Σήμερα το μεσημέρι η Κεντρική Επιτροπή της ΟΑΚΚΕ έστειλε στο Δήμαρχο της Αθήνας Χάρη Δούκα την παρακάτω επιστολή διαμαρτυρίας καλώντας τον να ακυρώσει την παραχώρηση αίθουσας του Πνευματικού κέντρου του Δήμου σε εκδήλωση υπέρ του καθεστώτος των σφαγέων μουλάδων του Ιράν στην οποία θα μιλήσει και ο πρεσβευτής του Ιράν. Περιμένουμε την απάντηση του Δημάρχου Αθηναίων.

<<Αθήνα, 26/1/2026

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ, ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

Θέμα: Καταγγελία για την παραχώρηση αίθουσας του πνευματικού κέντρου του Δήμου Αθηναίων σε εκδήλωση συμπαράστασης στο ισλαμικό καθεστώς του Ιράν με ομιλητή τον πρέσβη του στην Ελλάδα Μαλέκ Χοσεΐν Γκιβζάντ, στις 28/1/2026

Η «Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Ιράν» διακινεί μέσω των ιστοσελίδων της ΔΗ.Κ.Ε.Α – Iskra (Π. Λαφαζάνης) και της «Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας» (Δ. Πατέλης) δελτίο τύπου-πρόσκληση σε εκδήλωση-ημερίδα συμπαράστασης στο ισλαμικό καθεστώς του Ιράν στο αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου Αθηναίων, στις 28/1/2026,  με πρώτο ομιλητή τον πρέσβη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην Ελλάδα Μαλέκ Χοσεΐν Γκιβζάντ. Το θέμα της εκδήλωσης είναι : «Ιράν στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης με τον ιμπεριαλισμό».

Η ΟΑΚΚΕ καταγγέλλει σαν προσβολή και πρόκληση στον ηρωϊκό εξεγερμένο λαό του Ιράν και σαν βάναυση καταπάτηση κάθε δημοκρατικής αρχής την παραχώρηση βήματος σε χώρο του πρώτου δήμου της χώρας στον εκπρόσωπο ενός καθεστώτος που έχει εξαπολύσει μία πρωτοφανή εκστρατεία σφαγής δεκάδων χιλιάδων άοπλων διαδηλωτών ενώ άλλοι τόσοι περιμένουν την αγχόνη. Στους δρόμους της Αθήνας όπως και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, οι Ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες διαδηλώνουν σε αλληλεγγύη στους εξεγερμένους συμπατριώτες τους για να καταγγείλουν το καθεστώς και να ζητήσουν αυτό που ζητάει όλος ο ιρανικός λαός: απλά δημοκρατία. Διαδηλώνουν στο έδαφος χωρών που θεωρούν δημοκρατικές, εκεί που ξέρουν ότι η φωνή τους μπορεί να ακουστεί χωρίς την απειλή της βίας και του θανάτου. Η δημοτική αρχή της Αθήνας αντί να δείξει την αλληλεγγύη της στους πρόσφυγες για να μπορεί η φωνή τους να ακουστεί πιο δυνατά, συνδράμει το καθεστώς που έχει οδηγήσει τους ίδιους στην προσφυγιά, και τους φίλους τους και τις οικογένειες τους σε φυλακές, σε βασανιστήρια, στο θάνατο.

Κύριος υπεύθυνος του αίσχους το ψευτοΚΚΕ, ο αρχηγός των φετινών μπλόκων αλλά και κήρυκας του παραγωγικού σαμποτάζ στην ύπαιθρο

