Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πρόσφατα η κυβέρνηση της Τανζανίας αποφάσισε να διακόψει την κατασκευή του λιμανιού Μπαγκαμόγιο που χρηματοδοτείται από το κινεζικό κράτος. Το έργο υπογράφηκε στα 2013 και φιλοδοξεί να δημιουργήσει το μεγαλύτερο λιμάνι στην ανατολική Αφρική, όμως ο νυν πρόεδρος της χώρας Τζον Μανγκουφούλι το απέρριψε χαρακτηρίζοντάς το «εκμεταλλευτικό και επικίνδυνο». Είπε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι οι κινέζοι χρηματοδότες έθεσαν «σκληρούς όρους που μόνο τρελοί θα μπορούσαν να τους αποδεχτούν» (The Economic Times, 6/7).

Ενάντια στην εγκληματική κυβερνητική πολιτική με διακομματική κάλυψη στο ζήτημα της εκκλησίας, των ταξιδιών από Κίνα και Ιταλία, των τεστ για τον ιό, των μασκών και των μέτρων ενημέρωσης και καραντίνας του πληθυσμού

Με την πανδημία του κορονοϊού η ανθρωπότητα μπήκε σε μια κοσμοϊστορικών διαστάσεων περιπέτεια. Κανείς δεν μπορεί να πει αυτή τη στιγμή με σιγουριά ποιο θα είναι το μεγαλύτερο πλήγμα: Οι θάνατοι που θα σκορπίσει ο Ιός ή η πελώρια οικονομική κρίση, η εξαθλίωση των μαζών και η συνακόλουθη άνοδος των νεοχιτλερικών ιμπεριαλιστών της Ρωσίας και της Κίνας που αυτή η κρίση θα πυροδοτήσει;

 

Η ΟΑΚΚΕ συμμετείχε στη συγκέντρωση και πορεία των λιμενεργατών ενάντια στην υπογραφή της συμφωνίας κυβέρνησης - Κόσκο για το ξεπούλημα του 67% του ΟΛΠ. Η κινητοποίηση οργανώθηκε από την ΟΜΥΛΕ, την Ένωση Λιμενεργατών του ΟΛΠ και το Σύνδεσμο Αρχιεργατών Εποπτών ΟΛΠ.

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας έγινε στην πλατεία Κλαυθμώνος και ακολούθησε η πορεία προς το Ζάππειο όπου η κυβέρνηση είχε ετοιμάσει φιέστα για να γιορτάσει την παράδοση του λιμανιού στο φασιστικό κινέζικο κράτος αφού πρώτα άνοιξε τις πόρτες του Μαξίμου στους κινέζους αποικιοκράτες για να υπογραφεί η συμφωνία παρουσία του πρωθυπουργού!

 

Ο βρώμικος ρόλος της αμερικανικής υπερδύναμης

 Έχουμε ξαναγράψει ότι το Πακιστάν έχει μια πελώρια στρατηγική σημασία, γιατί αν ποτέ η Ρωσία

Η εικόνα που ερχόταν στις τηλεοράσεις ήταν το πιο βασικό μέρος του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, γιατί σε αυτόν τον πόλεμο νικητής θα ήταν αυτός που θα κέρδιζε τις εντυπώσεις. Η κυρίαρχη πολιτική εικόνα που βγήκε λοιπόν από τον πόλεμο ήταν ότι

-   Οι νεοχιτλερικοί ηγέτες του Άξονα δίνουν εδώ και τέσσερα χρόνια το κύριο και πιο αιματηρό χτύπημα τους στην Ευρώπη με την εισβολή της Ρωσίας από την Ανατολή στην ηρωικά αμυνόμενη Ουκρανία και την προσάρτηση του ενός πέμπτου του εδάφους της. Η στάση όλων των χωρών των εθνών και των τάξεων απέναντι σε αυτή την επίθεση είναι αυτή που κρίνει σήμερα τα παγκόσμια πολιτικά στρατόπεδα.

-    Τελευταία οι νεοχιτλερικοί έχουν ξεκινήσει έναν μεγάλο ενεργειακό πόλεμο στην Ευρώπη από τον Νότο με την προβοκατόρικη επίθεση στο Ιράν που έκανε για χάρη τους η φασιστική, ανοιχτά φιλορώσικη προεδρία Τραμπ. Στόχος της επίθεσης ήταν από τη μια το καθεστώς των μουλάδων να αναζητήσει προστασία στον Άξονα και από την άλλη με τις επιλεκτικές δολοφονίες των ηγετών του να «εγχειριστεί» έτσι ώστε να αναρριχηθούν στην ηγεσία τα πιο φιλικά προς τη Ρωσία και την Κίνα και γι’ αυτό πιο φασιστικά στελέχη του. Το πρακτικό αποτέλεσμα της επίθεσης του Τραμπ είναι ότι αυτό το καθεστώς μπορεί από δω και μπρος να ανοιγοκλείνει για λογαριασμό του ρωσοκινέζικου Άξονα τα Στενά του Ορμούζ και να δίνει επιλεκτικά χτυπήματα στην παγκόσμια οικονομία. Όχι τυχαία ο προβοκάτορας φρόντισε να ενοχοποιήσει για αυτόν τον πόλεμο την σημερινή επεκτατική ηγεσία του Ισραήλ ώστε να απογειώσει το γενοκτονικό αντισημιτισμό που είναι η παγκόσμια ενοποιητική σημαία του νεοχιτλερικού Άξονα. Τέλος με τον πόλεμο αυτό ο Τραμπ έδιωξε την Ευρώπη από τη Μέση Ανατολή, άφησε ακάλυπτες τις χώρες του Κόλπου στα εκδικητικά χτυπήματα των μουλάδων, και έβαλε σαν μεσολαβητή το Πακιστάν, μια μουσουλμανική χώρα ιδιαίτερα εξαρτημένη από την Κίνα, ώστε η τελευταία να γίνει αυτή ο νέος προστάτης των Αράβων του Κόλπου και ο επιδιαιτητής της αραβο-ιρανικής σύγκρουσης.

