Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 Συμπληρώνονται αυτό τον Αύγουστο σαράντα χρόνια από τη δολοφονία του ηρωϊκού ηγέτη του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδη. Με την ευκαιρία αυτή αναδημοσιεύουμε ένα μέρος του άρθρου που είχε δημοσιευτεί στη Νέα Ανατολή, στο φ. 458 του Ιούλη 2010 που φωτίζει τα στοιχεία που αποδεικνύουν τη δολοφονία του από το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό.

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Η φυσική του εξόντωση και η ηθικο-πολιτική του κατασυκοφάντηση από το ρωσικό νεοχιτλερισμό με τη βοήθεια του ψευτοΚΚΕ είναι ένα έγκλημα παγκόσμιου βάρους, και δε θα μείνει αναπάντητο από το ελληνικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο

Έ­χου­με το­νί­σει πολ­λές φο­ρές ό­τι η νο­μιμό­τη­τα, η συν­δυα­σμέ­νη πο­λι­τι­κή προ­στα­σί­α και τε­λι­κά η α­νά­πτυ­ξη της πο­λιτι­κής ε­πιρ­ρο­ής της να­ζι­στι­κής συμ­μο­ρί­ας της "Χρυ­σής Αυ­γής" εί­ναι η πιο χα­ρακτη­ρι­στι­κή εκ­δή­λω­ση της α­λη­θι­νής κρυ­πτο­φα­σι­στι­κής φύ­σης ό­λου του

“Πα­λεύ­ου­με για να ξη­με­ρώ­σουν και για την πα­τρί­δα μας κα­λύ­τε­ρες μέ­ρες, χω­ρίς πεί­να και πό­λε­μο. Κι αν χρεια­στεί θυ­σιά­ζου­με γι’ αυ­τό και τη ζω­ή μας” (1)

Την 1η Αυγούστου κλείνουν 38 χρόνια από την δολοφονία του γραμματέα του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδη από το ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και τους λακέδες του,

Πριν από 51 χρόνια δολοφονήθηκε ο Ν. Ζαχαριάδης. Αναδημοσιεύουμε εδώ το άρθρο που είχαμε δημοσιεύσει πέρσι με τη συμπλήρωση των πενήντα χρόνων από τη δολοφονία του γίγαντα ηγέτη του αληθινού ΚΚΕ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Η φυσική του εξόντωση και η ηθικο-πολιτική του κατασυκοφάντηση από το ρωσικό νεοχιτλερισμό με τη βοήθεια του ψευτοΚΚΕ είναι ένα έγκλημα παγκόσμιου βάρους, και δε θα μείνει αναπάντητο από το ελληνικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο

53 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΑΠO ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕIΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ

Με την ευκαιρία της 53ης επετείου από την ημέρα δολοφονίας του Νίκου Ζαχαριάδη στο Σοργκούτ της Σιβηρίας την 1η Αυγούστου του 1973, δημοσιεύουμε ξανά το κείμενο που είχαμε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μας το 2023 για τα 50 χρόνια που πέρασαν από αυτήν. Τότε το ψευτοΚΚΕ είχε κάνει μεγάλη φασαρία προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο ότι ο Ζαχαριάδης ήταν δικός του και ότι δεν δολοφονήθηκε από την ηγεσία του ΚΚΣΕ με την πολιτική βοήθεια του ίδιου, αλλά ότι αυτοκτόνησε από ευθιξία γιατί τον είχε τάχα εξορίσει στη Σιβηρία σαν προδότη μια κομματική φράξια η οποία έφυγε αργότερα από το ψευτοΚΚΕ και ίδρυσε το ΚΚΕ εσωτερικού.

