Στα μέτρα που έχει πάρει η ΕΕ για να βοηθήσει την αγωνιζόμενη Ουκρανία περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων η δέσμευση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων μέσα από μια μαύρη λίστα 1300 φυσικών προσώπων και 120 οντοτήτων που σχετίζονται με το Κρεμλίνο. Η κίνηση αυτή έχει αποδώσει περί τα 20,3 δις ευρώ και στόχος είναι πλέον τα παγωμένα αυτά περιουσιακά στοιχεία να κατασχεθούν για να διατεθούν στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Οχτώ από τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν ήδη δεσμεύσει πάνω από 1 δις το καθένα και σχεδόν καθένα από τα υπόλοιπα μέλη έχει παγώσει περιουσιακά στοιχεία αξίας εκατομμυρίων. Στην τελευταία θέση της λίστας και με διαφορά φιγουράρουν η Ελλάδα και η Μάλτα με πάγωμα στοιχείων αξίας μόλις 212.000 και 147.000 ευρώ αντίστοιχα!

-Το άρθρο γράφτηκε πριν από την ανακοίνωση του Πούτιν ότι θα κλείνει τη στρόφιγγα στους ξένους αγοραστές που δεν πληρώνουν το φυσικό αέριο με ρούβλια-

Οι τιμές στην ενέργεια, κατά συνέπεια και οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας και των εμπορευμάτων, στην ευρωπαϊκή ήπειρο

Η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας ιδιαίτερα για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες-τη βαριά βιομηχανία της χώρας, όση έχει απομείνει ακόμη μετά το πολύχρονο σαμποτάζ των ρωσόδουλων- αποτελεί τον κύριο παράγοντα ο οποίος διαμορφώνει το κόστος του προϊόντος τους και κατά συνέπεια τη βιωσιμότητά τους.

Στην Ελλάδα το κόστος αυτό όπως είχαμε γράψει και στη Νέα Ανατολή αρ. φ. 542 είναι 34% περίπου (https://www.oakke.gr/component/k2/item/1143). Αυτό σημαίνει ότι κάθε μεταβολή του επηρεάζει σημαντικά το κόστος αυτό.

Ο βομβαρδισμός- συνειδητή μαζική σφαγή των αμάχων της πολυκατοικίας του Ντνίπρο, έρχεται να θυμίσει στους κατοίκους όλου του πλανήτη ότι η νεοχιτλερική Ρωσία όχι απλά συνεχίζει αλλά κλιμακώνει το γενοκτονικό της πόλεμο ενάντια στην ηρωική Ουκρανία. Πρόκειται για έναν πόλεμο που είναι τμήμα εκείνου που ετοιμάζει στρατιωτικά και προς το παρόν κυρίως πολιτικοδιπλωματικά και οικονομικά ενάντια σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αυτή η κλιμάκωση πρέπει να απαντηθεί από τις ευρωπαϊκές χώρες και στα τρία επίπεδα του.

Παρά τις άριστες στρατηγικά σχέσεις που διατηρούν με τη Μόσχα και το Πεκίνο, οι φασίστες εθνοεκκαθαριστές του Βελιγραδίου επιδιώκουν ταυτόχρονα να ενταχθούν στην ΕΕ, για να τη διαβρώσουν από τα μέσα και να τη διασπάσουν όπως κάνουν οι ομοϊδεάτες τους στην Ουγγαρία. Σε αυτή τους την προσπάθεια έχουν τη στήριξη σύσσωμου του ελληνικού πολιτικού κόσμου που με επικεφαλής τον διπρόσωπο Μητσοτάκη στάθηκε κόντρα σε όλες τις ευρωπαϊκές αστοδημοκρατίες στο πλευρό τους στο καίριο ζήτημα της γενοκτονίας της Σρεμπρένιτσα όπως απέδειξε η σχετική ψηφοφορία του περασμένου Μάη στον ΟΗΕ. Το πιο ανησυχητικό όμως σε αυτό δεν είναι ότι καμμιά ευρωπαϊκή χώρα και κανένας θεσμός της ΕΕ δεν διαμαρτυρήθηκε για την ελληνική στάση και κυρίως δεν σταμάτησε κάθε συζήτηση για ένταξη στην ΕΕ της Σερβίας που δεν κάνει την αυτοκριτική της για τη Σρεμπρένιτσα και επιμένει στην πολιτική της ντε φάκτο προσάρτησης και διαμελισμού της Βοσνίας. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η ΕΕ με επικεφαλής της τη Γερμανία συζητάει και επιδιώκει να προμηθεύεται το λίθιο, που της είναι απαραίτητο στην παραγωγή μπαταριών της, για τις οποίες κυρίως ενδιαφέρεται η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, από τη... Σερβία! Ναι αυτό θέλουν να κάνουν ΕΕ και Γερμανία επενδύοντας στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων μεταλλεύματος λιθίου και βορίου στη δυτική Σερβία μέσω της βρετανο-αυστραλιανής κοινοπραξίας “RioTinto”.