     Στις 30/12 ο ναζί-Κασιδιάρης που πήρε άλλη μία άδεια από τις φυλακές, επισκέφθηκε θριαμβευτικά το μπλόκο της Θήβας, το οποίο με μεγάλη ένταση έχει υποστηρίξει ο Ριζοσπάστης και το ψευτοΚΚΕ. Η αποδοχή της επίσκεψης του ναζιστή από την Πανελλαδική Επιτροπή και το ψευτοΚΚΕ εκθέτει σαν αντιδραστικό όλο το κίνημα των μπλόκων. Δεν ήταν τυχαία η στιγμή που διάλεξε ο αρχιναζί να κάνει την επίσκεψή του. Ήταν λίγες μέρες πριν την πανελλαδική σύσκεψη της 4/1/2026 στα Μάλγαρα η οποία κατοχύρωσε την ολοκληρωτική κυριαρχία του ψευτοΚΚΕ στα φετινά μπλόκα. Αυτή η σύσκεψη είχε σαν κύριο στόχο να εξοστρακίσει εκείνα τα μπλόκα που τόλμησαν να βάλουν έστω και ελάχιστα αιτήματα αγροτικής αναδιάρθρωσης ώστε να μείνουν μόνο εκείνα τα αιτήματα που έβαζαν ένα προσωρινό καταπραϋντικό στον αγροτικό πόνο από το καταστροφικό παραγωγικό σαμποτάρισμα της σύγχρονης ελληνικής γεωργίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ίδια αυτή σύσκεψη ανέδειξε σαν πρώτο το κεντρικό πουτινικό αίτημα της εποχής: να πεθάνει η Mercosur, ενώ θα μπορούσε από πολύ καιρό και το ελληνικό αγροτικό κίνημα να διεκδικεί καλύτερους μεταβατικούς όρους για τους ευρωπαίους αγρότες στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας.

Ο ιρανικός λαός προσπαθεί εδώ και μισό αιώνα με αλλεπάλληλες εξεγέρσεις να απαλλαχτεί από το φασιστικό και διεφθαρμένο ισλαμικό καθεστώς. Έχει πληρώσει κάθε φορά σκληρά με το αίμα και τα βασανιστήρια των καλύτερων παιδιών του χωρίς να έχει ως τώρα καταφέρει αυτή την απαλλαγή. Όμως έχει καταφέρει με κάθε τέτοια απόπειρα του να το κλονίσει όλο και περισσότερο και να το οδηγήσει σε μια ανεπίστρεπτη εσωτερική παρακμή και σε μια παγκόσμια ανυποληψία. Το τελευταίο τέτοιο μεγάλο κίνημα, το πιο δημοκρατικό και το πιο εχθρικό συνολικά στους μουλάδες ήταν αυτό του 2022 με το συγκλονιστικό σύνθημα «γυναίκες, ζωή, ελευθερία». Εκείνο ωστόσο που δεν κατάφερε ως τώρα κανένα από αυτά τα κινήματα ήταν να αναδείξει μια ηγεσία που θα μπορούσε να ενώσει το λαό σε ένα πλατύ αντιφασιστικό κίνημα και να τον οδηγήσει στη νίκη με το μόνο δυνατό τρόπο, τον ένοπλο και παρατεταμένο λαϊκό αγώνα. Λέμε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος γιατί το καθεστώς των μουλάδων του Ιράν παρόλη την παρακμή και τη διεθνή του απομόνωση έχει ένα πελώριο στρατηγικό στήριγμα: το νεοχιτλερικό Άξονα Ρωσίας-Κίνας που δεν θα το αφήσει να πέσει στα χέρια του δημοκρατικού λαού του χωρίς να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον την ίδια βία που χρησιμοποίησε κατά της ένοπλης δημοκρατικής εξέγερσης της Συρίας. Αν βέβαια ο Άξονας νίκησε αυτή την αντίσταση και τελικά έφερε στην εξουσία της Συρίας σαν απελευθερωτές τους ισλαμοναζί της Αλ Κάιντα αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην πολιτική τυφλότητα και τη γουρουνοπετσιά των δυτικών, κυρίως των αμερικάνων ιμπεριαλιστών που με πρόεδρο τότε τον μοιραίο Ομπάμα υπονόμευσαν πολλαπλά τη μεγαλειώδη ένοπλη εξέγερση.

Η μαζική σφαγή Εβραίων της 14/12 στο Μπόντι, στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας με δράστες δύο ένοπλους, πατέρα και γιο, αποτελεί μία φρικιαστική προειδοποίηση για την εξάπλωση του νέου παγκόσμιου γενοκτονικού αντισημιτισμού μετά την 7/10.

