Πριν λίγες μέρες, στις ακτές της Χίου έγινε μία επιχείρηση του λιμενικού σώματος κατά ενός φουσκωτού σκάφους που μετέφερε μετανάστες και πρόσφυγες. Δεκαπέντε από τους σαράντα επιβάτες του βρήκαν σχεδόν ακαριαίο θάνατο από σύγκρουση των δύο σκαφών και οι υπόλοιποι τραυματίστηκαν βαριά και χρειάστηκαν πολυήμερη νοσηλεία. Το φουσκωτό έγινε κομμάτια και βούλιαξε, το σκάφος του λιμενικού είχε κάποιες φθορές και το πλήρωμα του παρέμεινε αλώβητο. Οι κάμερες του σκάφους του λιμενικού ήταν κλειστές αν και ήταν πλήρως λειτουργικές και είναι υποχρεωμένο να τις έχει ανοιχτές όταν εντοπίζει σκάφος.

Το ναυάγιο της Χίου είναι ένα πρωτοφανές περιστατικό γιατί δεν υπήρχε θάνατος από πνιγμό όπως συνηθίζεται σε περιπτώσεις θαλάσσιων ελέγχων. Υπάρχει βαρύ ιστορικό σε πνιγμούς στο λιμενικό σώμα που έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, διεθνείς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς, αλλά και από την ίδια τη Frontex, για το ότι δεν τηρεί τους κανόνες της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, ότι ποτέ δεν ανοίγει τις κάμερες στα δικά του σκάφη όπως έχει υποχρέωση να κάνει, ότι με επικίνδυνους ελιγμούς προκαλεί την ανατροπή των πλοίων κατά τη διάρκεια της απώθησης τους για να μην μπουν σε εγχώρια νερά, και για το ότι κάνει επικίνδυνες παράνομες επαναπροωθήσεις, δηλαδή σπρώξιμο στις βάρκες των διακινητών που μεταφέρουν μετανάστες και πρόσφυγες προς τα πίσω και μέχρι τις ακτές της Τουρκίας.

  Άρθρα της Ν.Α. το 1987 Η επίθεση των κανίβαλων του ISIS στο Κομπάνι μετέτρεψε τους υπερασπιστές της πόλης σε ήρωες. Ωστόσο οι Κούρδοι που έχουν τον έλεγχο του Κομπάνι και το κόμμα τους  της Κουρδικής Δημοκρατικης Ενότητας  (PYD) είναι το αντίστοιχο του  PKK στη Συρία.  Άλλωστε για χρόνια η Συρία αποτελούσε τη βάση του  PKK.

H Τουρ­κί­α βρί­σκε­ται σή­με­ρα στην αιχ­μή των πα­γκό­σμιων α­ντι­θέ­σε­ων. Η α­ντί­στα­σή της στην προ­σπά­θεια πε­ρι­κύ­κλω­σης και α­πο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης από τη ρω­σι­κή νε­ο­τσα­ρι­κή υ­περ­δύ­να­μη μπο­ρεί να α­πο­μα­κρύ­νει τον κίν­δυ­νο πολέ­μου που οι ρώ­σοι νε­ο­χι­τλε­ρι­κοί σχε­διά­ζουν κα­τά της ευ­ρω­πα­ϊ­κής η­πεί­ρου.

 

Η μάχη για το Χαλέπι είναι ίσως η πιο καθοριστική για το μέλλον της συριακής αντίστασης, της μόνης εσωτερικής δύναμης που παλεύει για μία ανεξάρτητη και δημοκρατική Συρία και ενάντια στη μετατροπή της σε ένα απέραντο πεδίο ξένης κατοχικής καθώς και σεχταριστικής βίας. Πρόκειται από την πλευρά του καθεστώτος της Δαμασκού και των ρώσο-ιρανών χιτλερικών προστατών του για μια βάρβαρη επιχείρηση κύρια για την περικύκλωση και το διαμελισμό της Τουρκίας και δευτερευόντως, μέσω της εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων, για τη δημιουργία νέων πελώριων προσφυγικών κυμάτων που ήδη χρησιμοποιούνται για την πολιτική αποσταθεροποίηση της Τουρκίας και την αποσάθρωση της ήδη ασταθούς Ευρώπης.

