Χαλκοκονδύλη 35, τηλ-φαξ: 2105232553 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

H χώρα έχει μπει για τα καλά σε προεκλογική περίοδο καθώς η συμμορία Τσίπρα κυβερνάει με δύο βασικούς στόχους που είναι και οι δυο δεμένοι με τις εκλογές: πρώτον να έχει καταφέρει μέχρι τις εκλογές να έχει ελέγξει στην κύρια πλευρά τη δικαιοσύνη, δηλαδή να έχει ικανοποιήσει την πιο βασική προϋπόθεση για τη φασιστικοποίηση του κράτους όποια και αν είναι η κυβέρνηση, και δεύτερον να μη χάσει με μεγάλη διαφορά αυτές τις εκλογές ώστε η ΝΔ να μην μπορέσει σε καμιά περίπτωση να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

 

ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ

  Οι Σαμαράς - Βενιζέλος παραδίνουν την εξουσία στο ΣΥΡΙΖΑ για λογαριασμό του ρώσικου αφεντικού ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ Σε κάθε περίπτωση καμία ψήφο στη ναζιστική "Χρ. Αυγή" και στο ΣΥΡΙΖΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Για να οργανωθεί ένα πλατύ Δημοκρατικό και Πατριωτικό Μέτωπο ενάντια στο νεοχιτλερικό Άξονα Ρωσίας-Κίνας και για να υψωθεί ψηλότερα η μόνη κόκκινη σημαία που τιμάει το χρώμα της

H ΟΑΚΚΕ θα συμμετέχει στις επερχόμενες εκλογές και καλεί τους συναγωνιστές και τους φίλους της να την υποστηρίξουν οικονομικά ώστε να μπορέσει να κατεβεί σε όσο γίνεται περισσότερες εκλογικές περιφέρειες. Αν αυτή η προσπάθεια δεν αρχίσει άμεσα θα είναι πολύ δύσκολο να εκπληρωθεί αυτός ο στόχος, ιδίως το να μαζευτεί τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος από τα περίπου 30.000 Ευρώ που χρειάζονται για κατάθεση υποψηφιοτήτων, τύπωμα και μεταφορά ψηφοδελτίων.

Όσες φορές ως τώρα η ΟΑΚΚΕ συμμετείχε σε βουλευτικές εκλογές ήταν κυρίως για να αξιοποιήσει το δικαίωμα της να έχει τηλεοπτικό χρόνο ώστε να κάνει πλατύτερα γνωστές τις θέσεις της, οι οποίες επειδή ήταν σε ιδιαίτερη αντίθεση με τα κυρίαρχα πολιτικά ρεύματα, πνίγονταν από όλα τα ΜΜΕ. Για να μιλήσει στην τηλεόραση έπρεπε να κατεβάζει υποψήφιους σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες. Έτσι τα εκλογικά κατεβάσματα τα καταφέρναμε με πολύ μεγάλες προσωπικές θυσίες των συντρόφων μας και με τραπεζικό δανεισμό τον οποίο οι σύντροφοι ξεχρεώνανε στη διάρκεια των επόμενων χρόνων. Από το 2015 και μετά αυτές οι δυνατότητες δεν υπήρχαν και δεν κατεβήκαμε ούτε στις ευρωεκλογές, ούτε στις βουλευτικές εκλογές του 2019, οπότε υποστηρίξαμε τις θέσεις μας μέσα από το διαδίκτυο και καλούσαμε τους φίλους της ΟΑΚΚΕ να ρίξουν το όνομα της στην κάλπη, δηλαδή ένα άκυρο που είχε το νόημα ότι η πολιτική γραμμή της ήταν η μόνη που έδινε διέξοδο για τη χώρα.

Όμως στις εκλογές αυτές το να έχουμε τηλεοπτικό χρόνο δεν αποτελεί το βασικό μας στόχο. Τώρα ο βασικός μας στόχος είναι να κατέβουμε σε όσες περισσότερες εκλογικές περιφέρειες μπορέσουμε ώστε να δοθεί σε όσο το δυνατό περισσότερους υποστηρικτές της ΟΑΚΚΕ η δυνατότητα να την ψηφίσουν για να δυναμώσει και να παίξει έναν καίριο ρόλο στην αντίσταση του λαού μας στο φασισμό και στο μεγάλο πόλεμο που κρέμεται πάνω από τη χώρα και πάνω από την Ευρώπη.

  Η ΟΑΚΚΕ κατεβαίνει στις ευρωεκλογές.   Πάνω απ’  όλα ήταν η πολιτική εκτίμηση που τέντωσε τα όριά μας και τις δυνατότητές μας ως εκεί που δεν παίρνει άλλο.  Αρκετοί φίλοι και ψηφοφόροι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας της αρχής του χρόνου και μας στήριξαν οικονομικά,  κυρίως μέσω διαδικτύου, αλλά το αποτέλεσμα, παρόλο που ήταν καλύτερο από κάθε άλλη φορά, πάλι από μόνο του δεν έφτανε για να καλυφθεί το κόστος των εκλογών.

Η πλατφόρμα της Κίνησης "Παιδεία για Δημοκρατία και Ανάπτυξη" με την οποία κατέβηκε στις εκλογές για δσ στη Β΄ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής   Συνάδελφοι/ες   Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ   Οι φετινές εκλογές για το ΔΣ της ΕΛΜΕ γίνονται στο πιο ζοφερό κλίμα των τελευταίων δεκαετιών. Η χώρα μας βρίσκεται σε κατάσταση χρεοκοπίας.

