Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΤΟ «ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΙΑΣΤΩΝ-ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΩΝ» ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ - Είναι μέρος της φασιστικής επέλασης των ρωσόδουλων προς την εξουσία

Όταν απέναντι στα βίτσια και στην παρακμή της μεγαλοαστικής τάξης προσπαθεί να εμφανιστεί σαν τιμωρός της και σαν σωτήρας της ηθικής των μαζών ο φασισμός για να επιταχύνει την επιβολή της φριχτής του δικτατορίας, δηλαδή την επιβολή της απόλυτα κτηνώδικης βίας και της απόλυτης μεγαλοαστικής ηθικής παρακμής τότε η αριστερά και η δημοκρατία δεν πρέπει να ξεγελαστούν και να ακολουθήσουν το φασισμό.

Σήμερα το φαιο-«κόκκινο» μέτωπο με επικεφαλής του τις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ, και από κοντά η Ελληνική Λύση έχουν ξεσηκώσει ένα κίνημα καταδίκης των δικαστών επειδή άφησαν ελεύθερο τον Λιγνάδη ως την εκδίκαση της έφεσής του, κατηγορώντας τους ότι έδρασαν έτσι από αλληλεγγύη στον πλούσιο βιαστή. Δεν θα επεκταθούμε εδώ στη νομική συζήτηση γύρω από το ζήτημα αυτό, πέρα από το ότι η ισχυρότερη πλευρά είναι αυτή των δικαστών όπως δείχνει και αρθρογραφία νομικών ακόμα και στον τύπο που είναι ιδιαίτερα φιλικός στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι άλλωστε επειδή το κίνημα κατά των δικαστών είναι αδύναμο στο καθαρά νομικό επίπεδο που επικεντρώνει την επιχειρηματολογία του στο περί δικαίου αίσθημα των μαζών. Αλλά αν κάποιος καταπατάει συστηματικά αυτό το αίσθημα στη χώρα μας δεν είναι οι δικαστές που πάνε να τηρήσουν έναν νόμο που δεν το εκφράζει αλλά οι νομοθέτες, δηλαδή τα κόμματα, κυρίως αυτά της ψευτοαριστεράς που για τα χειρότερα εγκλήματα νομοθετούν συστηματικά τις πιο χαμηλές ποινές οι οποίες καθόλου πια δεν ανταποκρίνονται στο περί δικαίου αίσθημα της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

 

Ως πριν από 5 μήνες όταν καταγγέλλαμε σαν αντιδραστικά τα κινήματα που καθοδηγούσε η ψευτοαριστερά έπρεπε να κάνουμε μια μακριά περιπλάνηση με παραδείγματα, με στοιχεία από τη ζωή και με επίκληση των μαρξιστικών αρχών για να μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι είναι το αντίθετο από εκείνο που εμφανίζονται πως είναι. Εδώ και πέντε μήνες μπορούμε να φτάσουμε πιο γρήγορα στο στόχο μας εκθέτοντας στον προοδευτικό αναγνώστη τον ευρύτερο αντιδραστικό χαραχτήρα των πολιτικών δυνάμεων που κινούν αυτά τα κινήματα για να αποκαλύψουμε στη συνέχεια τους ειδικούς αντιδραστικούς στόχους αυτών των κινημάτων. Έτσι έχουμε τώρα ένα κίνημα ενάντια στους δικαστές που το καθοδηγούν οι πιο υποκριτές από τους φίλους του Πούτιν, δηλαδή το χειρότερο είδος φίλων του Πούτιν που είναι όλοι όσοι αμέσως μετά τη διατύπωση της αγάπης τους στον ουκρανικό λαό και την αντίθεση τους στον ρώσο εισβολέα λένε «όχι όπλα στην ουκρανική αντίσταση», δηλαδή όχι στην αντίσταση στον εισβολέα. Δεν είναι δύσκολο να αποδείξει κανείς ότι το κίνημα αυτών των υποκριτών κατά της σημερινής δικαστικής εξουσίας δεν θέλει να εκδημοκρατίσει την ελληνική δικαιοσύνη αλλά να την εκπουτινίσει, δηλαδή να την κάνει δουλικό όργανο της διακυβέρνησης της χώρας από τους φίλους του Πούτιν.

Και δεν εννοούμε εδώ ως φίλους του Πούτιν μόνο τις ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ που καθοδηγούν από τα μετόπισθεν το κίνημα κατά των δικαστών. Μιλάμε και για τους φίλους του Πούτιν που ελέγχουν σήμερα τις μαζικές εκφράσεις αυτού του κινήματος. Μιλάμε για την ηγεσία του ΣΕΗ που η ανακοίνωση της διαβάζεται σε όλα τα θέατρα της χώρας ή μιλάμε για τους τραγουδιστές που αποθεώνουν το κίνημα κατά των δικαστών σαν την Μποφίλιου ή αυτούς που αρχίζουν και γράφουν τραγουδάκια εναντίον τους σαν τον Πάνο Βλάχο. Ναι είναι το ΔΣ του ΣΕΗ και όχι απλά ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ψευτοΚΚΕ που έβγαλε την κατάπτυστη ύπουλη ανακοίνωση είμαστε με τους Ουκρανούς αλλά απαιτούμε να μην τους δώσετε όπλα, είναι η Μποφίλιου που έδωσε πνοή στις συναυλίες του ψευτοΚΚΕ και στις πλατύτερες του ΣΥΡΙΖΑ με το ίδιο ύπουλο πουτινικό αίτημα, είναι ο Πάνος Βλάχος που χειροκρότησε τη Μποφίλιου ακριβώς κόντρα στους δημοκράτες που την κατηγορούσαν για αυτή της τη θέση. Είναι αξιοσημείωτο ότι όλοι αυτοί και το κίνημα τους δεν βρήκαν ούτε δυο λέξεις για να καταδικάσουν τους μαζικούς βιασμούς παιδιών στην Ουκρανία από τους ρώσους εγκληματίες πολέμου.

Στην πραγματικότητα μαζί με τη δικαιοσύνη αυτό το κίνημα χτυπάει με μένος και το φιλελεύθερο σχετικά πιο δημοκρατικό και πιο δυτικόφιλο τμήμα του κυβερνητικού κόμματος, που βιάζεται να εκκαθαρίσει για να γεμίσει το κενό θα με τους ρωσόφιλους λαϊκιστές του Καραμανλή και τους σοβινοφασίστες του Σαμαρά. Αυτοί οι δύο διόρισαν τον Μητσοτάκη αρχηγό, σαν πολιτικό εκπρόσωπο των φιλελεύθερων μέσα στη ΝΔ για να πείθεται η Δύση, κυρίως οι ΗΠΑ ότι αυτός είναι δικός της, ενώ την ίδια ώρα αυτός συστηματικά προδίδει εκείνους που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί. Η μεγαλύτερη απόδειξη του αληθινού πολιτικού χαρακτήρα του Μητσοτάκη είναι το πόσο αισχρά πούλησε και σε αυτή εδώ την οξύτατη πολιτική αντιπαράθεση τους νεοδημοκράτες. Έτσι ενώ αυτοί αποχωρούσαν με επικεφαλής την υπουργό πολιτισμού από τα θέατρα όπου οι κνιτοσυριζαίοι ύψωναν τα πανώ τους και ενώ η Ένωση δικαστών και Εισαγγελέων κάλυπτε θερμά τους δικαστές και κατήγγειλε τα «λαϊκά δικαστήρια» της αντιπολίτευσης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βγήκε να ανταμείψει τους σοσιαλφασίστες λέγοντας ότι η «δικαστική απόφαση γεννάει εύλογες απορίες στην κοινωνία».

Πραγματικά έχει τεράστια σημασία ότι ο βιασμός παιδιών βρίσκεται στο κέντρο της πολιτικής καμπάνιας που κάνουν αυτή τη στιγμή οι ρωσόφιλοι ενάντια στους εχθρούς τους. Στην ουσία με αυτό τον τρόπο κλιμακώνουν τις καμπάνιες που κάνανε τις τελευταίες δεκαετίες επικεντρώνοντας κυρίως στις κλεψιές του δημόσιου χρήματος από τους εκκαθαριζόμενους -μέσω υπαρκτών ή κατασκευασμένων από τους ίδιους σκανδάλων- πολιτικών εχθρών τους μέσα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ. Το φασισμό και το σοσιαλφασισμό τον ενδιαφέρει κυρίως η ηθική εξαφάνιση των πολιτικών αντιπάλων του, και όχι η αποκάλυψη του λαθεμένου ή του αντιδραστικού αντιλαϊκού χαρακτήρα της ανοιχτής πολιτικής τους γραμμής. Γιατί ο φασισμός δεν μπορεί και δεν θέλει να στηρίζεται στις αποκαλύψεις που αναπτύσσουν την πολιτική συνείδηση του λαού, όπως είναι οι αποκαλύψεις που επικεντρώνονται κυρίως σε αδιαμφισβήτητα και προσβάσιμα σε όλους πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία και πολιτικές πλατφόρμες. Έτσι πραγματοποιεί τις πολιτικές εκκαθαρίσεις των αντιπάλων του στηριγμένος σε στοιχεία προσβάσιμα κυρίως σε αστυνομικές έρευνες ή σε ατομικές μαρτυρίες που μπορούν να στέκουν αλλά μπορούν και να αμφισβητούνται ώστε οι μάζες να μην πατάνε ποτέ σε σταθερό έδαφος.

Έτσι με την περίπτωση Λιγνάδη στόχος των σοσιαλφασιστών δεν ήταν η προσωπική εξόντωση του ίδιου του Λιγνάδη αλλά η ηθική απαξίωση του αντιπάλου κόμματος και σήμερα της αντίπαλης δικαστικής εξουσίας δηλαδή η απανθρωποποίηση-υπανθρωποποίηση των πολιτικών αντιπάλων του και των αντιπάλων του δικαστών. Γιατί ο βιασμός παιδιών είναι το απόλυτο έγκλημα, είναι ό,τι πιο αποκρουστικό για την ανθρώπινη συνείδηση, και ο βιαστής παιδιών είναι η πιο αποτρόπαια ανθρώπινη ύπαρξη για την οποία οι πλατειές μάζες ζητάνε ακόμα και το φυσικό θάνατο. Κόμματα και δικαστές λοιπόν που κατηγορούνται ότι συνειδητά ζητάνε αποφυλάκιση βιαστών παιδιών ξεσηκώνουν μίσος και ο φασισμός ζητάει το λιγότερο την ηθική καρατόμηση τους και οπωσδήποτε την απομάκρυνση από τη θέση τους.

Η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι ο σοσιαλφασισμός δεν νοιάζεται για τους βιασμούς γενικά είναι ότι όποτε νομοθέτησε ήταν υπέρ της μείωσης και όχι της αύξησης των ποινών για τα εγκλήματα βίας γενικά και τους βιαστές ειδικότερα. Είναι πολύ χαρακτηριστικό πως τα κόμματα της υποτιθέμενης αριστεράς στήριξαν την αχρεία επίθεση των δικηγορικών συλλόγων και της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εισαγγελέα που στάθηκε με τόσο δύναμη απέναντι στους δολοφόνους της ηρωικής Τοπαλούδη και είχε το σθένος να καταγγείλει τους συνηγόρους τους που τους βοηθούσαν να αναπτύξουν τα ψέματα τους. Όμως ειδικά σε ότι αφορά τους βιασμούς ανηλίκων ποτέ η ψευτοαριστερά και οι κλασσικοί φασίστες δεν έκαναν πολιτικό ζήτημα και δεν πήραν μέτρα επέμβασης στη μαζική πηγή των βιασμών ανηλίκων που είναι τα ενδοοικογενειακά γκέτο, εκεί ακριβώς που είναι εντελώς ανύπαρκτες οι κρατικές κοινωνικές λειτουργίες και πάνω απ όλα είναι εντελώς ανύπαρκτες οι εθελοντικές οργανώσεις γειτονιάς που όσο τίποτα άλλο σε αυτόν τον κόσμο απεχθάνεται η ψευτοαριστερά, ιδίως το ψευτοΚΚΕ.

Αυτό που νοιάζει τους φαιο-«κόκκινους» ρωσόφιλους σήμερα δεν είναι λοιπόν το δίκιο των θυμάτων ή η προστασία των πιθανών μελλοντικών θυμάτων. Είναι να χρησιμοποιήσουν κυρίως τα πολιτικά εύπλαστα μικροαστικά στρώματα και ένα τμήμα από το περιθωριοποιημένο προλεταριάτο για να κάνουν επιλεκτικές πολιτικές εκκαθαρίσεις στελεχών αποκλειστικά στο εσωτερικό της αστικής τάξης και του αστικού κράτους. Ειδικά στη χώρα μας σήμερα χρειάζονται στη μεγάλη τους έφοδο για την πολιτική κυριαρχία τις εκκαθαρίσεις μέσα στη δικαστική εξουσία, τη μόνη που οι ρωσόφιλοι δεν έχουν ως τώρα ελέγξει στην κορυφή της, αν και διαθέτουν εκεί όλο και πιο ισχυρές μειοψηφίες. Η δικαστική εξουσία στη χώρα μας είναι στην κοινωνική της βάση συντηρητική και εθνικιστική και γι αυτό σε όλα τα τέτοιου είδους ζητήματα όπως στις εθνικές μειονότητες, στο μεταναστευτικό, στον αντισημιτισμό κλπ είναι αντιδραστική και εντελώς μέσα στην κεντρική κρατική γραμμή. Όμως είναι πολύ λιγότερο διεφθαρμένη και πολύ λιγότερο διαβρωμένη σε σχέση με τις δύο άλλες εξουσίες στις διοικητικές, αστικές και ποινικές υποθέσεις όπου είναι αρκετά ανεξάρτητη από πολιτικές επεμβάσεις, αρκεί αυτές να μην είναι ενιαίες και συνδυασμένες από όλα μαζί τα κόμματα μαζί οπότε υποκύπτει. Έτσι πολλές φορές προστατεύονται από τα δικαστήρια οι εκκαθαριζόμενοι και διωκόμενοι από τους ρωσόδουλους αστοί και πολλές σκευωρίες τους αποτυγχάνουν. Αυτό θα συνέβαινε και με τη μεγάλη ναζιστικού τύπου σκευωρία Νοβάρτις από την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ και οι εγκάθετοι του δικαστικοί Παπαγγελόπουλος και Τουλουπάκη σώθηκαν πριν λίγες μέρες και μάλιστα βγήκαν κι από πάνω, γιατί οργανώθηκε υπέρ τους ένα δικαστικό πραξικόπημα που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις το μεθόδευσε μέσα από αλλεπάλληλες παρατάσεις της υπόθεσης και κόντρα στην εισαγγελική εισήγηση η ηγεσία της κυβέρνησης σε αγαστή συμφωνία με τις ηγεσίες της αντιπολίτευσης. Επίσης οι σοσιαλφασίστες του ΣΥΡΙΖΑ μόλις πριν λίγους μήνες απέτυχαν σε ένα μεγάλο πολιτικό κίνημα που ξεσήκωσαν για να εξοντώσουν ηθικά σαν βιαστή έναν εκπρόσωπο του μεγάλου δυτικού βιομηχανικού κεφάλαιου, (από τα ελάχιστα που επέζησαν στη χώρα από το σαμποτάζ των ρωσόδουλων), ένα μέλος της οικογένειας Δαϋίδ-Λεβέντη της 3Ε. Εκεί σκόνταψαν στους δικαστές που τον αθώωσαν. Στη συνέχεια επεχείρησαν να εξοντώσουν ηθικά αυτούς τους δικαστές κατηγορώντας τους ότι κάλυψαν τον πλούσιο βιαστή, αλλά απέτυχαν επειδή η μικρότερης κλίμακας σκευωρία που όπως φαίνεται είχε στηθεί από την καταγγέλλουσα ως βιασμένη αποκαλύφθηκε χάρη κυρίως στα αναντίρρητα ιατροδικαστικά αποτελέσματα.

Στην περίπτωση Λιγνάδη ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποίησε από την πρώτη στιγμή την κοινωνική απέχθεια για έναν τύπο που εξαγόραζε σεξουαλικά με το κύρος και τα λεφτά του ντόπιους και μετανάστες νεολαίους για να φτάσει πολιτικά στην υπουργό πολιτισμού Μενδώνη και να την καρατομήσει. Έτσι αξιοποιήθηκε κάθε φωτογραφία του Λιγνάδη με τη Μενδώνη και τον Μητσοτάκη αλλά καμία του Λιγνάδη πχ με τον Κουτσούμπα και καμιά κοινωνική του σχέση με την Ακρίτα. (Είναι χαρακτηριστικό επίσης με πόσο πάθος οι ΣΥΡΙΖΑ, ψευτοΚΚΕ κάλυψαν έναν κατηγορούμενο όχι ως βιαστή αλλά ως ψυχολογικά βασανιστικά βίαιο ακόμα και επί σκηνής απέναντι στους ηθοποιούς, τον πολιτικά δικό τους Κιμούλη. Αυτός τώρα δα πάνω στο αχό της κόντρας με τον Λιγνάδη αντεπιτίθεται με μηνύσεις στις ηθοποιούς που ξεκίνησαν από αυτόν το metoo στο θέατρο χωρίς οι κνιτοσυριζαίοι και ο ΣΕΗ να βάζουν ζήτημα). Τη Μενδώνη οι σοσιαλφασίστες ήθελαν και θέλουν πάσει θυσία να την εξοντώσουν γιατί τους εμπόδιζε στο να λειτουργήσουν τα σαμποταριστικά τους εργαλεία μέσω της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας ενάντια στα μεγάλα έργα κυρίως στο Μετρό Θεσσαλονίκης και στο Ελληνικό που και τα δύο σαμπόταρε κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως εκτός από τον πολιτικό αποκεφαλισμό της Μενδώνη, στον οποίο ως τώρα απέτυχαν, τον Λιγνάδη τον χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη ιδεολογική φασιστική εκστρατεία που έστησε με τον επίσημο συκοφάντη του, τον Βαξεβάνη όταν επεχείρησε να περάσει στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ και μετά στις μάζες κάτι πολύ βαθύτερο ιδεολογικά: τη θέση ότι το φιλελεύθερο ρεύμα της ΝΔ, ρεύμα μειοψηφικό αλλά σταθερά δυτικόφιλο και αρκετά αντιπουτινικό, είναι ένα ρεύμα διαβρωμένο από την παιδεραστία. Πρόκειται για μια ελληνική εκδοχή της αμερικανικής νεοναζιστικής συνομωσιολογικής εκστρατείας με το όνομα QAnon, η οποία έχει την έμμεση κάλυψη του Τραμπ και του εργοστάσιου διαδικτυακών τρολ της Ρωσίας. Σύμφωνα με αυτήν οι φιλελεύθεροι μεγαλοαστοί των ΗΠΑ σε συνεργασία με τη βιομηχανία του θεάματος κινούν ένα παγκόσμιο δίκτυο παιδεραστίας και βιασμών, αλλά και κανιβαλικών τελετών κατά παιδιών, το οποίο υποτίθεται καταπολεμάει ο Τραμπ. H αμερικάνικη ακροδεξιά πιάστηκε για να φτιάξει αυτήν την κατηγορία από ένα δίκτυο παιδεραστείας που κινούσε ένας πλούσιος χρηματιστής των ΗΠΑ ο Επστάιν. Στην Ελλάδα ξεκίνησαν την εκστρατεία οι συκοφάντες του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιώντας την πρωτόδικη καταδίκη τo 2019 ενός φιλεύθερου στελέχους της ΝΔ συνεργάτη του Μητσοτάκη, του Νίκου Γεωργιάδη για μια υπόθεση παιδεραστίας στη Μολδαβία (όταν η υπόθεση έφτασε να κριθεί στο δεύτερο βαθμό απαλλάχτηκε λόγω παραγραφής). Εξαιτίας της καταδίκης του, αυτός εξαφανίστηκε πολιτικά από τη ΝΔ. Την επόμενη χρονιά, το 2020, ο Βαξεβάνης σήκωσε στο Documento κάποιες μαγνητοφωνημένες συνομιλίες, που προμηθεύτηκε όπως είπε από την ΕΥΠ, όπου ένας πρώην υπουργός της ΝΔ, τον οποίο δεν κατονόμαζε προμηθευόταν κοριτσάκια από ένα κύκλωμα παιδεραστίας. Στο κύκλωμα αυτό ο Βαξεβάνης ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν και ανώτατοι δικαστικοί. Προφανώς δεν μπόρεσε να στηρίξει αυτές τις κατηγορίες. Δυο χρόνια αργότερα και μόλις ήρθε στην επιφάνεια η υπόθεση Λιγνάδη ήρθε και η είδηση από το tvxsότι ο Φρουζής της Noβάρτις, που είχε προσωπικές σχέσεις με το Μητσοτάκη, είχε κάποτε καταγγελθεί για το ότι παρενόχλησε ένα 11χρονο κορίτσι. Ακολούθησε αμέσως μια δημοσίευση στην Αυγή του διευθυντή της Τσέκερη στενού συνεργάτη του Τσίπρα ότι είχαν ήδη μαζευτεί στο στενό περιβάλλον Μητσοτάκη δυο «παιδέρες» (Γεωργιάδης και Φρουζής) πράγμα ύποπτο. Ταυτόχρονα και πατώντας στο Λιγνάδη που αλίευε ερωτικούς συντρόφους ανάμεσα και στους νεαρούς μετανάστες θυμήθηκαν με το Βαξεβάνη ότι το ίδιο το Μαξίμου ανέλαβε την προστασία των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων από τη Μόρια, και έριξαν την κατηγορία στο Μητσοτάκη ότι δεν αποκλείεται αυτός να διευκολύνει ένα κύκλωμα παιδεραστίας (Documento 24.02.2021). Ηταν ακριβώς η αντίστοιχη κατηγορία που είχε ρίξει η QAnon στην Χίλαρυ Κλίντον. Ηταν σε εκείνο το σημείο που ο Μητσοτάκης υποχρεώθηκε να καταγγείλει ανοιχτά τον ΣΥΡΙΖΑ ότι οργανώνει εκστρατεία τύπου QAnon και να του ζητήσει να πάρει επίσημα θέση. Και ο ΣΥΡΙΖΑ διαχώρισε τη θέση του από την εκστρατεία. Μάλιστα ο ίδιος ο Τσέκερης που δυο μέρες πριν μιλούσε για τους «δυο παιδέρες» στου Μαξίμου έκανε ξαφνική στροφή 180 μοιρών και τα έβαλε με τις «εμετικές» κατηγορίες περί παιδεραστίας εναντίον του Μητσοτάκη χωρίς ωστόσο να αναφέρει τον Βαξεβάνη! Πέρα από το ότι το χτύπημα στον Μητσοτάκη τον ίδιο ως παιδεραστή έκοβε κάθε δρόμο για τη στρατηγική ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ με τον Μητσοτάκη ως συνεκφραστή μαζί με τον Καραμανλή τον Β τον ανηψιό της γραμμής της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», εξέθετε τον ΣΥΡΙΖΑ στο βασικό ρεύμα στο οποίο αυτός στηρίζεται στις ΗΠΑ ειδικά μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα. Πρόκειται για το ισχυρό σήμερα σοσιαλφασιστικό τροτσκιστικό ρεύμα Σάντερς. Αυτό σαν τάχα ακροαριστερό δεν επιτρέπεται να έχει την παραμικρή έστω και πιο έμμεση επαφή με τον Τραμπ και ειδικά με το ακροδεξιό QAnon.

