53 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Η ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΑΠO ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕIΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ

Με την ευκαιρία της 53ης επετείου από την ημέρα δολοφονίας του Νίκου Ζαχαριάδη στο Σοργκούτ της Σιβηρίας την 1η Αυγούστου του 1973, δημοσιεύουμε ξανά το κείμενο που είχαμε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μας το 2023 για τα 50 χρόνια που πέρασαν από αυτήν. Τότε το ψευτοΚΚΕ είχε κάνει μεγάλη φασαρία προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο ότι ο Ζαχαριάδης ήταν δικός του και ότι δεν δολοφονήθηκε από την ηγεσία του ΚΚΣΕ με την πολιτική βοήθεια του ίδιου, αλλά ότι αυτοκτόνησε από ευθιξία γιατί τον είχε τάχα εξορίσει στη Σιβηρία σαν προδότη μια κομματική φράξια η οποία έφυγε αργότερα από το ψευτοΚΚΕ και ίδρυσε το ΚΚΕ εσωτερικού.

Το κείμενο αυτό του 2023, ένα από τα σημαντικότερα που έχει δημοσιεύσει, η ΟΑΚΚΕ, αποκαλύπτει με καθαρά πολιτικούς όρους πως ήταν αδύνατο ο Ζαχαριάδης να έχει αυτοκτονήσει, ιδιαίτερα λίγο μετά τη μεγάλη εξέγερση της Νομικής και λίγο πριν από αυτήν του Πολυτεχνείου, δηλαδή την ώρα που ερχόταν η στιγμή της μεγάλης πολιτικής δικαίωσης του, οπότε και η στιγμή που η τότε μπρεζνιεφική, σοσιαλιμπεριαλιστική ΕΣΣΔ ήταν υποχρεωμένη είτε να τον απελευθερώσει, είτε να τον σκοτώσει. Και έκανε το δεύτερο όχι μόνο γιατί ήδη η κομμουνιστική πρωτοπορία στην Ελλάδα έβαζε ζήτημα πάλης όχι μόνο κατά των ΗΠΑ αλλά και κατά της μπρεζνιεφικής ΕΣΣΔ που είχε δεσμώτη τον Ζαχαριάδη, αλλά και γιατί η πάλη κατά αυτής της νέας αστικής ΕΣΣΔ δεν ήταν απλά μια ελληνική ιδιαιτερότητα. Ήταν μια παγκόσμια πάλη η οποία είχε στην ηγεσία της την τότε σοσιαλιστική Κίνα του Μάο Τσετούνγκ και η οποία επηρέασε πολιτικο-ιδεολογικά και τον ελληνικό αντιδικτατορικό αγώνα. Αν δηλαδή έμπαινε ζήτημα απελευθέρωσης του Ζαχαριάδη έστω από ένα μικρό τμήμα της ελληνικής αριστεράς, αυτό θα έφερνε σε τραγική θέση την μπρεζνιεφική Ρωσία. Γιατί τότε θα ερχόταν στο φως ένα διεθνές έγκλημα, ότι δηλαδή η ηγεσία του ΚΚΣΕ είχε εξορίσει και κλείσει με τη βία το στόμα ενός κομμουνιστή ηγέτη με διεθνή ακτινοβολία μιας ξένης χώρας. Κυρίως όμως θα επαλήθευε παταγωδώς την κριτική που έκανε τότε το ΚΚ Κίνας στην μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ ότι ήταν φασιστική και μάλιστα χιτλερικού τύπου και ότι είχε διαλύσει με δικές της εξωτερικές επεμβάσεις και με τη βία το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Η μαζική σφαγή Εβραίων της 14/12 στο Μπόντι, στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας με δράστες δύο ένοπλους, πατέρα και γιο, αποτελεί μία φρικιαστική προειδοποίηση για την εξάπλωση του νέου παγκόσμιου γενοκτονικού αντισημιτισμού μετά την 7/10.

Η γενοκτονικής λογικής επίθεση έγινε στο φως της μέρας σε μία παραλία γεμάτη κόσμο με στόχο Εβραίους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά που συμμετείχαν σε μία θρησκευτική εκδήλωση, το γιορτασμό του Χάνουκα, αντίστοιχη εβραϊκή γιορτή με τα Χριστούγεννα. Ήταν σαν δυο κυνηγοί να είχαν βγει για να σκοτώσουν όσους πιο πολλούς ανθρώπους θα μπορούσαν. Πριν τους σταματήσουν σκότωσαν 15 ανθρώπους, ανάμεσά τους έναν 87χρονος επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος, και ένα δεκάχρονο κορίτσι. Δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν.

Το χαρακτηριστικό αυτής της προσχεδιασμένης μαζικής σφαγής είναι ότι ήταν σφαγή “βάσης”, δηλαδή μια πρωτοβουλία απλών αντισημιτών και όχι μιας οργάνωσης ή ενός κράτους, ή έστω ενός αντισημιτικού κόμματος.

Οι δράστες ήταν μέλη μιας οικογένειας μεταναστών στην Αυστραλία από την Ινδία, οι οποίοι σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα έρευνες, δεν συνδέονται με κάποιο οργανωμένο δίκτυο.

