Επίσημη σελίδα ΟΑΚΚΕ

 Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΣΥΡΙΖΑ: Ανοιχτά με τους ΑΝΕΛ, μουλωχτά με τους ναζήδες - Το φαιο-«κόκκινο» μέτωπο συγκροτείται γοργά

 

Ο Τσίπρας τελευταία μιλάει ανοιχτά. Δε χρειάζεται ούτε το τελευταίο φύλλο συκής «αριστεροσύνης» για να καλύπτει

τα ανομήματα που σκαρώνει πάνω στην πλάτη του λαού τον οποίο κατέστρεψαν οι φαιο-«κόκκινοι» σύντροφοί του εδώ και 32 χρόνια. Έτσι, πρόσφατα και με αφορμή κάλεσμα του Καμμένου για πρόταση μομφής κατά του Στουρνάρα, ο παλιός κνίτης και νυν αρχηγός του «όλου ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ», της τελευταίας φορεσιάς της ηγετικής κλίκας του ΣΥΝ, έφτιασε ουσιαστικά στρατηγική συμμαχία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες (ΑΝΕΛ).

 

 Λίγες μέρες αργότερα σε συνέντευξη Τύπου η νεαρή «ελπίδα» του σοσιαλφασισμού δήλωσε ότι,«όπως ο Τσάβες χρησιμοποίησε δεξιούς υπουργούς για να σηματοδοτήσει την εθνική ενότητα στην πρώτη του κυβέρνηση»,έτσι κι εκείνος θα χρησιμοποιήσει τους ακροδεξιούς και φαιο-«κόκκινους» οικονομικά «αστέρες» του κόμματος του Καμμένου.

Μάλιστα δεν ένιωσε καμία ντροπή, όταν του επισημάνθηκαν οι ξετσίπωτα εθνορατσιστικές θέσεις της ηγεσίας και των στελεχών των ΑΝΕΛ, ειδικά σε ό,τι αφορά τους μετανάστες, περιοριζόμενος και γελώντας με θράσος στην απάντηση ότι αυτές οι θέσεις δεν αποτελούν κομμάτι της κοινής πλατφόρμας για «κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ». Αυτό το τελευταίο το είπε με τόνο ειρωνικό, ώστε σε οποιαδήποτε μελλοντική υπόμνηση να ισχυριστεί ότι το είπε «σκωπτικά», ωστόσο αυτή ακριβώς είναι η πραγματική θέση του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό από μόνο του αποδεικνύει τι σόι ήταν ο «διεθνισμός» του ΣΥΝ στο μεταναστευτικό επί 20 χρόνια, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό έφτιασε τους ναζήδες της Χρυσής Αυγής κόμμα με το προβοκατόρικο «όλοι μέσα χωρίς όρους-ανοιχτά σύνορα», που πρώτοι το πλήρωσαν, το πληρώνουν και θα το πληρώσουν οι βασανισμένοι μετανάστες, κυρίως οι παλιότεροι.

Οι ΑΝΕΛ είναι ουσιαστικά ένα νέας κοπής φασιστικό ΛΑΟΣ, με τη διαφορά ότι εκείνο είχε στηθεί με υλικά από την κλασική σοβινιστική, παραδοσιακά αντικομμουνιστική ακροδεξιά, μέρος της οποίας ωστόσο δεν είχε προσχωρήσει εξ ολοκλήρου στο σοσιαλφασιστικό «αντικαπιταλισμό» στην οικονομία (κλασικά παραδείγματα οι Άδωνις Γεωργιάδης και Βορίδης και ο ξετσίπωτα φιλοναζιστής Θάνος Πλεύρης, τους οποίους προσέλαβε ο Σαμαράς στη νέα ΝΔ για να προβοκάρει τους πολιτικά φιλελεύθερους και να την εμποτίσει με ακροδεξιά πολιτική ψυχολογία).

