πριν είχε μπει σε αναστολή και η σελίδα των Protocols without Zion με ποινή ενός μήνα λόγω «ακατάλληλου βίντεο». Οι δύο αυτές σελίδες επειδή πρωτοστατούν στην υπεράσπιση της ουκρανικής αντίστασης και στην καταγγελία της χαμασίτικης γενοκτονικής βίας αντίστοιχα, έχουν στοχοποιηθεί έντονα από τους προπαγανδιστές του πουτινισμού και του αντισημιτισμού που φτάνουν συχνά σε ευθείες απειλές και στοχοποίηση. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε οι «όροι κοινότητας» του fbνα μετατρέπονται από τώρα από θρασύδειλους φασίστες σε μέσο λογοκρισίας υπέρ της δικτατορίας που οι νεοχιτλερικοί καθοδηγητές τους ετοιμάζουν για τη χώρα μας και την Ευρώπη.

Η σελίδα της Όλγας Σαπολάγεβα επανήλθε σχετικά σύντομα. Δίνουμε γι αυτό την εξήγηση, πέρα από την κινητοποίηση που έγινε ενάντια στη φίμωση, ότι μία τέτοια εξόφθαλμη επίθεση ενάντια σε ένα πρόσωπο με την ιδιότητα του εκπροσώπου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας, δηλαδή ενός ανθρώπου που έχει ένα θεσμικό ρόλο , θα ήταν δύσκολο να περάσει για πολύ. Γιατί κάτι τέτοιο θα έφερνε σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση Μητσοτάκη που παριστάνει ακόμα τη φίλη της Ουκρανίας παρόλο που πια δύσκολα κρύβει την οργή της ενάντιά της μετά τη θέση που πήρε ο Ζελένσκυ υπέρ του πόσο απαραίτητη είναι η Τουρκία για την ευρωπαϊκή άμυνα.

Δέκα μήνες από την έναρξη της δεύτερης, ανοιχτής εισβολής τους στην Ουκρανία τα ρωσικά ναζιστικά στρατεύματα έχουν χάσει όχι λίγες από τις προηγούμενες θέσεις τους. Οι επιτυχίες αυτές του ουκρανικού στρατού οφείλονται σ’ ένα μεγάλο βαθμό στο παλλαϊκό κίνημα αντίστασης το οποίο αναπτύσσεται μέρα με τη μέρα στις κατεχόμενες από τα ρωσοχιτλερικά στρατεύματα περιοχές της χώρας. Πρόκειται για το πρώτο λαϊκό αντιφασιστικό αντάρτικο της Ευρώπης σε συνθήκες τρίτου παγκόσμιου πολέμου, ένα ηρωικό κίνημα που δείχνει στους ευρωπαϊκούς λαούς το δρόμο της αντίστασης στην επικείμενη επέλαση των νέων ρωσοκινέζων χίτλερ στις χώρες τους, ενώ ταυτόχρονα ξεσκεπάζει σα συνεργάτη των ναζί μια ψευτοαριστερά που με ύπουλο τρόπο επιχειρεί να σαμποτάρει την αντίσταση του ουκρανικού λαού και του ουκρανικού κράτους απέναντι στους δολοφόνους τους. Το παρακάτω ρεπορτάζ των Τάιμς της Νέας Υόρκης της 26/12, το οποίο δημοσιεύουμε εδώ σε δική μας μετάφραση, μας δίνει μια ζωντανή εικόνα του κινήματος αυτού μέσα από τις εμπειρίες των πρωταγωνιστών του που δραστηριοποιήθηκαν στη νυν απελευθερωμένη περιοχή της Χερσώνας (https://www.nytimes.com/2022/12/25/world/europe/ukraine-kherson-defiance-russia.html).