Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Η. ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΚΕ ΟΑΚΚΕ ΣΤΗΝ EΡΤ ΣΤΙΣ 31 ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2024

   

 

ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΟΑΚΚΕ ΣΤΙΣ 26 ΜΑΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2024

   

 

ΝΕΑ ΑΝΑΤΟΛΗ

Νέα Ανατολή αρ.φ.559 (εδώ μπορείτε να βρείτε τα φύλλα από φ.486-Μάρτης 2013-και νεώτερα)

  Που μπορείτε να βρείτε την έντυπη έκδοση της Νέας Ανατολής

1pag559

 

crisis russia

Άρθρα Αναφοράς

OAKKE WEB TV

Εκδόσες Μεγάλη Πορεία

ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

http://www.antinazi.gr/ 

www.antinazi.gr

ΑΝΤΙ ΝΑΖΙ

 

Τη γαλακτοβιομηχανία Δωδώνη αγόρασε ο ρώσικος όμιλος Strategic Ιnitiatives (SI-CP) που έχει τη βάση του στη Μόσχα και πρόεδρο τον Γιούρι Ζέκτσερ (Yuri Zektser), σύμβουλο του προέδρου της ρώσικης κρατικής Τράπεζας Επενδύσεων (VEB), και πρώην στέλεχος της ρώσικης κρατικής αυτοκινητοβιομηχανίας Avtovaz κατασκευάστριας των Lada. Η εξαγορά της Δωδώνης έγινε με διεθνή διαγωνισμό που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο. Στη διάρκεια του έγιναν διάφορες μεθοδεύσεις που απέκλεισαν κάθε άλλο ενδιαφερόμενο,

Όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ πραγματοποίησε τη δεύτερη εγχείρηση του στο εσωτερικό ενός φασιστικού καθεστώτος, μετά από εκείνη στη Βενεζουέλα για λογαριασμό του εντολέα του, της πουτινικής Ρωσίας. Όπως στην εγχείρηση της Βενεζουέλας ο κόσμος έμαθε από τη μια στιγμή στην άλλη το όνομα Ντέλσι Ροντρίγκεζ έτσι και στην περίπτωση του Ιράν έμαθε το όνομα Γκαλιμπάφ. Περισσότερο βέβαια από δύο πρόσωπα έχουμε εδώ να κάνουμε με εκπροσώπους πολιτικών φραξιών που πήραν την πολιτική εξουσία στηριγμένες στη σύγχυση και τις απώλειες που προκάλεσε η στρατιωτική επέμβαση του ακόμα πιο ισχυρού στον κόσμο ιμπεριαλισμού, του αμερικάνικου. Αυτός είναι μέσα στην κάθοδό του σε τόσο μεγάλη παρακμή ώστε να έχει διαβρωθεί στην ηγεσία του από τον ανερχόμενο ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό.

Η ουκρανική κοινότητα διοργανώνει την Δευτέρα στις 11/11 στις εφτά το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος συγκέντρωση για την υποστήριξη της ηρωϊκής ουκρανικής αντίστασης με την ευκαιρία των δύο χρόνων από τη νικηφόρα μάχη ενάντια στους ρώσους εισβολείς το Νοέμβρη του 2022 για την απελευθέρωση της Χερσώνας.

Δείτε – Διαδώστε το βίντεο της εκδήλωσης της ΟΑΚΚΕ της 22/12/2023 για τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς (μπορείτε να το βρείτε στο fb στη σελίδα της ΟΑΚΚΕ και στη σελίδα της στο youtube*)

 

Έγινε με επιτυχία στις 22/12/2023 η προγραμματισμένη συγκέντρωση της ΟΑΚΚΕ στα γραφεία της για το κεντρικό σήμερα ζήτημα για τις παγκόσμιες εξελίξεις του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, με ζωντανή διαδικτυακή κάλυψη.

Ήταν εντυπωσιακή η διαδικτυακή απήχηση της συγκέντρωσης που εκφράστηκε με την έκταση στην οποία διακινήθηκε το βίντεο που δημοσιεύτηκε άμεσα μετά το τέλος της όπως ακριβώς είχε μεταδοθεί ζωντανά, αλλά και με τα θερμά σχόλια για την έντιμη μαρξιστική στάση και το βάθος της ανάλυσης της. Ειπώθηκε, και μας τιμάει ιδιαίτερα, το ότι η ΟΑΚΚΕ έσωσε την τιμή της αριστεράς καθώς ήταν το μόνο κόμμα που αντιστάθηκε στον αντισημιτικό κατήφορο όλων των πολιτικών φορέων που μιλάνε στο όνομά της. Αποδείχτηκε ότι σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, η ΟΑΚΚΕ μπορεί να διαφωτίσει το λαό με ένα μοναδικό τρόπο και να αποκαλύψει τη στρατηγική των ρώσων νεοχιτλερικών και των φίλων και υποτακτικών τους ειδικά στο ζήτημα του Ισραήλ και της Παλαιστίνης, αλλά και να ξεκαθαρίσει πως μπορούν να σταθούν απέναντι στις προβοκάτσιες τους οι πραγματικοί αριστεροί και οι δημοκράτες . Ήδη αυτή η ανάλυση είχε εκτεθεί στο εκτεταμένο άρθρο που έχει δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα μας «ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΧΑΜΑΣ ΚΑΙ ΔΙΕΞΑΓΕΙ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΜΕ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ» (https://www.oakke.gr/global/item/1628-).

Παράδοση άνευ όρων ζητά η νεοχιτλερική Ρωσία, τάχα για να μην εισβάλει στην Ουκρανία - Πιο ελεεινή από ποτέ η στάση των δυτικών μονοπωλιστών - Λαοί, έθνη και κράτη, πατριώτες και δημοκράτες αντισταθείτε!

 

Tο κόμ­μα του Πού­τιν, Ε­νω­μέ­νη Ρω­σί­α, ση­μεί­ω­σε μί­α ά­νε­τη νί­κη στις ρω­σι­κές βου­λευ­τι­κές ε­κλο­γές της 18/9 κα­τα­λαμ­βά­νο­ντας τα 3/4 των ε­δρών στην Κρατι­κή Δού­μα, με το υ­πό­λοι­πο πο­σο­στό να μοι­ρά­ζε­ται στα φι­λι­κά του ε­πί­σης φασι­στι­κά κόμ­μα­τα, κυ­ρί­ως το «Κ»ΚΡΟ (Ζιου­γκάνοφ), το Φι­λε­λεύ­θε­ρο Δη­μο­κρα­τι­κό Κόμ­μα (Ζι­ρι­νόφ­σκι) και τη Δί­και­η Ρω­σί­α (Μι­ρό­νοφ).

(Συνέχεια από το α΄ μέρος: https://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/1142-)

Αυτή την πελώρια ανατροπή των συσχετισμών δύναμης σε ολόκληρο τον πλανήτη υπέρ του φαιο-”κόκκινου” νεοχιτλερισμού, που το γενικό του επιτελείο συνεδριάζει στο Κρεμλίνο, οι σοσιαλφασίστες που παριστάνουν την αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ, ψευτοΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, “μ-λ” αποστάτες του μαοϊσμού και παραδοσιακοί τροτσκιστές) την κρύβουν καταγγέλλοντας δυνατά τις αμερικανοδυτικές επεμβάσεις, σαν δήθεν έκφραση της επελαύνουσας αμερικάνικης μονοκρατορίας, όχι όμως για να τις εμποδίσουν, αλλά για να βοηθήσουν τον Χίτλερ-Πούτιν να δρέψει τους καρπούς αυτών των επεμβάσεων και εισβολών.

 

H ναζιστικού τύπου, μαρτυρική με αργό πνιγμό εξόντωση δεκάδων παιδιών της συριακής πόλης Χαν Σεϊχούν ουσιαστικά μπροστά στα μάτια όλης της ανθρωπότητας, είναι οπωσδήποτε ένας σταθμός για τις εξελίξεις όχι απλά στη Συρία, αλλά ευρύτερα στη Μέση Ανατολή και σε ολόκληρο τον κόσμο.