-   Οι νεοχιτλερικοί ηγέτες του Άξονα δίνουν εδώ και τέσσερα χρόνια το κύριο και πιο αιματηρό χτύπημα τους στην Ευρώπη με την εισβολή της Ρωσίας από την Ανατολή στην ηρωικά αμυνόμενη Ουκρανία και την προσάρτηση του ενός πέμπτου του εδάφους της. Η στάση όλων των χωρών των εθνών και των τάξεων απέναντι σε αυτή την επίθεση είναι αυτή που κρίνει σήμερα τα παγκόσμια πολιτικά στρατόπεδα.

-    Τελευταία οι νεοχιτλερικοί έχουν ξεκινήσει έναν μεγάλο ενεργειακό πόλεμο στην Ευρώπη από τον Νότο με την προβοκατόρικη επίθεση στο Ιράν που έκανε για χάρη τους η φασιστική, ανοιχτά φιλορώσικη προεδρία Τραμπ. Στόχος της επίθεσης ήταν από τη μια το καθεστώς των μουλάδων να αναζητήσει προστασία στον Άξονα και από την άλλη με τις επιλεκτικές δολοφονίες των ηγετών του να «εγχειριστεί» έτσι ώστε να αναρριχηθούν στην ηγεσία τα πιο φιλικά προς τη Ρωσία και την Κίνα και γι’ αυτό πιο φασιστικά στελέχη του. Το πρακτικό αποτέλεσμα της επίθεσης του Τραμπ είναι ότι αυτό το καθεστώς μπορεί από δω και μπρος να ανοιγοκλείνει για λογαριασμό του ρωσοκινέζικου Άξονα τα Στενά του Ορμούζ και να δίνει επιλεκτικά χτυπήματα στην παγκόσμια οικονομία. Όχι τυχαία ο προβοκάτορας φρόντισε να ενοχοποιήσει για αυτόν τον πόλεμο την σημερινή επεκτατική ηγεσία του Ισραήλ ώστε να απογειώσει το γενοκτονικό αντισημιτισμό που είναι η παγκόσμια ενοποιητική σημαία του νεοχιτλερικού Άξονα. Τέλος με τον πόλεμο αυτό ο Τραμπ έδιωξε την Ευρώπη από τη Μέση Ανατολή, άφησε ακάλυπτες τις χώρες του Κόλπου στα εκδικητικά χτυπήματα των μουλάδων, και έβαλε σαν μεσολαβητή το Πακιστάν, μια μουσουλμανική χώρα ιδιαίτερα εξαρτημένη από την Κίνα, ώστε η τελευταία να γίνει αυτή ο νέος προστάτης των Αράβων του Κόλπου και ο επιδιαιτητής της αραβο-ιρανικής σύγκρουσης.

Η ενεργειακή κρίση που πλήττει την Ευρώπη επηρεάζει και τη χώρα μας. Μέχρι εκεί σταματάει η ανάλυση που επιτρέπει να γίνεται πλατύτερα πάνω στο ζήτημα το κυρίαρχο διακομματικό πολιτικό καθεστώς. Μια πιο προσεκτική ματιά θα φώτιζε ωστόσο, όχι μόνο τις αιτίες αυτής της κρίσης, που κυρίως έγκεινται στην πολιτικό-στρατιωτική επίθεση του ρωσικού χιτλερικού μονοπωλίου, αλλά και την ελληνική ιδιαιτερότητα, δηλ. το σαμποτάρισμα από το πολιτικό καθεστώς της εγχώριας παραγωγής, που προκαλεί εδώ ακόμα μεγαλύτερη έκρηξη της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος σε σχέση με την υπόλοιπη ΕΕ. Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι στη χώρα μας η μη αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας και το σαμποτάρισμα της παραγωγής ορυκτών καυσίμων κινδυνεύει να καταστήσει απόλυτη την εξάρτησή της από ξένους προμηθευτές πετρελαίου (Ιράκ, Καζακστάν, Ρωσία κτλ.) και φυσικού αερίου. Το παρακάτω άρθρο του Κωνσταντίνου Γιωτόπουλου – τέως γενικού διευθυντή Οικον. ΔΕΗ, τέως προέδρου Επιτροπής Ενέργειας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Επιχειρήσεων με Δημόσια Συμμετοχή (CEEP) και τέως διευθύνοντος συμβούλου της ΤΡΑΜ ΑΕ – στην Capital της 19/10 (https://www.capital.gr/me-apopsi/3589319/pio-sobares-gia-tin-ellada-oi-epiptoseis-tis-energeiakis-krisis), καταγγέλλει αυτήν ακριβώς την πολιτική του σαμποτάζ, το κρυμμένο αυτό σκάνδαλο μεγατόνων ενάντια στο οποίο εδώ και αρκετό καιρό και με ιδιαίτερο σθένος παλεύει η ΟΑΚΚΕ.