Αντίθετα, οι ΑΝΕΛ κρατάν όλο το χουντοφασισμό του ΛΑΟΣ σε επίπεδο πολιτικής κουλτούρας και πετάνε κάθε φιλοδυτική, έστω και υπεραντιδραστική, αντικομμουνιστική παράδοση στο όνομα ενός ακράτητου έρωτα για την πολιτική οικονομία, αλλά και για τη ρωσοφιλία του σοσιαλφασισμού. Οι ΑΝΕΛ είναι ο χίτης μοναρχοφασίστας και χουντικός που σκέφτεται οικονομικά σαν κνίτης ή το πολύ σα συνασπισμαίος, γιατί οι ΑΝΕΛ δεν επιτίθενται ανοιχτά στην οικονομία της αγοράς με συνθηματολογία κατάργησής της.

Ωστόσο, η αντιφιλελεύθερη συνομωσιολογία τους, το χάιδεμα κάθε μεσαιωνικής καθυστέρησης περί «ψεκασμών», κλεφτών πολιτικών, ελληνορθοδοξίας και «δυτικών σατανάδων» που θέλουν να καταστρέψουν την «ελληνορθόδοξη παράδοση», η ουσιαστική ταύτισή τους με τη «Χρυσή Αυγή» στον εντελώς κάλπικο εθνικοφασιστικό «αντιμερκελισμό», η συνθηματολογία και η γραμμή τους τοποθετούν το έκτρωμα των ΑΝΕΛ ξεκάθαρα στην ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος.

Και φυσικά, με αρχηγό έναν Καμμένο που επί χρόνια είχε για πολιτικό του μέντορα και λογογράφο το βρωμερό ιδεολογικό ταγό της χούντας Γεωργαλά, οι φασίστες αυτοί δε θα μπορούσαν παρά να έχουν εκλεκτικές συγγένειες με τους ναζιστές. Έτσι, με αφορμή την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και άσχετα από το ποιος από τους Παπανδρέου - Βενιζέλο - Παπαδήμο - Παπακωνσταντίνου και σία είχε ή όχι πραγματικές ευθύνες για το ζήτημα, οι ΑΝΕΛ νομιμοποίησαν τη ναζιστική συμμορία των μαχαιροβγαλτών συνυπογράφοντας μαζί της μία εκ των προτάσεων για παραπομπή στη Βουλή.

Και μόνο γιʼ αυτό το λόγο ένα κόμμα το οποίο θα εντασσόταν έστω και στην πιο αχνή μορφή Αριστεράς θα αρνιόταν από το σημείο εκείνο και πέρα να διατηρεί οποιεσδήποτε σχέσεις με αυτό το ασκέρι των ΑΝΕΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ωστόσο, δηλαδή οι κνίτες που αποσπάστηκαν με σχέδιο από το ψευτοΚΚΕ το 1991 για να κάνουν εισοδισμό στην αστική τάξη, δεν έχει τέτοιας ηθικής και πολιτικής τάξης προβλήματα. Με όχημα το εντελώς ψεύτικο και μπαμπέσικο δίλημμα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» οι ηγέτες του σοσιαλφασιστικού ΣΥΡΙΖΑ βαφτίζουν κάθε «αντιμνημονιακό» αντιλαϊκό κτήνος «προοδευτική δύναμη» και είναι έτοιμοι για κάθε είδους ερωτοτροπίες μαζί του.

Φυσικά, η ρωσόδουλη από εποχής Φλωράκη ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ξέρει καλά τι κάνει. Ο Καμμένος, αξιοποιώντας την ακροδεξιά κουλτούρα του και χωρίς καμιά αρχή, από κατήγορος (και δικαίως) του Κόκκαλη και του Λαλιώτη, τον οποίο συνέδεε ευθέως με τη σοσιαλφασιστική τρομοκρατία (ενίοτε όμως με παιδαριώδη επιχειρήματα, τα οποία λειτουργούσαν προβοκατόρικα) στις αρχές της δεκαετίας του '90, έγινε «ξαφνικά» θαυμαστής της πουτινικής Ρωσίας, δηλαδή της χώρας-αφεντικού των Κοκκαλαίων και των Λαλιώτηδων, και φυσικά των ΤσιπροΠαπαρηγαίων κάθε είδους.