Με τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε Ουγγαρία και Βουλγαρία φάνηκε σαν να διαμορφώνεται μια αντιφατική εικόνα για την πορεία της Ευρώπης απέναντι στις εσωτερικές πιέσεις που δέχεται απ’ το ρώσικο ιμπεριαλισμό. Στην πρώτη περίπτωση, η ήττα του μισοδικτατορικού καθεστώτος Ορμπάν και η άνοδος του Πέτερ Μαγιάρ προκάλεσαν έντονη ανακούφιση, αντιμετωπιζόμενες σαν μια πολύ αποφασιστική νίκη απέναντι σε ένα χρόνιο εμπόδιο στη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στον αντίποδα, στη Βουλγαρία, η ενίσχυση του Ρούμεν Ράντεφ προκάλεσε μεγάλο σοκ στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες καθώς είδαν την ανάδειξη ενός καθαρά ρωσόφιλου πρωθυπουργού ακριβώς τη στιγμή που η Βουλγαρία από απλό μέλος της ΕΕ αναβαθμιζόταν και γινόταν μέλος της Ευρωζώνης.

Αυτό που φαίνεται σαν μια απόλυτη αντίφαση κατά τη γνώμη μας δεν είναι. Γιατί από τις δύο αυτές φαινομενικά αντίθετες κινήσεις εκείνη που είναι πιο κοντά στην πραγματική κίνηση της Ευρώπης αυτή τη στιγμή είναι αυτή της Βουλγαρίας και όχι αυτή της Ουγγαρίας. Είμαστε δηλαδή ακόμα στην περίοδο της συνέχισης της προέλασης των πουτινόφιλων δυνάμεων και όχι στην αρχή της προέλασης των αντιπουτινικών. Γιατί ναι μεν υπάρχει στο ουγγρικό εκλογικό αποτέλεσμα μια ήττα του πιο ανοιχτά ρωσόφιλου πολιτικού μπλοκ της Ουγγαρίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει την άνοδο στην εξουσία ενός πραγματικά φιλοευρωπαϊκού και αντιπουτινικού μπλοκ, αλλά μιας πιο ύπουλης, πιο καλυμμένης και πιο ανεκτής από την Ευρώπη παραλλαγή του πουτινισμού, η οποία αντί να τη συσπειρώνει θα μπορεί να τη διασπά.

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών ήταν αντίστοιχα με αυτά των βουλευτικών. Αποδείχτηκε ότι ο λαός της χώρας όχι μόνο δεν έχει πειστεί από τους σχεδιασμούς των Τσίπρα-Πολάκη για ένα «νέο ΣΥΡΙΖΑ» με τον εκλεκτό τους Κασσελάκη, αλλά έγινε ακόμα πιο εχθρικός απέναντι του και επιταχύνει την αποσάθρωσή του. Η καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ φούσκωσε κι άλλο σε τα πανιά της πολιτικής καρδιάς του σοσιαλφασισμού, του ψευτοΚΚΕ, του «ιερού» κόμματος του πολιτικού καθεστώτος με το οποίο η μητσοτακική ηγεσία έχει τις καλύτερες σχέσεις. 

Η ΟΑΚΚΕ για τον πρώτο γύρο είχε πάρει τη θέση της αποχής εκτός από τις περιπτώσεις όπου υπήρχε σε κάποιον δήμο ή περιφέρεια το ενδεχόμενο της απόλυτης πλειοψηφίας ενός υποψηφίου που στηριζόταν κυρίως από τα ανοιχτά φασιστικά και σοσιαλφασιστικά φιλοπουτινικά κόμματα, δηλαδή τα κόμματα του «όχι όπλα στην Ουκρανία».

Σε αυτό το δεύτερο γύρο επαναλαμβάνουμε την ίδια θέση, δηλαδή μαύρο στους σοσιαλφασίστες και στους φασίστες πουτινικούς. Εκτιμώντας τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου μπορούμε να κάνουμε πιο συγκεκριμένη αυτή τη θέση.

Εκτιμούσαμε από την πρώτη κιόλας στιγμή της συμφωνίας των Πρεσπών ότι αυτή δεν θα περνούσε ποτέ στην ουσία της γιατί η Ρωσία δεν ήθελε με τίποτα να μπει η γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ οπότε τα τσιράκια της τουλάχιστον στην Ελλάδα δεν θα την ψήφιζαν. Θεωρούσαμε ωστόσο πιθανό να βρεθεί κάποια φόρμουλα για να γίνει μόνο αυτό που θέλει και επιτρέπει η Ρωσία, δηλαδή να μπει η όλο και πιο ρωσόφιλη Δημοκρατία της Μακεδονίας σε διαδικασία ένταξης στη διαβρωμένη στους ηγετικούς της θεσμούς ΕΕ. Αυτή η φόρμουλα δεν αποκλείεται να είναι κάτι που θα λέγαμε «μισές Πρέσπες» δηλαδή κάποιες ειδικού τύπου μη Πρέσπες.

 

Στην πρώ­τη μας α­να­κοί­νω­ση για το ε­κλο­γι­κό α­πο­τέ­λε­σμα της 20ης του Σε­πτέμ­βρη, ση­μειώ­να­με ό­τι α­πο­τέ­λε­σε μια νί­κη της γραμ­μής «μέ­σα στην Ευ­ρώ­πη ε­νά­ντια στην Ευ­ρώ­πη» (ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και λι­γό­τε­ρο Α­ΝΕΛ) έ­να­ντι της γραμμής «έ­ξω α­πό την Ευ­ρώ­πη ε­νά­ντια στην Ευ­ρώ­πη» (ΛΑ­Ε του Λα­φα­ζά­νη) και «μέ­σα στην Ευ­ρώ­πη με μι­κρο­α­ντι­στά­σεις σε αυ­τήν» (κύ­ριος εκ­φρα­στής της η ΝΔ).