Η γενοκτονικής λογικής επίθεση έγινε στο φως της μέρας σε μία παραλία γεμάτη κόσμο με στόχο Εβραίους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά που συμμετείχαν σε μία θρησκευτική εκδήλωση, το γιορτασμό του Χάνουκα, αντίστοιχη εβραϊκή γιορτή με τα Χριστούγεννα. Ήταν σαν δυο κυνηγοί να είχαν βγει για να σκοτώσουν όσους πιο πολλούς ανθρώπους θα μπορούσαν. Πριν τους σταματήσουν σκότωσαν 15 ανθρώπους, ανάμεσά τους έναν 87χρονος επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος, και ένα δεκάχρονο κορίτσι. Δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν.

Το χαρακτηριστικό αυτής της προσχεδιασμένης μαζικής σφαγής είναι ότι ήταν σφαγή “βάσης”, δηλαδή μια πρωτοβουλία απλών αντισημιτών και όχι μιας οργάνωσης ή ενός κράτους, ή έστω ενός αντισημιτικού κόμματος.

Οι δράστες ήταν μέλη μιας οικογένειας μεταναστών στην Αυστραλία από την Ινδία, οι οποίοι σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα έρευνες, δεν συνδέονται με κάποιο οργανωμένο δίκτυο.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΛΟΚΑ *

ΜΠΛΟΚΑ: ΠΩΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΣΠΡΩΞΕΙ ΤΗ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑ ΑΓΡΟΤΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ

-            Με πραξικοπηματικές μεθόδους και με διακομματική στήριξη το ψευτοΚΚΕ οργανώνει την αντιαγροτική αντιευρωπαϊκή εκστρατεία του στα μπλόκα

-            Η μικρομεσαία αγροτιά πρέπει να υπερασπίσει μέσα στα μπλόκα όχι μόνο τα επιδοματικά της αιτήματα για τα οποία βέβαια πρέπει να υπάρχει έλεγχος, αλλά και τα   πιο στρατηγικά αναπτυξιακά της αιτήματα που τα πνίγει το ψευτοΚΚΕ

Αυτό που λέει με πιο λίγα λόγια αυτό το άρθρο είναι το εξής:

Το φετινό κίνημα των αγροτικών μπλόκων έχει μέσα του μια ισχυρή αυθόρμητη και δίκαιη πλευρά. Πρόκειται κυρίως για την απαίτηση της μικρομεσαίας αγροτιάς να εισπράξει εκείνες τις ενισχύσεις, ευρωπαϊκές και κρατικές που της είναι αναγκαίες για να επιβιώσει μέσα σε συνθήκες πτώσης της αγροτικής παραγωγικότητας και εκτεταμένης διαφθοράς. Από την άλλη το αυθόρμητο αυτό κίνημα είναι πολιτικά και συνδικαλιστικά ισχυρά χειραγωγημένο από ένα πολιτικό κόμμα, το ψευτοΚΚΕ. Πρόκειται για ένα κόμμα στρατηγικά εχθρικό στην αγροτιά και γενικότερα στο λαό και στη χώρα επειδή εκπροσωπεί τα συμφέροντα του νεοχιτλερικού ρωσικού σοσιαλιμπεριαλισμού. Σαν τέτοιο χτυπάει και πρακτικά και πολιτικά τον αγώνα των αγροτών σε τρία επίπεδα:

Στην ανακοίνωσή της 16/6/2025 για τον πόλεμο Ισραήλ–Ιράν,* η ΟΑΚΚΕ προειδοποιούσε ότι οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ, «κάτω από την πολιτική επίβλεψη του πουτινικού προβοκάτορα προέδρου των ΗΠΑ», όχι μόνο δεν θα αποδυναμώνανε το αντιδραστικό καθεστώς της Τεχεράνης, αλλά θα το σπρώχνανε βαθύτερα στην αγκαλιά της Ρωσίας και της Κίνας, ενισχύοντας τις πιο φιλοπουτινικές και εθνοφασιστικές πτέρυγές του. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση τόνιζε πως:

«η επίθεση αυτή δεν θα κινητοποιήσει το δημοκρατικό κίνημα του Ιράν εναντίον του καθεστώτος των μουλάδων. Αντίθετα θα το προβοκάρει και θα ανοίξει το δρόμο στον απόλυτο έλεγχο του εθνοφασιστικού αντισημιτικού και επεκτατικού καθεστώτος του από τους πολύ ισχυρούς, αλλά όχι ακόμα κυρίαρχους μέσα σε αυτό, υποτακτικούς της νεοχιτλερικής Ρωσίας».