Έτσι, μετά τη νέα ΝΔ του ακροδεξιού και παλιού φίλου του Καμμένου, του Σαμαρά, οι ΑΝΕΛ ετοιμάζονται κι εκείνοι για υπογραφή πρωτοκόλλου με το φασιστικό κόμμα των Πούτιν-Μεντβέντεφ «Ενιαία Ρωσία», στη βάση του κοινού «ορθόδοξου πολιτισμού Ελλάδας-Ρωσίας». Για τέτοιο «κοινό πολιτισμό» με βάση την ορθοδοξία μεταξύ Μόσχας και Αθήνας έχει μιλήσει και ο κατά τα άλλα «άθεος μαρξιστής» Τσίπρας, αποκαλύπτοντας πόση σχέση έχει όχι απλά με το μαρξισμό, αλλά γενικότερα με την πρόοδο και τη δημοκρατία.

Οι έπαινοι του πρώτου ρωσόδουλου ηγέτη της ΝΔ, του Καραμανλή του Β΄ του ανηψιού, στον «εθνικά υπερήφανο» Τσίπρα και η ταυτόχρονη αγιοποίηση του απερίγραπτου αυτού πρώην «πρωθυπουργού της χώρας μας» και κολλητού του Πούτιν από τους ΑΝΕΛ, που τον πρότειναν και για μελλοντικό πρόεδρο της Δημοκρατίας (ο «αντιμνημονιακός» Καμμένος ήταν άλλωστε υπουργός του σα στέλεχος της ΝΔ), ολοκληρώνουν γοργά ένα σκηνικό που βρίσκεται στα σπάργανα 50 χρόνια κι έχει πάρει σάρκα και οστά τις δυο τελευταίες δεκαετίες.

Από τη γέννηση στην ολοκλήρωση του φαιο-«κόκκινου» μετώπου

Πρόκειται για την ενότητα των πραγματικών φαιών φασιστών με τους ψεύτικους «κόκκινους» σοσιαλφασίστες, δηλαδή με τους προδότες της προλεταριακής επανάστασης αλλά και κάθε δημοκρατισμού, την οποία σαν ΟΑΚΚΕ έχουμε αποκαλέσει από τα μέσα της δεκαετίας του '90 φαιο-«κόκκινο» μέτωπο.

Ληξιαρχική πράξη γέννησης του φαιο-«κόκκινου» αποτέλεσε το κοινό χτύπημα από τα χειρότερατα πιο αντιδραστικά αντικομμουνιστικά στοιχεία της Δεξιάς, του Κέντρου και, κυρίως, από τους προδότες της ψευτοΑριστεράς που όλοι μαζί εμπόδισαν την κάθοδο του Ζαχαριάδη στην Ελλάδα όταν αυτός ζήτησε να δικαστεί το 1962. Στη συνέχεια ήταν ο υπονομευτικός, στην ουσία φιλοχουντικός ρόλος του ψευτοΚΚΕ καθ' υπόδειξη του Κρεμλίνου στην αντιφασιστική εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Αυτή η στάση των προδοτών ανταμείφθηκε με τη νομιμοποίηση του ψευτοΚΚΕ, του σοσιαλφασιστικού πραχτορείου της Μόσχας, το 1974, και μάλιστα με νομική κατοχύρωση του ονόματος «ΚΚΕ» σε αυτό. Ουσιαστικά, αυτή ήταν η πληρωμή των σοσιαλφασιστών ρεβιζιονιστών των Κολιγιάννη-Φλωράκη-Τσολάκη και σία από την κλασική ελληνική αντίδραση για το θάψιμο, τη διάλυση, το τσάκισμα του ηρωικού επαναστατικού κόμματος της εργατιάς της Ελλάδας, του πραγματικού ΚΚΕ.

Εκεί, ωστόσο, όπου το μέτωπο πατήθηκε για τα καλά ήταν στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΝ των Φλωράκη-Κύρκου το 1989. Το ψευτοΚΚΕ (σαν ΣΥΝ τότε), βρισκόταν πολύ δεξιότερα από τη μισοδημοκρατική φιλοευρωπαϊκή ΝΔ του Μητσοτάκη, γι αυτό το κάψιμο των φακέλων στη Χαλυβουργική δεν ήταν στην ουσία το μέτωπο του ψευτοΚΚΕ με αυτή τη ΝΔ αλλά με τα πιο μαύρα, τα πιο μοναρχοφασιστικά και πιο ταγματασφαλίτικα στοιχεία της από τα οποία οι προδότες σβήσαν με το κάψιμο των φακέλλων το στίγμα της εθνοπροδοσίας και των εγκλημάτων τους κατά του λαού. Δεν είναι τυχαίο ότι οι φασίστες του ΕΝΕΚ και της ΕΠΕΝ αποφάσισαν στις δεύτερες εκλογές του Νοέμβρη του 1989 να μην κατεβάσουν ψηφοδέλτια, αλλά να στηρίξουν τη ΝΔ, που μόλις είχε συγκυβερνήσει με τους «κομμουνιστές» καγκεμπίτες του Φλωράκη. Αυτή η βρωμιά του 1989 άνοιξε το δρόμο για την άνοδο τελικά του φαιού και ρωσόδουλου φασίστα Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ, τον οποίο τώρα οι ψευτοαριστεροί ηγέτες της ΔΗΜΑΡ ξεπλένουν εντελώς. Η πιο μαύρη Δεξιά, σαν αντάλλαγμα γι αυτήν την πελώρια προσφορά, χάρισε στην ψευτο-Αριστερά την κρατική κάλυψη στα πανηγύρια της και στους ψεύτικους ύμνους της για το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τον ΔΣΕ. Έφτασε η κρατική ΕΡΤ να καλύπτει εκδηλώσεις του ψευτοΚΚΕ για το δεύτερο αντάρτικο. Κάθε δημοκρατικός και αριστερός άνθρωπος καταλαβαίνει φυσικά ότι μόνο σε προδότες και διαστροφείς της πάλης του ΔΣΕ και του παλιού ΚΚΕ θα επέτρεπε αυτό το άθλιο φιλοχρυσαυγίτικο κράτος να παρουσιάζονται μέσα από τα κανάλια του και να διαδίδουν το «επαναστατικό» τους μήνυμα χωρίς καμία ενόχληση.

Το φαιο-«κόκκινο» στήθηκε πάνω στον κοινό αντιδυτικισμό, ο οποίος έγινε η εθνική ιδεολογία στη χώρα μας μετά την πτώση του Μητσοτάκη από την ηγεσία της ΝΔ, όταν ο εθνικιστής Έβερτ και στη συνέχεια ο ρωσόδουλος Καραμανλής ο Β’ έσυραν τη ΝΔ σε όλη τη γραμμή πίσω από την ψευτο-αριστερά τόσο στην οικονομία όσο στην ιδεολογία. Το πνεύμα ενότητας με τους γενοκτόνους σέρβους τσέτνικ του 1992-1999 και η υιοθέτηση των ορθοδοξοθρησκόληπτων Κανέλλη – Ζουράρι του σοβινιστικού Δικτύου 21 (που το είχανε συστήσει σαμαρικοί ΠΟΛΑΝίτες) από το ψευτοΚΚΕ στο τέλος εκείνης της δεκαετίας έκλεισαν έναν κύκλο.

Πλέον ο κάθε «αριστερός αντιιμπεριαλιστής», ακόμα και ο τροτσκοαντικαπιταλιστής που δεν τον πολυενδιέφερε παλιά η εθνική ανεξαρτησία γιατί τη θεωρούσε «αστικό σύνθημα», είχαν μάθει καλά το νέο ποίημα: «όλοι μαζί στον αγώνα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη δυτική ιμπεριαλιστική μονοκρατορία», ακόμα και με τους χειρότερους σοβινιστές παπάδες, με τους παλιούς χουντικούς γραφειοκράτες, πρέσβεις και δικαστικούς, με κάθε λογής κανίβαλο, αρκεί να μιλάει κατά της Δύσης και του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς.