Το κείμενο αυτό του 2023, ένα από τα σημαντικότερα που έχει δημοσιεύσει, η ΟΑΚΚΕ, αποκαλύπτει με καθαρά πολιτικούς όρους πως ήταν αδύνατο ο Ζαχαριάδης να έχει αυτοκτονήσει, ιδιαίτερα λίγο μετά τη μεγάλη εξέγερση της Νομικής και λίγο πριν από αυτήν του Πολυτεχνείου, δηλαδή την ώρα που ερχόταν η στιγμή της μεγάλης πολιτικής δικαίωσης του, οπότε και η στιγμή που η τότε μπρεζνιεφική, σοσιαλιμπεριαλιστική ΕΣΣΔ ήταν υποχρεωμένη είτε να τον απελευθερώσει, είτε να τον σκοτώσει. Και έκανε το δεύτερο όχι μόνο γιατί ήδη η κομμουνιστική πρωτοπορία στην Ελλάδα έβαζε ζήτημα πάλης όχι μόνο κατά των ΗΠΑ αλλά και κατά της μπρεζνιεφικής ΕΣΣΔ που είχε δεσμώτη τον Ζαχαριάδη, αλλά και γιατί η πάλη κατά αυτής της νέας αστικής ΕΣΣΔ δεν ήταν απλά μια ελληνική ιδιαιτερότητα. Ήταν μια παγκόσμια πάλη η οποία είχε στην ηγεσία της την τότε σοσιαλιστική Κίνα του Μάο Τσετούνγκ και η οποία επηρέασε πολιτικο-ιδεολογικά και τον ελληνικό αντιδικτατορικό αγώνα. Αν δηλαδή έμπαινε ζήτημα απελευθέρωσης του Ζαχαριάδη έστω από ένα μικρό τμήμα της ελληνικής αριστεράς, αυτό θα έφερνε σε τραγική θέση την μπρεζνιεφική Ρωσία. Γιατί τότε θα ερχόταν στο φως ένα διεθνές έγκλημα, ότι δηλαδή η ηγεσία του ΚΚΣΕ είχε εξορίσει και κλείσει με τη βία το στόμα ενός κομμουνιστή ηγέτη με διεθνή ακτινοβολία μιας ξένης χώρας. Κυρίως όμως θα επαλήθευε παταγωδώς την κριτική που έκανε τότε το ΚΚ Κίνας στην μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ ότι ήταν φασιστική και μάλιστα χιτλερικού τύπου και ότι είχε διαλύσει με δικές της εξωτερικές επεμβάσεις και με τη βία το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Η ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Πραγματoποιήθηκε το Σάββατο 8 Μάρτη το μεσημέρι η ανακοινωμένη εκδήλωση διαμαρτυρίας της ΟΑΚΚΕ έξω από τη ρώσικη πρεσβεία.

Σχετικά μεγάλο ντόρο για το ψευτοΚΚΕ και τις «ατάκες» του γραμματέα του έκαναν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, αφήνοντάς τον να αυτοπαρουσιάζεται ως ευρύ πνεύμα με «χιούμορ», ακόμη κι όταν θυμώνει, επειδή o Κουτσούμπας χαρακτήρισε έναν Ρώσο καθηγητή ιστορίας ο οποίος εργάζεται και διδάσκει στη Δύση (Πανεπιστήμιο Johns Hopkins), τον Σεργκέι Ραντσένκο, ως «παπαρα-τσένκο». Αφορμή ήταν η δημοσιοποίηση από τον τελευταίο μιας σειράς ντοκουμέντων που αφορούν τη δράση και στελέχη του πραγματικού ΚΚΕ την περίοδο 1946-1949, δηλαδή εκείνη του ηρωικού Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος συκοφάντης και νεκροθάφτης των ηρώων της αντιφασιστικής Εθνικής Αντίστασης από τους κνίτες αντιμαρξιστές παραχαράκτες

Η συγκίνηση που προκάλεσε στο δημοκρατικό λαό η εμφάνιση αυθεντικών όπως φαίνεται φωτογραφιών από το σκηνικό της εκτέλεσης των 200 πατριωτών αντιφασιστών, στην συντριπτική πλειονότητά τους μελών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ την Πρωτομαγιά του 1944 από τους Γερμανούς ναζί στην Καισαριανή, δε θα μπορούσε να αφεθεί από τις διάφορες ρωσόδουλες φράξιες του καθεστώτος χωρίς να καναλιζαριστεί σε αντιδραστικά μονοπάτια.

Δε μιλάμε εδώ κυρίως για τον αμιγώς ναζιστικό, ούτε και για τον ακροδεξιό φιλο-ταγματασφαλίτικο αντικομμουνισμό της εθνοπροδοσίας, που δουλεύεται και στη βάση της Νέας Δημοκρατίας, κυρίως λόγω του προβοκαρίσματος κάθε Αριστεράς από τη σοσιαλφασιστική διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 15-19. Αυτός ο παλιού τύπου αντικομμουνισμός έβγαλε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας διάφορες αραχνιασμένες θεωρίες του μοναρχοφασισμού της μεταπολεμικής περιόδου και της φασιστικής χούντας, σύμφωνα με τις οποίες η αντάρτικη αντίσταση και κυρίως εκείνη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ήταν απλώς μια άσκοπη και πολεμικά ανούσια παρενόχληση των κατακτητών, που μετά ξεσπούσαν στους αμάχους με αντίποινα, οπότε τελικά θα έπρεπε να έχει αποφευχθεί.