 

Πριν έ­να πε­ρί­που χρό­νο η Ρω­σί­α “φεύ­γο­ντας” α­πό το δια­γω­νι­σμό των ΔΕ­ΠΑ-ΔΕ­ΣΦΑ και α­φή­νο­ντας τη Socar του Α­ζερ­μπα­ϊ­τζάν να α­πο­κτή­σει το 66% της ΔΕ­ΣΦΑ, κα­τά­φε­ρε

Η ψευτοαριστερή κυβέρνηση Τσίπρα διαρρηγνύει τα ιμάτιά της προσπαθώντας να πείσει τον ελληνικό λαό και τις λεγόμενες αγορές ότι είναι υπέρ των επενδύσεων και ότι κάνει τα πάντα για να τις προσελκύσει. Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια: στην πραγματικότητα κάνει ό,τι μπορεί για να διευκολύνει τις ρώσικες και τις κινέζικες επενδύσεις, ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, τις εξαγορές επιχειρήσεων (βλ. ΣΕΚΑΠ Σαββίδη και χαριστική κατάργηση προστίμου για λαθρεμπορία) από ρώσικα και κινέζικα κεφάλαια.

Ο παγκόσμιος πολεμικός άξονας Ρωσίας-Κίνας έχει βρει στο πρόσωπο του Τραμπ έναν πολύτιμο υπηρέτη. Ο βασικός του ρόλος είναι να προωθεί τη διάσπαση των δυτικών χωρών ξεκινώντας από το χτύπημα της βαριάς βιομηχανίας των χωρών του β΄ κόσμου. Πριν λίγες ώρες μάλιστα ο Τραμπ κήρυξε και τον πόλεμο ειδικά ενάντια στην ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης.

Ο πρώτος και πιο ανοιχτός πόλεμος του ήταν αυτός ενάντια σε μια από αυτές τις χώρες, στον Καναδά, ακριβώς επειδή αυτή, όσο καμιά άλλη, είναι πολύ στενά δεμένη οικονομικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν είναι τυχαίο που 50 χρόνια αφότου ο μεγαλύτερος μαρξιστής της εποχής μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, ο Μάο Τσε Τουγκ, χρησιμοποίησε τον όρο β΄ κόσμος για τις δεύτερης γραμμής ιμπεριαλιστικές χώρες, ήταν ένας πρόεδρος του Κανάδα, ο Κάρνεϊ, που χρησιμοποίησε έναν όρο με παραπλήσιο νόημα, τον όρο «μεσαίες δυνάμεις», για να τις καλέσει σε αντίσταση στη Ρωσία του Πούτιν και στις ΗΠΑ του Τραμπ. Εμείς παρά την ωμή φασιστική φρασεολογία του Τραμπ δεν βάζουμε τις ΗΠΑ στο ίδιο στρατηγικό μέτωπο με τη Ρωσία και την Κίνα. Έχουμε πει ότι οι ΗΠΑ του Τραμπ, μια χρηματιστική υπερδύναμη σε πτώση, δεν είναι στρατηγικά νεοχιτλερική όπως η πολεμικά και διπλωματικά ανερχόμενη Ρωσία του Πούτιν ή η Κίνα του Σι. Ο Τραμπ είναι άνθρωπος της Ρωσίας αλλά οι ΗΠΑ είναι χάρη σε αυτόν ένα τακτικός σύμμαχος της Ρωσίας και όχι στρατηγικός, όπως τακτικά σύμμαχος της Ρωσίας θα συνεχίσουν να είναι οι ΗΠΑ αν την προεδρία τους καταλάβει στα 2028 η τροτσκιστική ρωσόδουλη κλίκα Σάντερς μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ. Η στρατηγική ταύτιση του Τραμπ και της κλίκας Σάντερς φαίνεται καθαρά στη μερική συμμόρφωση της προεδρίας Τραμπ στην απαίτηση αυτής της κλίκας να πάψουν οι ΗΠΑ να τροφοδοτούν με πετρέλαιο την Ευρώπη, για να πέσει τάχα η τιμή του, παρά την αντίσταση των «πετρελαιάδων» της κυβέρνησης Τραμπ. Μετά από αυτή την πίεση, που στην ουσία ήταν μία πολιτική «πάσα» της συμμορίας Σάντερς στον Τραμπ, αυτός εκβίασε την Ευρώπη ότι θα της κόψει το ντίζελ που εκείνη εισάγει από τις ΗΠΑ - και είναι το 1/3 από όσο εισάγει συνολικά- αν δεν καταναλώσει μέσα σε 4 μήνες το 20% από τα στρατηγικά της αποθέματα εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος στις πρώτες 20 μέρες. Από δω και πέρα αρκεί οι ρωσόδουλοι πλέον μουλάδες του Ιράν να κρατήσουν πάνω από ένα ως και 4 μήνες το μερικό αποκλεισμό του Ορμούζ και του Μπαμπ Ελ Μαντέμπ για να βρεθεί η Ευρώπη σε αγωνιώδη ενεργειακή θέση. Αν αυτό συμβεί οι φαιο- «κόκκινοι» φασίστες της θα μπορούν να πιέζουν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην στηρίζουν τους Ουκρανούς όταν βομβαρδίζουν τα ρωσικά διυλιστήρια και γενικά να μην αντιστέκονται στους νέους Χίτλερ.