Η στυγνή δολοφονία του νεαρού φιλάθλου της ομάδας του Άρη και ο άγριος τραυματισμός των φίλων του από μια συμμορία χουλιγκάνων του ΠΑΟΚ που αναζητούσε θηράματα μέσα στην πόλη είναι μέρος μιας πολύχρονης και σταθερής διαδικασίας τρομοκράτησης της συμπρωτεύουσας από ένα συγκεκριμένο πανίσχυρο πολιτικοοικονομικό κέντρο που έχει σαν κάλυψη αλλά και σαν εργαλείο το ποδόσφαιρο. Αυτό το κέντρο είναι τουλάχιστον ηθικά υπεύθυνο για τη δολοφονία του Άλκη. Είναι εξαιρετικά ανησυχητική όχι μόνο η κυβερνητική αλλά και η στάση της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, οπότε και η στάση των βασικών τηλεοπτικών ΜΜΕ απέναντι σε αυτό το έγκλημα καθώς διακρίνεται η απόπειρα για διάχυση των ποινικών αλλά και των ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών ευθυνών γι αυτή τη δολοφονία σε όλες τις μεγάλες ομάδες και τους συνδέσμους φιλάθλων αντί να επικεντρωθεί στο κέντρο της ποδοσφαιρικής βίας στη χώρα που είναι τα τελευταία χρόνια οι σύνδεσμοι φιλάθλων του ΠΑΟΚ που εμπνέονται στη βίαιη δράση και στην κυριαρχική ιδεολογία τους από τον αρχιτραμπούκο ιδιοκτήτη του Ιβάν Σαββίδη.

Μια ανακοίνωση-αφίσα της ΟΑΚΚΕ για τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του ηγέτη του αληθινού ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη από τους Ρώσους σοσιαλιμπεριαλιστές και τα ντόπια τσιράκια τους θα αναρτηθεί τις επόμενες μέρες στην ιστοσελίδα μας. Αυτή θα αποτελέσει το πρώτο βήμα μιας παρατεταμένης προσπάθειας μας για να μην περάσει το εξής δόλιο διπλό ιστορικό έγκλημα σ αυτόν τον τόπο: Να δολοφονείται ένας μεγάλος λαϊκός ηγέτης αφού προηγούμενα για πολλά χρόνια συκοφαντήθηκε και βασανίστηκε με το μαρτύριο της ατέλειωτης μοναχικής εξορίας και μετά να ηρωοποιείται από τους δολοφόνους και βασανιστές του, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε το έργο και η ιδεολογία του να πλαστογραφείται και να αντιστρέφεται για να υπηρετήσει τους δικούς τους εγκληματικούς, χιτλερικού τύπου σκοπούς.

Τι σημαίνει να υπερασπίσουμε τον Ζακ; Καταρχήν σημαίνει να τον υπερασπίσουμε από τα κτήνη που τον σκότωσαν τα οποία βρίσκουν την ολοκληρωμένη πολιτική δικαιολόγηση της κτηνωδίας τους στους ναζί της ΧΑ. Δεύτερο σημαίνει να τον υπερασπίσουμε από αυτούς που τον συκοφάντησαν εμφανίζοντάς τον σαν βίαιο εχθρό των μικρομαγαζατόρων πράγμα που εξασφαλίζει το πιο πλατύ μέτωπο υποστήριξης στους δολοφόνους. Χωρίς τους προβοκάτορες τα δολοφονικά κτήνη θα είχαν απομονωθεί στο λαό.

Όλη η Ελλάδα παρακολούθησε τη στυγερή δολοφονία του Αντώνη Καρυώτη από τα κτήνη-αξιωματικούς του BlueHorizonτης ναυτιλιακής εταιρείας BlueStarFerries. Όλη η Ελλάδα είδε την προσπάθεια της AtticaGroup (μητρικής της πλοιοκτήτριας εταιρείας) να καλύψει τους δολοφόνους με μια πρώτη ανακοίνωσή της που μονάχα έκανε λόγο για ένα «τραγικό περιστατικό», όπως και την εντελώς κτηνώδη δήλωση του υπουργού ναυτιλίας που όχι απλά εξίσωνε το θύμα με τους δολοφόνους, όπως γράφτηκε αλλά αθώωνε τους δολοφόνους υπονοώντας ότι έκαναν απλά τη δουλειά τους όταν σκότωναν το «παράνομο» θύμα. Και σ’ αυτό το ζήτημα τα κόμματα της ψευτοαριστεράς φανέρωσαν την αντιδραστική τους ιδεολογική φυσιογνωμία, αρνούμενα να πουν τα πράγματα με το όνομά τους και καλύπτοντας με τον τρόπο τους φυσικούς αυτουργούς του εγκλήματος.

Οχτώ χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Σύσσωμο και ύπουλα το πολιτικό καθεστώς προστατεύει τους ναζί

 Η πάλη πρέπει να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση

Σύσσωμα τα κοινοβουλευτικά κόμματα καθησυχάζουν τους δημοκράτες αντιφασίστες στη χώρα μας και παγκόσμια ότι έχουν κλείσει για τα καλά τους ναζι-δολοφόνους στη φυλακή και τους έχουν ουσιαστικά εξαφανίσει από την πολιτική ζωή της χώρας.