 

Με την επίσκεψη του στη Μόσχα, ο Τσίπρας έγινε ο πρώτος αρχηγός ευρωπαϊκού κράτους που πρόδωσε την κοινή ευρωπαϊκή αντίσταση στους χίτλερ εισβολείς και διαμελιστές της Ουκρανίας, διαφωνώντας ανοιχτά με τις ευρωπαϊκές κυρώσεις

Η προσωρινή πολιτική ανακωχή στη Γαλλία, με την επιβίωση στο κοινοβούλιο της κυβέρνησης Λεκορνί, που την εξασφάλισε με τη δέσμευσή της για αναστολή του νόμου για το Ασφαλιστικό μέχρι τον Ιανουάριο του 2028, μετά δηλαδή τις προεδρικές εκλογές του 2027, είναι αναμφισβήτητα μια ήττα του ρωσόφιλου/ρωσόδουλου φασιστικού και σοσιαλφασιστικού μπλοκ Λεπέν-Μελανσόν. Γιατί εάν αυτό το μπλοκ αναλάβει την εξουσία με το πρώτο, κλασικό ακροδεξιό και ιστορικά εθνοπροδοτικό σκέλος της (βλ. φιλοχιτλερικοί του καθεστώτος του Βισύ), τον Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν, απειλεί να διαλύσει την αστική δημοκρατική αντιπουτινική και αντιτραμπική ενότητα στην Ευρώπη, να καταπουλήσει την Ουκρανία και να ανοίξει διάπλατα το δρόμο για τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο νεοχιτλερικό Άξονα Ρωσίας - Κίνας.

Μπροστά σ’ αυτή την τερατωδία, το πολιτικό μπλοκ του Μακρόν, στο οποίο ανήκει και ο νέος πρωθυπουργός Λεκορνί, εκπροσωπεί οπωσδήποτε μια σχετική πρόοδο. Κι αυτό δεν είναι παράλογο. Ο Μακρόν, ολοένα και περισσότερο μετά την απώλεια των τελευταίων ψηγμάτων των παλιών, γαλλικών αποικιοκρατικών ερεισμάτων στο Σαχέλ της Αφρικής (Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρας) από ανοιχτά υποστηριζόμενα από τη Ρωσία στρατιωτικά πραξικοπήματα, κινείται όλο και περισσότερο μακριά από την παλιά, μπατίρικη γαλλική ιμπεριαλιστική επεμβατική γραμμή στον Τρίτο Κόσμο, που ήταν ισχυρή ακόμη και επί Σαρκοζί και Ολάντ, σε μια γραμμή ευρωπαϊκής κι ακόμη περισσότερο δευτεροκοσμικής ενότητας απέναντι στη Μόσχα και στο Πεκίνο. Αυτό βέβαια πάντα με τις ταλαντεύσεις που είναι αναπόφευκτες για τη γερασμένη δυτικοευρωπαϊκή μονοπωλιακή αστική τάξη.

Η “κουτσή” (δηλαδή χωρίς αυτοδύναμη, φιλική προς τον ίδιο πλειοψηφία στη Βουλή) δεύτερη πενταετής προεδρία Μακρόν ήταν αποτέλεσμα μιας κάποιας σοφίας που επέδειξε ο γαλλικός λαός όταν το ’22 έδωσε στο Μακρόν τη νίκη στο β’ γύρο των προεδρικών ενάντια στη φασίστρια και φιλοπουτινική Λεπέν. Αυτό, που έγινε λίγους μόλις μήνες μετά την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, συνδυάστηκε με την παράλληλη απώλεια της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας από το πολιτικό του στρατόπεδο, και οφειλόταν κύρια στα μέτρα Μακρόν στο πεδίο της οικονομίας και ειδικότερα στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, που αύξανε τα όρια συνταξιοδότησης. Στην οικονομία, ο Μακρόν ακολουθούσε μέχρι τώρα, από την αρχή ουσιαστικά της προεδρίας του το 2017, τη φιλελεύθερη “ορθοδοξία”, την οποία κληρονόμησε από τα δύο ρεύματα που ουσιαστικά συγκρότησαν το μακρονικό κόμμα-μπλοκ το 2016‑17 (την οικονομικά - και πολιτικά - φιλελεύθερη, κεντρώα πτέρυγα που αποσχίστηκε από τους Σοσιαλιστές της εποχής της προεδρίας Ολάντ και τους αποσκιρτήσαντες της πιο ευρωπαϊστικής πτέρυγας της κλασικής γαλλικής Δεξιάς).