Η ολοκλήρωση αυτού του μετώπου έχει γίνει πια σε επάλληλους κύκλους: στο κυβερνητικό, ο φασίστας Σαμαράς που κάνει το «φιλελεύθερο» έχει ενωθεί με το σοσιαλφασίστα Κουβέλη που υποδύεται τον «αριστερό δημοκράτη». Στο αντιπολιτευτικό, ο Τσίπρας ενώνεται με τον Καμμένο, ο οποίος ετοιμάζεται και για μεταγραφές «αντιμνημονιακών» πρώην βουλευτών του φασιστικού ΛΑΟΣ.

Στο δε τάχα «εξωθεσμικό αντισυστημικό – κινηματικό», δηλαδή στο παρακρατικό επίπεδο, έχουμε την ένωση των αμιγών ναζιστών του «Μαύρου Κρίνου» του Καλέτζη με την ψευτοαριστερή φιλο-ναζιστική Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς (ΣΠΦ). Η τελευταία σε προκήρυξή της του 2010 χωρίζει τους ναζιστές στα δύο, στους «συστημικούς» σαν τη Χρυσή Αυγή που είναι κακή κατά τη ΣΠΦ μονάχα επειδή έχει σχέσεις με το κράτος κι όχι επειδή είναι ναζιστική δολοφονική συμμορία, και στους «τίμιους εθνικοσοσιαλιστές» τύπου Καλέτζη που είναι «σωστοί» αντικαπιταλιστές και πολεμάν τάχα το κράτος και το κεφάλαιο. Ο δε χιτλερικός Καλέτζης, δηλωμένος ναζιστής και φυλετιστής και τρόφιμος των φυλακών επί χρόνια για φασιστική τρομοκρατία τη δεκαετία του ‘80, σε δηλώσεις του μετά τη σύλληψη των τεσσάρων ληστών στην Κοζάνη, τρεις εκ των οποίων δήλωσαν ανοιχτά μέλη της ΣΠΦ, εξέφρασε την αλληλεγγύη του στον «αγώνα των παιδιών της Αριστεράς κατά του συστήματος», δηλαδή κατά της αστικής μισοδημοκρατίας την οποία έχουν σαν μέγιστό εχθρό τους και ο ίδιος και τα «παιδιά».

Σε όλες της τις μορφές η ενότητα όλων των πλευρών της παλιάς αντίδρασης με το σοσιαλφασισμό, ή αλλιώτικα η ένωση των πιο μαύρων και φασιστικών πλευρών της παλιάς Δεξιάς με όλες τις εκφάνσεις της νέας Δεξιάς, δηλαδή της ψευτοΑριστεράς, εκφράζει στο βάθος ένα και μόνο πράγμα: την υποταγή του συνόλου της αντιλαϊκής αντίδρασης στη χώρα μας σε ένα νέο βρώμικο αφεντικό, που έρχεται να την τσακίσει και να την υποτάξει, να την εξευτελίσει στον έσχατο βαθμό και να τη μετατρέψει σε κανίβαλο, σε θύτη και σε θύμα ταυτόχρονα. Αυτό το αφεντικό είναι ο ρώσικος σοσιαλιμπεριαλισμός.

Η ανοιχτή πολιτική κάλυψη στους ναζήδες της «Χρυσής Αυγής»

Το ειδικό λοιπόν απόσπασμα του ψευτοΚΚΕ για τον πιο γρήγορο εισοδισμό στο κράτος, ο ΣΥΝ, που αργότερα έγινε ΣΥΡΙΖΑ, δεν ενοχλήθηκε καθόλου από την όσμωση ΑΝΕΛ-ναζήδων της ΧΑ στο ζήτημα της «λίστας». Κι όχι μόνο. Σε πρόσφατο επεισόδιο στη Βουλή, στη διάρκεια συνεδρίασης της Προανακριτικής, το εντελώς σοσιαλφασιστικό και αποκρουστικό στο ύφος νέο «αστέρι» του ΣΥΡΙΖΑ η Ζωή Κωνσταντοπούλου, έριχνε παράλληλα πυρά, δηλαδή συμμαχούσε με το ναζιστή τραμπούκο Κασιδιάρη, όταν αυτός επιτιθόταν με βίαια αλήτικο τρόπο μέσα στην αίθουσα στο Βενιζέλο, την ώρα που μια σειρά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στέκονταν με σαφήνεια απέναντί του.

