Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σε προηγούμενο άρθρο μας για το ζήτημα του πυρηνικού οπλοστασίου της Β. Κορέας («Το προβοκατόρικο παιχνίδι του Τραμπ στη Βόρεια Κορέα», http://www.oakke.gr/global/2013-02-16-19-26-19/item/857-, 8/9), εκτιμούσαμε ότι βασικός στόχος της παρέμβασης Τραμπ ήταν

Η προεδρία των ΗΠΑ συγκλόνισε την Ευρώπη και άλλαξε για πάντα τη στάση της απέναντι στη νατοϊκή συμμαχία απαιτώντας την προσάρτηση της Γροιλανδίας με εξαγορά ή πόλεμο. Η Ευρώπη αντιστάθηκε σε αυτήν την απαίτηση, ο Τραμπ την απείλησε με δασμολογικό πόλεμο και εκείνη ανταπάντησε με μια αντίστοιχη απειλή. Το αποτέλεσμα ήταν η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού των ΗΠΑ ενώ ταυτόχρονα στελέχη του ρεπουμπλικανικού κόμματος στο Κογκρέσο διαφώνησαν ανοιχτά με τη ρήξη που επιζητούσε ο Τραμπ με την Ευρώπη. Έτσι η προεδρία Τραμπ υποχώρησε σε αυτή τη φάση.

Όμως απέσπασε προηγούμενα μια σημαντική πολιτική παραχώρηση από τον φιλικό του γραμματέα του ΝΑΤΟ, ο οποίος αναγκάστηκε εξ αιτίας της οργισμένης αποδοκιμασίας της Δανίας να διαψεύσει τον εαυτό του. Είναι ωστόσο γεγονός ότι πρότεινε στον Τραμπ αντί για ολόκληρη τη Γροιλανδία οι ΗΠΑ να προσαρτήσουν μόνο το έδαφος των στρατιωτικών τους βάσεων εκεί, πράγμα που αποτελεί μία πιο εκλεπτυσμένη και πιο διασπαστική για την Ευρώπη μορφή προσάρτησης. Αν η πρόταση του Ρούτε γινόταν δεκτή από την Ευρώπη, αυτό θα σήμαινε την επίσημη αποδοχή της επιστροφής της ανθρωπότητας στον αποικιοκρατικό ιμπεριαλισμό (1) και ουσιαστικά τη διάλυση του ΝΑΤΟ σαν συμμαχίας ανεξάρτητων κρατών. Ο κίνδυνος αποσοβήθηκε προς το παρόν αλλά η κρίση της Γροιλανδίας παραμένει και ήδη έχει αλλάξει βαθιά τις σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ, αλλά και τη συνείδηση που έχει η Ευρώπη για τον εαυτό της και τον κόσμο.

Mε δυο απανωτές διαταγές του πιο εκτρωματικού προέδρου που έχει βγάλει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στην ιστορία του, η πρώτη στις 27 του Γενάρη και η δεύτερη την επόμενη μέρα η ανθρωπότητα μπήκε σε μια τραγική πολεμική περίοδο.

Όλη η μισοφιλελεύθερη διανόηση του δυτικού μονοπωλίου σπάει το κεφάλι της με τη φυσιογνωμία και τις κινήσεις του Τραμπ, τον οποίο βαθιά απεχθάνεται αλλά ελάχιστα μπορεί να εξηγήσει, τουλάχιστον ως προς τον τρόπο που ξεδιπλώνει την γραμμή του στην παγκόσμια πολιτική και οικονομική σκακιέρα.

Την Κυριακή 24 Αυγούστου ουκρανοί πρόσφυγες και μετανάστες, έλληνες συμπαραστάτες, καθώς και συμπαραστάτες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες έδωσαν αποφασιστικό παρόν στο Σύνταγμα για το γιορτασμό της επετείου της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, τρία χρόνια μετά την κτηνώδη εισβολή της Ρωσίας και ενώ η ουκρανική αντίσταση δέχεται τη συντονισμένη επίθεση των Πούτιν-Τραμπ για να υποκύψει στις απαιτήσεις του ρώσικου νεοχιτλερισμού.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ένωση της Ουκρανικής Διασποράς στην Ελλάδα υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Ουκρανίας. Το σύνθημα στο κεντρικό πανό των Ουκρανών έγραφε: «Εάν η Ρωσία σταματήσει να πολεμάει, δεν θα υπάρχει πια πόλεμος, εάν η Ουκρανία σταματήσει να πολεμάει, δεν θα υπάρχει πια Ουκρανία» και εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο το ποιο είδος ειρήνης είναι δυνατό.

Δημοσιεύουμε παρακάτω το πιο χαρακτηριστικό υποκεφάλαιο με τον υπότιτλο «φανταστικοί αμερικανοί» από ένα μεγάλο άρθρο των Τάιμς της Νέας Υόρκης που έχει γενικό τίτλο: «Η συνομωσία για να ανατραπεί μια εκλογή» (https://www.nytimes.com/interactive/2018/09/20/us/politics/russia-interference-election-trump-clinton.html, 20/9/2018) στο οποίο υπάρχει η πιο συγκεντρωμένη ως τώρα έκθεση της συνομωσίας με την οποία ο Ντ. Τραμπ, ένας άνθρωπος της πουτινικής Ρωσίας, κατέλαβε με ένα καλοοργανωμένο ρεσάλτο την προεδρία των ΗΠΑ.