Όμως η εκστρατεία ανεπίσημα αφέθηκε να σέρνεται από εκείνη τη στιγμή μέχρι σήμερα και τελευταία να δυναμώσει. Πέρυσι έγινε σύνθημα του σκληρού πυρήνα του σοσιαλφασισμού με το πανώ που σήκωσε με καμάρι εκείνες τις μέρες στην Αττική Οδό το κίνημα αλληλεγγύης στον Κουφοντίνα: «SS SS ΝΔ-ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ», ενώ το σύνθημα επανεμφανίστηκε αυτές τις μέρες στις πρόσφατες διαδηλώσεις. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το πολιτικό ρεύμα που με το μεγαλύτερο ενθουσιασμό ενσωμάτωσε το σύνθημα που ζυμώνουν οι συκοφαντικοί προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν μπορεί αυτός επίσημα να υπερασπίσει είναι το 17νοεμβρίτικο ρεύμα που βρίσκεται στον πυρήνα του σοσιαλφασισμού. Αποκαλύπτεται σήμερα ότι αυτό είναι ρεύμα ανοιχτής ρωσοδουλείας: Πάνω στη στιγμή που ο ρώσικος φασισμός καταβροχθίζει βήμα-βήμα την Ουκρανία και η περισφιγμένη από τον ρωσοκινεζικό Αξονα Ευρώπη τρέμει για το αν θα έχει αέριο για να ζεσταθεί το χειμώνα ο κοινός ήρωας όλης της «επαναστατικής αριστεράς» Κουφοντίνας φιλοξενήθηκε στην εξόχως καθεστωτική ΕφΣΥΝ για να διαπιστώσει τη στρατιωτική «περίσφιξη της Ρωσίας αλλά και της Κίνας» από τη Δύση και να εκφράσει την αντίθεση του στο οτι η Ελλάδα απομονώνεται «από όλους τους μεγάλους γεωπολιτικούς παίκτες που είναι η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν», δηλαδή από τις απεχθέστερες και επεκτατικότερες φασιστικές δικτατορίες του πλανήτη. Επειδή ο παγκόσμιος πόλεμος ετοιμάζεται γοργά από τους «μεγάλους γεωπολιτικούς παίκτες» οι άνθρωποι του προαναγγέλλουν τις δικτατορίες αυτών των παικτών σε κάθε χώρα θα έχουν κάθε δικαίωμα να τις ξεκινήσουν σαν εκκαθαρίσεις των ναζιστών-παιδεραστών αντιπάλων τους.

Πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο απώτερος στόχος των κινημάτων κατά των δικαστών και κατά των σχετικά πιο δημοκρατικών μερίδων της ΝΔ. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το βιασμό του λαού έρχεται από εκείνους που θέλουν να βγάλουν από τη φυλακή τους κατά συρροή δολοφόνους φίλους του Πούτιν και να τους φέρουν στο κέντρο της πολιτικής ζωής, να αθωώσουν και από τις τελευταίες κατηγορίες που τους βαραίνουν τους δικαστικούς οργανωτές της σκευωρίας Νοβάρτις και σε επόμενη φάση να τρομοκρατήσουν και να εκκαθαρίσουν τους πιο έντιμους δικαστές ώστε την κατάλληλη στιγμή να ανοίξουν οι φυλακές των νέων πουτινικών Κουίσλιγκς για τους πραγματικούς δημοκράτες και αντιφασίστες. Αυτό είναι το πολεμικό και δικτατορικό σχέδιο των φαιο-«κόκκινων». Το σχέδιο του αντιφασιστικού μετώπου θα είναι να ενώσει το λαό και όλα τα δημοκρατικά κινήματα της γης ενάντια στους νεοχιτλερικούς του Αξονα και στα τσιράκια τους σε κάθε χώρα. Μέσα σε αυτό το μέτωπο θα βρεθεί τελικά η συντριπτική πλειοψηφία των λαών της γης αλλά και ένα αρκετά μεγάλο μέρος των ανθρώπων που σήμερα παρασύρονται από τον αντιδραστικό μικροαστικό αντικαπιταλισμό και αμτιιμπεριαλισμό των σοσιαλφασιστών, τον μπερδεύουν με την επανάσταση των προλετάριων και τους ακολουθούν.