Πρόσφατα σε ένα γεωπολιτικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Capital.gr** επιβεβαιώνεται πλήρως αυτή η εκτίμηση.

Το άρθρο σημειώνει ευθύς εξαρχής ότι, παρά τις προσδοκίες για ρήξη Ιράν–Ρωσίας:

«Στην πραγματικότητα, συνέβη το αντίθετο: ο δωδεκάημερος πόλεμος έσπρωξε την Τεχεράνη ακόμη πιο κοντά στη Μόσχα και οδήγησε σε νέες συμφωνίες συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού τομέα». Δηλαδή το προβοκατόρικο χτύπημα ενίσχυσε τη ρωσική επιρροή, αντί να την περιορίσει.

Όσο ζωντανή παραμένει η δημοκρατική αντιφασιστική εξέγερση του Νοέμβρη του ‘73 σαν συλλογική μνήμη μέσα στην κουλτούρα και τη ζωή του λαού σε ολόκληρη την περίοδο της Μεταπολίτευσης, άλλο τόσο μία έμπρακτη άρνηση και συκοφάντησή της αποτελεί εδώ και πολλά πια χρόνια ο επίσημος, κρατικός “γιορτασμός” της το τριήμερο 15-17 του Νοέμβρη.

Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘80 η πορεία στην αμερικανική πρεσβεία έχει γίνει όχημα του νέου, μονόπλευρου, δεξιού και φιλορώσικου αντιαμερικανισμού για το ρούφηγμα στις τάξεις του ψευτοΚΚΕ (καθώς και του “εξωκοινοβουλευτικού” στολίσκου που ακολουθεί πολιτικά τον Περισσό) νεολαίων με αριστερές, συχνά και επαναστατικές διαθέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι το ίδιο το κόμμα που υπονόμευσε και συκοφάντησε ως “δουλειά προβοκατόρων της ΚΥΠ” τη μεγαλειώδη αντιφασιστική εξέγερση νεολαίας και λαού το 73, έχει κάνει τη συγκεκριμένη πορεία τη μεγαλύτερη κομματική του επίδειξη δύναμης κάθε χρόνο, εκείνη στην οποία κατεβαίνει όσο πιο μαζικά μπορεί με τα κομματικά του λάβαρα - κι όχι με τα μετωπικά του “σχήματα” τύπου ΠΑΜΕ, ΜΑΣ κλπ.

Ο τριήμερος γιορτασμός που προηγείται της πορείας, πάλι, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έχει περάσει κι αυτός οριστικά στη σφαίρα της σοσιαλφασιστικής αντίδρασης, ειδικά μετά τη “σύλληψη” - απόσυρση της ΔΕΚΟ “17Νοέμβρη” το 2002. Από τότε - με την έκθεση “έργων τέχνης” των ρωσόδουλων δολοφόνων κουφοντιναίων μέσα στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου - μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει μαγάρισμα της μνήμης της εξέγερσης που να μην έχει γίνει από το ψευτοΚΚΕ και τη μικροαστική αντιδραστική ουρά του: οι σημαίες των ναζιστικών, ρώσικων κατοχικών “λαϊκών δημοκρατιών” του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ με δικέφαλους αετούς, που φιγούραραν στην πρόσοψη του Πολυτεχνείου, πίσω από την ιστορική πύλη ήδη από το 2014 (πρωτοβουλία του ΝΑΡ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και η αντισημιτική αποχαλίνωση με τους ύμνους στους ισλαμοναζί δολοφόνους της Χαμάς και τα καλέσματα για “διάλυση της σιωνιστικής οντότητας” (του Ισραήλ) μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023 είναι τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Γενικά πάντως το ψευτοΚΚΕ για χρόνια, όσο βόλευε τις εκκαθαρίσεις που πραγματοποιούσε στο κράτος από κοινού με τους ρωσόδουλους φίλους του πρωθυπουργούς των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έδινε κάποιο χώρο στον σπασοτζαμάκικο αναρχισμό να ασκεί τη βία του στο πλαίσιο της “τελετουργίας” του σφετερισμένου Πολυτεχνείου, αν και σταθερά τον ράβδιζε για να τον κρατάει υπό έλεγχο (1996 επίθεση με οικοδόμους, 1998 παράδοση των αναρχικών στην αστυνομία κλπ).