Η Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ καταδικάζει την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο από τις ΗΠΑ του Τραμπ σαν μια ωμή, πολεμική ιμπεριαλιστική επίθεση ενάντια σε μια κυρίαρχη χώρα και σαν μια στρατηγική προβοκάτσια υπέρ του νεοχιτλερικού ρωσοκινεζικού Αξονα. Ο Μαδούρο είναι ένας απεχθής φασίστας και ωμός δικτάτορας αλλά μόνο ο λαός της Βενεζουέλας είχε το δικαίωμα να τον καθαιρέσει με την βία, καθώς αυτός στηριζόταν σε εσωτερικές αντιδραστικές δυνάμεις και όχι σε έναν οποιονδήποτε ξένο κατοχικό στρατό. Γι αυτό με αυτήν την απαγωγή ενισχύθηκαν πολιτικά σε βάθος χρόνου και δεν αποδυναμώθηκαν οι φασίστες που στήριζαν ως τώρα το Μαδούρο. 

Η δημοκρατική ανθρωπότητα ρίγησε ακούγοντας τον πουτινικό Τραμπ να εξισώνει ωμά τους λευκούς ρατσιστές – φασίστες με το αντίπαλο στρατόπεδο που τους αντιμετώπισε στο Σάρλοτσβιλ. Κι αυτή την εξίσωση την έκανε ακριβώς πάνω στο φόνο της αντιφασίστριας Χέδερ Χέγερ από τον ναζί δολοφόνο που έπεσε επάνω της με το αυτοκίνητό του, την ώρα των επεισοδίων.

Ενημέρωση: Μπορείτε να δείτε εδώ ολόκληρη τη συγκέντρωση 

https://www.youtube.com/watch?v=m1VUeMhBhvA&t=693s

Η ΟΑΚΚΕ καλεί τους φίλους και συναγωνιστές της στην ανοιχτή συγκέντρωση-συζήτηση που διοργανώνει στα γραφεία της την Κυριακή με κύριο θέμα τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που ζουν οι λαοί και οι χώρες της Ευρώπης μετά την ανοιχτή συμπαράταξη της ηγεσίας των ΗΠΑ με τη Ρωσία και με τις ελάχιστες χώρες που στηρίζουν την εισβολή της στην Ουκρανία όπως αυτή αναδείχθηκε μέσα από τη διπλή ψηφοφορία στη ΓΣ και το ΣΑ του ΟΗΕ όσο και με την αήθη επίθεση στον ουκρανό ηγέτη Ζελένσκι από το Τραμπ. Εκείνο που κινεί τα πράγματα είναι πια η ανάδειξη της υποχρέωσης της Ευρώπης να στηριχθεί κύρια στις δικές της δυνάμεις για το μεγάλο πόλεμο που η νεοχιτλερική Ρωσία ετοιμάζει εναντίον της με τη βοήθεια της επίσης νεοχιτλερικής Κίνας και πλέον της φασιστικής δοσιλογικής προεδρίας Τραμπ. Αυτό το μαύρο μέτωπο προσπαθεί να διασπάσει τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες και πάνω απ όλα να υπονομεύσει τις αμυντικές τους προσπάθειες προωθώντας μια «ειρήνη» τύπου Μονάχου σε βάρος της ηρωικής Ουκρανίας.

Σαν ένα βασικό θέμα της συζήτησης, πέρα από το πως οι χώρες και οι λαοί της Ευρώπης θα κρατήσουν την ενότητα τους, είναι το πως θα μπορεί να συγκροτηθεί σε κάθε χώρα και τελικά σε πανευρωπαϊκή κλίμακα ένα αντιφασιστικό μέτωπο και ειδικά ποιος θα είναι ο ρόλος της εργατικής τάξης καθώς και των πραγματικών επαναστατών μαρξιστών σε αυτό σήμερα που την ηγεσία αυτού του μετώπου σε όλες τις χώρες την έχουν οι δημοκρατικές και μισοδημοκρατικές αστικές τάξεις.

Αναδημοσιεύουμε εδώ άρθρο που δημοσιεύτηκε στους Financial Times πριν τις αμερικάνικες εκλογές, στις 16/10/2016 (των Michael Stott και Catherine Belton). Το άρθρο αποκαλύπτει τους βαθιούς δεσμούς του Τραμπ με τους νέους τσάρους του Κρεμλίνου που ξεκίνησαν ήδη από την εποχή του Γκορμπατσόφ (την οποία οι αρθρογράφοι αναφέρουν ως “σοβιετικά χρόνια”, όπως συνήθως τη χαρακτηρίζουν οι αστοί και οι ψευτοαριστεροί).

Οι ρώσικες διασυνδέσεις του Τραμπ

Δυναμώνουν οι πιέσεις στον Ντόναλντ Τραμπ αφότου οι ΗΠΑ επίσημα κατηγόρησαν την κυβέρνηση Πούτιν για ανάμιξη στις προεδρικές εκλογές του Νοέμβρη

ΤΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Η "ΑΓΡΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ" ΤΟΥ ΓΕΛΤΣΙΝ

Οι δεσμοί του ρεπουμπλικάνου υποψηφίου με τη Ρωσία είναι ένα μίγμα επίδειξης, μπίζνες και μεγαλοστομίας που διαρκεί 30 χρόνια. Οι FT συγκέντρωσαν αυτόν τον κατάλογο μέσα από διάφορες πηγές, ανιχνεύοντας τη λατρεία του Τραμπ για τη Ρωσία από την αρχή της στη σοβιετική εποχή, έως την εποχή Πούτιν και την αμερικανική προεδρική καμπάνια.