Ο διπρόσωπος Βενιζέλος είναι όντως ένοχος για απόκρυψη της λίστας, είναι πράγματι πολιτικός απατεώνας και σίγουρα είναι σαμποταριστής και ουσιαστικός σύμμαχος της «Χρ. Αυγής» και του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς τη Μόσχα. Ωστόσο, εκείνη τη στιγμή δεχόταν πυρά από το ναζιστή σαν εκπρόσωπος της αστικής δημοκρατίας, και σαν τέτοιος χτυπιόταν σαν «κλέφτης και χαχόλος του δυτικού ΠΑΣΟΚ», δηλαδή σαν αυτό που υποδύεται ότι αντιπροσωπεύει, ώστε να δυναμώνει στο λαό ο συνωμοσιολογικός αντιπλουτοκρατισμός των ναζήδων, του Καμμένου, του ΣΥΡΙΖΑ και τελικά της Παπαρήγα.

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία κλήθηκαν να σχολιάσουν τις πρακτικές του ναζιστή μες στην επιτροπή, απόφυγαν κάθε κριτική αρχής ενάντια στη ναζιστική ΧΑ, ούτε βέβαια διαχωρίστηκαν από τη στάση της Κωνσταντοπούλου, αναδεικνύοντας ως κύριο εχθρό και των ίδιων τους «δυτικόδουλους διεφθαρμένους πολιτικούς», δηλαδή τους κύριους εχθρούς των ναζιστών σʼ αυτή την πολιτική φάση (πριν φτάσουν να επιτεθούν ανοιχτά στον ίδιο το δημοκρατικό λαό).

Αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο έγκλημα κι από τη συμπόρευση με το «συναγωνιστή» Καμμένο. Το να φτιάχνεις χρυσαυγίτικη συνείδηση στις μάζες, ενώ υποδύεσαι τη «ριζοσπαστική Αριστερά», είναι ο ορισμός του πολιτικού απόπατου στον οποίο έχουν καταλήξει αυτοί που επί 50 χρόνια αντιστρέφουν βάναυσα κάθε έννοια επαναστατικής, αλλά και δημοκρατικής Αριστεράς. Η «αντιδιαφθορά», μαζί με το δεξιό «αντιμνημόνιο» φασιστών και σοσιαλφασιστών, είναι η προετοιμασία του γύψου για τον εργαζόμενο και ευρύτερα για το δημοκρατικό λαό, με αιχμή του δόρατος τους διεστραμμένους ρατσιστές μαχαιροβγάλτες της ναζιστικής συμμορίας.

Επειδή όμως αυτό που αποκαλείται ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ (και που είναι ό,τι χειρότερο, ότι πιο διεφθαρμένο) κουβαλούσε σε στελεχικό επίπεδο το ψευτοΚΚΕ του Φλωράκη συν το πιο σοσιαλφασιστικό κομμάτι της γραφειοκρατίας του ΠΑΣΟΚ, γρήγορα θα πρέπει να μπει στα υπουργεία και να υπογράφει πείνα και βάσανα για τούτο το λαό, όχι πλέον ύπουλα όπως το κάνει σήμερα με το σαμποτάζ, αλλά ανοιχτά· ο σοσιαλφασισμός πρέπει να έχει έτοιμες τις «αντισυστημικές» και «αντικαπιταλιστικές» του εφεδρείες.