Η απειλή του Τραμπ για επέμβαση στο Ιράν έγινε πράξη. Η ΟΑΚΚΕ ενώ συνεχίζει να στέκεται στο πλευρό των δημοκρατών του Ιράν ενάντια στο τρομοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, καταδικάζει τους βομβαρδισμούς των Τραμπ και Νετανιάχου όπως είχε κάνει με αυτούς του Ιούνη του 2025 σαν μία προβοκάτσια υπέρ του νεοχιτλερικού Αξονα Ρωσίας- Κίνας που ούτε τότε, ούτε τώρα δεν κάνουν την παραμικρή στρατιωτική κίνηση, έστω συμβολική, για να βοηθήσουν τους προστατευόμενους τους.

Μια πολύ χαρακτηριστική στιγμή από τα γεγονότα του 1989 στην Κίνα είναι η καταστροφή από ένα τεθωρακισμένο στρατιωτικό όχημα του περίφημου αγάλματος της θεάς της Δημοκρατίας, μίας αρκετά ογκώδους κατασκευής από αφρολέξ και πεπιεσμένο χαρτί πάνω σε μεταλλικό καλούπι που παριστάνει μια γυναίκα να κρατά έναν πυρσό. Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φοιτητές της κεντρικής ακαδημίας καλών τεχνών και στήθηκε στην πλατεία Τιεν Αν Μεν από τολμηρούς νεολαίους που αψήφησαν τις απειλές της ασφάλειας ότι θα έχαναν το δίπλωμά τους. Τοποθετήθηκε ανάμεσα στο Μνημείο των Ηρώων του Λαού και την Πύλη της πλατείας κοιτάζοντας προς το τεράστιο πορτραίτο του Μάο που κρέμεται εκεί. Αν και πολλοί συγκρίνουν το έργο με το άγαλμα της Ελευθερίας των ΗΠΑ προβάλλοντας τον ισχυρισμό περί αμερικανικής καλλιτεχνικής (και παραπέρα πολιτικής) επιρροής, ένας γλύπτης που ήταν παρών στην κατασκευή του αγάλματος ονόματι Τσάο Τσινγκ-γιουάν έχει εξηγήσει ότι οι δημιουργοί του όχι μόνο συνειδητά απέφυγαν να πάρουν σαν πρότυπο το άγαλμα της Νέας Υόρκης επειδή μια τέτοια κίνηση θα ήταν φιλο-αμερικανική, αλλά αντίθετα επηρεάστηκαν πολύ από το πασίγνωστο έργο σοσιαλιστικού ρεαλισμού της σοβιετικής γλύπτριας Βέρας Μούχινα που παριστάνει έναν εργάτη και μία αγρότισσα με προτεταμένα χέρια να κρατούν το σφυροδρέπανο.

 

Δημοσιεύουμε πιο κάτω προκήρυξη της ΟΑΚΚΕ που μοιράζεται σε εργοστάσια της Αττικής

ΤHN ΠΕΙΝΑ ΤΗ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΖΑΜΠΑ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΚΑΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Εργαζόμενοι και άνεργοι εμποδίστε τους σαμποτέρ, αντισταθείτε στις εργασιακές γαλέρες, πάρτε τα πράγματα στα χέρια σας

  Σε νέ­α ι­στο­ρι­κή φά­ση μπή­κε η Ελ­λά­δα με την ά­νο­δο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην κυ­βέρ­νη­ση. Αντί­θε­τα ό­μως α­πό ε­κεί­νο που ι­σχυ­ρί­ζε­ται ο ί­διος ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και οι πο­λι­τι­κοί του φί­λοι πα­ντού στον κό­σμο, το ι­στο­ρι­κά ση­μα­ντι­κό σε αυ­τήν την ά­νο­δο δεν βρί­σκε­ται στην ά­νο­δο της α­ρι­στε­ράς στην ε­ξου­σί­α, αλ­λά στην ά­νο­δο μιας α­κρο­δε­ξιάς νέ­ου τύ­που,