Ανοιχτά εναντίον της παράδοσής τους όλη η αντιπολίτευση ενώ η κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να την καθυστερήσει ή ακόμα και να τη ματαιώσει

Στις αρχές Μάη ο Λαφαζάνης ίδρυσε το κόμμα «Δημοκρατικό Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης» (ΔΗ.ΚΕ.Α). Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του κόμματος του Λαφαζάνη έγινε με μία αφίσα που δήλωνε και το λόγο της ίδρυσης του, που δεν είναι άλλος από τη συγκρότηση του πρώτου ανοιχτά φιλοπουτινικού κόμματος στη χώρα. 

 

H Ευρώπη μόλις τώρα αρχίζει να πληρώνει την ιστορική προδοσία της να αφήσει την Τουρκία του Ερντογάν μόνη της απέναντι στην οργή της πουτινικής Ρωσίας, επειδή ήταν η μόνη χώρα στον κόσμο που με συνέπεια στεκόταν στο πλευρό της συριακής πατριωτικής αντίστασης ενάντια στον υποτακτικό του Κρεμλίνου αρχισφαγέα Άσαντ. 

 

Ο­ξύ­νε­ται στην Τουρ­κί­α η κό­ντρα με­τα­ξύ του ε­θνι­κι­στή ι­σλα­μι­στή προ­έ­δρου Ερ­ντο­γάν και του ι­σλα­μι­κού δι­κτύ­ου του Γκιου­λέν, που ε­πι­χει­ρεί να τον ρί­ξει προς ό­φε­λος του σο­σια­λι­μπε­ρια­λι­σμού. Στα μέ­σα Δε­κέμ­βρη οι τουρ­κι­κές αρ­χές προ­έ­βη­σαν στη σύλ­λη­ψη 30 πε­ρί­που δημοσιο­γρά­φων, συ­ντα­κτών, αλ­λά και πρώ­ην α­στυ­νο­μι­κών διευ­θυ­ντών, που φέ­ρο­νται να ε­μπλέ­κο­νται σ’ αυ­τό το δί­κτυο.

 Η προαναγγελθείσα παραίτηση του πρωθυπουργού της Τουρκίας Νταβούτογλου από τη θέση του, αλλά και από την προεδρία του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) δημιούργησε νέο κύμα επικρίσεων κατά του Τούρκου προέδρου Ερντογάν.

Η ελληνική απάτη-προβοκάτσια με τα 10 μίλια στο Αιγαίο

 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που διακρίνεται για τη δουλικότητα της στον Πούτιν, πήρε από την πρώτη στιγμή θέση ενάντια στην κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού από την Τουρκία.

Κάθε ειρηνόφιλος άνθρωπος οφείλει να καταδικάσει την εισβολή της Τουρκίας και την κατοχή μιας λωρίδας εδάφους της Βόρειας Συρίας και να απαιτήσει την άμεση αποχώρηση και αυτού του ξένου στρατού από τη χώρα. Αυτό το λέμε παρόλο που υπάρχει πραγματικό ζήτημα άμυνας της Τουρκίας σαν χώρας από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του φασιστικού εθνοσοβινιστικού ΡΚΚ που εμφανιζόμενο σαν YPGέχει αποκτήσει ισχυρές στρατιωτικές θέσεις στη Βόρεια Συρία λειτουργώντας πραξικοπηματικά μέσα στον κουρδικό πληθυσμό αρχικά κάτω από την προστασία του Ασαντ, της Ρωσίας και τελευταία των ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι η πιο ουσιαστική απάντηση του ΡΚΚ στην τούρκικη επίθεση ήταν ο βομβαρδισμός του τουρκικού πληθυσμού με αποτέλεσμα το θάνατο 6 αμάχων. Για μας όμως τόσο γενικά αλλά και ειδικά στις δοσμένες συνθήκες ο μόνος παράγοντας που έχει δικαίωμα να τα βάλει με το ΡΚΚ και οποιονδήποτε άλλο εισβολέα της χώρας δεν είναι καμιά ξένη δύναμη αλλά ο συριακός λαός στα πλαίσια του συριακού δημοκρατικού κινήματος, παρόλα τα πλήγματα που αυτό έχει δεχθεί.