Η επιχείρηση Αλαβάνου - «Σχεδίου Β'» - Οι εφεδρείες του σοσιαλφασισμού

Εξ ου και ο γεροκνίτης Αλαβάνος, γνήσιο τέκνο του Φλωράκη και πολιτικός πατέρας - στρατολόγος του Τσίπρα, ανέλαβε να στήσει νέο ανάχωμα απορρόφησης των «κραδασμών».Ο Αλαβάνος δε συγκρούστηκε ποτέ ανοιχτά με το ΣΥΡΙΖΑ, δεν εξήγησε ποτέ γιατί δε «χωρούσε» μέσα στο ΣΥΝ, από την ηγεσία του οποίου παραιτήθηκε μόνος του (!) και ενώ έχαιρε στήριξης!

Αποστασιοποιήθηκε έντεχνα από το 2009 και εξής, και σήμερα, μετά τις πλατείες τις οποίες είχε αναλάβει εργολαβία παρέα με τους ψευτομαοϊκούς της ΚΟΕ σαν «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής», εμφανίζεται με γραμμή και πολιτικό σχήμα με τίτλο «Σχέδιο Β΄». Το Σχέδιο Β΄ του είναι ένας Λαφαζάνης επί το «ριζοσπαστικότερο», με έξοδο από την Ευρωζώνη, η οποία ως γνωστό ευθύνεται τάχα για όσα έπαθε η χώρα κι ο λαός μας.

Επίσης ο Αλαβάνος εμφανίζεται κριτικός απέναντι στη συμπόρευση του ΣΥΡΙΖΑ με την υποτιθέμενη «λαϊκή Δεξιά» του Καμμένου, την οποία όμως επί «Αγανακτισμένων» ο ίδιος είχε εκθειάσει. Δεν ήταν ο Αλαβάνος που μιλούσε για τους «συντρόφους» της Σπίθας και του ΕΠΑΜ του σοσιαλφασίστα Καζάκη, από τον οποίο έχει αντιγράψει και την πλατφόρμα; Νομίζει πως θα ξεχάσουμε ότι στην ιδρυτική της Σπίθας, εκτός του αρχισοβινιστή Παπαθεμελή και του κνίτη Καζάκη, ο ακροδεξιός Καμμένος στεκόταν στην πρώτη σειρά;

Αξίζει ωστόσο μια κουβέντα για όλο αυτό το μικροαστικό λεφούσι των διάφορων «Κόκκινο», ΔΕΑ, ΚΟΕ, «Ρόζα» του Γιαννόπουλου, ΑΠΟ και λοιπών δυνάμεων που διασπώνται και ανασυντίθενται με ρυθμούς αμοιβάδας και που θα αποτελέσουν μεθαύριο την πρώτη ύλη για το «κίνημα» Αλαβάνου.

Άχνα δεν έχουν βγάλει μέχρι τώρα για τις αγαστές σχέσεις του Τσίπρα με τους φασίστες και ουσιαστικά και με τους ναζήδες, άχνα για τις μεταμορφώσεις, τα ήξεις αφίξεις, τις «δεξιές» αποκλίσεις με τις συναντήσεις στις ΗΠΑ και στη Γερμανία με τους «προαιώνιους εχθρούς του λαού και εκπροσώπους του κεφάλαιου» του ΔΝΤ και της γερμανικής κυβέρνησης.

Έχουν τόσο πολύ σαπίσει και τόσο πολύ γεράσει περιμένοντας με λαχτάρα καθεστωτική εξουσία, που είναι έτοιμοι για κάθε κολοτούμπα, χάνοντας όμως έτσι κάθε κύρος και κάθε έξωθεν καλή μαρτυρία σαν «κινηματικοί αγωνιστές». Πρόκειται για το χειρότερο είδος τροτσκιστών, για την απόδειξη του πόσο δεξιοί και έξω από αρχές είναι αυτοί που σηκώναν εδώ και 20 χρόνια τα «κόκκινα» πανό τους, ειρωνευόμενοι την ΟΑΚΚΕ για «σέχτα που δε συμμετέχει στο λαϊκό κίνημα».

Συμμετοχή στο λαϊκό κίνημα γιʼ αυτούς τους πάντα ασφαλείς μικροαστούς σημαίνει συμμετοχή στα «κινήματα»-πραξικοπήματα του κράτους και του σοσιαλφασισμού, που έχουν μαζί τους συνήθως τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους παπάδες και σε λίγο θα έχουν και τη χρυσαυγίτικη χωροφυλακή-αστυνομία, που την αγαπάνε και η Δούρου και ο Καμμένος και προφανώς ο Κασιδιάρης.

Οι αυθόρμητες αντιστάσεις πρόπλασμα των συνειδητών

Οι αριστεροί και ευρύτερα δημοκρατικοί άνθρωποι αρχίζουν και διακρίνουν όλο και καθαρότερα το πρόσωπο του φαιο-«κόκκινου» τέρατος. Ακόμη το περνάνε για οπορτουνισμό χωρίς πολιτικό-ιδεολογικό βάθος, για συμμαχία χωρίς αρχές με στόχο την εξουσία, δε βλέπουν δηλαδή ακόμη το κοινό συνδετικό στοιχείο φαιών και ψευτοκόκκινων, που βρίσκεται στην κοινή τους ρωσοδουλία και στον κοινό αντιδημοκρατισμό τους. Ωστόσο οι αυθόρμητες αντιστάσεις από τη βάση, αλλά και από τη μεσαία στελέχωση όλων των ρευμάτων, πλην των κατάμαυρων ναζιστών, θα μεγαλώνουν αντικειμενικά όσο θα περνάει ο καιρός.

Ήδη οι σοβινιστές, αλλά μη ολοκληρωμένοι φαιο-«κόκκινοι» Μαρκόπουλος, Ζώης, Γιαννάκης αποχώρησαν από τους ΑΝΕΛ αρνούμενοι τη συμπόρευση με το ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, και μολονότι στην ηγεσία του ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα πολύ βαθύτερα πραχτόρικο και φασιστικό από τους ΑΝΕΛ, στη βάση του δεσμεύει έναν δημοκρατικό και προοδευτικό κόσμο τόσο από την παλιά δημοκρατική αριστερά, όσο και από τη βάση του μισοδιαλυμένου ΠΑΣΟΚ (το ίδιο ισχύει χοντρικά και για τη ΔΗΜΑΡ του προβοκάτορα Κουβέλη).

Δεν μπορεί εύκολα η βάση του ΣΥΡΙΖΑ να καταπιεί σούμπιτες τις συμπορεύσεις με τους «ψεκαζόμενους» ακροδεξιούς και θρησκόληπτους του Καμμένου. Σήμερα κρατάει τη μύτη της, γιατί της λένε ότι πρέπει πρώτα να νικήσουμε τους «μνημονιακούς φτωχευτές» μας, που είναι δήθεν «χειρότεροι» από τους φασίστες. Αύριο όμως, όταν θα δει έκπληκτη τους χουντοφασίστες να κρατάνε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και Δημόσιας Τάξης σε «αριστερή αντιμνημονιακή κυβέρνηση», ένα μέρος της θα διαχωριστεί στα σίγουρα.

Εκείνο που πρέπει να κάνει να κάνει η προλεταριακή και επαναστατική πρωτοπορία είναι να διδάσκει μεθοδικά τις μάζες μέσα από την πείρα τους, την οποία πρέπει να τις βοηθάει να τη συστηματοποιούν και να την κάνουν στέρεη γνώση.

Το δημοκρατικό και πατριωτικό μέτωπο κατά της υποδούλωσης της πατρίδας μας στο ρώσικο σοσιαλιμπεριαλισμό και στους κινέζους συμμάχους του, για τους οποίους δουλεύουν οι ΤσιπροΚαμμένοι, θα έχει μέσα του όλη την οργή των ανθρώπων του λαού, που σήμερα ακολουθούν ψευτοαριστερούς, αλλά και ψευτοπατριώτες,και θα νιώσουν στο πετσί τους τη βία, την εξαπάτηση και την προδοσία των ρωσόδουλων φασιστών ηγετών τους, που σήμερα παριστάνουν την εθνική, λαϊκή ή και αντικαπιταλιστική αντίσταση.