Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Να κριτικάρουμε τους «τέσσερις» και τους «τεγκικούς»

Να αποκαλύψουμε την Α/Συνέχεια και τους διαρρήχτες

Το μεγαλείο και ο ολότελα σύγχρονος χαρακτήρας Πολιτιστικής Επανάστασης φανερώνεται στο σχεδόν ενιαίο και πανομοιότυπο τρόπο με τον οποίο την καταγγέλλει η παγκόσμια αστική τάξη,

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη παγκόσμια στην ανάγκη να υπερασπιστεί την υγεία, τη δουλειά και τα εργασιακά της δικαιώματα απέναντι στην κρίση που προκάλεσε μία πανδημία για την οποία αποκλειστικός υπεύθυνος είναι ο κινέζικος ιμπεριαλισμός, ο στρατηγικός σύμμαχος της νεοχιτλερικής ρώσικης υπερδύναμης. Στη χώρα μας την εξουσία έχει ένα δουλικό σε αυτήν την υπερδύναμη διακομματικό πολιτικό μπλοκ κορυφής που για χρόνια έχει δουλέψει για την καταστροφή ειδικά της βιομηχανικής παραγωγής με αποτέλεσμα η εργατική τάξη της χώρας μας, ντόπια και μεταναστευτική, να βρίσκεται μπροστά στο καθήκον αλλά και στη δυνατότητα να παλέψει πιο αποφασιστικά από κάθε άλλη φορά για την επιβίωση της και τη σωτηρία ολόκληρης της χώρας από την υποδούλωση και την εξαθλίωση.

  Έξω οι ναζί της «Χρ. Αυγής» από το συνδικαλισμό στις προβλήτες 2 και 3 Οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανωθούν και να αντιμετωπίσουν τη διπλή απειλή από την COSCO από τα έξω και από τους φίλους της από τα μέσα     Πριν λίγες μέρες η ΟΑΚΚΕ κόλλησε σε όλο τον Πειραιά μια αφίσα-ανακοίνωση -που δημοσιεύσαμε στην ιστοσελίδα μας-  στην οποία καλούσε τους εργαζόμενους της COSCO και όλους τους δημοκράτες και πατριώτες να αντισταθούν στους κινέζους αποικιοκράτες παλεύοντας για τη δημιουργία σωματείου στις προβλήτες που διαχειρίζεται η Cosco.

 

Η βαριά βιομηχανία  που είναι η βάση για την ύπαρξη της χώρας μας σαν μιας σύγχρονης, ανεξάρτητης  και προοδευμένης χώρας με ένα λαό με κάπως ψηλό βιοτικό επίπεδο, βρίσκεται κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού. Αιτία το συστηματικό σαμποτάζ

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που πριν λίγους μήνες εμφανιζόταν μόνο σαν απειλή είναι τώρα πια γεγονός. Εδώ και ένα μήνα η ανθρωπότητα έχει περάσει από ένα παγκόσμιο χρηματιστηριακό κραχ στην αρχή μιας κρίσης της καθ αυτό παραγωγικής οικονομίας

Σε κάθε Πρωτομαγιά από αυτές των τελευταίων χρόνων η εργατική τάξη, δηλαδή αυτή που δουλεύει σκληρά, που παίρνει μισθούς πείνας, και που φοβάται μήπως χάσει αύριο τη δουλειά και βυθιστεί στην απελπισία της ανεργίας, λείπει στη συντριπτική πλειοψηφία της από την ιστορική γιορτή της, ενώ κάτω από τις σημαίες και τα ιστορικά σύμβολα της παρελαύνουν κατά πλειοψηφία οι χειρότεροι εχθροί της και ελάχιστοι παραπλανημένοι από τους φίλους της σε τελετές που εντελώς αναπόφευκτα δεν έχουν ούτε αληθινό παλμό ούτε επαναστατική συγκίνηση.

 

Έχουν περάσει 125 χρόνια από τον πρώτο γιορτασμό της Πρωτομαγιάς σαν «παγκόσμιας μέρας των εργατών» με απόφαση της επαναστατικής τότε Β’ Διεθνούς. Εκείνη την Πρωτομαγιά ο ουσιαστικός ιδεολογικός και πολιτικός καθοδηγητής της ο Φ. Ένγκελς έγραφε: «σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές το προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής επιθεωρεί τις δυνάμεις του, που για πρώτη φορά κινητοποιούνται σε μια στρατιά, κάτω από μια σημαία και για έναν άμεσο στόχο: το νομοθετικό καθορισμό της κανονικής οκτάωρης εργάσιμης ημέρας,

 

Έ­νας φί­λος μας, α­να­γνώ­στης της Νέ­ας Α­να­το­λής, ερ­γα­ζό­με­νος στα Ε­ΑΣ κα­τέ­γρα­ψε για μας, σε έ­να ζω­ντα­νό και πυ­κνό κεί­με­νο του, τη μα­κρό­χρο­νη εμπει­ρί­α του α­πό τον τρό­πο με τον ο­ποί­ο χτυ­πή­θη­κε α­πό τα μέ­σα και α­πό τα έ­ξω το ερ­γο­στά­σιο των Ε­ΑΣ

  Η οικονομική κρίση την οποία προκάλεσαν οι ρωσόδουλοι στη χώρα μας μαζί με το πολύχρονο σαμποτάζ της παραγωγής οδηγούν τη βιομηχανία στο μαρασμό και το κλείσιμο.

Με την ευκαιρία των εκλογών στην Β΄ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής και τη συμμετοχή μας σε αυτές

Όπως και στις προηγούμενες εκλογές του 2023-24 έτσι και οι φετινές εκλογές της χρονιάς 2024-25 για την Β’ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής, αλλά και συνολικά στον κλάδο, έγιναν μέσα σε ένα κλίμα διάλυσης του συνδικαλισμού, ασήμαντη συμμετοχή των καθηγητών στις γενικές συνελεύσεις της ΕΛΜΕ, έλλειψη ζύμωσης μέσα στους καθηγητές των ζητημάτων που απασχολούν τον κλάδο και τελικά απογοήτευσης για τη μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων.